III SA/Kr 1326/17

SENTENCJA Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. D. na akt Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. UZASADNIENIE Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała zakreśliła rubrykę 6. Określając swój majątek zadeklarowała brak nieruchomości i przedmiotów wartościowych. W rubryce przewidzianej dla wykazania oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych oraz w gotówce zaznaczyła, że są to tylko wpływy z emerytury ZUS w kwocie 1349 zł miesięcznie. Uzasadniając swoje starania opisała swoją trudną sytuację lokalową. Powiada, że z uwagi na stan zdrowia pozostaje w ciągłym leczeniu kardiologicznym. Boryka się także z innymi. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazała, że kwotą 60 zł dokłada się właścicielce mieszkania do mediów, 350 zł przeznacza na leki, 40 zł na telefon. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła wymagane oświadczenie wraz z kopiami odpowiednich dokumentów źródłowych, które potwierdzają część ze złożonych przez niego oświadczeń. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżąca należy do osób niezamożnych. Nie posiada żadnego majątku a podstawą jej utrzymania jest stosunkowo niewielka emerytura. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje wystarczają co najwyżej na opędzenie jej podstawowych potrzeb życiowych. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącej wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.