II OSK 1412/26

Dnia 2 lipca 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1734/25 w sprawie ze skargi Z.A. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 czewrca 2025 r., nr 635/25 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1734/25 oddalił skargę Z.A. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 czewrca 2025 r., nr 635/25 w przedmiocie nakazu rozbiórki. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżąjąc go w całości. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. z uwagi na nieodwracalne i dotkliwe skutki, jakie wiążą się z jej wykonaniem. Wniosek ów nie zawierał jakiegokolwiek uzasadnienia. Skaraga kasacyjna zawierała uzasadnienie w zakresie postawionych w niej zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności spoczywa przy tym na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Wskazanie okoliczności, które skarżący uznaje za świadczące o wystąpieniu zagrożenia znaczną szkodą czy trudnymi do odwrócenia skutkami jest niezbędne aby Sąd mógł dokonać oceny tych okoliczności pod kątem tychże przesłanek wstrzymania i uznać zasadność lub niezasadność złożonego wniosku. Z powyższego wynika, że jeśli wnioskujący o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawi okoliczności, które jego zdaniem uprawdopodabniają zaistenienie przesłanek wstrzymania, to Sąd z braku podstaw do uwzględnienia wniosku oddali go. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie bowiem w złożonej skardze kasacyjnej brak jakiejkolwiek argumentacji skarżącego kasacyjnie, z której wynikałoby, że w konkretnych okolicznościach, wynikających z faktu wykonania nakazu rozbiórki obiektu o funkcji gospodarczej, dozna on znacznej szkody czy też wystąpić mogą po jego stronie trudne do odwrócenia skutki. Brak uzasadnienia wniosku, w ocenie NSA, skutkować musiał oddaleniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarzonej decyzji. Nie można braku uzasadnienia wniosku uzasadniać przedmiotem zaskarzonej decyzji bowiem nie każdy nakaz rozbiórki z automatu podlega wstrzymaniu wykonania. W rozpoznawanej sprawie usunięcie budynku o funkcji gospodarczej nie powoduje skutków jakie zazwyczaj wiążą się z rozbiórką obiektu budowlanego nawet nieznaczynch rozmiarów. Nie natępuje tutaj pozbawienie miejsca zamieszkania czy wykonywania działności gospodaczej, pozbawienie źródła dochodów, wystąpienie znaczących kosztów wykonania rozbiórki i ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego w razie uchylenia zaskarżonej decyzji po dokonaniu rozbiórki. Skarżący nie wskazuje także na swoją sytuację majatkową i rodzinną, która nie pozwala mu na poniesienie kosztów rozbiórki (likwidacji drewnianej konstrukcji obiektu, który uważa za "domek dla lalek") a która mogłaby zagrażać jego utrzymaniu. Co prawda z akt wynika, ze wychowuje on niepełnosprawną córkę ale nie potwierdzono tego faktu stosowną dokumentacją. Trudno także przyjąć w zwiazku z tą okolicznością, że dokonanie rozbiórki spowoduje zagrożenie dla niego i jego córki. W zażaleniu na postanowienie o odmowie wstrzymania wskazuje jedynie, że ciężko mu będzie samemu odbudować taki sam obiekt. Wobec braku uzasadnienia okoliczności będących przeslankami wstrzymania wykonania o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd nie miał też obowiązku poszukiwania tych przesłanek we własnym zakresie bazując na okolicznościach wynikających z akt sprawy. Ciężar wykazania przesłanek uzasadniejacych wstrzymanie wykonania obciąża jedynie wnioskującego. Sąd nie miał także obowiązku wzywania skarżącego kasacyjnie do uzupełniania braków wniosku albowiem brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania jest brakiem materialnoprawnym, który decyduje o rozstrzygnięciu sprawy i nie można do niego zastosować instytucji wezwania do uzupełnienia braków fromalnych pisma procesowego. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.