III Ca 1895/22

<p>Sygn. akt III Ca 1895/22</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 maja 2022 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w sprawie o sygn. akt II C 103/22 z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">T. J.</span> o zapłatę:</p> <p>1.  zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 423 zł (czterysta dwadzieścia trzy złote) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01 lutego 2020 roku do dnia zapłaty,</p> <p>2.  zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 49,46 zł (czterdzieści dziewięć złotych i czterdzieści sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Apelację od wydanego wyroku wniosła pozwana, zaskarżając orzeczenie <br/>w całości.</p> <p>Pozwana zarzuciła wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego poprzez bezpodstawne uznanie, że nie mogła wypowiedzieć jednej z dwóch umów ubezpieczenia obowiązkowego zawartych na ten sam czas, gdy jedna z tych umów została automatycznie przedłużona na kolejny rok. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku.</p> <p>W odpowiedzi na apelację, strona powodowa wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania sądowego <br/>w obu instancjach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pozwanej okazała się zasadna i jako taka skutkowała zmianą zapadłego rozstrzygnięcia.</p> <p>Sąd Okręgowy nie ma zastrzeżeń co do ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd pierwszej instancji i przyjmuje je za własne.</p> <p>Rację ma skarżąca, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę właściwego prawa materialnego. Nie ma wątpliwości, że pozwana jest w działaniach <br/>i argumentacji nieco chaotyczna. Nie zwalniało to jednak Sądu Rejonowego od prawidłowej oceny faktów pod kątem prawa materialnego. Od początku procesu pozwana powoływała się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 46 a)">art. 46a ustawy z dnia 22 maja 2003 r. <br/>o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> (stan prawny aktualny w dacie zawarcia spornych umów – t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2214 ze zm.), zgodnie z którym, jeżeli posiadacz gospodarstwa rolnego w tym samym czasie jest ubezpieczony w dwóch lub więcej zakładach ubezpieczeń, przy czym co najmniej jedna z umów ubezpieczenia OC rolników została zawarta w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 46;art. 46 ust. 1)">art. 46 ust. 1</a>, to jest została automatycznie przedłużona wobec braku powiadomienia zakładu ubezpieczeń przez ubezpieczającego o wypowiedzeniu, umowa zawarta w tym trybie może zostać przez niego wypowiedziana na piśmie. Uprawnienie to nie jest ograniczone żadnymi terminami. W przypadku wypowiedzenia umowy w tym trybie zakład ubezpieczeń może żądać od ubezpieczającego zapłaty składki ubezpieczeniowej jedynie za okres ubezpieczenia, przez który ponosił odpowiedzialność.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, nie ulega wątpliwości, iż umowa ubezpieczenia OC nr <span class="anon-block"> (...)</span>, jako zawarta w ramach automatycznego odnowienia, mieści się w kategorii umów, które mogą zostać skutecznie wypowiedziane na podstawie art. 46a cyt. ustawy z 2003 roku. Między stronami nie było sporne, że pozwana dokonała wypowiedzenia. Z tym tylko, że Sąd Rejonowy – podążając za argumentacją powoda – uznał to wypowiedzenie za spóźnione, jako dokonane po terminie z art. 46 ust. 1 ustawy. Rozumowanie to było błędne, nie odnosiło się do właściwej podstawy prawnej.</p> <p>Stąd, w świetle powyższych rozważań należało uznać, iż wobec skutecznego wypowiedzenia umowy ubezpieczenia przez pozwaną w dniu <br/>3 stycznia 2020 roku, po stronie powoda nie występuje roszczenie o zapłatę składki ubezpieczeniowej za cały 2020 rok.</p> <p>Wobec powyższego Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386)">art. 386</a> ­<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 1)">§ 1 k.p.c.</a>, zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo w całości.</p> <p>O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zasądzając od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego (opłata od apelacji).</p> </div>