II AKa 44/25

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II AKa 44/25</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 marca 2025 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący: SSA Jerzy Skorupka /spr./</p> <p>Sędziowie: SA Jarosław Mazurek</p> <p>SA Bogusław Tocicki</p> <p>Protokolant: Joanna Rowińska</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Dariusza Sulikowskiego prokuratora Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">A. J.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zadośćuczynienie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez wnioskodawczynię</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. akt III Ko 604/24 </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->nie uwzględnić wniosku o zasądzenie na rzecz wnioskodawczyni <span class="anon-block">A. J.</span> poniesionych kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie odwoławcze; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->stwierdza, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z 21 listopada 2014 r., III Ko 604/24, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910340149" title="Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego - Dz. U. z 1991 r. Nr 34, poz. 149 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art. 8 ust. 1 ustawy z 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego</a>, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block">A. J.</span> 43.290 zł z ustawowymi odsetkami za zwłokę, tytułem zadośćuczynienia za wydanie i wykonanie decyzji Komendanta <span class="anon-block">(...)</span>Milicji Obywatelskiej we <span class="anon-block">W.</span> nr <span class="anon-block">(...)</span>o internowaniu od 6 stycznia 1982 r. do 13 marca 1982 r., oddalając dalej idące żądanie.</p> <p>Wyrok zaskarżyła w części oddalającej pełnomocnik wnioskodawczyni r.pr. <span class="anon-block">K. Z.</span>, zarzucając:</p> <p>I.  w zakresie zadośćuczynienia:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>, przez dowolną ocenę dowodów i uznanie, że zasądzone zadośćuczynienie spełnia cel określony w art. 8 ust. 1 ustawy lutowej;</p> <p>2.  obrazę prawa materialnego, tj.:</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1KC</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 2)">art. 445§2 KC</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 KC</a> w zb. z art. 8 ust. 1 ustawy lutowej, przez błędne przyjęcie, że zasądzona kwota zadośćuczynienia jest odpowiednia do krzywd, których doznała wnioskodawczyni;</p> <p>b)  art. 8 ust. 1 ustawy lutowej w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1 KC</a> przez błędne ich zastosowanie skutkujące uznaniem, że 43.290 zł stanowi odpowiednie zadośćuczynienie za doznaną przez wnioskodawczynię krzywdę, gdy sąd nie uwzględnił okoliczności zatrzymania i warunków bytowych ośrodków odosobnienia, w których przebywała, skutków psychicznych i zdrowotnych, obawy o dalszą przyszłość, zdrowie i życie, niepewności co do okresu izolacji, skali moralnego pokrzywdzenia;</p> <p>c)  art. 8 ust. 1 ustawy lutowej w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1 KC</a> przez błędną ich wykładnię skutkującą miarkowaniem zasądzonego zadośćuczynienia przez pomnożenie 20.000 zł przez ilość miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  w zakresie odsetek, obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448;art. 448 § 1)">art. 448§1 KC</a> przez jego niezastosowanie i nieprzyznanie odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku.</p> <p>We wniosku odwoławczym skarżąca wniosła o zasądzenie na rzecz wnioskodawczyni dalszych 156.710 zł tytułem zadośćuczynienia oraz odsetek za opóźnienie od zasądzonej kwoty 43.290 zł, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje</strong>.</p> <p>Apelacja jest bezzasadna, gdyż sąd pierwszej instancji nie uchybił kwestionowanym przepisom prawa, prawidłowo ocenił dowody ujawnione na rozprawie głównej, respektując kryteria wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>, ustalił stan faktyczny odpowiadający ujawnionym dowodom, który prawidłowo ocenił pod względem prawnym.</p> <p>Wbrew zarzutowi, sąd pierwszej instancji ustalił, że po zatrzymaniu, <span class="anon-block">A. J.</span> została umieszczona w Zakładzie Karnym we <span class="anon-block">W.</span>, w celi czteroosobowej, z toaletą na końcu korytarza. Była pozbawiona korespondencji oraz widzenia z najbliższą rodziną oraz namawiana przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa do podpisania tzw. „lojalki”. Pomimo, że warunki socjalno-bytowe były trudne, nie doświadczyła negatywnego traktowania ze strony funkcjonariuszy Służby Więziennej.</p> <p>Wnioskodawczyni 15 stycznia 1982 r. została przewieziona do <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, gdzie warunki bytowe były znacznie lepsze, choć nadal była pozbawiona korespondencji i widzeń z najbliższymi. Była namawiana do zmiany swojej postawy i nie wiedziała, czy odzyska wolność. W dniu 4 marca 1982 r. uzyskała przepustkę ze względu na śmierć matki, a 13 marca 1982 r. uchylono decyzję o jej internowaniu.</p> <p>Wbrew zarzutowi obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>, sąd <em> <!-- -->meriti </em>w całości dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">A. J.</span>. Podkreślił przy tym brak pazerności w żądaniu kwoty zadośćuczynienia, w przeciwieństwie do jej pełnomocnika, który zgłosił żądanie bez uzgodnienia z wnioskodawczynią. Sąd zwrócił też uwagę na podawanie przez pełnomocnika nieprawdziwych informacji, niemających podstawy i uzasadnienia w relacji <span class="anon-block">A. J.</span> i przedstawionych przez nią faktach.</p> <p>Odnotować należy, że na rozprawie w dniu 21 listopada 2024 r. wnioskodawczyni podała, że nie ocenia doznanej krzywdy na 200.000 zł i nie ustalała z pełnomocnikiem żądania zadośćuczynienia w takiej wysokości. Twierdzenie to powtórzyła w odpowiedzi na pytanie pełnomocnika.</p> <p>Powołując się na przepis art. 8 ust. 1 ustawy lutowej i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445§1 KC</a> oraz orzecznictwo sądów polskich, sąd pierwszej instancji obszernie i szczegółowo uzasadnił powody zasądzenia zadośćuczynienia oraz sposób ustalenia jego wysokości, a także zasądzenie odsetek za opóźnienie.</p> <p>W świetle wymienionych okoliczności, wszystkie zarzuty i twierdzenia apelacji są oczywiście bezzasadne. Z tych względów, orzeczono, jak na wstępie.</p> <p> <strong> <!-- -->SSA Jarosław Mazurek SSA Jerzy Skorupka SSA Bogusław Tocicki </strong> </p> </div>