Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VII U 1217/23

Common courts2023-12-27
Case number
VII U 1217/23
Judgment date
2023-12-27
Type
SENTENCE

Judges

Małgorzata Kosicka (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> 7 grudnia 2023 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy <br/>i <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Małgorzata Kosicka</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Nalewczyńska</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie 7 grudnia 2023 r. w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">M. T.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>z 23 czerwca 2023 r. , znak: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>o rentę rodzinną</p> <p>I.  zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje <span class="anon-block">M. T.</span> prawo do renty rodzinnej po zmarłej <span class="anon-block">Ż. T.</span> od marca 2023 r.</p> <p>II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. T.</span> 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) z odsetkami w wysokości ustawowej za opóźnienie od uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Sygn. akt VII U 1217/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. T.</span> 26 lipca 2023 r. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> Oddział w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 23 czerwca 2023 r. znak: <span class="anon-block">(...)</span>w przedmiocie odmowy prawa do renty rodzinnej. Odwołujący się wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie, że nabył prawo do renty rodzinnej po zmarłej <span class="anon-block">(...) córce</span> <span class="anon-block">Ż. T.</span> oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego stanowiska ubezpieczony wskazał, że w 2022 r. otrzymywał emeryturę w wysokości 2498,61 zł, a następnie 2643,91 zł netto, w 2021 r. jego emerytura wyniosła 2200-2300 zł. <span class="anon-block">Ż. T.</span> pracowała w ZUS i jej wynagrodzenie wraz z dodatkami wyniosło w 2022 r. średnio 5500 zł netto. W 2021 i 2022 r. (a także wcześniej) odwołujący, córka <span class="anon-block">Ż. T.</span> oraz syn <span class="anon-block">R. T.</span> wspólnie mieszkali w mieszkaniu odwołującego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i prowadzili wspólne gospodarstwo domowe. <span class="anon-block">R. T.</span> jest chory na schizofrenię i chorobę dwubiegunową, jest całkowicie niezdolny do pracy – otrzymuje rentę, która w 2022 r. wyniosła 1220,35 zł netto. Podstawowe koszty miesięczne odwołującego w 2022 r. wynoszą ok. 1600 zł, w tym: czynsz w wysokości ok. 700 zł, prąd ok. 135 zł, polisa na życie ok. 135 zł, <span class="anon-block"> (...)</span> 50 zł, telefon komórkowy ok. 30 zł, ubezpieczenie samochodu, benzyna ok. 150 zł miesięcznie, leki i leczenie ok. 100 zł miesięcznie, utrzymanie i leczenie psa ok. 100 zł miesięcznie. Odwołujący się wskazał, że w 2021 r. pozostawało mu ok. 600 zł na wyżywienie i środki czystości dla siebie i syna, a w 2022 r. ok. 800 zł. Odwołujący musiał i nadal musi pomagać synowi, który nie jest w stanie utrzymać się za 1220 zł, gdyż ponosi wydatki na leki. W 2021 r. emerytura odwołującego wyniosła 2200-2300 zł, co nie wystarczało na utrzymanie odwołującego i syna. W 2022 r. emerytura wzrosła o ok. 300 zł, ale znacznie podniosły się ceny żywności, leków i usług. <span class="anon-block">Ż. T.</span> opłacała rachunki z konta ojca, do którego miała upoważnienie, ale również ze swojego rachunku, np. w listopadzie 2021 r. opłaciła polisę ojca, abonament RTV, w marcu i czerwcu 2022 r. również opłacała polisę ojca. Przede wszystkim <span class="anon-block">Ż. T.</span> robiła zakupy spożywcze oraz finansowała inne wydatki, np. odzież, kosmetyki, pomagając ojcu, który nie był w stanie utrzymać siebie i syna <em> <!-- --> (odwołanie z dnia 25 lipca 2023 r. – k. 5-8 a.s.). </em> </p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych<span class="anon-block">(...)</span> Oddział w <span class="anon-block">W.</span> w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy przywołał treść art. 67 oraz 71 ustawy z 7 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wskazując, że na podstawie przedłożonych dokumentów ustalił, że odwołujący nie pozostawał na utrzymaniu zmarłej <span class="anon-block">Ż. T.</span>, która przed śmiercią prowadziła wspólne gospodarstwo domowe z wnioskodawcą i dokładała się do budżetu domowego, w którym sama partycypowała. Organ rentowy wskazał również, że <span class="anon-block">M. T.</span> pobiera emeryturę w kwocie 3441,58 zł brutto. Nadto, ZUS przywołał treść wyroku SN z 18 października 2018 r., sygn. akt VII UK 159/17 <em> <!-- -->(odpowiedź na odwołanie z dnia 11 sierpnia 2023 r. – k. 19-20 a.s.).</em> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">Ż. T.</span> <span class="anon-block">urodziła się (...)</span>, jest córką <span class="anon-block">M. T.</span> i <span class="anon-block">B. S.</span> <em> <!-- -->(odpis skrócony aktu urodzenia – k. 28 a.r.). </em> </p> <p> <span class="anon-block">Ż. T.</span> od 1 października 2005 r. do 22 września 2022 r. była zatrudniona w Centrali ZUS i jej wynagrodzenie z dodatkami w 2022 r. wyniosło średnio 5500 zł netto. <span class="anon-block">M. T.</span> miał dwoje dzieci: syna <span class="anon-block">R. T.</span> i córkę <span class="anon-block">Ż. T.</span>. <span class="anon-block">R. T.</span> jest chory na schizofrenię i chorobę dwubiegunową, jest całkowicie niezdolny do pracy i otrzymuje rentę w wysokości 1500 zł miesięcznie. Mieszka z ojcem. <span class="anon-block">Ż. T.</span> miała swoje mieszkanie, ale większość czasu spędzała u rodziców. Była panną. Po śmierci matki na początku 2017 r. zamieszkała na stałe u ojca i prowadziła wspólne gospodarstwo domowe z ojcem i bratem. Zmarła <span class="anon-block">Ż. T.</span> pomagała finansowo ojcu, płaciła rachunki, kupowała leki, płaciła za mieszkanie, robiła zakupy płacąc swoją kartą, gotowała obiady oraz kupowała ubrania bratu. Nadto, <span class="anon-block">Ż. T.</span> kupiła telewizor, urządzenia AGD, maszynę do mielenia mięsa, mikser oraz płaciła za leczenie psa. <span class="anon-block">M. T.</span> otrzymuje emeryturę w kwocie 3000 zł netto. Czynsz za mieszkanie wyniósł 1200 zł <em> <!-- -->(zestawienie operacji – k. 10-15; raport obrotów i stanu konta – k. 16-17 a.s.; zeznania <span class="anon-block">K. G.</span> – k. 41 a.s.; zeznania <span class="anon-block">M. G.</span> – k. 42 a.s.; zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> – k. 42 a.s.).</em> </p> <p> <span class="anon-block">Ż. T.</span> zmarła 22 września 2022 r. <em> <!-- -->(odpis skrócony aktu zgonu – k. 27 a.r.).</em> </p> <p>13 grudnia 2022 r. <span class="anon-block">M. T.</span> złożył wniosek o rentę rodzinną <em> <!-- -->(wniosek z 13 grudnia 2022 r. – a.r.).</em> Decyzją z 7 lutego 2023 r., znak <span class="anon-block"> (...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych <span class="anon-block">(...)</span> Oddział w <span class="anon-block">W.</span> odmówił ubezpieczonemu prawa do renty rodzinnej po zmarłej <span class="anon-block">Ż. T.</span> <em> <!-- -->(decyzja z 7 lutego 2023 r. – a.r.).</em> </p> <p>10 marca 2023 r. odwołujący ponownie złożył wniosek o rentę rodzinną (wniosek z 10 marca 2023 r. – a.r.). Zaskarżoną decyzją z 23 czerwca 2023 r., znak: <span class="anon-block">(...)</span> organ rentowy odmówił prawa do renty rodzinnej po zmarłej <span class="anon-block">Ż. T.</span>. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zmarła <span class="anon-block">Ż. T.</span> bezpośrednio przed śmiercią nie przyczyniała się do utrzymania <span class="anon-block">M. T.</span>. Biorcą pod uwagę całokształt sprawy nie można uznać, że chociaż częściowo ubezpieczony był na utrzymaniu zmarłej córki, a zatem nie zostały spełnione wszystkie warunki określone przepisami art. 71 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej <em> <!-- -->(decyzja ZUS z 23 czerwca 2023 r. – k. a.r.).</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, aktach rentowych, oraz w oparciu o zeznania świadków <span class="anon-block">K. G.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span> oraz ubezpieczonego <span class="anon-block">M. T.</span>. Dowody z dokumentów, w ocenie sądu były wiarygodne, korespondowały ze sobą i tworzyły spójny stan faktyczny. Autentyczność zgromadzonych dokumentów i ich zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy nie budziła zastrzeżeń, w związku z tym sąd uznał dokumenty za pełnowartościowy materiał cechujący się wysokim walorem dowodowym. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków oraz odwołującego się w zakresie, w którym opisywali okoliczności przyczyniania się zmarłej córki ubezpieczonego do utrzymania odwołującego. Złożone zeznania były jasne, logiczne i znalazły pełne potwierdzenie w materiale dowodowym w postaci dokumentów. Sąd zważył, ze strony postępowania nie zgłaszały jakichkolwiek zastrzeżeń czy też uwag do materiału dowodowego, co pozwoliło na uznanie go za bezsporny.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie <span class="anon-block">M. T.</span> zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z treścią art. 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023r. poz. 1251 z późn. zm. – <em> <!-- -->dalej jako: ustawa emerytalna</em>) renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń (ust. 1). Przy ocenie prawa do renty przyjmuje się, że osoba zmarła była całkowicie niezdolna do pracy (ust. 2).</p> <p>Do renty rodzinnej uprawnieni są zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy emerytalnej, następujący członkowie rodziny spełniający warunki określone w art. 68 – 71:</p> <p>1.  dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione,</p> <p>2.  przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletniości wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka,</p> <p>3.  małżonek (wdowa i wdowiec),</p> <p>4.  rodzice.</p> <p>Natomiast zgodnie z art. 71 powołanej ustawy, rodzice mają prawo do renty rodzinnej, jeżeli:</p> <p>1.  ubezpieczony bezpośrednio przed śmiercią przyczyniał się do ich utrzymania;</p> <p>2.  spełniają odpowiednio warunki określone dla wdowy i wdowca w art. 70 ust. 1 i 2 oraz, co do wieku, również w art. 70 ust. 5.</p> <p>Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy zmarła córka <span class="anon-block">Ż. T.</span> bezpośrednio przed śmiercią przyczyniała się do utrzymania ojca <span class="anon-block">M. T.</span>. Dla spełnienia przesłanki „przyczyniania się do utrzymania" wystarczające jest wykazanie choćby częściowego pozostawania na utrzymaniu zmarłego. Poza sporem była okoliczność, że w chwili śmierci córki ubezpieczony osiągnął wymagany przepisami wiek, gdyż 22 września 2022 r. wnioskodawca miał już ukończone 73 lata.</p> <p>Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił ustalić, że zmarła <span class="anon-block">Ż. T.</span> przed swoją śmiercią przyczyniała się do utrzymania ojca. <span class="anon-block">M. T.</span> otrzymuje emeryturę w kwocie 3000 zł netto miesięcznie. <span class="anon-block">Ż. T.</span> po śmierci swojej matki na początku 2017 r. zamieszkała na stałe u ojca i prowadziła wspólne gospodarstwo domowe z ojcem i bratem. Zmarła <span class="anon-block">Ż. T.</span> pomagała finansowo ojcu, płaciła rachunki, kupowała leki, płaciła za mieszkanie, robiła zakupy płacąc swoją kartą, gotowała obiady oraz kupowała ubrania bratu. Podkreślenia wymaga, że <span class="anon-block">Ż. T.</span> miała stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę, które w 2022 r.wyniosło średnio 5500 zł netto, gdyż do 22 września 2022 r. była zatrudniona w Centrali ZUS. Całokształt okoliczności sprawy wskazuje, że <span class="anon-block">M. T.</span> nie był w stanie utrzymać siebie oraz syna samodzielnie. W ocenie sądu, <span class="anon-block">Ż. T.</span> ponosiła wydatki związane z utrzymaniem ojca.</p> <p>Całokształt okoliczności sprawy wskazuje zatem, że ubezpieczony <span class="anon-block">M. T.</span> spełnia wszystkie przesłanki do ustalenia prawa do renty rodzinnej po zmarłej córce <span class="anon-block">Ż. T.</span> zawarte w art. 71 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477<sup> <!-- --> 14</sup> § 2 k.p.c., sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał <span class="anon-block">M. T.</span> prawo do renty rodzinnej po zmarłej <span class="anon-block">Ż. T.</span> od marca 2023 r.</p> <p>Sąd na podstawie art. 98 k.p.c. zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych<span class="anon-block">(...)</span> Oddziału w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. T.</span> kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za czas od daty uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Wskazana kwota, stanowiąca stawkę minimalną, została ustalona na podstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie <em> <!-- -->(Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm)</em>.</p> </div>