II SA/Rz 1435/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2022 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi J. S. na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia 2 września 2022 r. nr MOPS.4421.1.1.2021/2022 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 września 2022 r. (data wpływu do Sądu 8 listopada 2022 r.) J. S. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę zatytułowaną "Skarga na Burmistrza Miasta [...] na działalność Kierownika i urzędników MOPS w [...]". W uzasadnieniu skargi J. S. sformułowała zarzuty wobec decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 2 września 2022 r. nr MOPS.4421.1.1.2021/2022 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd rozstrzyga o dopuszczalności wniesionej skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg: na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W przedmiotowej sprawie Skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu zatytułowaną "Skarga na Burmistrza Miasta [...] na działalność Kierownika i urzędników MOPS w [...]". Na wstępie skargi zaznaczyła, że działając na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: k.p.a.) składa przedmiotową skargę. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i następnych k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, a także na wynik tego postępowania. Działania lub bezczynność organów administracji publicznej będące przedmiotem tego rodzaju skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu, który zawiera art. 3 § 2 P.p.s.a. Wobec powyższego ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10, LEX 737711), zatem przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu. W złożonej skardze, J. S. sformułowała zarzuty względem wydanej przez Burmistrza Miasta [...] decyzji odmawiającej jej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Stosownie zaś do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę, jednocześnie wnosząc odwołanie od ww. decyzji Burmistrza do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z powyższym należy stwierdzić, że wniesiona przez Skarżącą skarga podlega również z tego powodu odrzuceniu. Nie jest możliwe wniesienie jednocześnie skargi do sądu administracyjnego oraz odwołania od decyzji, gdyż dopiero złożenie odwołania uruchamia w sprawie tryb odwoławczy. Odwołanie będzie przedmiotem rozważań Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które po jego rozpoznaniu wyda decyzję merytoryczną. Na tym etapie postępowania Sąd nie posiada kompetencji do kontrolowania działalności administracji publicznej obejmującej orzekanie w przedmiotowej sprawie. Sąd wyjaśnia, że dopiero po doręczeniu Skarżącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] otworzy się termin do wniesienia skargi na tą decyzję do sądu administracyjnego, który wynosi trzydzieści dni (art. 53 P.p.s.a.). Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.