III K 201/24

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III K 201/24</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 13 marca 2025 r.</p> <p>Sąd Okręgowy we <span class="anon-block">W.</span> w III Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Tomasz Kaszyca</p> <p>Protokolant: Kamila Juszczuk</p> <p>przy udziale Prokuratora Mariusza Grzegorowskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 5 sierpnia, 19 września, 3 i 17 października, 7 i 25 listopada 2024r., 13 stycznia, 13 i 27 lutego 2025r.</p> <p>sprawy:</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> - syna <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">D.</span> z domu <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>I.  w okresie od czerwca do sierpnia 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span>, brał udział w kierowanej przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">T. R. (1)</span> oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§ 1 kk</a> </p> <p>II.  w okresie od czerwca do sierpnia 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w zorganizowanej grupie, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci co najmniej 9 kilogramów amfetaminy,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 kk</a> i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 kk</a> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> - syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>I.  w okresie od listopada 2018 roku do sierpnia 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span>, brał udział w kierowanej przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">T. R. (1)</span> oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 kk</a>;</p> <p>II.  w okresie od listopada 2018 roku do sierpnia 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci co najmniej 500 gramów marihuany, 500 gramów metamfetaminy, 300 gramów kokainy i 10 gramów amfetaminy,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> ( Dz. U. Nr 179, poz.1485 ) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art.65</a>§lkk</p> <p>III.  w okresie od kwietnia 2013 roku do 2015 roku we <span class="anon-block">W.</span>, działając w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci co najmniej 500 gramów heroiny oraz 150 gramów kokainy,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> ( Dz. U. Nr 179, poz.1485 ) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 12)">art. 12</a>§lkk i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 65)">art.65</a>§lkk</p> <p>*******</p> <p>stosując, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a>, przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z dniem 24 czerwca 2020r. oraz Ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2023r.,</p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. I. części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;</p> <p>II.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> za winnego tego, że w okresie od czerwca do sierpnia 2019 roku we <span class="anon-block">W.</span>, wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci co najmniej 12 kilogramów amfetaminy, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierza mu karę <strong> <!-- -->4 (czterech) lat pozbawienia wolności</strong> oraz <strong> <!-- -->grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych</strong>, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę <strong> <!-- -->po 100 (sto) złotych</strong>;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> przepadek równowartości uzyskanej z popełnienia przestępstwa korzyści majątkowej w kwocie <strong> <!-- -->36.000zł</strong> (trzydzieści sześć tysięcy);</p> <p>IV.  na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> nawiązkę w wysokości <strong> <!-- -->10.000zł</strong> (dziesięć tysięcy) na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) W.</span>;</p> <p>V.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. III. części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa;</p> <p>VI.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. IV. części wstępnej wyroku, eliminując z jego opisu działanie w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierza mu <strong> <!-- -->karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności</strong> oraz <strong> <!-- -->grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych</strong>, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę <strong> <!-- -->po 100 (sto) złotych</strong>;</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> przepadek równowartości uzyskanej z popełnienia przestępstwa korzyści majątkowej w kwocie <strong> <!-- -->69.300zł</strong> (sześćdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta);</p> <p>VIII.  na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> nawiązkę w wysokości <strong> <!-- -->5000zł</strong> (pięć tysięcy) na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) W.</span>;</p> <p>IX.  uznaje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. V. części wstępnej wyroku, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierza mu <strong> <!-- -->karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności</strong> oraz <strong> <!-- -->grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych</strong>, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę <strong> <!-- -->po 100</strong> (sto) złotych;</p> <p>X.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> przepadek równowartości uzyskanej z popełnienia przestępstwa korzyści majątkowej w kwocie <strong> <!-- -->67.000zł</strong> (sześćdziesiąt siedem tysięcy);</p> <p>XI.  na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> nawiązkę w wysokości <strong> <!-- -->5000zł</strong> (pięć tysięcy) na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">ul. (...) (...)-(...) W.</span>;</p> <p>XII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 2)">art. 86§1 i 2 kk</a> łączy wymierzone powyżej oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> kary i wymierza mu <strong> <!-- -->karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności</strong> oraz <strong> <!-- -->grzywny w liczbie 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych</strong>, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę <strong> <!-- -->po 100</strong> (sto) złotych;</p> <p>XIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> zalicza: oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 21 października 2024r. godz. 13:20 do dnia 13 lutego 2025r. godz. 13:45, oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> od dnia 4 lutego 2025r. godz. 13:30 do dnia 13 lutego 2025r. godz. 14:30;</p> <p>XIV.  zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów postępowania na nich przypadających: od <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> w wysokości <strong> <!-- -->7888,34zł</strong> oraz od <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> w wysokości <strong> <!-- -->1579,08zł</strong> oraz wymierza im opłaty: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> w wysokości <strong> <!-- -->4400zł</strong> oraz <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </strong> w wysokości <strong> <!-- -->3400zł.</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="39"/> <col width="36"/> <col width="82"/> <col width="102"/> <col width="63"/> <col width="18"/> <col width="13"/> <col width="135"/> <col width="6"/> <col width="13"/> <col width="3"/> <col width="10"/> <col width="137"/> <col width="80"/> <col width="6"/> </colgroup> <tr> <td colspan="14"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>III K 201/24</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyn wskazany w pkt II części wstępnej wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.2.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyny wskazane w pkt IV-V części wstępnej wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="18" colspan="12"> <p>W okresie od września 2018 r. do września 2019 r. we <span class="anon-block">W.</span> i w innych miejscowościach na terenie <span class="anon-block">P.</span> oraz na terytorium <span class="anon-block">H.</span> działała kierowana przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> zorganizowana grupa przestępcza, zajmująca się produkcją i obrotem znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środkami odurzającymi.</p> <p>Stojący na czele zorganizowanej grupy przestępczej <span class="anon-block">M. P. (1)</span> wraz z innymi jej członkami sprowadzał z <span class="anon-block">H.</span> znaczne ilości amfetaminy, haszyszu, marihuany, kokainy i tabletek ecstasy, które przywożono do <span class="anon-block">G.</span>, a następnie m.in. do <span class="anon-block">W.</span>. Środki odurzające członkowie grupy odbierali w <span class="anon-block">H.</span> i przekazywali współpracującym z nimi kierowcom tirów, którzy następnie przewozili je do <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>We wskazanym wyżej okresie zorganizowana grupa wprowadziła do obrotu co najmniej 700 kilogramów amfetaminy, 200 kilogramów ziela konopi innych niż włókniste, 46 kilogramów haszyszu, ponad 3 kilogramy kokainy i 10.000 tabletek ecstasy. Narkotyki przechowywano w wynajętych garażach na terenie <span class="anon-block">W.</span>, gdzie je porcjowano i ważono, a następnie dostarczano odbiorcom.</p> <p>W garażach we <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wynajętych na polecenie <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, produkowano koncentrat amfetaminy tzw. pastę z płynnej amfetaminy, kwasu siarkowego i kofeiny. Garaż przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> funkcjonował od 16 grudnia 2018 r. do marca 2019 r.,, zaś garaż przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> od końca lutego 2019 r. do dnia 5 września 2019 r.</p> <p>Jedną z osób działających w ramach opisanej powyżej zorganizowanej grupy przestępczej był <span class="anon-block">T. R. (1)</span>. Wymieniony pełnił przede wszystkim rolę kierowcy-przewoźnika-dostawcy, transportującego środki odurzające i substancje psychotropowe, a także substancje służące do ich wytworzenia, pomiędzy poszczególnymi miejscowościami na terenie kraju. Polecenia wyjazdu do poszczególnych miejscowości <span class="anon-block">T. R. (1)</span> otrzymywał za pośrednictwem komunikatorów internetowych <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">W.</span>, przy czym aplikacje skonfigurowano w ten sposób, aby wiadomości po krótkim czasie od wysłania ulegały automatycznemu usunięciu. <span class="anon-block">T. R. (1)</span> zajmował się również produkcją koncentratu amfetaminy w garażach przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">T. R. (1)</span> otrzymywał od kierującego zorganizowaną grupą <span class="anon-block">M. P. (1)</span> listę odbiorców wraz z ilością narkotyków do przekazania oraz sposób rozliczenia. Ustalono grupę ponad 20 odbiorców, którym <span class="anon-block">T. R. (1)</span> dostarczał narkotyki. Wśród nich byli <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span>.</p> <p>W dniu 5 września 2019 r. dokonano przeszukania w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, garażu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz zatrzymania <span class="anon-block">T. R. (1)</span> i jego osobistego przeszukania. W toku czynności procesowych zabezpieczono znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, a nadto substancji służących do ich wytworzenia.</p> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> k. 794-796, 822,850, 1090-1091</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Protokół przeszukania mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> wraz ze spisem i opisem rzeczy k. 29-31</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadka <span class="anon-block">T. R. (1)</span> k. 80-90, 91-108, 109-113, 114-123, 124-138, 201-212, 213-224, 225-235, 262-263, 294-301, 302-311, 316-318, 319-322, 323-325, 326-328, 333-342, 770-771, 773-774, 777-779, 781-785, 1185-1191, 1194-1200, 1305-1308, 1345-1346,</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia sądowo-psychiatryczna dot. <span class="anon-block">T. R. (1)</span> k. 1472</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadka <span class="anon-block">M. P. (3)</span> k. 643-647, 648-651, 652-655, 787-788, 1236-1238</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Protokół przeszukania samochodu <span class="anon-block">A. (...)</span> z dnia 17.09.2019 r. k. 139-141</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 148-149,</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 150-152</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 153-155</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadka <span class="anon-block">R. S.</span> k. 162-165, 166-176,</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zestawienie płatności kartą <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">C.</span> k. 177-194</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zestawienie wypożyczonych samochodów k. 195-197</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Protokół wizji lokalnej k. 236-246, 246, 247-265, 266-282, 283-288</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 495-498</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> k. 499-503</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadka <span class="anon-block">W. K.</span> k. 511-512, 513</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadka <span class="anon-block">M. W. (1)</span> k. 518-519, 520-527, 532-534</p> <p> <strong> <!-- -->(dowód także dla dalszych faktów przytoczonych w niniejszym formularzu</strong>)</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="12"> <p>W czerwcu 2019 r. <span class="anon-block">T. R. (1)</span> poznał mężczyznę o pseudonimie <span class="anon-block"> (...)</span>, któremu na polecenie <span class="anon-block">M. P. (1)</span> co najmniej czterokrotnie przekazał amfetaminę. Mężczyzną tym był oskarżony <span class="anon-block">P. W.</span>. W okresie od czerwca do sierpnia 2019 r. <span class="anon-block">T. R. (1)</span> przekazał oskarżonemu co najmniej 12 kg amfetaminy. Do spotkań między oskarżonym a <span class="anon-block">T. R. (1)</span> dochodziło we <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gdzie <span class="anon-block">P. W.</span> przyjeżdżał motocyklem.</p> <p> <span class="anon-block">T. R. (1)</span> poznał również mężczyznę o pseudonimach <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> którym okazał się być oskarżony <span class="anon-block">M. P. (2)</span>. Celem przekazania narkotyków <span class="anon-block">T. R. (1)</span> spotkał się na polecenie <span class="anon-block">M. P. (1)</span> z oskarżonym kilkukrotnie, we <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i <span class="anon-block">ul. (...)</span>. W okresie od listopada 2018 r. do sierpnia 2019 r. <span class="anon-block"> (...)</span> odebrał od <span class="anon-block">T. R. (1)</span> 500 gramów marihuany, trzykrotnie po 100 gramów kokainy oraz 10 gramów amfetaminy. Przekazał także <span class="anon-block">T. R. (1)</span> 500 gramów metaamfetaminy.</p> <p>Około 2011 roku <span class="anon-block">M. P. (3)</span> przez swojego kolegę został skierowany do <span class="anon-block">M. P. (2)</span> w celu zakupu narkotyków. Ten z kolei skierował go do <span class="anon-block">A. T.</span>, od którego świadek w latach 2022-2012 kupował amfetaminę, mdma, tabletki ekstazy oraz haszysz. Następnie, z uwagi na ukrywanie się <span class="anon-block">(...)</span> przed organami ścigania, <span class="anon-block">M. P. (3)</span> nabywał środki odurzające i substancje psychotropowe od <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">P. Ś.</span>. Z uwagi na fakt, iż ci nie dysponowali kokainą, to zwrócił się do <span class="anon-block">M. P. (2)</span> i w okresie od 2013 r. do 2015 r. na terenie <span class="anon-block">W.</span> oskarżony <span class="anon-block">M. P. (2)</span> kilkukrotnie spotkał się z <span class="anon-block">M. P. (3)</span>, któremu sprzedał, celem dalszej odsprzedaży, łącznie co najmniej 500 gramów heroiny i 150 gramów kokainy.</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> byli na gruncie osobistym związani z <span class="anon-block">M. P. (1)</span>, kierującym zorganizowaną grupą przestępczą oraz wchodzącym w jej <span class="anon-block"> skład (...)</span>. W trakcie pobytów w Areszcie Śledczym w związku z toczącymi się przeciwko niemu postępowaniami oskarżony <span class="anon-block">P. W.</span> podawał dane wymienionych mężczyzn jako osoby „bliskie” – kuzynów. Z kolei <span class="anon-block">M. P. (2)</span> wielokrotnie był legitymowany w trakcie kontroli drogowych, podczas których poruszał się samochodem w <span class="anon-block"> towarzystwie (...)</span>.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Notatka z ustaleń na temat <span class="anon-block">P. W.</span> k. 198-200</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Notatka z ustaleń na temat <span class="anon-block">M. P. (2)</span> k. 638-640</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Cena marihuany sprzedawanej przez <span class="anon-block">T. R. (1)</span> tzw. „lampy” wynosiła od 18.000 do 18.500 zł za kilogram, amfetaminę sprzedawał za cenę 18.000 zł za kilogram w sprzedaży detalicznej i za cenę w przedziale 3000-4000 zł za kilogram w cenie hurtowej, zaś kokainę w cenie 250 zł za gram.</p> <p> <span class="anon-block">M. P. (3)</span> nabywał od <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">P.</span> kokainę w cenie 180-210 zł za gram, zaś heroinę w cenie 80.000 zł za kilogram.</p> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="12"> <p>W toku badania psychiatrycznego biegli stwierdzili, że wobec oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span> nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 §1 i §2 k.k.</a>, tj. w chwili czynu nie miał on zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, a nadto jego aktualny stan zdrowia pozwala na udział w postępowaniu karnym i prowadzenie rozsądnej, samodzielnej obrony.</p> <p>Biegli z zakresu medycyny sądowej stwierdzili ponadto, że oskarżony <span class="anon-block">P. W.</span> może przebywać w warunkach izolacji penitencjarnej i brak jest podstaw do przyjęcia, że jego stan zdrowia wyczerpuje przesłanki wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259;art. 259 § 1)">art. 259 §1 k.p.k.</a> </p> </td> <td colspan="3"> <p>Dokumentacja medyczna <span class="anon-block">P. W.</span> k. 885-886, 899</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Pismo z Aresztu Śledczego dot. stanu zdrowia <span class="anon-block">P. W.</span> k. 880</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia biegłych z zakresu medycyny sądowej k. 912-913</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Opinia sądowo-psychiatryczna dot. <span class="anon-block">P. W.</span> k. 1005-1007</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Również w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> biegli psychiatrzy stwierdzili, iż nie zachodzą przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 §1 i §2 k.k.</a>, tzn. w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów nie miał on zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, a jego aktualny stan zdrowia pozwala na udział w postępowaniu karnym i prowadzenie rozsądnej, samodzielnej obrony.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Opinia sądowo-psychiatryczna</p> <p>dot. <span class="anon-block">M. P. (2)</span> k. 894-898</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> (poprzednie nazwisko: <span class="anon-block">B.</span>) był w przeszłości wielokrotnie karany sądownie.</p> <p>Oskarżony ma obecnie 37 lat, jest żonaty i ma dwójkę małoletnich dzieci. Posiada wykształcenie gimnazjalne, nie ma wyuczonego zawodu, utrzymuje się z dorywczych prac budowlanych. Nie posiada majątku.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Dane o karalności</p> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> k. 486-491,</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Odpisy wyroków dot. <span class="anon-block">P. W.</span> (poprzednio: <span class="anon-block">B.</span>) k. 841-845, 910-911</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Dane z PESEL</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> był w przeszłości karany sądownie.</p> <p>Oskarżony ma obecnie 42 lata, jest kawalerem i ma małoletniego syna. Posiada wykształcenie średnie, jest z zawodu spawaczem. Utrzymuje się z dorywczych prac budowlanych. Majątku nie posiada.</p> </td> <td colspan="3"> <p>Dane o karalności</p> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> k. 829-830</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Zawiadomienie o odbywaniu kary przez <span class="anon-block">M. P. (2)</span> k. 836</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>Dane z PESEL</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyn wskazany w pkt I części wstępnej wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.2.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyn wskazany w pkt III części wstępnej wyroku</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>Branie przez oskarżonych <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">T. R. (1)</span> oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych.</p> </td> <td colspan="3"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->OCena DOWOdów</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="15" colspan="3"> </td> <td colspan="4"> <p>Częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego jako wiarygodne wyłącznie w takim zakresie, w jakim korespondowały one z innymi pozyskanymi w toku sprawy dowodami. W tym kontekście w szczególności Sąd wziął pod uwagę to, iż oskarżony opisał swoją znajomość z <span class="anon-block">T. R. (1)</span> i potwierdził, że nabywał od niego środki odurzające. Jednocześnie oskarżony stwierdził, że narkotyki kupował wyłącznie na własny użytek – która to okoliczność z kolei była sprzeczna z ustaleniami w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadka <span class="anon-block">T. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Depozycje <span class="anon-block">T. R. (1)</span> stanowiły z perspektywy Sądu szczególnie istotny dowód przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, dotyczących przypisanych oskarżonym przestępstw. Sąd uznał je przy tym za wiarygodne, albowiem świadek zeznawał (wyjaśniał) w sposób jasny, logiczny i uporządkowany, a w toku kolejnych przesłuchań konsekwentnie podtrzymywał swoje wcześniejsze twierdzenia i podawane przez siebie okoliczności. Wymieniony zdecydował się na współpracę procesową z organami ścigania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60)">art. 60 k.k.</a> jako tzw. mały świadek koronny, dostarczając prokuraturze i sądowi licznych, istotnych procesowo informacji, w zamian za co mógł skorzystać z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary. W składanych przez siebie zeznaniach (wyjaśnieniach) <span class="anon-block">T. R. (1)</span> jednoznacznie wskazywał na wolę przekazania organom ścigania informacji o szczegółach działania zorganizowanej grupy przestępczej, w której strukturach funkcjonował, a także złożenia zeznań (wyjaśnień) o nowych, nieujawnionych uprzednio przestępstwach narkotykowych innych osób. Podczas kolejnych, licznych przesłuchań <span class="anon-block">T. R. (1)</span> konsekwentnie uzupełniał podawane pierwotnie informacje, odnosząc się do kolejnych sukcesywnie gromadzonych dowodów.</p> <p>Niezależnie od motywów, jakimi kierował się <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, ocena jego zeznań prowadzi Sąd do uznania świadka za wiarygodne osobowe źródło dowodowe, w szczególności wobec faktu, iż w składanych depozycjach obciążał on również siebie samego. Dla uzyskania cechy pełnowartościowego dowodu konieczne jest, aby takie zeznania były jasne i konsekwentne, a także znajdowały potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich. Tak było, zdaniem Sądu, w przypadku zeznań <span class="anon-block">T. R. (1)</span>. Sąd podkreśla przy tym, że w przypadku tzw. dowodu z pomówienia, nie jest konieczne, aby relacja oskarżonego była potwierdzona innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego przestępstwa. Wystarczy, aby co najmniej część opisywanych przez niego przestępstw zastała potwierdzona innymi dowodami, co będzie stanowiło podstawę do pozytywnego zweryfikowania pozostałej części wyjaśnień. Tak również stało się w przypadku zeznań świadka. Na marginesie należy również podkreślić, że depozycje <span class="anon-block">T. R. (1)</span> były przedmiotem analizy i oceny w toku innych postępowań jurysdykcyjnych (w tym m.in. sprawy <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego we <span class="anon-block">W.</span>, w której wymieniony miał status oskarżonego), w których Sąd również uznał je za pełnowartościowy dowód.</p> <p>Składając wyjaśnienia (zeznania) <span class="anon-block">T. R. (1)</span> wskazał na oskarżonych w niniejszej sprawie jako uczestników obrotu narkotykami, wielokrotnie i szczegółowo opisując ich zachowania, o których posiadał wiedzę. Między popełnieniem czynów, a złożeniem depozycji nie doszło do znacznego upływu czasu, a jego relacje są konsekwentne. <span class="anon-block">T. R. (1)</span> szczegółowo opisał poszczególne transakcje, ich czas, okoliczności, role osób uczestniczących w tym procederze, ich wygląd i wiek, używane przez nich samochody, pseudonimy oraz sposób rozliczeń z nimi.</p> <p>Podkreślić przy tym należy, iż depozycje <span class="anon-block">T. R. (1)</span> znajdują wsparcie w fakcie odnalezienia i zatrzymania u czterech wskazanych przez niego oskarżonych środków odurzających: u <span class="anon-block">W. K.</span> ponad 250 g amfetaminy, u <span class="anon-block">K. S.</span> 6 g kokainy, u <span class="anon-block">D. S.</span> 45 gramów metaamfetaminy, u <span class="anon-block">J. K.</span> ponad 1 kg amfetamiany.</p> <p>Wskazywane przez <span class="anon-block">T. R. (1)</span> okoliczności (w zakresie posiadanej przez siebie wiedzy) potwierdzili także świadkowie <span class="anon-block">M. P. (3)</span>, <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">M. W. (2)</span> i <span class="anon-block">M. W. (1)</span>. Z zeznaniami <span class="anon-block">T. R. (1)</span> korespondują także dokumentacja dotycząca wynajmu samochodów oraz transakcji zapisanych na karcie <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Sąd podkreśla przy tym, iż z uwagi na liczne przedstawione przez świadka szczegóły – w tym odnoszące się zarówno do ogólnych okoliczności związanych z funkcjonowaniem zorganizowanej grupy przestępczej, jak i rodzaju i ilości środków zbytych na rzecz oskarżonych <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span>, a także ich ustalonych w obrocie cen za gram lub kilogram (w zależności od substancji), zeznania <span class="anon-block">T. R. (1)</span> stanowiły dowód nie tylko wiarygodny, ale przede wszystkim bardzo przydatny do czynienia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.</p> <p>Nie zmienia takiej oceny niepamięć świadka przed Sądem do szczegółów przedmiotowych wydarzeń, w tym rodzaju i ilości środków. Podkreślić bowiem należy, iż skala działania grupy, w tym świadka była bardzo duża, przekazywał on bardzo wielu osobom zakazane substancje, od tego czasu upłynął już stosunkowo długi okres czasu. Niepamięć świadka co do szczegółów jest naturalna, nie może więc wpływać na podważanie wiarygodności jego zeznań.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Opinia sądowo-psychiatryczna dot. <span class="anon-block">T. R. (1)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Nie znaleziono powodu do kwestionowania wiarygodności dowodu w postaci opinii biegłych, albowiem została ona sporządzona przez uprawnionych do tego, wykwalifikowanych specjalistów, a jej treść jest jasna, logiczna i wewnętrznie spójna. Sąd miał przy tym jednak na uwadze, iż przedmiotowa opinia nie została sporządzona w toku niniejszego postępowania karnego przez biegłych powołanych do tej sprawy – wobec czego wnioski opinii koncentrują się na kwestiach związanych z możliwością ponoszenia przez <span class="anon-block">T. R. (1)</span> odpowiedzialności karnej (z perspektywy treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 §1 i §2 k.k.</a>), nie zaś oceny jego psychologicznej wiarygodności jako świadka. Niezależnie zatem od faktu, iż opinia została sporządzona w sposób prawidłowy należy mieć zatem na uwadze, iż w toku jej sporządzania biegli (powołani w toku innej sprawy) dokonywali oceny stanu psychicznego <span class="anon-block">T. R. (1)</span> pod kątem jego zdolności rozumienia znaczenia popełnionych przez niego czynów zabronionych (przypisanych mu w toku odrębnego procesu) i pokierowania swoim postępowaniem, nie zaś co do jego zdolności spostrzegania i komunikowania swoich spostrzeżeń.</p> <p>Mimo wszystko, bez względu na powyższe, w treści opinii stwierdzono iż nałogowe zażywanie przez <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, o ile mogło mieć wpływ na jego osobowość, nie daje jednak podstaw do kwestionowania jego poczytalności (w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31)">art. 31 k.k.</a>) Skoro tak, Sąd doszedł do przekonania, iż treść przedmiotowej opinii nie wpływa na ocenę wiarygodności zeznań złożonych przez <span class="anon-block">T. R. (1)</span> jako świadka, w szczególności, iż Sąd podczas wielogodzinnych przesłuchań świadka miał z nim bezpośredni kontakt i mógł ocenić jego postawę.</p> <p>Zauważyć także należy, iż w przedmiotowej opinii we wnioskach ma miejsce oczywista omyłka pisarska, iż <span class="anon-block">T. R. (1)</span> zerwał z nałogowym używaniem heroiny około 2 lat temu, podczas gdy z wywiadu wynika, iż było to 20 lat temu, a więc tak jak twierdził świadek przed Sądem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadka <span class="anon-block">M. P. (3)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd ocenił zeznania (wyjaśnienia) świadka jako wiarygodne. Były one obszerne i wewnętrznie spójne, a ponadto ich treść korespondowała z ustaleniami czynionymi w oparciu o inne dowody. Zeznania świadka odnosiły się do wielu wątków, objętych również przedmiotem prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Był to przy tym dowód szczególnie przydatny, albowiem w oparciu o treść depozycji wymienionego świadka czyniono ustalenia w zakresie przestępczej działalności oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> – który na rzecz <span class="anon-block">M. P. (3)</span> zbywał środki narkotyczne w postaci kokainy i heroiny. Analizując zeznania <span class="anon-block">M. P. (3)</span> skupiono się przede wszystkim na tych fragmentach, w których odnosił się on do przedmiotu niniejszej sprawy, a w szczególności – do okoliczności nabywania narkotyków od <span class="anon-block">M. P. (2)</span>. W tym zakresie weryfikacja procesowa ich treści w oparciu o pozostały zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy pozwoliła na przyznanie im waloru wiarygodności. Świadek, podobnie jak <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, w ramach prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego zdecydował się na współpracę procesową z organami ścigania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60)">art. 60 k.k.</a> jako tzw. mały świadek koronny, a kolejno złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze (w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387 §1 k.p.k.</a>) Podobnie jak w przypadku <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, Sąd przyjął, iż motywacja <span class="anon-block">M. P. (3)</span> (dążenie do zminimalizowania grożącej mu odpowiedzialności karnej) nie wpływa negatywnie na możliwość oceny jego zeznań (wyjaśnień) jako wiarygodnych. Wręcz przeciwnie, w ocenie Sądu przyjęta przez świadka postawa, która polega na korzystaniu z przewidzianych przez procedurę karną przepisów stanowiących wyraz tzw. oportunizmu procesowego, w świetle faktu iż świadek obciążał również samego siebie, tym bardziej świadczy o jego słusznych intencjach – dążył on bowiem do złagodzenia grożących mu prawnokarnych konsekwencji poprzez wykorzystanie przewidzianych przez ustawodawcę instrumentów, nie zaś poprzez mataczenie czy wyjaśnianie niezgodnie z prawdą (co wolno mu było czynić w ramach przysługującego mu prawa do obrony w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu). Świadek był konsekwentny w swoich wyjaśnieniach/zeznaniach, opisywał wiek, wygląd i miejsce zamieszkania oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span>, gdzie spotykał się nim celem nabycia środków. Wskazywał również, iż już około dwa lata wcześniej poznał oskarżonego, kiedy został do niego skierowany w celu nabycia narkotyków, a ten z kolei skierował go do <span class="anon-block">A. T.</span>. Gdyby świadek chciał bezpodstawnie obciążać oskarżonego, mógłby to zrobić już we wcześniejszym okresie swego przestępczego procederu handlu narkotykami. Świadek ten bez żadnych wątpliwości rozpoznał oskarżonego zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i przed Sądem, jak też inne osoby związane z tym nielegalnym procederem.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Zeznania (wyjaśnienia) świadków</p> <p>- <span class="anon-block">M. W. (2)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">R. S.</span> </p> <p>- <span class="anon-block">M. W. (1)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd uznał zeznania (wyjaśnienia) świadków za zasadniczo wiarygodne, albowiem były one w przeważającej mierze zbieżne ze sobą nawzajem, a nadto korespondowały z innymi zgromadzonymi w toku postępowania dowodami. Z uwagi na rolę, jaką poszczególni świadkowie pełnili w procederze handlu narkotykami, ich depozycje Sąd ocenił jako przydatne w zakresie czynienia ustaleń co do okoliczności związanych z czynami przypisanymi oskarżonym <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span>, potwierdzały bowiem wyjaśnienia/zeznania <span class="anon-block">T. R. (1)</span> w zakresie funkcjonowania procederu handlu narkotykami, jak też roli <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">T. R. (1)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Protokół przeszukania mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> wraz ze spisem i opisem rzeczy</p> <p>Protokół przeszukania samochodu <span class="anon-block">A. (...)</span> z dnia 17.09.2019 r.</p> </td> <td colspan="8"> <p>Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności dowodów w postaci protokołów z czynności procesowych, albowiem czynności te były celowe i uzasadnione, zaś sposób ich przeprowadzenia prawidłowy i zgodny z adekwatnymi normami proceduralnymi, a przy tym ich legalność, zasadność oraz prawidłowość nie była kwestionowana w toku postępowania. Protokoły z podjętych czynności procesowych są szczegółowe i w prawidłowym stopniu odzwierciedlają ich faktyczny przebieg, a nadto czynią zadość wymogom formalnym stawianym tego typu dokumentom.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>Opinia z zakresu chemii nr H-V-<span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>Opinia z zakresu chemii nr <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Brak podstaw do kwestionowania konkluzji przedstawionych w opiniach, albowiem zostały one sporządzone przez profesjonalne podmioty, a w swojej treści jednoznaczne, zrozumiałe i wewnętrznie spójne. Z opinii jednoznacznie wynika, jakiego rodzaju substancje niedozwolone zostały zabezpieczone w toku postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Zestawienie płatności kartą <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>Zestawienie wypożyczonych samochodów</p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd uwzględnił dowód z przedstawionych dokumentów, albowiem brak było zastrzeżeń co do ich wiarygodności, a nadto korespondowały one z uznanym za wiarygodny dowodem w postaci zeznań (wyjaśnień) świadka <span class="anon-block">T. R. (1)</span>. Wskazane dokumenty potwierdzały fakt wielokrotnych wyjazdów <span class="anon-block">T. R. (1)</span> w podawanych przez niego okolicznościach (daty, miejscowości docelowe) w celu transportu środków odurzających i substancji psychotropowych, których obrotem następnie zajmowała się zorganizowana grupa przestępcza kierowana przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Notatki z ustaleń na temat <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności zawartych tam ustaleń</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">P.</span> lokalnej</p> </td> <td colspan="8"> <p>Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności dowodu w postaci protokołów z przeprowadzonych czynności procesowych, któreych prawidłowość nie była również kwestionowana w toku postępowania przygotowawczego. Dowód ten Sąd ocenił jako szczególnie przydatny, albowiem w toku przeprowadzonej wizji lokalnej świadek <span class="anon-block">T. R. (1)</span> jednoznacznie wskazał miejsca przeprowadzanych transakcji narkotykowych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Odpisy wyroków</p> </td> <td colspan="8"> <p>Wyroki nie budzą wątpliwości co do ich autentyczności i wiarygodności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Dokumentacja medyczna <span class="anon-block">P. W.</span> </p> <p>Pismo z Aresztu Śledczego dot. stanu zdrowia <span class="anon-block">P. W.</span> </p> <p>Opinia biegłych z zakresu medycyny sądowej</p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności dowodu w postaci dokumentacji medycznej oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span>.</p> <p>Brak było również powodów do nieuwzględnienia opinii o stanie zdrowia oskarżonego, albowiem została ona opracowana przez uprawniony do tego, wyspecjalizowany podmiot, a jej treść nie budzi zastrzeżeń – jest szczegółowa, jasna i kompletna. W treści przedmiotowej opinii zespół biegłych z zakresu medycyny sądowej na podstawie zgromadzonej dokumentacji medycznej i badania oskarżonego ocenił, iż pomimo szeregu dolegliwości stwierdzonych w przeszłości u oskarżonego, aktualny stan zdrowia <span class="anon-block">P. W.</span> nie stanowi przeciwwskazania dla jego pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Opinie sądowo-psychiatryczne dot. <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Brak podstaw do kwestionowania konkluzji przedstawionych w sporządzonych przez specjalistów, a w swojej treści szczegółowych, zrozumiałych i kompletnych opinii sądowo-psychiatrycznych.</p> <p>Zarówno w odniesieniu do oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span> jak i oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> biegli nie stwierdzili okoliczności, o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 §1 i §2 k.k.</a> - zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem w chwili popełnienia przez nich przypisanych im czynów zabronionych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Dane z PESEL</p> </td> <td colspan="8"> <p>Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności dowodu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>Dane o karalności</p> <p>Odpisy wyroków wydanych wobec <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> <p>Zawiadomienia o odbywaniu kary przez <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności dowodów z wymienionych dokumentów. Na ich podstawie Sąd dokonał ustaleń w zakresie wcześniejszej karalności oskarżonych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="8"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd odrzucił wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span> jako niewiarygodne, albowiem były one całkowicie sprzeczne z ustaleniami dokonanymi w sprawie w oparciu o uznany za wiarygodny, obszerny materiał dowodowy. W toku postępowania przygotowawczego <span class="anon-block">P. W.</span> nie przyznał się do zarzuconych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. Postawę tę oskarżony prezentował również przed Sądem, kwestionując swoje sprawstwo w zakresie zarzuconych i przypisanych mu czynów zabronionych. Biorąc pod uwagę całokształt dokonanych w sprawie ustaleń i przeprowadzonych dowodów, Sąd ocenił iż wyjaśniając w określony sposób oskarżony realizuje przyjętą taktykę procesową w ramach przysługującego mu prawa do obrony, niemniej jednak podawana przez niego wersja wydarzeń nie zasługiwała zdaniem Sądu na uwzględnienie, jako niewiarygodna. W szczególności Sąd odrzucił te twierdzenia oskarżonego, w których wykluczał on swoje sprawstwo wyłącznie w oparciu o fakt, iż na co dzień mieszkał za granicą. Jak ustalono w toku postępowania, <span class="anon-block">P. W.</span> faktycznie mieszkał w Niemczech, gdzie do dnia 15 września 2019 r. był zatrudniony, jednak ustalono również, że na co dzień poruszał się na motocyklu – pojeździe, który umożliwia szybkie przemieszczanie się, niezależnie od komunikacji zbiorowej. Biorąc zatem pod uwagę stosunkowo niewielką odległość między <span class="anon-block">B.</span> (gdzie oskarżony przebywał) a <span class="anon-block">W.</span> oraz brak kontroli granicznych, warunki drogowe – autostrada, kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego Sąd stwierdził, że całkowicie możliwe były przyjazdy oskarżonego do <span class="anon-block">P.</span> celem spotkania się z <span class="anon-block">T. R. (1)</span>. Jak bowiem ujawniono w toku postępowania, mimo że oskarżony był zatrudniony przez berlińskiego pracodawcę do dnia 15 września 2019 r., w dniu 9 września 2019 r. na terenie <span class="anon-block">W.</span> był legitymowany podczas jazdy motocyklem – w związku z popełnionym wykroczeniem. Okoliczność ta bezsprzecznie świadczy o tym, iż pomimo zatrudnienia i codziennego zamieszkania na terenie <span class="anon-block">N.</span>, oskarżony bywał również w tym czasie we <span class="anon-block">W.</span>. Także zatrzymany został na terenie <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Stąd, mając na względzie całokształt opisanych wyżej okoliczności oraz postawę procesową oskarżonego, ograniczającą się do zaprzeczania swojemu sprawstwu i odmowie złożenia szerszych wyjaśnień, alibi oskarżonego uznano za niewiarygodne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> <p>Częściowo wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> jako zasadniczo niewiarygodne – albowiem były one w przeważającej mierze sprzeczne z ustaleniami, dokonanymi w oparciu o uznany za wiarygodny materiał dowodowy. Na tej podstawie uwzględniono wyłącznie te twierdzenia oskarżonego, które w sposób ogólny odnosiły się do jego spotkań z <span class="anon-block">T. M.</span> <span class="anon-block">P.</span> potwierdził bowiem, że między nim a świadkiem doszło do transakcji narkotykowych, podał jednak, że rozmaite substancje kupował wyłącznie na własny użytek, co – jak ustalono w toku postępowania – okazało się niezgodne z prawdą.</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> nie przyznał się do zarzuconych mu czynów i złożył wyjaśnienia odnoszące się do okoliczności objętych przedmiotem postępowania, które jednak okazały się sprzeczne z ustaleniami poczynionymi w oparciu o inne zgromadzone w sprawie dowody. W trakcie przesłuchania przed Sądem oskarżony kontynuował przyjętą postawę i zaprzeczył swojemu sprawstwu, odmawiając składania szerszych wyjaśnień. W trakcie rozprawy oskarżony odniósł się również do zeznań świadka <span class="anon-block">M. P. (3)</span>, kwestionując ich wiarygodność z powodu rzekomego konfliktu, jaki miał między nimi istnieć, choć wcześniej twierdził, iż nie zna tej osoby.</p> <p>Mając na uwadze całokształt ustalonych w sprawie okoliczności oraz zgromadzony materiał dowodowy, wyjaśnienia/zeznania <span class="anon-block">T. R. (1)</span> i <span class="anon-block">M. P. (3)</span>, twierdzenia oskarżonego Sąd ocenił jako realizujące przyjętą przez niego linię obrony i w zasadniczej mierze odrzucił je jako niewiarygodne.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> <p>Opinia psychologiczna dot. świadka <span class="anon-block">M. P. (3)</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd nie dopuścił dowodu z przedmiotowej opinii na okoliczność stanu psychicznego świadka <span class="anon-block">M. P. (3)</span>, albowiem w ocenie Sądu dowód ten nie był przydatny do czynienia ustaleń w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią opinii, nie stwierdzono u świadka zaburzeń psychicznych wskazujących na uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaś jego sprawność intelektualną oceniono jako zgodną z poziomem normy dla jego grupy wiekowej. Stwierdzono, że opiniowany posiada zdolność analizy i syntezy, widzi związki przyczynowo skutkowe. U <span class="anon-block">M. P. (3)</span> nie stwierdzono zatem zaburzeń skutkujących całkowitym brakiem umiejętności czy zdolności spostrzegania. Jednocześnie biegły zwrócił uwagę na sprzeczności w składanych przez świadka depozycjach, ich zmienność w czasie, fakt iż podczas zeznawania (wyjaśniania) <span class="anon-block">M. P. (3)</span> wydawał się spięty, momentami niespontaniczny. Nadmienić przy tym należy, iż wskazana opinia została pozyskana w toku innego postępowania karnego. Sąd wskazuje jednak, że w trakcie rozpoznawania niniejszej sprawy nie znaleziono podstaw do kwestionowania prawdziwości zeznań składanych przez <span class="anon-block">M. P. (3)</span>, zwłaszcza że w toku rozprawy Sąd miał ze świadkiem bezpośredni kontakt i na tej podstawie nabrał osobistego przekonania co do jego wiarygodności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> <p>Zeznania <span class="anon-block">M. P. (1)</span> </p> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">A. T.</span>,</p> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">M. R.</span> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Sąd nie dał wiary twierdzeniom świadków (oskarżonych – <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">T.</span> w innym postępowaniu), w których zaprzeczali funkcjonowaniu grupy przestępczej, handlu narkotykami, jak też udziału w tym oskarżonych. Należy zauważyć, iż świadkowie ci mieli interes procesowy w podważaniu wiarygodności <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, albowiem w oparciu o jego wyjaśnienia/zeznania zostali oskarżeni o tożsame działania. Mając te okoliczności na uwadze, twierdzenia <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">A. T.</span> przed Sądem należało odrzucić, jako rażąco sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.</p> <p>Natomiast <span class="anon-block">M. R.</span> odmawiając składania zeznań przed Sądem, także w postępowaniu przygotowawczym nie ustosunkował się do okoliczności związanych z przedmiotowym postępowaniem</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="5"> <p>II.</p> <p>VI., IX.</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> </p> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Na wstępie Sąd wskazuje, iż na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 k.k.</a> w chwili orzekania zastosowano przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu Karnego</a> oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynów zabronionych, jako względniejsze dla oskarżonych.</strong> </p> <p>Na podstawie całokształtu zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego i dokonanych ustaleń Sąd uznał, iż oskarżony <span class="anon-block">P. W.</span> swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 §1 k.k.</a>, zaś oskarżonemu <span class="anon-block">M. P. (2)</span> przypisano popełnienie dwóch czynów zabronionych, również kwalifikowanych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 §1 k.k.</a> </p> <p> <em> <!-- -->Przepis art. 56 ustawy penalizuje zachowanie polegające na niezgodnym z przepisami art. 33, 34, 35, 37, 40 i 40a ustawy wprowadzaniu do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej oraz uczestniczeniu w obrocie środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej. Obrót środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, słomą makową oznacza przeniesienie ich własności bądź posiadania, odpłatnie bądź nieodpłatnie, bez udziału konsumenta. Wprowadzenie do obrotu środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, zgodnie z treścią art. 4 pkt 34 u.o.p.n., polega na udostępnieniu ich odpłatnie lub nieodpłatnie osobom trzecim. Warunkiem koniecznym jest również ustalenie, że osoba, której środki są udostępniane, nie jest konsumentem. W przypadku, gdy odbiorcą jest konsument takich środków, sprawca nie popełnia przestępstwa określonego w art. 56, lecz jedno z przestępstw udzielania, określanych w przepisach art. 58 lub 59 u.o.p.n.</em> </p> <p> <em> <!-- --> Cechą, która odróżnia zachowanie przestępne polegające na „wprowadzaniu do obrotu” środka odurzającego od jego „udzielania”, jest charakter odbiorcy tego środka, którym w drugim przypadku jest konsument narkotyku. Uczestnictwem w obrocie jest zachowanie każdego, kto ma odegrać pewną rolę w procesie wprowadzenia do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych. Tak więc potencjalny „uczestnik” obrotu, po dokonanym czynie z art. 56 ust. 1 lub 3 ustawy, może zakończyć swoją przestępną działalność, ale może również ją kontynuować. „Uczestniczenie w obrocie” może również przybierać formę bierną, polegającą na odebraniu takiego środka od osoby zajmującej się jego „wprowadzaniem do obrotu” z zamiarem dalszego przekazywania go kolejnym osobom – w tym konsumentom. Tym samym należy wskazać, że jedną z form „uczestniczenia w obrocie” środkami odurzającymi w rozumieniu art. 56 ust. 1 i 3 ustawy może być również nabycie tych środków od osoby wprowadzającej je do tego obrotu, niezależnie od tego, kto będzie kolejnym ich nabywcą (por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30.11.2017 r., II AKa 299/17, LEX nr 2486462). Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który penalizuje kwalifikowaną postać czynu przestępczego z art. 56 ust.1, odpowiedzialności w nim przewidzianej podlega sprawca, który wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a, wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe, słomę makową lub nowe substancje psychoaktywne albo uczestniczy w takim obrocie jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest <span class="underline"> <!-- --> znaczna</span> ilość środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej. Sąd Najwyższy wypowiadał się konsekwentnie, że "znaczna ilość" narkotyków to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: M. Bojarski, W. Radecki, Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wrocław 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257).</em> </p> <p>Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności zeznania (wyjaśnienia) <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, nie ulega wątpliwości, że oskarżeni <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> w zamiarze bezpośrednim uczestniczyli w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste, amfetaminy, kokainy i heroiny. Oskarżeni zaopatrywali się w środki odurzające u <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, który handlował nimi w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span>. Na podstawie przeprowadzonych w sprawie czynności ustalono, iż do nabywania przez oskarżonych środków odurzających i substancji psychotropowych dochodziło kilkukrotnie, a zarazem kupowane przez nich ilości poszczególnych substancji należy ocenić jako znaczne. Z uwagi na wysokie ceny poszczególnych substancji w nielegalnym obrocie prezentowały one istotną wartość ekonomiczną, co prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż działania oskarżonych były przez nich podejmowane w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z dalszego ich zbywania, o czym świadczy chociażby ilość otrzymywanych substancji. Ponadto <span class="anon-block">M. P. (2)</span> przekazał <span class="anon-block">T. R. (1)</span> 500 gram metaamfetaminy, celem dalszej odsprzedaży.</p> <p>Jak już uprzednio wskazano, kluczowymi z perspektywy Sądu dowodami, na podstawie których dokonywano w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, były depozycje składane przez <span class="anon-block">T. R. (1)</span> i (w nieco mniejszym stopniu, albowiem odnosiły się tylko do <span class="anon-block">M. P. (2)</span>), <span class="anon-block">M. P. (3)</span>. Sąd ocenił te dowody jako wiarygodne, albowiem nie tylko były one konkretne i spójne, ale również korespondowały z pozostałym zgromadzonym w toku postępowania materiałem dowodowym, a nadto były zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Depozycje te były nadto weryfikowane w toku innych postępowań karnych (w szczególności spraw <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego we <span class="anon-block">W.</span>, gdzie wymienieni występowali w procesowej roli oskarżonych), gdzie również przyznano im walor wiarygodności. W oparciu o obszerne, bardzo szczegółowe zeznania (wyjaśnienia) składane przez <span class="anon-block">T. R. (1)</span> ustalono, iż oskarżeni byli jego odbiorcami i zaopatrywali się u niego w narkotyki. W odniesieniu do oskarżonych <span class="anon-block">T. R. (1)</span> podał szczegółowe rysopisy i rozpoznał ich w trakcie okazania wizerunku, oskarżonego <span class="anon-block">M. P. (2)</span> rozpoznał również w trakcie rozprawy przed Sądem, a nadto opisał okoliczności zbycia na ich rzecz środków odurzających – podając liczbę i miejsce spotkań oraz ilość poszczególnych substancji i cenę, za jaką dokonywano transakcji w obrocie hurtowym i detalicznym. Wiarygodności twierdzeń świadka nie obniża fakt, iż przed Sądem nie rozpoznał <span class="anon-block">P. W.</span>, albowiem wyjaśnił co było tego powodem, a w postępowaniu przygotowawczym nie miał wątpliwości co do rozpoznania tego oskarżonego. Na podstawie depozycji <span class="anon-block">T. R. (1)</span> potwierdzono pseudonimy, jakimi posługiwali się oskarżeni (<span class="anon-block"> (...)</span> w przypadku <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w przypadku <span class="anon-block">M. P. (2)</span>). Świadek ten potwierdził również, że oskarżony <span class="anon-block">W.</span> poruszał się na motocyklu – która to okoliczność była o tyle istotna, iż posłużyła do procesowej weryfikacji wiarygodności wyjaśnień tego oskarżonego. Z kolei zeznania (wyjaśnienia) złożone przez <span class="anon-block">M. P. (3)</span> umożliwiły poczynienie szczegółowych ustaleń co do drugiego z czynów przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">M. P. (2)</span> – <span class="anon-block">M. P.</span> był bowiem w tym układzie sytuacyjnym odbiorcą środków, które przekazywał mu oskarżony <span class="anon-block">P.</span>. W trakcie przesłuchań <span class="anon-block">M. P. (3)</span> szczegółowo opisał okoliczności spotkań z oskarżonym oraz rozpoznał jego wizerunek na okazanej mu tablicy poglądowej, a następnie zidentyfikował oskarżonego w trakcie rozprawy przed Sądem. Potwierdził on również, że oskarżony posługiwał się pseudonimem <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Jednocześnie Sad uznał, że oskarżeni przypisanych im przestępstw dokonali w warunkach czynu ciągłego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 §1 k.k.</a> Wynika to przede wszystkim z faktu, że na przestrzeni okresu, w którym miało dochodzić do przestępczych zachowań, niecelowym byłoby wyodrębnienie poszczególnych zachowań i potraktowanie ich jako odrębne czyny zabronione, albowiem wszystkie zachowania oskarżonych składały się na pewną całość, której celem było uczestniczenie w obrocie znacznymi ilościami narkotyków.</p> <p>Dodatkowo Sąd wskazuje, iż w oparciu o ustalenia dokonane na podstawie dowodu z zeznań (wyjaśnień) <span class="anon-block">T. R. (1)</span> zmodyfikowano opis czynu przypisanego <span class="anon-block">P. W.</span> w zakresie ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, którą obrót odbywał się z jego udziałem, przyjmując iż w istocie ilość ta wynosiła 12 kg, nie 9 kg (jak to wskazano w akcie oskarżenia). Świadek ten konsekwentnie mówił o co najmniej 4 spotkaniach i przekazywaniu każdorazowo po 3 kg amfetaminy.</p> <p>Jednocześnie, z uwagi na uniewinnienie obu oskarżonych od zarzuconych im przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a>, z opisu pozostałych przypisanych im czynów Sąd wyeliminował stwierdzenie o działaniu przez nich w zorganizowanej grupie przestępczej, a z kwalifikacji prawnej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65 §1 k.k.</a> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="4"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="4"/> <td colspan="6"/> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="4"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="4"> <p>I.</p> <p>V.</p> </td> <td colspan="6"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> </p> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano, aby oskarżeni działali w ramach kierowanej przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zorganizowanej grupy przestępczej, zajmującej się obrotem substancjami niedozwolonymi.</p> <p>Zgodnie z ugruntowanym w doktrynie poglądem, zorganizowaną grupę przestępczą tworzą co najmniej trzy osoby, których celem jest popełnienie przestępstw, przy czym w stanowi ona zjawisko bardziej zaawansowane aniżeli „zwykłe” współsprawstwo – zorganizowana grupa cechuje się pewną strukturą, uporządkowaniem, występowaniem określonych ról. Znamiona tego czynu składają się zatem z trzech elementów – liczebności, sposobu funkcjonowania oraz celu. Jak ustalono w toku niniejszej sprawy, grupa, której założenie i nadzorowanie zarzucono w ramach odrębnego postępowania <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i w ramach której popełniane były liczne czyny zabronione penalizowane na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> była rozbudowana, co w sposób oczywisty realizuje znamię odnoszące się do liczebności jej członków. W toku postępowania w sposób bezsporny ustalono również, iż podstawowym celem łączącym jej członków było wspólne popełnianie przestępstw narkotykowych, co miało służyć osiąganiu istotnych korzyści materialnych, co stanowi realizację kolejnego ze znamion tego czynu zabronionego.</p> <p>W kontekście znamienia „zorganizowania” - w wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie wskazał, że przez wymagane ustawą „zorganizowanie” grupy rozumie się, że grupa taka funkcjonuje zgodnie z pewnymi ustalonymi regułami i ma wewnętrzną strukturę, zatem poszczególni jej członkowie pełnią określone funkcje bądź role. Świadczy to o wewnętrznym uporządkowaniu grupy, stałości reguł jej funkcjonowania, a więc form zorganizowania, w przeciwieństwie do grupy osób choćby i stale popełniających wspólnie podobne przestępstwa, ale wymieniających się rolami w zależności od zaistniałych zmiennych sytuacji. Istnienie koleżeńskich powiązań pomiędzy członkami grupy nie sprzeciwia się zorganizowaniu w grupę przestępczą. Podobnie brak mechanizmów wymuszających posłuszeństwo członków grupy, a nawet brak kierownictwa grupy nie wyklucza możliwości uznania grupy przestępczej za zorganizowaną. Zorganizowana grupa przestępcza może funkcjonować na zasadzie dobrowolnego udziału w niej członków. Motywy, którymi kierują się poszczególne osoby przystępujące do grupy przestępczej, nie mają znaczenia dla bytu zorganizowanej grupy przestępczej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 16.02.2012 r., II AKa 252/11, KZS 2012/3, poz. 42). Działanie w zorganizowanej grupie przestępczej to coś znacznie więcej niż współsprawstwo czy „luźna” grupa osób zamierzających popełnić przestępstwo. W pojęciu zorganizowania tkwią warunki podstawowej wewnętrznej struktury organizacyjnej (choćby z niskim stopniem uporządkowania), pewna trwałość, więzy organizacyjne w ramach wspólnego porozumienia, planowanie przestępstw, akceptacja celów, trwałość zaspokojenia potrzeb grupy, gromadzenie narzędzi popełniania przestępstw, wyszukiwanie miejsc dla przechowywania łupu, rozprowadzanie go, podział ról, skoordynowany sposób działania, powiązania socjologiczno-psychologiczne między członkami. Kierowanie grupą jako funkcja władcza polega na określaniu kierunków działania, wydawaniu poleceń, koordynowaniu działalności uczestników grupy (w ten sposób Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z 7.12.2000 r., II AKa 184/00, KZS 2001/1, poz. 26; podobnie Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 24.01.2001 r., II AKa 240/01, Prok. i Pr. 2004/4, poz. 20).</p> <p>Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności niniejszej sprawy i dokonanych w jej ramach ustaleń, Sąd uznał, że istnienie wskazanych wyżej elementów – cechującej się strukturą i pewnym stopniem zorganizowania grupy, która miała na celu popełnianie przestępstw narkotykowych – wykazano w sposób nie budzący wątpliwości, na co wskazują ustalenia w sprawie.. Zarazem jednak w niniejszym postępowaniu nie udowodniono w sposób przekonujący (przełamujący zasadę domniemania niewinności oraz in dubio pro reo), aby swoim zachowaniem oskarżeni <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> zrealizowali znamię brania udziału w tej grupie.</p> <p>Zgodnie z wykładnią językową, „brać udział” to uczestniczyć, przynależeć do grupy lub związku przestępczego, akceptując zasady, na jakich grupa lub związek funkcjonuje. Na realizację powyższego znamienia składają się dwa elementy - podmiotowy, wyrażający wolę przynależności do jednej z form organizacji przestępczej oraz przedmiotowy, wskazujący na co najmniej niewielką aktywność w ramach grupy lub związku. Jak stwierdził Sąd Apelacyjny w Warszawie: „»Branie udziału« polega na przynależności do grupy, akceptowaniu zasad, które nią rządzą, oraz wykonywaniu poleceń i zadań wskazanych przez osoby stojące w hierarchii grupy odpowiednio wyżej. Istotna jest tu też identyfikacja członka z grupą, przy czym nie pozostaje on tam wyłącznie pasywny. »Branie udziału« polegać może na wspólnych akcjach przestępczych, ich planowaniu, odbywaniu spotkań, uzgadnianiu struktury, wyszukiwaniu kryjówek, posługiwaniu się pseudonimami, zdobywaniu zaopatrzenia niezbędnego grupie do realizacji założonych celów, a także na podejmowaniu czynności mających uniemożliwić wykrycie sprawców. Tu zaliczyć należy też dzielenie łupów pochodzących z przestępstw, zaspakajanie potrzeb rodzin aresztowanych członków grupy” (wyrok SA w Warszawie z 4.07.2013 r., II AKa 161/13, LEX nr 1356707).</p> <p>Konsekwencją zasady domniemania niewinności obowiązującej w prawie karnym jest stypizowana w 5 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§ 2 k.p.k.</a> zasada <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> czyli nakaz interpretowania nieusuniętych w postępowaniu dowodowym wątpliwości na korzyść oskarżonego. Jak wynika z bogatego dorobku doktryny oraz orzecznictwa sądów pierwszym elementem, który wyznacza granice tej zasady, jest stwierdzenie „nieusuwalności” wątpliwości. Spełnienie tego warunku uprawnia do przeprowadzenia oceny, czy dokonano ich rozstrzygnięcia na korzyść, czy też na niekorzyść oskarżonego. Aktualnym pozostaje w obowiązującym stanie prawnym orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym sięgnięcie po tę instytucję jest niedopuszczalne wówczas, gdy postępowanie dowodowe było niepełne bądź przeprowadzono dowody w sposób niedokładny (wyrok SN z 16.01.1974 r., III KR 315/73, OSNKW 1974/5, poz. 97). Drugim elementem wyznaczającym granice zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> jest inna zasada procesowa, a mianowicie zasada swobodnej oceny dowodów zawarta w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 k.p.k.</a> Z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynikają dwie główne reguły ograniczające zasadę <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> - kwestia wiarygodności - przyznania tego waloru niektórym dowodom z odmienną oceną innych- która nie należy do kryteriów oceny dokonywanej przez pryzmat <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, lecz jest częścią analizy dokonywanej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, który wprowadza reguły oceny dowodów (postanowienie SN z 22.12.2010 r., II KK 308/10) oraz konieczność ustalenia przez organ orzekający istnienia dwóch wersji zdarzenia, z których nie da się żadnej wyeliminować poprzez swobodną ocenę dowodów. Wówczas organ ma obowiązek sięgnąć po regułę <em> <!-- -->in dubio pro reo </em>i rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego – tak postanowienie SN z 3.04.2012 r., V KK 335/11, LEX nr 1163975; wyrok SN z 1.02.2012 r., II KK 141/11, Biul. PK 2012/3, poz. 8.</p> <p>W niniejszej sprawie, po przeprowadzeniu wnikliwej analizy zgromadzonego materiału dowodowego i nie widząc zarazem żadnej możliwości poszukiwania innych dowodów niż przeprowadzone, Sąd uznał, iż istnieją wątpliwości co do sprawstwa oskarżonych w zakresie zarzuconych im czynów uczestnictwa w działaniach zorganizowanej grupy przestępczej. O ile bowiem zgromadzono dowody potwierdzające fakt popełnienia przez nich przestępstw polegających na uczestnictwie w obrocie ustalonymi substancjami niedozwolonymi, o tyle jednak z okoliczności sprawy nie wynika, aby były to przestępstwa popełnione w ramach ujawnionej zorganizowanej grupy przestępczej. W szczególności w ocenie Sądu niezasadnym byłoby przyjęcie, iż oskarżeni <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> działali w ramach tej grupy wyłącznie z uwagi na to, iż środki odurzające i substancje psychotropowe nabywali od jej członka <span class="anon-block">T. R. (1)</span>. Dla dokonania takich ustaleń koniecznym byłoby bowiem wykazanie szeregu okoliczności istotnych z perspektywy strony podmiotowej przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a> – świadomości istnienia określonej zorganizowanej grupy przestępczej i zamiaru działania w jej strukturze, tymczasem w odniesieniu do oskarżonych <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> ustaleń takich nie poczyniono. Jednocześnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeks karny</a> wyklucza możliwość popełnienia tego rodzaju czynu zabronionego nieumyślnie. Należy w tym miejscu podkreślić, że sam <span class="anon-block">T. R. (1)</span>, dobrze znający strukturę grupy przed Sądem wprost zeznał, że z jego perspektywy oskarżeni byli jedynie odbiorcami środków odurzających i substancji psychotropowych, jednak nie posiadał on wiedzy, aby pełnili jakąś rolę w strukturze zorganizowanej grupy przestępczej. O ile zatem w toku niniejszego postępowania zgromadzono materiał dowodowy jasno potwierdzający towarzyskie relacje między oskarżonymi <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> a członkami grupy (w szczególności <span class="anon-block">M. P. (1)</span> i <span class="anon-block">P. Ś.</span>), tak jednak nie wykazano, aby relacja ta zaowocowała świadomym i celowym uczestnictwem oskarżonych w działaniach tej grupy przestępczej.</p> <p> <span class="anon-block">T. R. (1)</span> bardzo wyraźnie określił osoby zarządzające grupą, ich swoisty podział czynności, sposób komunikowania się między sobą ale także z nim i innymi osobami funkcjonującymi w grupie na podobnym poziomie i następne opisujący między nimi wykorzystanie specjalnych komunikatorów ,jak też formy komunikowania się i przepływ informacji. W kontekście oskarżonych z wyjaśnień tych wynika , iż to inna osoba niż on, stojąca wyżej od świadka w strukturze grupy, ustalała z oskarżonymi przedmiot, miejsce i warunki transakcji, nie wynika z wyjaśnień aby oskarżonym, co mogłoby dowodzić działania w grupie, udostępniono takie komunikatory jak świadkowi, czy też sposób komunikowania się był analogiczny jak członków grupy. Okoliczności te przemawiają za wersją, iż zachowania zarzucone oskarżonym były podejmowane w związku z funkcjonowaniem grupy ale niejako we współpracy z tą grupą. Świadek w swoich obszernych wyjaśnieniach opisując wielokrotnie realia funkcjonowania grupy opisuje także spotkania towarzyskie członków grupy, w tym imprezy organizowane w lokalach opisując osoby uczestniczące w tego rodzaju imprezach, ich przebieg, w najmniejszym nawet stopniu nie wymienia oskarżonego <span class="anon-block">P. W.</span>, co także wskazuje na bardziej prawdopodobny wariant to jest przestępczego współdziałania ale nie mającego postaci udziału w przedmiotowej zorganizowanej grupie. Oceny takiej nie zmienia również fakt, iż w urodzinach <span class="anon-block">M. P. (1)</span> brał udział <span class="anon-block">M. P. (2)</span>, biorąc chociażby pod uwagę, iż uczestniczyły w nich także osoby w żadnej mierze nie powiązane z grupą przestępczą, a oskarżony ten niewątpliwie znajdował się w kręgu znajomych kierującego grupą,</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, iż w niniejszej sprawie należy odwołać się do zasady wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 §2 k.p.k.</a>, albowiem nie wykazano, aby swoim działaniem oskarżeni <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> wypełnili znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258 §1 k.k.</a>, a istniejące w tym zakresie, niedające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść oskarżonych. Wobec tego, obu oskarżonych uniewinniono od zarzuconych im czynów działania w kierowanej przez <span class="anon-block">M. P. (1)</span> zorganizowanej grupie przestępczej, skład której wchodzili <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">T. R. (1)</span> oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>II.</p> </td> <td colspan="5"> <p>II.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy pozwolił w sposób jednoznaczny ustalić, iż w ramach przypisanego mu czynu <span class="anon-block">P. W.</span> działał umyślnie i w zamiarze bezpośrednim, zdając sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań. Wobec oskarżonego nie stwierdzono okoliczności wyłączających winę i bezprawność czynu zabronionego, w szczególności pod postacią przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31)">art. 31 k.k.</a> </p> <p>Wymierzając oskarżonemu <span class="anon-block">P. W.</span> karę pozbawienia wolności i karę grzywny Sąd miał na względzie wszystkie dyrektywy wymiaru tych kar, a w szczególności te zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>Kształtując wymiar kary, Sąd miał na uwadze okoliczności takie jak:</p> <p>-znaczną szkodliwość popełnionego czynu,</p> <p>-uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż orzeczona wobec oskarżonego kara 4 lat pozbawienia wolności i kara grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości pojedynczej stawki na kwotę 100 zł będzie sprawiedliwa oraz wypełni cele wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>W odczuciu Sądu kara wymierzona oskarżonemu czyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także spełni swoje zadanie w szczególności w zakresie prewencji generalnej, kształtując w społeczeństwie postawę poszanowania prawa i odczucie „nieopłacalności” przestępstwa. Okolicznościami, które wymierzoną oskarżonemu karę kształtowały, były również jego dotychczasowy sposób życia oraz uprzednia wielokrotna karalność. Kwestie te sprawiły, iż wzgląd na prewencję indywidualną miał w niniejszej sprawie mniejsze znaczenie, aniżeli względy prewencji generalnej. Oskarżony <span class="anon-block">P. W.</span> jest osobą nierespektującą zasad współżycia społecznego i w przeszłości wielokrotnie wchodzącą w konflikt z prawem. W ocenie Sądu możliwości resocjalizacyjne względem <span class="anon-block">P. W.</span> są ograniczone, a zatem to właśnie represja przy wymiarze kary musi być wysunięta na pierwszy plan.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>III.</p> </td> <td colspan="5"> <p>II.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 §1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 36.000 zł uznając, że stanowi ona równowartość korzyści majątkowej, jaką oskarżony <span class="anon-block">P. W.</span> osiągnął z przypisanego mu przestępstwa. W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że korzyścią majątkową pochodzącą z przestępstwa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 §1 k.k.</a> są wszelkie składniki majątkowe pochodzące z popełnienia danego czynu zabronionego (o ile nie podlegają przepadkowi przedmiotów w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1;art. 44 § 6)">art. 44 §1 i §6 k.k.</a>), a nie tylko osiągnięty zysk. Korzyść majątkowa musi mieć nadto wartość ekonomiczną, którą można przeliczyć na pieniądze. Mając powyższe na względzie, na podstawie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego (w tym w szczególności treści depozycji złożonych przez świadka <span class="anon-block">T. R. (1)</span>) ustalono wysokość stawek, za jakie w ramach obrotu sprzedawano poszczególne substancje niedozwolone. W ten sposób, po ustaleniu ilości i rodzaju środka, w którego obrocie uczestniczył <span class="anon-block">P. W.</span> (nie mniej niż 12 kilogramów amfetaminy w cenie hurtowej minimum 3.000 zł za kilogram), możliwe stało się ustalenie wysokości korzyści majątkowej, jaką oskarżony uzyskał z popełnionego przez siebie przestępstwa uczestnictwa w obrocie substancjami psychotropowymi na kwotę 36.000 zł.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>IV.</p> </td> <td colspan="5"> <p>II.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 4)">art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 10.000 złotych na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span> uznając za celowe z uwagi na wskazane powyżej okoliczności. Wysokość nawiązki została ustalona zgodnie z ogólnymi zasadami wymiaru kary wymienionymi w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 54;art. 55;art. 56)">art. 53–56 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>VI., IX.</p> </td> <td colspan="5"> <p>IV.-V.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy pozwolił w sposób jednoznaczny ustalić, iż w ramach przypisanych mu czynów <span class="anon-block">M. P. (2)</span> działał umyślnie i w zamiarze bezpośrednim, zdając sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań. Wobec oskarżonego nie stwierdzono okoliczności wyłączających winę i bezprawność czynu zabronionego, w szczególności pod postacią przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31)">art. 31 k.k.</a> </p> <p>Wymierzając oskarżonemu <span class="anon-block">M. P. (2)</span> kary pozbawienia wolności i kary grzywny za poszczególne przypisane mu czyny zabronione Sąd miał na względzie wszystkie dyrektywy wymiaru tych kar, a w szczególności te zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>Kształtując wymiar kary, Sąd miał na uwadze okoliczności takie jak:</p> <p>-znaczną szkodliwość popełnionych czynów,</p> <p>-uprzednią karalność oskarżonego,</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż orzeczone wobec oskarżonego kary:</p> <p>- 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł</p> <p>oraz</p> <p>- 2 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł</p> <p>będą sprawiedliwe oraz wypełnią cele wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>W odczuciu Sądu kary wymierzone oskarżonemu czynią zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także spełnią swoje zadanie w szczególności w zakresie prewencji generalnej, kształtując w społeczeństwie postawę poszanowania prawa i odczucie „nieopłacalności” przestępstwa. Okolicznościami, które wymierzoną oskarżonemu karę kształtowały, były również jego dotychczasowy sposób życia oraz uprzednia karalność. Kwestie te sprawiły, iż wzgląd na prewencję indywidualną miał w niniejszej sprawie mniejsze znaczenie, aniżeli względy prewencji generalnej. Oskarżony <span class="anon-block">M. P. (2)</span> jest osobą nierespektującą zasad współżycia społecznego i w przeszłości wchodzącą w konflikt z prawem. W ocenie Sądu możliwości resocjalizacyjne względem <span class="anon-block">M. P. (2)</span> są ograniczone, a zatem to właśnie represja przy wymiarze kary musi być wysunięta na pierwszy plan.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>VII., X.</p> </td> <td colspan="5"> <p>IV.-V.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 §1 k.k.</a> orzekł od oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwot 69.300 zł oraz 67.000 zł uznając, że stanowią one równowartość korzyści majątkowej, jaką oskarżony <span class="anon-block">M. P. (2)</span> osiągnął z przypisanych mu przestępstw. W orzecznictwie trafnie wskazuje się, że korzyścią majątkową pochodzącą z przestępstwa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 §1 k.k.</a> są wszelkie składniki majątkowe pochodzące z popełnienia danego czynu zabronionego (o ile nie podlegają przepadkowi przedmiotów w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1;art. 44 § 6)">art. 44 §1 i §6 k.k.</a>), a nie tylko osiągnięty zysk. Korzyść majątkowa musi mieć nadto wartość ekonomiczną, którą można przeliczyć na pieniądze. Mając powyższe na względzie, na podstawie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego (w tym w szczególności treści depozycji złożonych przez świadków <span class="anon-block">T. R. (1)</span> i <span class="anon-block">M. P. (3)</span>) ustalono wysokość stawek, za jakie w ramach obrotu sprzedawano poszczególne substancje niedozwolone. W ten sposób, po ustaleniu ilości i rodzaju środków, w których obrocie uczestniczył <span class="anon-block">M. P. (2)</span>, tzn.:</p> <p>w ramach czynu przypisanego w pkt. VI części dyspozytywnej wyroku</p> <p>- nie mniej niż 500 gramów marihuany w cenie minimum 18.000 zł za kilogram</p> <p>- 300 gramów kokainy w cenie minimum 200 zł za gram</p> <p>- 10 gramów amfetaminy w cenie minimum 3.000 zł za kilogram</p> <p>w ramach czynu przypisanego w pkt. IX części dyspozytywnej wyroku</p> <p>- nie mniej niż 500 gramów heroiny w cenie 80.000 zł za kilogram</p> <p>- 150 gramów kokainy w cenie minimum 180 zł za gram</p> <p>możliwe stało się ustalenie wysokości korzyści majątkowej, jaką oskarżony uzyskał z popełnionych przez siebie przestępstw uczestnictwa w obrocie substancjami psychotropowymi na kwoty 69.300 zł (za czyn przypisany w pkt. VI części dyspozytywnej wyroku) oraz 67.000 zł (za czyn przypisany w pkt. IX części dyspozytywnej wyroku).</p> <p>W opisie przypisanego oskarżonemu czynu wskazano również, że brał on udział w obrocie metamfetaminą w ilości 500 gramów. Ową substancję, jak ustalono w toku postępowania, oskarżony na polecenie <span class="anon-block">M. P.</span> nieodpłatnie przekazał świadkowi <span class="anon-block">T. R.</span>. W zakresie obrotu tą substancją oskarżony nie odniósł zatem korzyści majątkowej, zatem okoliczność ta nie wpłynęła na wysokość orzeczonego wobec niego przepadku.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>VIII., XI.</p> </td> <td colspan="5"> <p>IV.-V.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 4)">art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> za każdy z przypisanych oskarżonemu czynów Sąd orzekł wobec niego nawiązki w kwocie po 5.000 złotych na rzecz <span class="anon-block"> Stowarzyszenia (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span> uznając za celowe z uwagi na wskazane powyżej okoliczności. Wysokość nawiązek została ustalona zgodnie z ogólnymi zasadami wymiaru kary wymienionymi w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 54;art. 55;art. 56)">art. 53–56 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>XII.</p> </td> <td colspan="5"> <p>IV.-V.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sąd połączył wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywien i orzekł wobec niego karę łączną w wysokości 4 lat pozbawienia wolności i 150 stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł. Wymierzając karę łączną Sąd zastosował zasadę asperacji, uznając przy tym, iż kara ukształtowana tak, jak to uczyniono w wyroku, będzie adekwatna do wymierzonych kar jednostkowych.</p> <p>Sąd uznał przy tym, iż w sytuacji oskarżonego nie zachodzą przesłanki do pełnej kumulacji, gdyż rozwiązanie takie stanowiłoby dolegliwość przekraczającą potrzeby resocjalizacyjne względem <span class="anon-block">M. P. (2)</span>. W ocenie Sądu nie zachodzą również przesłanki do pełnej absorpcji kary, albowiem orzeczenie kary łącznej w wysokości odpowiadającej wyższej z podlegających łączeniu kar pozbawienia wolności i grzywny prowadziłoby do stanu bezkarności za drugi z przypisanych oskarżonemu czynów – co z kolei powodowałoby tak u oskarżonego jak i w odczuciu społecznym przekonanie o nieponoszeniu konsekwencji karnej przestępstwa.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">P. W.</span>,</p> <p> <span class="anon-block">M. P. (2)</span> </p> </td> <td colspan="3"> <p>XIII.</p> </td> <td colspan="5"> <p>II.</p> <p>IV.-V.</p> </td> <td colspan="4"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 §1 k.k.</a> Sąd zaliczył oskarżonym okres ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania w niniejszej sprawie:</p> <p>- <span class="anon-block">P. W.</span> od dnia 21 października 2024 r. godz. 13:20 do dnia 13 lutego 2025 r. godz. 13:45</p> <p>- <span class="anon-block">M. P. (2)</span> od dnia 4 lutego 2025 r. do dnia 13 lutego 2025 r. godz. 14:30</p> <p>na poczet orzeczonych wobec nich kar pozbawienia wolności.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->inne zagadnienia</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"/> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>1.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>XIV.</p> </td> <td colspan="11"> <p>Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajdowało swoje oparcie w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 §1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 5;art. 3)">art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>. Analiza sytuacji materialnej i osobistej oskarżonych <span class="anon-block">P. W.</span> i <span class="anon-block">M. P. (2)</span> doprowadziła Sąd do przekonania, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do zwolnienia oskarżonych z obowiązku poniesienia kosztów i opłaty. Jednocześnie, ustalając wysokość kosztów należnych od poszczególnych oskarżonych Sąd wziął pod uwagę regułę, zgodnie z którą oskarżonych obciąża się wyłącznie kosztami związanymi z ich udziałem w sprawie, oraz fakt ich częściowego uniewinnienia, w zakresie którego kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa. Odnośnie <span class="anon-block">P. W.</span> w skład kosztów weszły: koszty tłumaczenia (k. 395 – kwota 225,55zł), doprowadzeń, jak też opinii biegłych na kwoty: 623,27zł (k. 1073), 504 zł, (k. 1075), 3121,20zł (k. 1102), 3224,32zł (k. 1195), a także opłata 400zł (kara pozbawienia wolności i 4000zł (kara grzywny). Odnośnie <span class="anon-block">M. P. (2)</span> w skład kosztów weszły: koszty doprowadzeń, jak też opinii biegłych na kwoty: 779,08zł (k. 1065), 630 zł, (k. 1069), a także opłata 400zł (kara pozbawienia wolności i 3000zł (kara grzywny). Sąd obciążył także oskarżonych po połowie ryczałtem za doręczenia.</p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Podpis</strong> </p> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> </td> <td> </td> </tr> </table> <br/> </div>