I OZ 1162/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 września 2014 r. sygn. akt II SO/Go 17/14 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma J. P. z dnia 28 sierpnia 2014 r. postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Pismem z 28 sierpnia 2014 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, J. P. opisał przebieg wydarzeń sprzed kilku lat, związanych z przyznaniem mu dofinansowania do czynszu mieszkaniowego w wysokości 1720,37 zł, a następnie toczącej się przeciw niemu przed Sądem powszechnym sprawy z powództwa Miasta [...] o zapłatę powyższej kwoty. Wskazał, że Miasto [...] niesłusznie dochodziło zwrotu niniejszej kwoty, ponieważ nie otrzymał on tych pieniędzy, winno natomiast skierować swe roszczenie do spółdzielni mieszkaniowej, na konto której owa kwota wpłynęła. Mimo tego Sąd Rejonowy w [...] zasądził wyrokiem od J. P. na rzecz Miasta [...] żądaną kwotę; wyrok po uprawomocnieniu się skierowano na drogę cywilnego postępowania egzekucyjnego. Dodatkowo J. P. opisał wątki swego życia rodzinnego, mające jego zdaniem wpływ na zaistniałą sytuację i załączył kopię prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w [...], dokumenty związane z prowadzoną przeciw niemu egzekucją sądową i obrazujące jego aktualny stan zdrowia [w aktach ...]. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zarządzeniem z 2 września 2014 r., wezwał J. P. do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych pisma z 28 sierpnia 2014 r. przez: a) sprecyzowanie rodzaju pisma, w szczególności czy jest to skarga na akt lub czynność organu administracji publicznej, bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej; b) oznaczenie organu, którego akt lub czynność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono; c) wyraźne sprecyzowanie żądania tzn. czego wnioskodawca się domaga od Sądu; d) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu, czynności (przez podanie daty i numeru) lub też bezczynność bądź przewlekłego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie administracyjnej; pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania na podstawie (art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa). Niniejsze wezwanie doręczono J. P. 18 września 2014 r. W terminie J. P. przesłał do Sądu I instancji pismo [z 18 września 2014 r.], w którym nie wyjaśnił, jakiego aktu, innej czynności, bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania z zakresu administracji publicznej ono dotyczyło. W pismach wskazano zarówno Prezydenta Miasta [...], bliżej nieokreślonego "Przewodniczącego Miasta", "administrację Urzędu" i komornika sądowego – bez jednoznacznego sprecyzowania, przeciw któremu z organów pismo zostało skierowane. Zawarcie w uzupełniającym piśmie stwierdzenia, że domaga się od Sądu "przestrzegania prawa" [k. 3 akt sądowych] jest na tyle ogólnikowe i lakoniczne, że uniemożliwia nadanie pismu biegu zgodnie z procedurą wynikającą z Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Załączone do pisma z 28 sierpnia 2014 r. kopie dokumentów również nie dostarczyły przesłanek do wyjaśnienia wskazanych wątpliwości, dotyczyły bowiem sprawy cywilnej, toczącej się między J.P. a Miastem [...], w dodatku prawomocnie rozpoznanej już przez Sąd Rejonowy w [...]. Pismo J. P. z 28 sierpnia 2014 r. nie czyniło zadość wymogom określonym w art. 46 i 57 § 1 ppsa – w szczególności skarga winna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Brak było podstaw do nadania biegu pismu J. P. na podstawie ppsa, w szczególności niemożliwym okazało się zakwalifikowanie tego pisma jako skargi na akt, czynność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez jakikolwiek organ administracyjny, sprawie z zakresu administracji publicznej. Na podstawie art. 49 § 2 ppsa Przewodniczący Wydziału II pozostawił pismo J. P. z 28 sierpnia 2014 r. bez rozpoznania (k. 6-9 akt sądowych). Zażalenie z 8 października 2014 r. na zarządzenie z 30 września 2014 r. wniósł J. P. wskazał, że "wobec wyjaśnionej mojej sugestywnej sentencji i przesłaniu wiarygodnych dokumentów proszę o pozytywne ustosunkowanie się do mojej prośby - wstrzymanie wszelkich poborów na rzecz Urzędu Miasta [...] oraz zwrot już wcześniej pobranych przez Komornika". Do zażalenia załączono dokumenty i odpisy dokumentów, z których część uprzednio dołączono do pisma z 28 sierpnia 2014 r. (k. 17-31 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dniu pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 ppsa). W rozpoznawanej sprawie J. P. zarządzeniem z 2 września 2014 r. został prawidłowo wezwany przez Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim do sprecyzowania pisma z 28 sierpnia 2014 r. Mimo, że J. P. w odpowiedzi na niniejsze zarządzenie nadesłał pismo z 18 września 2014 r., to nie zastosował się do zarządzenia z 2 września 2014 r. w żądanym zakresie. W tej sytuacji zaskarżone zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z 28 sierpnia 2014 r. nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny była wyłącznie prawidłowość wydanego przez Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, zatem pozostałe kwestie podniesione przez J. P. w zażaleniu nie mogły zostać rozpoznane. W szczególności Sądy administracyjne nie kontrolują prawidłowości wyroków Sądu cywilnego, którymi są związane (art. 365 § 1 kpc), ani czynności komornika sądowego (o czym J. P. prawidłowo pouczono; k. 28-28v akt sądowych). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia