VI U 19/23

Common courts2023-12-20

Case number

VI U 19/23

Judgment date

2023-12-20

Type

SENTENCE

Judges

Maciej Flinik (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

art. 116 Ordynacji Podatkowej, art. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Judgment text

Sygn. akt VI U 19/23 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 20 grudnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik Protokolant – starszy sekretarz sądowy Marta Walińska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. wB. na rozprawie odwołania: B. K. i I. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 12 lipca 2022 r., nr (...) w sprawie: B. K. i I. K. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o przeniesienie odpowiedzialności za składki 1/ zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 12 lipca 2022 roku w ten sposób, że B. K. nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. z tytułu nieopłaconych składek na FUS, ubezpieczenie zdrowotne oraz FP i FGŚP wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi w łącznej kwocie 408 083,31 zł ( czterysta osiem tysięcy osiemdziesiąt trzy złote 31/100), 2/ zasądza od pozwanego organu rentowego na rzecz odwołujących się kwoty po 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. Sędzia Maciej Flinik Sygn. akt VI U 19/23 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Odwołujący B. K. i I. K. wnieśli odwołanie od decyzji (...) Oddział w B. z dnia 12 lipca 2022r. , którą przeniesiono na B. K. odpowiedzialność za zobowiązania składkowe płatnika (...) spółka z o.o. w B. w łącznej kwocie 408 083, 31 zł za okres od 08/2017 do 01/2018 . W uzasadnieniu podnosili, iż organ rentowy nie ustalił i nie wykazał , by w okresie pełnienia funkcji w zarządzie spółki (...) przez odwołującego się doszło do niewypłacalności spółki i by zaktualizował się obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości przez w/w- nego . Pozwany całkowicie dowolnie przypisał mu odpowiedzialność za zobowiązania, nie mając ku temu jakichkolwiek dowodów i pomimo, że zgromadzony materiał dowodowy winien prowadzić do wniosku zgoła odmiennego. W świetle tak poczynionych ustaleń budzi wręcz śmiałość twierdzenie organu rentowego o nieprzydatności wnioskowanego przez stronę dowodu z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości. Pozwany powołując się na oddalenie przez sąd wniosku o ogłoszenie upadłości dysponuje jedynie sentencją wyroku i w tym wydaje się upatrywać podstaw do wydania skarżonej decyzji. Działanie organu jest więc w niniejszej sprawie arbitralne i krzywdzące. Zdaniem odwołującego się w okresie pełnienia przezeń funkcji w zarządzie spółki ( od 27 września 2016 r. do 12 marca 2018 r. ) nie wystąpiły przesłanki do ogłoszenia upadłości . Spółka dysponowała w tym okresie zarówno obrotami jak i zyskiem , a nadto majątkiem w formie aktywów pieniężnych pozwalających z powodzeniem uregulować wszelkie zobowiązania . W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie i zasądzenie od odwołujących na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego wg nor przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że jest oczywistym , iż wniosek o ogłoszenie upadłości spółki (...) spółka z o.o. został wniesiony o wiele za późno. Spółka zalegała bowiem z płatnościami składek już od sierpnia 2017 r. , już w tym czasie ustała zatem zdolność spółki do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań. Wniosek o ogłoszenie upadłości został natomiast zgłoszony dopiero 3 lata później . Potwierdzeniem spóźnionego zgłoszenia wniosku jest również fakt , iż majątek niewypłacalnego dłużnika nie starczył nawet na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego , co stanowiło podstawę oddalenia wniosku. Sąd Okręgowy ustalił co następuje : Odwołujący się B. K. funkcje członka zarządu spółki (...) spółka z o.o. w B. pełnił w okresie od 27 września 2016 r. do 12 marca 2018 r. W spółce posiadał udziały. Powierzono mu zadania związane ze sprawami budownictwa – z racji posiadanych uprawnień budowlanych zajmował się wprowadzaniem technologii wytwarzania prefabrykatów tj. uruchomieniem produkcji . Z uwagi na rozbieżności pomiędzy członkami zarządu w przedmiocie dalszego rozwoju firmy ( „ pomysłów na biznes „ – odwołujący kwestionował między innymi zakupy nowych maszyn ) zrezygnował z członkostwa w zarządzie i został odsunięty „ na bok „ przez pozostałych członków zarządu . / dowód : zeznania odwołującego się B. K. - zapis AV k. 120 akt sprawy / Pierwszy wniosek o rozłożenie na raty należności składkowych (...) spółka z o.o. w B. złożyła w dniu 21 sierpnia 2017 r. W dniu 12 września 2017 r. została zawarta umowa pomiędzy spółką , a ZUS w tym przedmiocie . W kolejnych miesiącach ( październik, listopad 2017 r. ) spółka składała wnioski o utrzymanie w mocy umowy ratalnej oraz wniosek o raty . W dniu 22 grudnia 2017 r. odmówiono rozłożenia na raty należności. Ponownie odmówiono rat w dniu 16 stycznia 2018 r. po zakwestionowaniu rozpatrzenia wniosku o raty z 22 listopada 2017 r. Kolejna odmowa rat miała miejsce w lutym 2018 r. W dniu 13 marca 2018 r. strony zawarły drugą umowę ratalną. / dowód : zestawienie ZUS k. 116 – 134 akt sprawy / Zaskarżoną decyzją pozwany przeniósł na B. K. odpowiedzialności za zobowiązania płatnika (...) spółka z o.o. w B. z tytułu nieopłaconych składek na FUS, ubezpieczenie zdrowotne, FP, FGŚP wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi za okresy wskazane w sentencji decyzji w łącznej kwocie 408 083, 31 zł. / dowód : decyzja ZUS - w aktach ZUS ) Pozwany odrębnymi decyzjami przeniósł odpowiedzialność za zobowiązania spółki również na pozostałych członków zarządu ( P. L. , J. Ł. i J. W. ) , ale przedmiotowe decyzje ( za wyjątkiem pierwszego z w/w – nych ) obejmują również inne okresy i jedynie częściowo zazębiają się z okresem, jaki obejmuje decyzja dotycząca odwołującego się. Od powyższych decyzji wskazani wyżej członkowie zarządu spółki nie złożyli odwołań. / dowód : informacja ZUS i kopie decyzji k. 73 – 87 akt sprawy/ Wskaźnik wartości zadłużenia spółki (...) w analizowanym okresie ( od grudnia 2017 r. do grudnia 2018 r. ) nie przekroczył wartości 1 ( wynosił od 0, 73 do 0,70 ) , wskaźnik zadłużenia kapitałów własnych wynosił wprawdzie na dzień 31 grudnia 2017 r. 4, 60, ale uległ zmniejszeniu do 2, 91 w grudniu 2018 r. ( przy zalecanym od 1 do 3 ) , wskaźnik bieżącej płynności wahał się od 1,26 do 1, 33 przy zalecanych wartościach od 1,5 do 2 , wskaźnik płynności szybkiej wynosił od 0,79 do 0, 83 przy zalecanym 1 . Wskaźniki wczesnego ostrzegania w badanym okresie wykazywały pozytywne poziomy – przedsiębiorstwo znajdowało się w dobrej kondycji finansowej . Aktywa spółki w analizowanym okresie przewyższały jej zobowiązania. Nie było przesłanek do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości (...) . Spółka zdolność do regulowana swoich zobowiązań utraciła w 2019 r., najpóźniej w roku następnym. / dowód : opinia biegłego k. 148 – 153 , 174 akt sprawy / Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o zgromadzoną w sprawie dokumentację, opinię ( główną i uzupełniającą biegłego), a także korespondujące z nią zeznania samego ubezpieczonego . Opinię biegłego z zakresu rachunkowości sąd uznał za w pełni miarodajną, została sporządzona rzetelnie i wyczerpująco , w oparciu o posiadane przez biegłego wiadomości specjalne , na podstawie dostępnej dokumentacji (...) spółki (...) , spełnia wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 285)">art. 285 k.p.c.</a> Strona odwołująca nie podważyła skutecznie konkluzji w opinii tej zawartych. Pozwany kwestionował brak jednoznacznego ustalenia przez biegłego daty, w jakiej zarząd spółki winien złożyć wniosek o jej upadłość, tymczasem konstatacja w tym przedmiocie pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem biegły w sposób kategoryczny wykluczył , aby w okresie w jakim ubezpieczony pozostawał członkiem zarządu spółki (...) zaistniały podstawy do zgłoszenia takiego wniosku. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. W myśl art. 116 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa / znajdującego z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 31)">art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> zastosowanie do zaległości z tytułu składek/ za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadzał się zatem do dwóch kwestii - czy można mówić o zawinionym niezłożeniu przez powoda jako członka zarządu w okresie od sierpnia 2017r. do stycznia 2018 r. wniosku o ogłoszenie upadłości oraz czy egzekucja wobec spółki pozostaje bezskuteczna. Odnosząc się do pierwszego z wymienionych wyżej zagadnień , kluczowego dla rozstrzygnięcia sprawy, w świetle opinii biegłego z zakresu rachunkowości nie ulega wątpliwości , iż w okresie, w którym ubezpieczony pozostawał członkiem zarządu spółki (...) tj. od sierpnia 2017 r. do stycznia 2018 r. i którego to okresu dotyczy zaskarżona decyzja, sytuacja ekonomiczna spółki nie uzasadniała złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Stosownie do treści art. 10 ustawy Prawo upadłościowe ( w brzmieniu obowiązującym w analizowanym - objętym sporem okresie ) stanowił, iż upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika , który stal się niewypłacalny. W myśl art. 11 dłużnik jest niewypłacalny , jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych ( ust.1 ) , przy czym domniemywa się, iż dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych , jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące ( ust. 1 a ) . Zgodnie z treścią ust. 2 dłużnik będący osobą prawną jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne spółki przekraczają wartość jego majątku ( zgodnie z bilansem jej zobowiązania, z wyłączeniem rezerw na zobowiązania oraz zobowiązań wobec jednostek powiązanych, przekroczyły wartość jej aktywów, a stan ten utrzymywał się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące - ust 5 ). Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy dłużnik jest obowiązany nie później niż w terminie 30 dni od dnia , w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości . Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna obowiązek, o którym mowa w ust. 1 , spoczywa na każdym, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawa do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania samodzielnie lub łącznie z innymi osobami. W niniejszej sprawie biegły sądowy kategorycznie stwierdził iż zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki (...) spółka z o.o. nie było uzasadnione nawet na koniec 2018 r., a stan ten zmienił się najprawdopodobniej w roku 2019 lub 2020. W badanym okresie , którego dotyczy zaskarżona decyzja to jest w ostatnich czterech miesiącach 2017 r. i w pierwszym kwartale 2018 r. aktywa spółki przewyższały zobowiązania, co obrazuje zamieszczona w opinii tabela. Wg biegłego w tym okresie sytuacja firmy była zadowalająca. Przedsiębiorstwo było w dobrej kondycji finansowej – wskaźnik zadłużenia nie przekroczył 1 mimo, iż był wyższy od zalecanych wartości. Wskaźniki płynności również pozostawały na zadawalającym poziomie. Wskaźniki wczesnego ostrzegania w całym badanym okresie wykazują pozytywne poziomy . Mając na uwadze okoliczność, iż to członek zarządu jest zobligowany wykazać, iż we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postepowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ, w realiach niniejszej sprawy strona powodowa powyższemu obowiązkowi sprostała. Opinia biegłego nie pozostawia w tym zakresie wątpliwości . Co więcej, to organ rentowy zaniechał , mimo podjętej przez zobowiązanego próby wykazania braku podstaw do obciążenia go odpowiedzialnością za zaległości spółki poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego jeszcze na etapie postępowania administracyjnego toczonego przed ZUS – em , dopuszczenia takiego dowodu, mimo , że nie było ku temu jakichkolwiek formalnych przeszkód , a było to wymagane ze względów merytorycznych ( nie tylko celowe, ale wręcz konieczne ) . A zatem to pozwany uniemożliwił w istocie już na etapie prowadzonego przezeń postępowania wykazanie swoich racji przez odwołującego się . Obecnie natomiast w sytuacji, w której opinia biegłego okazała się być dlań niekorzystna, usiłuje kwestionować prawidłowości zawartych w niej , jednoznacznych i w pełni wystarczających do rozstrzygnięcia spornej kwestii konkluzji. Przy czym zarzuty są chybione , albowiem dotyczą braku ustalenia przez biegłego daty, w której należało zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości. Tymczasem powyższa okoliczność nie ma znaczenia w sytuacji, w której biegły sądowy kategorycznie wykluczył, aby taka konieczność wystąpiła już w 2018 r. ( o 2017 r. nawet nie wspominając ) . Innymi słowy nie ulega wątpliwości ( w świetle oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ) , iż wniosek w tym przedmiocie złożony w 2020 r. został zgłoszony dalece za późno ( gdy już w 2019 r. wystąpił – jak wynika z opinii biegłego – przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości ) , ale powód nie ponosi za powyższe odpowiedzialności, albowiem już od dwóch lat nie był członkiem zarządu spółki (...) spółka z o.o. W konsekwencji należy uznać, iż odwołujący się wykazał, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy ( w okresie jego funkcjonowania w zarządzie nie wystąpiły jeszcze przesłanki do podjęcia takich kroków ) . Mając na uwadze argumentację organu rentowego dotyczącą pojawienia się zaległości składkowych po stronie spółki już w analizowanym okresie funkcjonowania powoda jako członka zarządu ( w 2017 r. ) jako samoistnej przesłanki przesądzającej o winie w niezgłoszeniu w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości ( przesłanka utraty zdolności płacenia wymagalnych zobowiązań przez okres co najmniej 3 miesięcy ) należy zauważyć, iż w okresie tym ( IV kwartał 2017 -I kwartał 2018 r. ) zawarła z ZUS dwa układy ratalne - I umowa z 12 września 2017 r. i druga umowa z 13 marca 2018 r. – patrz pismo pozwanego k. 126 akt sprawy . Pozytywne decyzje ZUS w sprawie udzielenia spółce ulgi w spłacie zadłużenia w formie układu ratalnego wskazują na to, iż pozwany nie miał wątpliwości co do dalszego funkcjonowania spółki. Potwierdzają również okoliczność ( zwłaszcza zawarcie kolejnej umowy ratalnej ) , iż spółka (...) choć z trudem ( na co wskazują odmowy utrzymania układu ratalnego pomiędzy pierwszą , a drugą umową ratalną ) realizowała swoje zobowiązania wobec Zakładu . W każdym razie brak jednoznacznych dowodów na okoliczność ( organ rentowy takowych nie przedstawił ) , iż w istocie już w tym okresie ( od września 2017 r. do marca 2018 r. ) spółka utraciła zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych ( opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekraczało trzy miesiące ) . Odnosząc się do drugiego z zagadnień, a mianowicie bezskuteczności egzekucji wobec spółki, okoliczność ta ( a także daty, w której taki stan rzeczy wystąpił ) pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Wykazanie bowiem przez odwołującego , że nie ponosi odpowiedzialności za zbyt późne zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości , eliminuje potrzebę badania drugiej z przesłanek. Na marginesie warto zauważyć, iż okoliczność podziału zadań pomiędzy członków zarządu ( powierzenie odwołującemu spraw budownictwa ) nie miałaby , w przypadku spełnienia się wskazanych wcześniej przesłanek odpowiedzialności odwołującego, dla rozstrzygnięcia sprawy żadnego znaczenia. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się bowiem, że „  …  jeżeli ( członek zarządu ) godzi się na faktycznie drugoplanową rolę w spółce , ufając innym osobom w zakresie zajmowania się przez nie sprawami finansowymi, to ponosić musi ryzyko takiego zaufania „ ( tak w wyroku z dnia 23 kwietnia 2012 r. III S.A. / WA 1945/11 ). „   Członek zarządu spółki nie może uwolnić się od odpowiedzialności za jej zaległości z uwagi na fakt, że w składzie zarządu nastąpił podział obowiązków  „ ( tak z kolei w wyroku z dnia 24 października 2019 r. I SA/ Po 756/2018 WSA w Poznaniu /. Sąd Okręgowy podzielając orzecznictwo SN ( dominujące obecnie ) zgodnie z którym spółka nie ma w takim procesie statusu zainteresowanego , nie zawiadamiał spółki o możliwości wzięcia udziału w procesie w takim właśnie charakterze. W orzeczeniu z 2017-04-27, III AUa 963/1 6 Sąd Apelacyjny w Katowicach - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że solidarna odpowiedzialność płatnika składek z osobami trzecimi istnieje niezależnie od tego, czy został on wskazany w osnowie decyzji organu rentowego. Z tych samych powodów, z jakich nie jest konieczne wskazanie w decyzji organu rentowego płatnika składek, jako podmiotu ponoszącego solidarną odpowiedzialność z członkami zarządu spółki za jej zaległości składkowe, niekonieczne jest też wezwanie płatnika składek do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze zainteresowanego. W wyroku z dnia 9 marca 2017 r. I UK 93/16 Sąd Najwyższy stwierdził : „ …odpowiedzialność osób trzecich została wprowadzona w interesie wierzycieli spółki, w tym wierzyciela składkowego ( ZUS ), a jej funkcją jest ułatwienie zaspokojenia roszczeń zagrożonych niewypłacalnością dłużnika( spółki ) przez poszerzenie kręgu podmiotów , od których wierzyciel składkowy może dochodzić zaspokojenia wierzytelności. Z tego względu w sprawie wszczętej odwołaniem od decyzji organu rentowego przenoszącej na członka zarządu spółki odpowiedzialność za zobowiązania składkowe tej spółki nie posiada ona ( spółka ) statusu zainteresowanego , gdyż jej prawa i obowiązki nie zależą bezpośrednio od rozstrzygnięcia sprawy , której przedmiotem jest rozszerzenie odpowiedzialności za zaległości składkowe spółki na członka ( członków ) jej zarządu. Identyczne stanowisko zajął SN we wcześniejszym wyroku z dnia 26 marca 2013 r. II UK 200/12 gdzie wskazał, że  z tych samych powodów z jakich nie jest konieczne wskazanie w decyzji organu rentowego płatnika składek jako podmiotu ponoszącego solidarną odpowiedzialność z członkami zarządu spółki za jej zaległości składkowe jako podmiotu ponoszącego solidarną odpowiedzialność z członkami zarządu spółki za jej zaległości składkowe, nie zachodzi też nieważność postępowania sądowego z uwagi na niewezwanie tegoż płatnika do udziału w tym postępowaniu w charakterze zainteresowanego. Stanowisko powyższe podzielił również Sąd Apelacyjny w Gdańsku w sprawie VI U 2294/14 wskazując, iż prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej przeniesienia zobowiązań składkowych spółdzielni na członków jej zarządu bez udziału tejże spółdzielni nie rodzi jego nieważności , albowiem nie ma ona statusu zainteresowanego. Jedynie w wyroku z dnia 15 października 2015 r. II UK 364 /15 SN wskazał,  iż w sprawie w której spółka występuje przeciwko albo obok członka zarządu, spółka musi być reprezentowana w sposób wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 210)">art. 210 ksh</a>, ale dotyczyło to zasadniczo odmiennej sytuacji procesowej , w której sąd w danej sprawie ( bez potrzeby ) wezwał już spółkę do udziału w niej w charakterze zainteresowanego ( nadał jej zatem taki status , mimo że nie było to jego obowiązkiem ). W niniejszej sprawie spółka nie uzyskała wskazanego statusu . Odnośnie statusu pozostałych członków zarządu ( P. L., J. Ł. i J. W. ) mimo powiadomienia ich o możliwości przystąpienia do sprawy w charakterze zainteresowanych ( epo k. 102 – 102 v ) , nie skorzystali oni z możliwości udziału w niniejszym postępowaniu w takiej roli. W konsekwencji ( na skutek nieprzystąpienia do procesu ) zostali zwolnieni z obowiązku uczestniczenia w postępowaniu . Wobec ich decyzji o nieprzystąpieniu w charakterze zainteresowanych , a zatem w sensie prawnym procesowym swoistym „ samowyłączeniu się” z toczącego się postępowania, sąd okręgowy nie był zobligowany ani do doręczania im opinii ani zawiadamiania o kolejnych terminach ( co zbędnie w odniesieniu do zawiadomień uczynił ) . W postanowieniu SN z dnia 8 czerwca 2017 r. II UZ 22 / 17 wskazano między innymi : „ … jeżeli przed wniesieniem odwołania do sądu zainteresowany nie brał udziału w sprawie, Sąd jest zobligowany do zawiadomienia go o toczącym się postępowaniu. Zainteresowany może, choćby przez swą bierność, nie przystąpić do sprawy w charakterze strony; może też złożyć jednoznaczne oświadczenie o odmowie występowania w sprawie w charakterze zainteresowanego. Zwolnienie z obowiązku uczestniczenia w postępowaniu zainteresowanego, gdy nie przystąpi on do sprawy, jest akceptowalne, jeśli zważy się, że decyzja organu rentowego nie wywiera bezpośredniego wpływu na jego prawa i obowiązki. Sąd nie ma wtedy obowiązku zawiadamiania go o dalszych terminach rozpraw. Może go przesłuchać w charakterze świadka. W przedmiotowej sprawie sąd takiej potrzeby nie widział, wniosku o przesłuchanie kogokolwiek z pozostałych członków zarządu nie złożyła również żadna ze stron. Potwierdzeniem zasadności stanowiska, zgodnie z którym w/ w- ni mogli w sprawie posiadać co najwyżej status osób zainteresowanych ( z którego nie skorzystali ) , a nie tych , których praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja ( takie wątpliwości mógłby ewentualnie budzić fakt ich solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki ) jest nie tylko treść samej decyzji ( dotyczącej wyłącznie zaległości jaką obciążono odwołującego ) oraz niewymienienia pozostałych członków zarządu jako jej adresatów ( ci otrzymali odrębne decyzje , które mogły stać się przedmiotem odrębnych postępowań ) , ale również orzecznictwo sądowe. Jak wskazano w postanowieniu Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2018 r. , II UZ 21/17  osoba wobec której organ rentowy stwierdza istnienie więzi ubezpieczeniowej nie jest jedynie zainteresowanym, a zatem podmiotem, którego prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. W tym wypadku zależność jest dalej idąca, sprowadza się bowiem relacji zachodzącej między prawami i obowiązkami a treścią zaskarżonej decyzji („której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja”). Oznacza to, że prawodawca wprowadza linię demarkacyjną. Odrębnie wyznacza sytuację procesową, gdy istnieje zależność między prawami i obowiązkami a rozstrzygnięciem, a inaczej określa ją, gdy decyzja wprost dotyczy praw i obowiązków danej osoby. Rozróżnienie to staje się zrozumiałe, jeśli weźmie się pod uwagę, że zależność, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(11);art. 477(11) § 2)">art. 477 11 § 2 KPC</a>, może być zróżnicowana w zależności od czynników indywidualnych. W stosunku do „innych osób” z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(11);art. 477(11) § 1)">art. 477 11 § 1 KPC</a> niepewność tego rodzaju nie występuje. W ich wypadku decyzja bezpośrednio kształtuje ich prawa i obowiązki, a nie tylko zależą one od tej decyzji (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2017 r., II UK 155/16). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, z uwagi na solidarną odpowiedzialność członków zarządu oraz treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 375;art. 375 § 1;art. 375 § 2)">art. 375 § 1 i 2 kodeksu cywilnego</a> ( który stanowi , iż dłużnik solidarny może się bronić zarzutami, które przysługują mu osobiście względem wierzyciela, jak również tymi, które ze względu na sposób powstania lub treść zobowiązania są wspólne wszystkim dłużnikom, a wyrok zapadły na korzyść jednego z dłużników solidarnych zwalnia współdłużników, jeżeli uwzględnia zarzuty, które są im wszystkim wspólne ) , istniała jedynie zależność pomiędzy prawami i obowiązkami , a rozstrzygnięciem . Pozostali członkowie zarządu spółki mogli w sprawie uzyskać status zainteresowanych, z którego to uprawnienia jednak nie przystępując do sprawy w tym charakterze nie skorzystali. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 14 § 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję, stwierdzając , że odwołujący się nie ponosi odpowiedzialności za wskazane tą decyzją zaległości składkowe spółki. O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z § 6 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 z późn. zm.) zasądzając je od strony pozwanej jako przegrywającej proces na rzecz powoda ( w niniejszej sprawie wps wynosząca nieco ponad 400 000 zł mieściła się w przedziale od 200 000 do 2 mln zł ). Sędzia Maciej Flinik </div>