II OW 128/20

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Wielkopolskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego, a Starostą Poznańskim w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia: wskazać Starostę Poznańskiego jako organ właściwy w sprawie. UZASADNIENIE Marszałek Województwa Wielkopolskiego złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego, a Starostą Poznańskim w sprawie udzielenia M. S.A. z siedzibą w K. zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenie działki nr [...] w D.. We wniosku wniesiono o wskazanie Starosty Poznańskiego jako organu właściwego do rozpatrzenia wniosku ww. Spółki oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych Marszałek wskazał, że w trakcie postępowania zainicjowanego wnioskiem ww. Spółki zmienił się stan prawny. W dniu 11 października 2019 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 tego rozporządzenia przedmiotowe przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko. A w tego rodzaju sprawach na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy o odpadach właściwy jest marszałek województwa. Jednak zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia z 2019 r., który stanowi normę intertemporalną, na gruncie rozpatrywanej sprawy należy stosować kwalifikację przedsięwzięcia na podstawie "przepisów dotychczasowych", tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Wówczas przedmiotowa instalacja będzie kwalifikowana z § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia z 2010 r., a więc jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Na potwierdzenie swojego stanowiska Marszałek powołał się na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2020 r. o sygn. akt II OW 161/19 oraz II OW 162/19. Przy takiej zaś kwalifikacji przedsięwzięcia właściwym do rozpatrzenia wniosku ww. Spółki pozostaje Starosta Poznański. W odpowiedzi na wniosek Starosta Poznański wskazał, że § 4 ww. rozporządzenia z 2019 r. należy interpretować w sposób analogiczny do przypadków analizowanych już w orzecznictwie. Analiza orzecznictwa wskazuje, że w przypadku, gdy nastąpiła zmiana kompetencji organów administracji właściwych do załatwienia sprawy w trakcie postępowania, a przepisy przejściowe wskazują, że dla tych spraw (tj. wszczętych i niezakończonych) należy stosować przepisy dotychczasowe, pod pojęciem "przepisy dotychczasowe" należy rozumieć przepisy prawa materialnego, a właściwość rzeczową (instancyjną) powinno określać się według przepisu prawa obowiązującego w dacie wydania decyzji. W sytuacji zmiany przepisów dotyczących właściwości organów administracji publicznej właściwym do rozpatrzenia sprawy jest organ, który jest uprawniony do załatwienia danego rodzaju sprawy według obowiązujących aktualnie przepisów o zakresie jego działania (por. postanowienia NSA: z 12 lutego 2019 r., II OW 205/18; z 20 lipca 2018 r., II OW 14/18). Ponadto Starosta zwrócił uwagę na zaostrzenie kryteriów do wydania decyzji środowiskowych dla przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz konieczność uwzględnienia treści planu miejscowego. Jego zdaniem, zmiana organu prowadzącego postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzania odpadów nie wpływa na stabilność i przewidywalność procesu inwestycyjnego. Organ aktualnie właściwy rzeczowo (instancyjnie) do prowadzenia postępowania, np. o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, badając zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach przesłankę do odmowy wydania zezwolenia – tj. badając czy zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego – uwzględni przepis § 4 ww. rozporządzenia z 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W niniejszej sprawie zaistniał pomiędzy Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego, a Starostą Poznańskim spór negatywny, ponieważ oba organy twierdzą, że nie są właściwe w sprawie wniosku o wstrzymanie robót budowlanych. Tego rodzaju spór podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika z art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia z 2019 r., do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia wszczęto i nie zakończono przynajmniej jednego z postępowań w sprawie decyzji, zgłoszeń lub uchwał, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1-1b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe. Jedną z decyzji, o których stanowi ten przepis jest decyzja (pozwolenie) objęta wnioskiem ww. Spółki (art. 72 ust. 1 pkt 21). A zatem skoro w okolicznościach tej sprawy postępowanie w sprawie wydania takiej decyzji zostało zainicjowane przed zmiana stanu prawnego, to wbrew twierdzeniom Starosty Poznańskiego w związku z treścią § 4 ww. rozporządzenia z 2019 r. przedmiotowe przedsięwzięcie należy kwalifikować według przepisów dotychczasowych, tj. uprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a więc jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (§ 3 ust. 1 pkt 80 ww. rozporządzenia z 2010 r.). ponadto należy zauważyć, że właściwość organów do wydania pozwolenia na przetwarzanie odpadów, nie uległa zmianie po wejściu w życie rozporządzenia z 2019 r. Zarówno w uprzednim, jak i obecnym stanie prawnym marszałek województwa jest właściwy w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a w przypadku przedsięwzięć niespełniejących tego warunku (oraz innych warunków z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach) właściwym organem jest starosta. Taka też ocena znajduje swoje potwierdzenie we wskazanych przez Marszałka orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także pozostałym dorobku orzeczniczym dotyczącym zagadnienia prawnego wynikającego z § 4 ww. rozporządzenia z 2019 r. (por. także postanowienie NSA z 28 sierpnia 2020 r., II OW 46/20; wyrok NSA z 27 lutego 2020 r., II OSK 1064/18). Dla tej oceny nie ma zaś znaczenia przywołany przez Starostę Poznańskiego pogląd orzeczniczy wskazujący, co należy rozumieć pod pojęciem "przepisów dotychczasowych" (por. postanowienia NSA: z 8 lipca 2015 r., II OW 54/15 i II OW 55/15 oraz z 20 lipca 2018 r., II OW 14/18). Pogląd ten dotyczył innych okoliczności, tj. nowelizacji przepisów powodujących zmianę właściwości organów do wydania decyzji o określonym zakresie. W niniejszej sprawie nie uległa zaś zmianie właściwość organów po wejściu w życie rozporządzenia z 2019 r. Zarówno w uprzednim, jak i obecnym stanie prawnym marszałek województwa jest właściwy w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a w przypadku przedsięwzięć niespełniejacych tego warunku (oraz innych warunków z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach) właściwym organem jest starosta. W wyniku wejścia w życie ww. rozporządzenia z 2019 r. nastąpiła jedynie zmiana kwalifikacji przedsięwzięć, jednak w odniesieniu do tej kwalifikacji należy uwzględnić dotychczasowy (uprzedni) stan prawny zgodnie z § 4 rozporządzenia z 2019 r. Przyjęcie, że planowane w tej sprawie przedsięwzięcie nie jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r., oznacza, że organem właściwym w sprawie jest Starosta Poznański. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Nie orzeczono o kosztach postępowania, ponieważ ani art. 200 p.p.s.a, ani też art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie miały zastosowania w sprawie.