II AKa 162/07

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt : II AKa 162/07</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 maja 2007 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Suchowska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Bożena Summer-Brason</p> <p>SSO del. Piotr Mirek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Izabela Rybok</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Małgorzaty Siemińskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2007 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. R.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 k.k.</a> i innych</p> <p>na skutek apelacji obrońcy oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2007r.</p> <p>sygn. akt. IV K 198/06</p> <p>1/ zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że stosując nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 1)">art. 60§1 i §6 pkt 1 k.k.</a> łagodzi orzeczoną wobec <span class="anon-block">M. R.</span> w punkcie 1 karę do 2 ( dwóch) lat pozbawienia wolności;</p> <p>2/ uchyla orzeczenie zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 pkt. 3)">punkcie 3</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> oraz <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu nową karę łączną w wysokości 2 ( dwóch) lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 października 2006 roku do dnia 31 maja 2007 roku;</p> <p>3/ w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>4/ zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 162/07</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 20 lutego 2007 roku uznał oskarżonego <span class="anon-block">M. R.</span> za winnego przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> polegających na tym, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 12 października 2006 roku w <span class="anon-block">R.</span> po uprzednim przyłożeniu do szyi pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. W.</span> niebezpiecznego przedmiotu w postaci rozbitej szyjki szklanej butelki zażądał od niej wydania pieniędzy i następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 1.650 zł, cztery paczki papierosów <span class="anon-block"> (...)</span> oraz puszkę z piwem <span class="anon-block"> (...)</span> tj. przedmioty o łącznej wartości 1.675 zł na szkodę <span class="anon-block">B. Ś.</span> i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w dniu 16 października 2006 roku w <span class="anon-block">R.</span>chcąc, by <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">G.</span>zeznał nieprawdę co do faktu, iż w dniu 12 października 2006 roku przebywali cały dzień razem – to jest istotnej okoliczności dla postępowania karnego o sygn. <span class="anon-block">(...)</span>– nakłaniał go do tego i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 4)">art. 19 § 4 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> skazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.</p> </dd> </dl> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">86 § 1 kk</a> wymierzył oskarżonemu jedną karę łączną w wysokości 3 lat pozbawienia wolności określając równocześnie w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 kk</a>, że winien ją odbywać w zakładzie karnym dysponującym oddziałem dla wymagających leczenia odwykowego od uzależnienia alkoholowego.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet tej kary zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 16.10.2006r. do 20.02.2007r.</p> <p>Zasądził, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. Ś.</span> kwotę 950 zł tytułem naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody.</p> <p>Zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania.</p> <p>Wyrok powyższy w całości zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 54)">art. 53 i 54 kk</a> poprzez nieuwzględnienie wszystkich przesłanek, którymi sąd winien się kierować przy wymiarze kary w stosunku do młodocianego oskarżonego;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 202;art. 202 § 1)">art. 202 § 1 kpk</a> poprzez zaniechanie powołania biegłych lekarzy psychiatrów mimo istnienia uzasadnionych przesłanek, co miało wpływ na treść orzeczenia;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>obrazę przepisów prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez uznanie, iż oskarżony dopuścił się czynu opisanego w pkt II wyroku, mimo iż przeczą temu dowody, co miało wpływ na treść orzeczenia.</p> </dd> </dl> <p>Podnosząc powyższe obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do sądu I instancji celem uzupełnienia materiału dowodowego w szczególności poprzez dopuszczenie dowodu z opinii, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 202;art. 202 § 1)">art. 202 § 1 kpk</a>,</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->ewentualnie o:</span> </p> <p>zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem przy zastosowaniu instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary.</p> <p>Sąd Apelacyjny, w wyniku rozpoznania złożonej apelacji uznał, iż jedynie w części zasługuje ona na uwzględnienie i dokonał zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie kary, co do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 1, to jest rozboju z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> oraz w części obejmującej karę łączną.</p> <p>Odnosząc się do przedstawionych przez skarżącego zarzutów podnieść trzeba, że większość z nich jest całkowicie chybiona a odniesienie się do tejże apelacji jest utrudnione wobec braku spójności argumentów zaprezentowanych w jej uzasadnieniu.</p> <p>Na wstępie stwierdzić należy, że sąd I instancji przeprowadził w sprawie niniejszej postępowanie prawidłowo. Wszystkie zgromadzone dowody ocenił wnikliwie, zgodnie z dyrektywami zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> , a nadto wyciągnął z nich trafne wnioski zarówno w zakresie winy oskarżonego jak i kwalifikacji prawnej przypisanych mu czynów. Trzeba też dodać, że stanowisko swoje w sposób staranny i wyczerpujący przedstawił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, spełniających wszystkie kryteria wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>.</p> <p>Zaniechanie badań psychiatrycznych oskarżonego, na co powołuje się obrońca, nie jest wynikiem błędnego procedowania przez Sąd Okręgowy a raczej nie występowania uzasadnionych podstaw do przeprowadzenia takiego dowodu, istnienia których nie wykazał skarżący w złożonym środku odwoławczym.</p> <p>Przytoczone w uzasadnieniu apelacji argumenty, dotyczące stanu nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu, co jest faktem bezspornym i oczywistym oraz jego młodego wieku, w zestawieniu z prawidłowo ustalonymi danymi o jego osobie, udokumentowanymi w aktach sprawy, są nie do zaakceptowania. Z akt wynika bowiem m.in. że oskarżony jest zdrowy, nie leczył się psychiatrycznie, uczęszczał do szkoły średniej, a zarejestrowany jako poborowy otrzymał kategorię zdrowia A.</p> <p>Sam fakt spożycia nadmiernej ilości alkoholu w dniu popełnienia przestępstwa, nie jest wystarczający do przyjęcia istnienia uzasadnionej podstawy do dopuszczenia dowodu z opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego.</p> <p>Nie może też być mowy o obligatoryjności takiej decyzji, na co powołuje się obrońca, która zawsze jest wynikiem swobodnego uznania organu procesowego opartego na ocenie konkretnego przypadku.</p> <p>Wprawdzie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 202;art. 202 § 1)">art. 202 § 1 kpk</a> nie wskazuje, kiedy należy dopuścić dowód z opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego ale <span class="underline"> <!-- -->uzasadnione wątpliwości</span> co do poczytalności oskarżonego, jako podstawa dopuszczenia dowodu z takiej opinii, znajdująca pośrednio oparcie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 79;art. 79 § 1;art. 79 § 1 pkt. 3)">art. 79 § 1 pkt 3 kpk</a> jest powszechnie akceptowana zarówno w judykaturze jak i doktrynie.</p> <p>Dla zaistnienia takiej uzasadnionej wątpliwości wystarczające wprawdzie jest uprawdopodobnienie, że poczytalność oskarżonego mogła być w jakimś stopniu co najmniej ograniczona, jednak musi się to opierać na rzeczywistych, obiektywnych przesłankach, których w przypadku tu omawianym brak.</p> <p>Za całkowicie niezrozumiałe uznać z kolei należy dalsze przytoczone w apelacji argumenty, odnoszące się do czynu pierwszego, w których podważa się w zasadzie główne ustalenia sądu I instancji, oparte w znacznej części na wyjaśnieniach oskarżonego przyznającego się częściowo do winy. Podjęta w apelacji próba podważenia tych ustaleń sprzeczna jest ze wszystkimi zgromadzonymi w sprawie dowodami.</p> <p>Faktem jest, że pokrzywdzona <span class="anon-block">M. W.</span> nie rozpoznała oskarżonego oraz stwierdziła, że nie wyczuła od napastnika alkoholu a zwróciła jedynie uwagę na „dziwne oczy”, co jest jednak całkowicie zrozumiałe, gdy weźmie się pod uwagę dynamikę akcji i stres jaki jej wówczas towarzyszył. Bezsporne jest przecież, co wynika też z innego fragmentu uzasadnienia apelacji, że oskarżony w znacznej części przyznał się do dokonania tego przestępstwa, kwestionując jedynie treść wypowiadanych wówczas słów i sposób posłużenia się rozbitą szyjką butelki, a także ilość skradzionych pieniędzy, w której to kwestii stanowczy już nie był, dopuszczając możliwość utraty części z nich.</p> <p>Przypomnieć w tym miejscu też należy, że część pieniędzy została w toku postępowania zabezpieczona w mieszkaniu pozostającym w dyspozycji oskarżonego a paczkę skradzionych papierosów odnaleziono w miejscu przez niego wskazanym. Tym samym stwierdzić trzeba, że brak rozpoznania osoby oskarżonego przez świadka <span class="anon-block">W.</span> absolutnie nie podważa prawidłowych ustaleń sądu w tym zakresie poczynionych.</p> <p>Pozostając przy rozstrzygnięciu dotyczącym omawianego wyżej przestępstwa zgodzić jednak należy się ze skarżącym w tym, iż orzekając wobec oskarżonego karę Sąd Okręgowy w niewystarczającym stopniu uwzględnił dyrektywę zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 54;art. 54 § 1)">art. 54 § 1 kk</a>.</p> <p> <span class="anon-block">M. R.</span> jest człowiekiem bardzo młodym. Przypisane mu przestępstwo popełnił jako sprawca młodociany. Nie był wcześniej karany. W opinii szkolnej wskazano wprawdzie na okoliczności świadczące o rozwijającym się procesie demoralizacji, jednakże istnieją, zdaniem sądu odwoławczego podstawy do przyjęcia, że rozpatrywane tu przestępcze działanie stanowiło epizod w jego życiu. Powyższe oraz fakt, iż nie pochodzi on z patologicznej rodziny uzasadnia potrzebę orzeczenia takiej kary, która z jednej strony uświadomi oskarżonemu naganność jego postępowania, a z drugiej – będzie miała właściwy walor wychowawczy.</p> <p>Tym samym Sąd Apelacyjny uznał, że zachodzą podstawy do zastosowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 1)">art. 60 § 1 i § 6 pkt 1 kk</a> dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> i uwzględniając okoliczności jego popełnienia ale także postawę oskarżonego, który w zasadniczej części przyznał się i przeprosił pokrzywdzoną, za odpowiednią uznał karę 2 lat pozbawienia wolności. Kara ta z jednej strony nie będzie nazbyt surowa a z drugiej strony, nie wywoła u oskarżonego przeświadczenia o pobłażliwości dla sprawców tego typu przestępstw a także opłacalności ich popełniania. Pozwoli ona jednak przede wszystkim na odpowiednio szybki powrót oskarżonego do społeczeństwa i umożliwi mu kontynuowanie nauki.</p> <p>Nie znalazł natomiast sąd odwoławczy podstaw do jakiejkolwiek ingerencji w orzeczenia Sądu Okręgowego w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt 2 wyroku, które jest wynikiem również prawidłowo przeprowadzonego w tym przedmiocie postępowania.</p> <p>Dokonana przez sąd I instancji ocena dowodów, w tym zeznań świadka <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">G.</span>i wyjaśnień oskarżonego, nie budzi żadnych wątpliwości.</p> <p>Wymierzonej w tym przypadku kary nie sposób uznać za rażąco surową, kształtując natomiast nową karę łączną sąd odwoławczy, tak samo jak sąd I instancji, kierował się zasadą absorpcji.</p> <p>Za całkowicie nie przekonujące i zbyt daleko idące uznał sąd odwoławczy przywołane w apelacji argumenty, odnoszące się do możliwości zastosowania względem oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania kary.</p> <p>Charakter i okoliczności popełnionych przestępstw, a w szczególności wysoce społecznie szkodliwego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>, a także dotychczasowy tryb życia oskarżonego sprzeciwiają się przyjęciu, by takie rozstrzygnięcie było wychowawczo usprawiedliwione i wystarczające dla osiągnięcia celów kary.</p> <p>Nie podzielił natomiast Sąd Apelacyjny stanowiska sądu I instancji, by zachodziła obecnie potrzeba zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 62)">art. 62 kk</a> i wskazania jako właściwego do wykonywania kary zakładu karnego dysponującego oddziałem dla osób wymagających leczenia odwykowego od uzależnienia alkoholowego, pozostawiając tę kwestię organom właściwym do wykonania orzeczenia.</p> <p>Wskazanie sądu I instancji w tym przedmiocie, poza wiedzą ogólną o oskarżonym i prowadzonym przez niego trybie życia, nie opiera się na żadnych konkretnych podstawach. W szczególności zaś potrzeba takiego leczenia oskarżonego, w jego aktualnej sytuacji, nie została potwierdzona w sposób fachowy i niewątpliwy.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku, zwalniając oskarżonego, w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624)">art. 624 kpk</a> od obowiązku poniesienia kosztów postępowania, uwzględniając jego sytuację materialną i osobistą.</p> <p>/AW</p> </div>