II SA/Łd 823/06

SENTENCJA Dnia 18 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., B. Ł. i J. P. na decyzję Wojewody {...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. UZASADNIENIE W. P. wniosła skargę na decyzję Wojewody [..] z dnia [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Z dokumentów załączonych do akt wynika, że skarżąca zmarła w dniu 17 stycznia 1994 roku. Postępowanie sądowe zostało zawieszone (mocą postanowienia z dnia 16 marca 1994 roku), a następnie podjęte z udziałem następców prawnych skarżącej – J. P., B. Ł. oraz A. K. (postanowienie z dnia 25 września 2006 roku). B. Ł., w piśmie z dnia 6 listopada 2006 roku złożyła oświadczenie, iż cofa skargę w przedmiotowej sprawie, gdyż kwestionowana decyzja, jak i skarga dotyczą sprawy, która została już ustalona i zamknięta. J. P. i A. K. , w pismach datowanych na dzień 20 marca 2007 roku również złożyli oświadczenia, iż cofają skargę i w związku z tym wnoszą o zakończenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec przytoczonych argumentów Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60, art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu.