II OSK 250/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku S. P. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 250/13 w sprawie ze skargi kasacyjnej S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 608/12 w sprawie ze skargi S. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 3 lipca 2014 r., II OSK 250/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez S. P. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 608/12, postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...], a także postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wnioskiem z dnia 28 listopada 2014 r. skarżący zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o zwrot kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych wskazując, że na skutek wniesienia skargi kasacyjnej NSA uchylił wyrok WSA z dnia 27 września 2012 r., o czym dowiedział się niedawno od pełnomocnika; w skardze kasacyjnej wyraźnie zaznaczono adres skarżącego do korespondencji, której nie doręczono mu na ww. adres (w tym zawiadomienie o posiedzeniu Sądu i ostateczne orzeczenie), a tym samym pozbawiono go jako strony postępowania możliwości złożenia stosownego wniosku o przyznanie należnych kosztów najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia; najwyraźniej zawiadomienie o posiedzeniu Sądu, a następnie ostateczne orzeczenie doręczono pod adres zamieszkania, a więc niezgodnie z podanym adresem do doręczeń, co w tym stanie rzeczy winno skutkować zwrotem kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Powyższy wniosek należało potraktować jako wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. We wniosku skarżący domaga się zwrotu kosztów postępowania sądowego, a zatem kosztów postępowania przed sądem I instancji, jak również kosztów postępowania kasacyjnego. Jak wynika z akt sądowych pełnomocnik skarżącego, który umocowany został pełnomocnictwem z dnia 28 grudnia 2012 r. (k- 91 akt sądowych) otrzymał odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 29 września 2014 r. (k-144 akt sądowych). Od tej daty zatem należy liczyć przewidziany w art. 157 § 1 P.p.s.a termin na zgłoszenie wniosku o uzupełnienie wyroku. Wskazać należy, że przekroczenie czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. determinuje ocenę zasadności złożonego wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skoro w niniejszej sprawie, pismo w którym sformułowano wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zostało nadane po upływie terminu zakreślonego w art. 157 § 1 P.p.s.a, nie zasługiwał on na uwzględnienie. Tym samym brak było podstaw prawnych do uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2014 r. Na marginesie wskazać należy, że tezy dotyczące pozbawienia skarżącego korespondencji sądowej uznać należy także za niezasadne. W przypadku ustanowienia pełnomocnika do prowadzenia spraw przed NSA, w tym do sporządzenia skargi kasacyjnej i wykonywania wszystkich czynności dotyczących jej wniesienia, cofnięcia w całości lub w części (tak treść dokumentu pełnomocnictwa), korespondencja sądowa odbywa się na mocy art. 67 § 5 P.p.s.a. z ustanowionym pełnomocnikiem. A, więc uznać należy, że doręczenia w sprawie były skuteczne, a termin dla dokonania czynności procesowych biegł zarówno wobec pełnomocnika jak i samego skarżącego od dnia doręczenia korespondencji pełnomocnikowi. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58§1pkt.1 p.p.s.a. w związku z art. 157 § 2 P.p.s.a., przy zastosowaniu art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia