VI SA/Wa 1802/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne UZASADNIENIE Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu odwołania utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] nakładającą na stronę skarżącą karę pieniężną w wysokości 10000 zł za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym z naruszeniem zakazu umieszczania lamp lub innych urządzeń technicznych i oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy. W toku postępowania administracyjnego organ uznał, że strona skarżąca naruszyła art. 18 ust. 5 lit. b i c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874) - cytowana dalej jako "ustawa o transporcie drogowym". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 18 ust. 5 i art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, a także Ip. 2.9 pkt 2 i 2.9 pkt 3 załącznika do powyższej ustawy. Na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2007 r. strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organowi m.in. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym (wskazując m. in. na niezgodność tego przepisu z zapisami art. 20 i 22 Konstytucji RP) oraz art. 7, 10 i 77 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi. W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...] grudnia 2007 r. uczestnik postępowania wniósł o zawieszenie postępowania wskazując, że do Trybunału Konstytucyjnego został złożony przez O. wniosek w sprawie stwierdzenia niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z Konstytucją RP. Wniosek powyższy został w Trybunale Konstytucyjnym wpisany pod sygnaturę TW 32/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, niezależnie od wniosku uczestnika postępowania, powziął z urzędu wiadomość, że w dniu [...] września 2007 r. O. w W. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. Przedmiotowy wniosek otrzymał w Trybunale Konstytucyjnym sygnaturę TW 32/07. W przedmiotowej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie nakładającym na stronę skarżącą karę pieniężną w wysokości 10000 zł za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym z naruszeniem zakazu umieszczania lamp lub innych urządzeń technicznych i oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP jednego z przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji to należy uznać, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie niniejszego postępowania stwarza zatem podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 a) k.p.a. Podejmując aktualne rozstrzygnięcie Sąd rozważał także, czy zawieszenie postępowania jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Oceniając powyższe okoliczności w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania, gdyż przed tutejszym Sądem toczy się aktualnie kilkanaście postępowań na decyzje wydane na tej samej podstawie materialnoprawnej. Analizując wskazaną sytuację należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy sygn. TW 32/07 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym, a zatem uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.