II OZ 1095/11

SENTENCJA II OZ 1095 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt VIII SA/Wa 783/11 w zakresie wpisu sądowego w sprawie ze skarg M. S. i M. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II OZ 1095 / 11 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2011 r. Przewodniczący VIII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie określił należny w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. wpis sądowy na kwotę 500 złotych stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wezwał skarżącą M. L. do jego uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła M. L. Opisując stan faktyczny sprawy, skarżąca stwierdziła, że jest stroną poszkodowaną i w związku z tym wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości i zwolnienie jej od wpisu sądowego. Na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy wraz z załączonym urzędowym formularzem PPF, skarżąca pismem z dnia 10 października 2011 r. ponownie zakwestionowała prawidłowość działań organów w sprawie oraz stwierdzała, że nie składała wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem nie kwestionuje ono zarówno podstawy prawnej wydania zaskarżonego zarządzenia, jak i określenia wysokości należnego wpisu. Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłata sądowa, do której zaliczany jest również wpis od skargi do sądu administracyjnego, powinna być uiszczona przy wniesieniu do sądu pisma, które takiej opłacie podlega (art. 219 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku pism, które nie są należycie opłacone, przewodniczący wydziału, na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., wzywa w drodze zarządzenia, stronę wnoszącą pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Kwestia wysokości wpisu uregulowana została w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy, w której wydano skarżone zarządzenie, jest skarga na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., którą uchylono zaskarżoną w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2011 r. i orzeczono o nakazaniu M. S. zamontowania w dachu budynku w przestrzeni między budynkami kratki wentylacyjnej, zakreślając termin wykonania obowiązku do dnia 30 września 2011 r. Zważywszy na powyższe, zasadnie określono należną w niniejszej sprawie opłatę od wniesionej skargi na kwotę 500 złotych na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. Wbrew zawartym we wniesionym zażaleniu wywodom, kwestia prawidłowości wydanych w sprawie postanowień, nie może być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu zażaleniowym. Także subiektywne przekonanie strony skarżącej nie jest żadną taką okolicznością, która świadczyła, że ww. zasada nie znajduje w sprawie zastosowania. Jednocześnie stwierdzić trzeba, że w sprawie nie zaistniały żadne okoliczności wskazujące na to, iż skarżąca należy do grupy podmiotów, które nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ze wskazanych wyżej przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił wniesione zażalenie.