I GSK 1513/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. W., R. B. – P. W. E.-T. s.c. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skarg kasacyjnych K. W., R. B. – P. W. E.-T. s.c. i P. I. S. GmbH w H., N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 977/10 w sprawie ze skargi K. W. i R. B. – P. W. E. –T. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia 17 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. NSA/post.2 – postanowienie dot. wniosku "w toku postępowania" UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 23 marca 2011 r. o sygn. akt I SA/Sz 977/10 K. W. i R. B. prowadzący P. W. "E. – T." w formie spółki cywilnej zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia 17 grudnia 2007 r. nr [...]w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Skarżący podali, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia bardzo znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w postaci uniemożliwienia działalności i likwidacji niewielkiego przedsiębiorstwa przewozowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Skarżący, pomimo ciążącego na nich obowiązku, nie wykazali zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący ograniczyli się jedynie do twierdzeń, że egzekucja decyzji Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia 17 grudnia 2007 r. doprowadzi do likwidacji prowadzonego przez nich przedsiębiorstwa przewozowego. Skarżący ograniczyli się wyłącznie do ogólnikowych stwierdzeń, nie wskazali natomiast na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. Na marginesie zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji postanowienia