VI U 1621/23

<table> <colgroup> <col width="14"/> <col width="97"/> <col width="250"/> <col width="333"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"/> </tr> </table> <p>Sygn. akt VI U 1621/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2023 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2023 roku w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <span class="anon-block">S. W.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o wysokość świadczenia</p> <p>w związku z odwołaniem <span class="anon-block">S. W.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>z dnia 13 września 2023 r. znak <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>oddala odwołanie</p> <p>Sędzia Maciej Flinik</p> <p>Sygn. akt VI U 1621/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">S. W.</span> wniósł odwołanie od decyzji ZUS z dnia 13 września 2023r., która przeliczono mu emeryturę od miesiąca, w którym został złożony wniosek. Stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca i niezgodna ze stanem faktycznym. W uzasadnieniu zarzucił organowi rentowemu, że ten przyjmując do wyliczenia jego emerytury przeciętną podstawę wymiaru składkę z 20 lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia z wwpw wynoszącym 147, 16 % nie wskazał, dlaczego ten wariant jest dla niego najkorzystniejszy i jak wyglądałaby jego emerytura przy zastosowaniu innych wariantów.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie . W uzasadnieniu argumentował, iż do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 lat kalendarzowych to od 1961 do 1985. Wwpw wyniósł 147, 16 % . Świadczenie zostało obliczone w najwyższej możliwej wysokości .</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje :</p> <p>Stan faktyczny w sprawie pozostawał bezsporny. Ubezpieczony <span class="anon-block">S. W.</span> od stycznia 2000 r. korzysta z prawa do emerytury. Organ rentowy zaskarżoną decyzją przeliczył emeryturę ubezpieczonego wg najkorzystniejszego wariantu to jest 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu zatrudnienia przypadających od 1961 do roku 1985 z wyłączeniem lat 1974 i 1976 – 1978 ( w odpowiedzi na odwołanie błędnie wskazał na inny wariant ) , przy którym wwpw osiąga najwyższą procentową wartość 147, 16 % ( w pozostałych wariantach jest wyraźnie niższe ) .</p> <p> <strong> <!-- --> W takim stanie faktycznym odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS /Dz.U.2023.1251 t.j. z dnia 2023.06.30/ <em> <!-- -->podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176. </em>W ust. 6 przepis ten stanowi, iż <em> <!-- -->na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu. </em>Zgodnie z art. 176 ustawy <em> <!-- --> podstawę wymiaru emerytury i renty w 1999 r. stanowi ustalona, w sposób określony w art. 15 ust. 4 i 5, przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 19 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, lub wniosek o ponowne ustalenie wysokości tych świadczeń</em>.</strong> </p> <p>Pozwany ( kierując się powyższym ) wskazał przyjęty wariant obliczenia jako najkorzystniejszy dla ubezpieczonego ( wwpw wynoszące 147 , 16 % ) . Tymczasem odwołujący się nie przedstawił jakiejkolwiek rzeczowej argumentacji , która już nawet nie podważałaby , a choćby poddawała w wątpliwość prawidłowość ustaleń ZUS, jakie legły u podstaw zaskarżonej decyzji . A to na odwołującym się jako kwestionującym przedmiotową decyzję ZUS spoczywał ciężar wykazania takich okoliczności . Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kodeksu cywilnego</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, w myśl natomiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> ( będącego procesowym uzupełnieniem powyższej regulacji ) strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oprócz zawartego w odwołaniu stwierdzenia, iż decyzję uważa za krzywdzącą i niezgodną ze stanem faktycznym ( nie podając jednak , na czym owa niezgodność miałaby polegać ) ubezpieczony nie podniósł jakichkolwiek merytorycznych zarzutów wskazujących na nieprawidłowość obliczeń ZUS. Nie wskazał, w jakim zakresie miałyby być one wadliwe, nie zakwestionował również wysokości uwzględnionych za poszczególne lata zarobków . Należy zauważyć, iż w odpowiedzi na zobowiązanie ze strony sądu pozwany w piśmie z dnia 20 listopada 2023 r. wyjaśnił, iż do przeliczenia wysokości podstawy wymiaru świadczenia ubezpieczonego przyjęto trzy warianty:</p> <p>- z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu zatrudnienia – wwpw wynosi w nim 147, 16 %</p> <p>- z 10 kolejnych lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych poprzedzających rok , w którym zgłoszono wniosek o przyznanie świadczenia – wwpw wyniósł 128, 81 %</p> <p>- z 10 kolejnych lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych poprzedzających rok , w którym zgłoszono wniosek o ponowne przeliczenie świadczenia – wwpw wyniósł 111,99 %</p> <p>Organ rentowy wskazał ponadto w ujęciu tabelarycznym zarobki ubezpieczonego uzyskane przezeń w poszczególnych latach , które przyjęto przy obliczaniu emerytury z uwzględnieniem ich relacji do rocznego przeciętnego wynagrodzenia i wyliczeniem wwpw . Pozwany opisał również szczegółowo kolejne wyliczenia , która pozwoliły ustalić ostateczną wysokość przysługującego ubezpieczonemu świadczenia. Przedmiotowe pismo ZUS zawierające precyzyjne wyliczenia doręczono ubezpieczonemu w dniu 8 grudnia 2023 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18 akt sprawy ) . Brak jakiejkolwiek reakcji ubezpieczonego na przedmiotowe pismo wskazuje jednoznacznie na to, iż nie był on i nadal nie jest w stanie przedstawić jakiegokolwiek argumentu czy zarzutu, który podważałby prawidłowość decyzji pozwanego organu rentowego, a jego odwołanie ma charakter życzeniowy ( domaga się w nim wyższego świadczenia nie wskazując jednak na ewentualne błędy w wyliczeniach popełnione przez pozwanego ).</p> <p>W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy uznając odwołanie za bezzasadne ( strona nie podniosła rzeczowych argumentów, które przemawiałyby za koniecznością zmiany zaskarżonej decyzji ) na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- --> 14} § 1 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji. Orzeczenie w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1);art. 148(1) § 1)">art. 148 ^{<!-- -->1}§ 1 k.p.c.</a> wydane zostało na posiedzeniu niejawnym. Strony nie wniosły o przeprowadzenie rozprawy i nie było to konieczne w świetle całokształtu przytoczonych twierdzeń i przeprowadzonych dowodów ( pozwany przedstawił wyliczenia i konkretną argumentację, podczas gdy ubezpieczony ograniczył się do nieuzasadnionego w żaden sposób, nie potwierdzonego jakimikolwiek dowodami , a zatem zupełnie gołosłownego negowania prawidłowości ustaleń ZUS ) .</p> <p>Sędzia Maciej Flinik</p> <table> <colgroup> <col width="75"/> <col width="42"/> <col width="28"/> <col width="139"/> <col width="291"/> <col width="205"/> <col width="88"/> <col width="153"/> <col width="3"/> <col width="88"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"/> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"/> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"/> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"/> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="8"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="7"/> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="10"> </td> </tr> </table> </div>