VII SA/Wa 671/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z [...] lutego 2020 r. skarżący R. Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując zarówno na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z [...] grudnia 2019 r. nr [...] jak również na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału przy piśmie z 5 maja 2020 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku PPF w celu jego wypełnienia i odesłania do sądu w terminie 7 dni. Ponadto wezwano skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych, poprzez wskazanie numeru PESEL oraz wezwano do sprecyzowania skargi co do jej przedmiotu, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...]. Odpis powyższych wezwań został doręczony skarżącemu 8 maja 2020 r. W związku z brakiem udzielenia, w zakreślonym terminie odpowiedzi na powyższe wezwania Sąd przyjął, że skarga dotyczy postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2020 r. nr [...]. Zarządzeniem z 23 lipca 2020 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z uwagi na nienadesłanie wniosku na urzędowym formularzu PPF w wyznaczonym terminie. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 28 sierpnia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis powyższego zarządzenia został uznany za skutecznie doręczony skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. (doręczenia zastępczego) 13 października 2020 r. (k. 17). Zatem termin na wykonanie zarządzenia upływał w dniu 20 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie wyrażona jest zasada, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia 2 listopada 2020 r. nie wpłynęła opłata tytułem wpisu sądowego od skargi. W przedmiotowej sprawie nie uzupełniono również braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, które jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W razie niespełnienia powyższego wymogu na wezwanie Sądu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., skutkuje to odrzuceniem skargi. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.