VI Ca 843/24

<p>Sygn. akt VI Ca 843/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 marca 2025 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie VI Wydział Cywilny Rodzinny Odwoławczy Sekcja rodzinna<br/>II - instancyjna w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia (del.) Paweł Styrna</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2025r. r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa małoletnich: <span class="anon-block">G. S.</span>, <span class="anon-block">E. S.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span> reprezentowanych przez matkę <span class="anon-block">O. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. S.</span> </p> <p>o alimenty i zaległe alimenty</p> <p>na skutek apelacji strony powodowej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie</p> <p>z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt VI RC 305/24</p> <p>1.  apelację oddala,</p> <p>2.  nie obciąża strony powodowej kosztami postepowania apelacyjnego należnymi pozwanemu.</p> <p> <em> <!-- -->sędzia Paweł Styrna</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ca 843/24</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku z dnia 13 maca 2025r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, VI Wydział Rodzinny i Nieletnich, wyrokiem z dnia 12 września 2024 r., oddalił powództwo małoletnich <span class="anon-block">G. S.</span>, <span class="anon-block">E. S.</span> i <span class="anon-block">B. S.</span>, reprezentowanych przez matkę, o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">T. S.</span> alimentów zaległych w kwocie po <span class="anon-block">(...)</span>zł na rzecz każdego z powodów. Jednocześnie Sąd pozostawił strony przy poniesionych przez nie kosztach zastępstwa procesowego.</p> <p>Podstawą rozstrzygnięcia był brak wykazania przez stronę powodową istnienia niezaspokojonych potrzeb małoletnich uprawnionych w okresie objętym żądaniem pozwu. Sąd ustalił, że potrzeby dzieci były zaspokajane ze środków udostępnionych przedstawicielce ustawowej przez osobę trzecią — ojca przedstawicielki ustawowej, co wykluczało możliwość zasądzenia alimentów za czas przeszły na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a> </p> <p>W konsekwencji, wobec braku przesłanki w postaci niezaspokojonych potrzeb, powództwo zostało oddalone jako niezasadne w świetle obowiązującego prawa.</p> <p>W apelacji od wyroku z dnia 12 września 2024 r., powodowie, reprezentowani przez przedstawicielkę ustawową, zarzucili Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym: <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> </strong>, poprzez błędną ocenę dowodów i przyjęcie, że środki przekazane przedstawicielce ustawowej miały charakter darowizny, a nie pożyczki, oraz nieuwzględnienie, że potrzeby małoletnich nie zostały w pełni zaspokojone; <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 361)">art. 361 k.p.c.</a> </strong>, poprzez sporządzenie, według skarżących, wadliwego i wyjątkowo lakonicznego uzasadnienia wyroku, uniemożliwiającego kontrolę instancyjną; <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a> </strong>, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na oddaleniu żądania alimentów zaległych pomimo, jak twierdzi strona powodowa, istnienia niezaspokojonych potrzeb małoletnich.</p> <p>W konsekwencji powodowie domagali się zmiany wyroku poprzez uwzględnienie roszczenia o zasądzenie alimentów zaległych w żądanej wysokości lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwany <span class="anon-block">T. S.</span>, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o oddalenie apelacji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja strony powodowej nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy prawidłowo oddalił powództwo o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletnich powodów kwot po <span class="anon-block">(...)</span> zł tytułem świadczeń alimentacyjnych za czas sprzed wytoczenia powództwa. W ocenie Sądu Okręgowego ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji znajdują pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, zaś dokonana ocena prawna nie narusza przepisów prawa materialnego ani procesowego.</p> <p>Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację strony powodowej, w pełni akceptuje i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku. Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy, a następnie dokonał jego oceny zgodnie z dyrektywami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego</a>, respektując zasadę swobodnej oceny dowodów przy zachowaniu zasad logiki, doświadczenia życiowego oraz wyników całokształtu zebranego materiału dowodowego.</p> <p>Wbrew zarzutom apelacji, ocena ta nie wykraczała poza granice swobodnej oceny dowodów. W szczególności, Sąd Rejonowy trafnie powołał się na zeznania świadka <span class="anon-block">M. L.</span>, który jednoznacznie wskazał, że przekazywał środki pieniężne na utrzymanie dzieci (wnuków).</p> <p>Zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> podniesiony w apelacji ma charakter wyłącznie polemiczny. Strona powodowa w istocie nie wskazuje na konkretne uchybienia w zakresie reguł swobodnej oceny dowodów, lecz ogranicza się do własnej, odmiennej interpretacji zgromadzonego materiału dowodowego oraz wyrażenia niezadowolenia z dokonanej przez Sąd I instancji oceny. Tymczasem samo przedstawienie alternatywnej wersji oceny dowodów, bez wykazania naruszenia zasad logiki, doświadczenia życiowego lub sprzeczności ustaleń z treścią dowodów, nie może prowadzić do skutecznego podważenia ustaleń faktycznych Sądu I instancji.</p> <p>W świetle powyższego, apelacja w zakresie zarzutu naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> nie zasługuje na uwzględnienie. Ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była wystarczająca i odpowiadała obowiązującym zasadom.</p> <p>Najistotniejszą dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie była prawidłowa wykładnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</a> (kroi), gdyż powodowie wskazali ten przepis, jako podstawę prawną dochodzonego roszczenia. Zgodnie z powołanym przepisem: niezaspokojone potrzeby uprawnionego z czasu przed wniesieniem powództwa o alimenty sąd uwzględnia, zasądzając odpowiednią sumę pieniężną.</p> <p>W świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a>, samo istnienie obowiązku alimentacyjnego w przeszłości nie wystarcza dla uwzględnienia żądania zasądzenia alimentów za czas sprzed wniesienia pozwu. Konieczne jest wykazanie: po pierwsze, że potrzeby uprawnionego w danym okresie istniały i miały charakter usprawiedliwiony w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 135)">art. 133 i art. 135 k.r.o.</a>, po drugie, że potrzeby te w rzeczywistości <strong> <!-- -->nie zostały pokryte</strong> — ani przez zobowiązanego, ani przez inne osoby lub instytucje, po trzecie, że niezaspokojone potrzeby uzasadniają zasądzenie świadczenia pieniężnego w odpowiedniej wysokości, ustalanej według kryteriów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 § 1 k.r.o.</a>, tj. możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego oraz usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego. W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że w przypadku, gdy potrzeby uprawnionego zostały zaspokojone — niezależnie od źródła ich finansowania — brak jest podstaw do zasądzenia alimentów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a> Zaspokojenie potrzeb może nastąpić zarówno bezpośrednio przez zobowiązanego, jak i przez osobę trzecią, czy poprzez własne środki uprawnionego. W każdym z tych wypadków odpada przesłanka "niezaspokojenia" potrzeb, jako konieczna dla zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a> </p> <p>W rozpoznawanej sprawie <strong> <!-- -->już z samych twierdzeń strony powodowej</strong> wynika, że usprawiedliwione potrzeby małoletnich powodów w okresie objętym pozwem były zaspokajane. Przedstawicielka ustawowa powodów wprost przyznała, że potrzeby dzieci zostały pokryte ze środków finansowych pozyskanych od jej ojca, co pozwoliło na zapewnienie im utrzymania i wychowania. Tym samym sama strona powodowa wskazała, iż potrzeby małoletnich nie pozostały niezaspokojone.</p> <p>Powyższe ustalenia znajdują dodatkowe potwierdzenie w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym. W szczególności zeznania świadka <span class="anon-block">M. L.</span> wykazały, że przedstawicielka ustawowa miała dostęp do środków finansowych, które przeznaczała na pokrycie bieżących potrzeb małoletnich. Nawet przy założeniu, że środki te pochodziły z prywatnej inicjatywy osoby trzeciej, fakt ich wykorzystania na potrzeby dzieci świadczy o tym, że dzieciom zapewniono odpowiednie warunki bytowe.</p> <p>W tym kontekście istotne jest podkreślenie, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a> ma na celu ochronę uprawnionego, który rzeczywiście pozostaje w stanie niedoboru, nie zaś kompensację wydatków osób trzecich. Gdy potrzeby dziecka zostały w przeszłości w całości pokryte — niezależnie od źródła finansowania — brak jest podstaw prawnych do zastosowania mechanizmu przewidzianego w tym przepisie.</p> <p>W konsekwencji, zarówno przyznania dokonane przez stronę powodową, jak i przeprowadzone dowody, jednoznacznie wskazują, iż w spornym okresie potrzeby małoletnich powodów były należycie zaspokajane. Tym samym brak było podstaw do zasądzenia na ich rzecz dodatkowych świadczeń pieniężnych z tytułu niezaspokojonych potrzeb w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a> </p> <p>W świetle powyższego, roszczenie powodów było niezasadne już na poziomie przesłanek materialnoprawnych. Ich sytuacja faktyczna nie odpowiadała hipotezie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a>, a „brak rzeczywistego niezaspokojenia potrzeb” powodował materialnoprawny brak legitymacji czynnej w zakresie dochodzenia świadczeń alimentacyjnych istniejących przed wytoczeniem powództwa.</p> <p>W tej sytuacji powodowie nie posiadali legitymacji czynnej do dochodzenia roszczenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a>, albowiem świadczenia alimentacyjne za czas przeszły mogą być dochodzone wyłącznie wówczas, gdy rzeczywiście wystąpiło niezaspokojenie potrzeb uprawnionych. Jeżeli potrzeby te zostały w pełni zabezpieczone, choćby z wykorzystaniem środków pochodzących od osób trzecich, brak jest podstaw do uznania, że uprawniony znajduje się w stanie usprawiedliwionego niedoboru uzasadniającego zasądzenie dalszych świadczeń alimentacyjnych.</p> <p>Ponadto należy zauważyć, że stan faktyczny sprawy wskazuje na sytuację typową dla roszczenia regresowego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 140)">art. 140 k.r.o.</a>, a nie dla roszczenia alimentacyjnego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 137;art. 137 § 2)">art. 137 § 2 k.r.o.</a> Dochodzenie zwrotu środków wyłożonych na utrzymanie dzieci, w sytuacji ich wcześniejszego zaspokojenia, powinno być inicjowane przez osobę, która faktycznie pokryła te wydatki, we własnym imieniu przeciwko zobowiązanemu do alimentacji, z zastosowaniem reżimu przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 140;art. 140 § 1)">art. 140 § 1 k.r.o.</a> </p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 361)">art. 361 k.p.c.</a>, podniesiony w apelacji, również jest bezzasadny i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Uzasadnienie wyroku sporządzone przez Sąd Rejonowy spełnia wszystkie ustawowe wymagania przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a> Przepis ten nakłada na sąd obowiązek przedstawienia w uzasadnieniu wyroku podstawy faktycznej rozstrzygnięcia przez wskazanie ustalonych faktów oraz dowodów, na których oparł swoje ustalenia, a także podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem odpowiednich przepisów prawa.</p> <p>W niniejszej sprawie uzasadnienie sporządzone przez Sąd I instancji wyczerpująco zawiera wskazanie ustalonego stanu faktycznego, odnosi się do twierdzeń stron procesowych, przeprowadza ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, a także przedstawia rozważania prawne, w tym zastosowanie odpowiednich przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ()">Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione, jakie dowody legły u podstaw tych ustaleń, a także dokonał oceny wiarygodności tych dowodów. Uzasadnienie wyroku w sposób klarowny przedstawia motywy, jakimi kierował się Sąd, zarówno w sferze ustaleń faktycznych, jak i subsumcji prawnej.</p> <p>Wbrew twierdzeniom apelacji, konstrukcja i treść uzasadnienia Sądu I instancji w pełni pozwalają na odtworzenie toku rozumowania Sądu, identyfikację podstaw rozstrzygnięcia oraz na dokonanie kontroli instancyjnej w zakresie prawidłowości ustaleń faktycznych oraz zastosowania prawa materialnego i procesowego.</p> <p>Pewna zwięzłość uzasadnienia nie stanowi uchybienia procesowego, o ile treść uzasadnienia obejmuje wszystkie niezbędne elementy określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a>, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Uzasadnienie wyroku nie musi zawierać obszernych wywodów w każdej sprawie — jego długość i szczegółowość powinny być dostosowane do stopnia złożoności sprawy. Przedmiotowa sprawa, mimo istotnego znaczenia dla stron, nie była skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym, a Sąd Rejonowy w sposób wyczerpujący odniósł się do kluczowych kwestii spornych.</p> <p>W konsekwencji zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 327(1);art. 327(1) § 1)">art. 327^{<!-- -->1} § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 361)">art. 361 k.p.c.</a> należy uznać za wyłącznie polemiczny, oparty na subiektywnym niezadowoleniu strony powodowej z treści rozstrzygnięcia, a nie na rzeczywistych uchybieniach w zakresie konstrukcji i zawartości uzasadnienia wyroku.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, zarzut ten nie mógł odnieść zamierzonego skutku.</p> <p> <strong> <!-- -->Ostatecznie Sąd Okręgowy oddalił apelacje na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</strong> </p> <p>Sąd, rozstrzygając o kosztach procesu, zastosował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 Kodeksu postępowania cywilnego</a>, zgodnie, z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od obciążania strony przegrywającej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz strony wygrywającej.</p> <p>W ocenie Sądu, niniejsza sprawa stanowiła właśnie taki przypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu powołanego przepisu. Spór dotyczył świadczeń alimentacyjnych pomiędzy małoletnimi dziećmi a ich ojcem. Roszczenia alimentacyjne mają na celu zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych uprawnionych, a ich dochodzenie nie powinno być nadmiernie sankcjonowane kosztami procesu, zwłaszcza po stronie małoletnich. Ponadto, należy podkreślić, że choć powództwo w zakresie alimentów zaległych zostało oddalone, to powodowie działali w przekonaniu o słuszności swoich roszczeń, dążąc do zapewnienia sobie środków na zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb. Sam charakter sprawy oraz więź rodzinna między stronami uzasadniają, więc odstąpienie od zasady odpowiedzialności za wynik procesu, przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> <p> <em> <!-- -->sędzia Paweł Styrna</em> </p> </div>