III SA/Wa 4090/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska /spr./ po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Ministra Finansów z dnia ... września 2006 r., nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej R. G. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w kwocie 200,00 (dwieście) złotych. UZASADNIENIE Minister Finansów decyzją z dnia ... września 2006 r., nr ... utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia ... listopada 2003 r., nr ... odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego w G. z dnia ... listopada 2002 r., nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług. Powyższa decyzja Ministra Finansów wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia została doręczona R. G. oraz jej pełnomocnikowi doradcy podatkowemu J. M. w dniu 9 października 2006 r., co wynika z pokwitowań na zwrotnych potwierdzeniach jej odbioru. W dniu 7 listopada 2006 r. nadano w urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą nr... zawierającą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia ... września 2006 r., nr ... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 9 listopada 2006 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2006 r., skargę R. G. przekazał według właściwości Ministrowi Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 powołanej ustawy). Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można zatem przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 powołanej ustawy. W przypadku więc wniesienia skargi do organu niewłaściwego, decyduje data przekazania tej skargi organowi właściwemu. W świetle powyższego w rozpatrywanej sprawie jako czynność spełniającą powyższe warunki można traktować tylko czynność przesłania skargi do Ministra Finansów. Skoro więc zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem została doręczona skarżącej w dniu 9 października 2006 r., a skargę adresowaną do Ministra Finansów nadano dopiero w dniu 10 listopada 2006 r., to skarga jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu. Nie ma znaczenia, że skarżąca w otwartym terminie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponieważ nie jest on organem właściwym w rozumieniu art. 54 § 1 powołanej ustawy. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.