IV SA/Wa 1293/20

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2020 roku sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] marca 2020 roku nr [...] w przedmiocie zezwolenia na nietrwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych oddala skargę. UZASADNIENIE Towarzystwo [...] w K. (dalej: "Stowarzyszenie", "skarżący") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych (dalej: "DGLP", "organ II instancji", "organ odwoławczy") z [...] marca 2020 r., w której utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] (dalej: "DRDLP", "organ I instancji") z [...] września 2019 r. zezwalającą [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. (dalej: "Spółka") na wyłączenie z produkcji gruntów leśnych; ustalającą podstawę opłaty rocznej z tytułu użytkowania na cele nieleśne gruntów wyłączonych z produkcji i jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu. Stan sprawy przedstawia się w sposób następujący: Działki ewidencyjne nr [...] i nr [...], obręb ewidencyjny S., gmina K. i nr [...], obręb ewidencyjny D., gmina K., stanowią grunty leśne o użytku Ls, których właścicielem jest Skarbu Państwa i pozostają w zarządzie Nadleśnictwa K.. Dzierżawcą wskazanych nieruchomości jest [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. na podstawie umowy dzierżawy zawartej [...] marca 2019 r. z Nadleśnictwem K. Nieruchomości objęte są obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectw D., D., S. w Gminie K. zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia [...] października 2014 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] listopada 2014 r., poz. [...]) - grunty leśne stanowiące części działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb ewidencyjny S. oraz nr [...] obręb ewidencyjny D., Gmina K. zlokalizowane są w terenie oznaczonym symbolem PG2.1. Dla tej jednostki strukturalnej obowiązują ustalenia wyszczególnione w § 24 ust. 2 szczegółowej części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które grunty te, przeznaczają pod tereny przemysłu wydobywczego, eksploatacji górniczej złoża D. prowadzonej w ramach planowanego poszerzenia eksploatacji. W ramach przeznaczenia towarzyszącego plan dopuszcza również w tym obszarze inne działania związane z eksploatacją górniczą złóż, zgodnie z przepisami odrębnymi (tj.: drogi, urządzenia ochronne, infrastrukturę techniczną czy budynki gospodarcze i obiekty budowlane służące wydobyciu, transportowi i przeróbce kopalin). Ustęp 4 § 24 planu nakazuje w tym obszarze strukturalnym (m in.) "prowadzenie wydobycia surowców zgodnie z aktualną koncesją i przepisami odrębnymi". Ust. 5 § 24 planu miejscowego - wobec występujących na planowanym obszarze poszerzenia eksploatacji, chronionych gatunków roślin i zwierząt - nakłada obowiązek realizacji planu "zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony gatunkowej określonymi w przepisach odrębnych, tj. ustawie o ochronie przyrody i jej aktami wykonawczymi". Decyzją z [...] grudnia 2018 r. Marszałek Województwa [...] zezwolił [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. na wydobywanie dolomitów dewońskich z części złoża D. w granicach obszaru górniczego "[...]" do [...] listopada 2068 r.; eksploatację kopalin należy prowadzić zgodnie z obowiązkami i ograniczeniami określonymi w decyzji z [...] kwietnia 2018 r. Burmistrza Gminy K. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Ostateczną decyzją z [...] maja 2005 r. Starosta K. ustalił kierunek rekultywacji gruntów, podmiot odpowiedzialny za dokonanie rekultywacji i ostateczny okres wykonania rekultywacji gruntów po zakończeniu eksploatacji złoża. Wnioskiem z 19 marca 2019 r. [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. wniosła o wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie z produkcji leśnej gruntu stanowiącego działki nr [...] o powierzchni 1,4099 ha, obr. ew. S., gmina K., nr [...] o pow. 0,9030 ha obr. ew. S., gmina K., nr [...]o powierzchni 0,5871 ha, obr. ew. D., gmina K. na okres 20 lat w celu wydobycia dolomitów dewońskich z części złoża "D.". W dniu 10 maja 2019 r. Towarzystwo [...] poinformowało Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] o toczącym się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie postępowaniu w sprawie skargi (m.in.) [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego i środowiskowych uwarunkowań zgody dla realizacji przedsięwzięcia pn.; "Wydobywanie kopalin ze złoża D. wraz z instalacją do ich przerobu". Towarzystwo [...] w piśmie tym wskazało na istotne braki w dokumentacji dowodowej, wnioskując o przeprowadzenie dowodu z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zapadłego w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1548/18 i nakazanie inwestorowi uzyskania decyzji derogacyjnych dla zagrożonych tym przedsięwzięciem siedlisk i gatunków fauny i flory oraz zawieszenie toczącego się przed Dyrektorem RDLP w [...] postępowania w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji do czasu prawomocnego zakończenia sprawy sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 5 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1548/18, uchylił decyzję SKO w [...] z [...] września 2018 r. wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy K. z [...] kwietnia 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Wydobywanie kopalin ze złoża D. wraz z instalacją do ich przerobu". W piśmie z 4 czerwca 2019 r. [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. wskazała, że wyrok WSA w Krakowie z 5 kwietnia 2019 r. nie ma żadnego związku z toczącym się postępowaniem, nie dotyczy decyzji środowiskowej Burmistrza Gminy K. ani decyzji koncesyjnej, nie może być zatem powodem zawieszenia postępowania w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji leśnej. Dyrektor RDLP w [...] postanowieniem z [...] lipca 2019 r. odmówił Towarzystwu [...] zawieszenia toczącego się z wniosku [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. postępowania administracyjnego w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji leśnej. Decyzją z [...] września 2019 r. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...]: 1) zezwolił [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. na nietrwałe wyłączenie z produkcji gruntów leśnych o łącznej powierzchni 2,9000 ha, o typie siedliskowym lasu: las mieszany wyżynny świeży (LMwyż św) i las wyżynny świeży (Lwyż św) będących lasem ochronnym na powierzchni 0,5871 ha, stanowiących własność Skarbu Państwa w zarządzie Nadleśnictwa [...], wchodzących w skład działek ewidencyjnych; nr [...] o powierzchni do wyłączenia 1,4099 ha i nr [...] o powierzchni do wyłączenia 0,9030 ha obręb ewidencyjny S., gmina Krzeszowice i nr [...] o powierzchni do wyłączenia 0,5871 ha obręb ewidencyjny D., gmina K. przeznaczonych pod wydobycie dolomitów dewońskich z części złoża "[...]" w granicach obszaru górniczego "[...]", oznaczonych na mapach stanowiących załączniki nr 3.1 i 3.3 do niniejszej decyzji; 2) ustalił podstawę opłaty rocznej z tytułu użytkowania na cele nieleśne gruntów, wyłączonych z produkcji stanowiącą 10% należności, tj. równowartość 479,0325 m3 drewna. O wysokości opłaty rocznej w danym roku wyrażonej w jednostkach pieniężnych stanowiących iloczyn w/w podstawy i średniej ceny 1 m3 drewna ogłaszanej do celów podatkowych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Monitorze Polskim za pierwsze 3 kwartały roku poprzedzającego rok wniesienia opłaty, wnioskodawca będzie powiadamiany odrębnymi pismami; 3) ustalił jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu w wysokości stanowiącej równowartość 195,5521 m3 drewna pomnożoną przez aktualną cenę 1 m3 drewna stosowaną do celów podatkowych, ogłaszaną przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego do celów podatkowych w Monitorze Polskim, naliczoną w dniu faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji, a ustaloną na podstawie protokołu z ustalenia jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu. Kwoty opłat rocznych i jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu należy uiszczać na rachunek bankowy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] w następujący sposób: - jednorazowe odszkodowanie za przedwczesny wyrąb drzewostanu uiszcza się z chwilą dokonania wyrębu, opłatę roczną uiszcza się przez okres faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, (nie dłużej jednak niż przez 20 lat, bądź do czasu przedłożenia dyrekcji wniosku o zaniechanie pobierania opłat rocznych w związku z wydaniem przez właściwego starostę, ostatecznej decyzji uznającej rekultywację ww. gruntów w kierunku leśnym za zakończoną) w terminie do 30 czerwca każdego roku obowiązywania opłat. Towarzystwo [...] w K. wniosło odwołanie od decyzji Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z [...] września 2019 r. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Generalny Lasów Państwowych decyzją z [...] marca 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z [...] września 2019 r. DGLP stanął na stanowisku, że Dyrektor RDLP zgromadził wszystkie niezbędne dokumenty umożliwiające wydanie decyzji zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dyrektor RDLP odmówił zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie decyzji środowiskowej. Jednak jak wynika z akt sprawy, w tej kwestii nie działał uznaniowo. Dyrektor RDLP przeprowadził postępowanie wyjaśniające i stwierdził, że wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2019 r. (sygn. akt II SA/Kr 1548/18) wraz z uzasadnieniem nie dotyczy bezpośrednio decyzji o wyłączeniu gruntów leśnych z produkcji (nieprawomocny wyrok nie rodzi żadnych skutków prawnych dla decyzji, nie uchyla jej, ani też nie wstrzymuje skutków prawnych). Wydanie decyzji przez Dyrektora RDLP o wyłączeniu gruntów leśnych z produkcji leśnej nie jest uzależnione od decyzji środowiskowej, a więc rozstrzygnięcie w postępowaniu sądowym, w wyniku którego nieprawomocnym wyrokiem została uchylona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymująca w mocy decyzję środowiskową, nie stanowi zagadnienia wstępnego od którego zależy rozstrzygnięcie sprawy. Odnośnie zawieszenia postępowania i wstrzymania wydania decyzji oraz uzyskania przez inwestora decyzji derogacyjnych - kwestie te Dyrektor RDLP rozstrzygnął w postanowieniu z [...] lipca 2019 r. W treści postanowienia Dyrektor RDLP stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 97 i 98 k.p.a., a tym samym nie zaistniały podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej. Natomiast kwestia wyegzekwowania od wnioskodawcy decyzji derogacyjnych dotyczących odstępstw w ochronie siedlisk i gatunków ściśle chronionych występujących na wnioskowanym gruncie nie znajduje podstaw prawnych w przepisach ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, stanowiącej podstawę postępowania o wyłączenie gruntów leśnych z produkcji. Brak jest podstaw do łączenia istniejącego przedsięwzięcia z przedsięwzięciem projektowanym i twierdzenia, że po wydaniu decyzji o wyłączeniu z produkcji leśnej obszar górniczy wynosi 25 ha. Obszar górniczy wyznaczony jest decyzją koncesyjną, natomiast decyzja o wyłączeniu z produkcji leśnej nie kreuje ani obszaru górniczego, ani terenu górniczego (obszaru wpływu kopalni). Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest to jakie działania podejmowane są na innych terenach, objętych innymi decyzjami o wyłączeniu z produkcji leśnej. Decyzja o wyłączeniu z produkcji leśnej nie zwiększa obszaru eksploatacji górniczej powyżej 25 ha. Rekultywacja gruntów objętych eksploatacją została określona decyzją Starosta K. z [...] maja 2005 r., w której nałożono na inwestora szczegółowe obowiązki w zakresie rekultywacji tych gruntów wynikające z art. 20, 21, 22 i 22a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Właściwy terytorialnie starosta dokonuje również, zgodnie z art. 22, ust 1, pkt 4 ww. ustawy uznania rekultywacji (w drodze decyzji administracyjnej) za zakończoną. Dyrektor RDLP decyzją nie naruszył przepisu dotyczącego parku krajobrazowego oraz chronionych siedlisk przyrodniczych. Żaden przepis prawa nie uzależnia wydania decyzji o wyłączeniu gruntów leśnych z produkcji od zgodności z ustaleniami uchwały w sprawie utworzenia parku krajobrazowego. Towarzystwo [...] w K. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] marca 2020 r. zarzucając organowi I i II instancji Lasów Państwowych błędną interpretację przepisów prawa, pominięcie przepisów ustaw o ochronie przyrody i środowiska, pominięcie wyroku WSA w Krakowie 5 kwietnia 2019 r. sygn. II SA/Kr 1548/18, brak ustalenia stanu faktycznego, w tym w zakresie występujących roślin i siedlisk prawnie chronionych i możliwości odstępstw w ich ochronie, braku dokładnego ustalenia obszaru wyłączenia z produkcji leśnej, naruszenie przepisów prawa lokalnego, w tym zapisów o zasadach ochrony i odstępstwach dla Parku Krajobrazowego [...] ustalonych uchwałą Sejmiku Wojewódzkiego [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., zapisów Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla miejscowości D., D., S. z dnia [...] listopada 2014 r. (Dz. U. Województwa [...], poz. [...]), szeregu przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego m.in. w zakresie pominięcia istotnych dowodów w sprawie i braku precyzyjności decyzji, co do obszaru wyłączenia i braku rozstrzygnięcia istotnych podniesionych przez Towarzystwo kwestii, naruszenie zapisów ustawy o ochronie przyrody, ustawy Prawo ochrony środowiska w zakresie braku uwzględnienia konieczności decyzji derogacyjnej dla obszaru wyłączenia oraz dla roślin tam występujących, uchybienie zasadzie przezorności związanej z naruszaniem nadrzędnego interesu publicznego jakim jest ochrona środowiska, a której skutkiem jest możliwość doprowadzenia do bezprawnego zniszczenia chronionych siedlisk flory i fauny, w tym określonych w dyrektywie siedliskowej Unii Europejskiej, naruszenie przepisów formalnych ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w zakresie prawidłowości oszacowania wartości majątku Skarbu Państwa związanego z terenem wyłączenia i umową dzierżawy i pominięcie wartości złoża, czym narażono Skarb Państwa na straty. Skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości i nakazanie przeprowadzenia postępowania ponownie, z uwzględnieniem wszystkich wymaganych przepisów prawa oraz przeprowadzenia wskazanych przez skarżącego dowodów. Nadto, zawnioskowało, aby Sąd uwzględnił w rozstrzygnięciu wszystkie podniesione przez skarżącego wnioski i zarzuty podczas postępowania przed organami, w tym i w odwołaniu. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych - w odpowiedzi na skargę - wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania [...] sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w R. w piśmie z 21 października 2020 r. wniosło o oddalenie skargi wskazując na jej niezasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że w świetle art. 184 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej "P.p.s.a."], sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonywanie oceny pod kątem zgodności z prawem oznacza, że sąd administracyjny sprawując wymiar sprawiedliwości bada legalność działania administracji publicznej. Badanie to sprowadza się do oceny zgodności z prawem zaskarżonego zachowania organu administracji publicznej w trzech płaszczyznach, a mianowicie: a) respektowania reguł określonych w przepisach ustrojowych, b) dochowania wymaganej prawem procedury c) zgodności działania z prawem materialnym (por. uzasadnienie uchwały pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 października 2009r., I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1). W aspekcie ustaleń faktycznych obowiązkiem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest przede wszystkim dokonanie oceny, czy materiał dowodowy został przez organ prawidłowo zebrany i oceniony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2015r., II GSK 789/14, CBOSA). Równocześnie należy zwrócić uwagę na okoliczność, że wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak, co do zasady, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Chociaż zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami skargi i powołaną w niej postawą prawną, to jednak na mocy art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jakkolwiek sądownictwo administracyjne przyjęło bardzo liberalną linię, jeżeli chodzi o wspomniane wyżej wymogi skargi, to sporządzenie precyzyjnej, przekonującej skargi (w tym wniosków, zarzutów i ich uzasadnienia), powinno przyświecać interesowi strony skarżącej. Sąd kontrolując legalność aktu administracyjnego orzeka na podstawie akt sprawy, w zakres których wchodzą akta postępowania administracyjnego, ale jego rolą nie jest "wyszukiwanie" - jak tego chce strona skarżąca – wniosków i zarzutów przez nią postawionych podczas postępowania przed organami. Jeżeli wolą strony skarżącej było ich podtrzymanie przed sądem administracyjnym to powinna je ponownie podnieść w skardze. Nadto Sąd nie mógł zgodnie z procedurą sądowoadministracyjną rozpoznać wniosku sformułowanego w skardze o "przeprowadzenie wskazanych przez skarżącego dowodów", albowiem dowody te nie zostały wymienione w skardze, ani załączone do skargi. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c P.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] marca 2020 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Instytucja wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej i leśnej została uregulowana w rozdziale 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. 2017, poz. 1161) – dalej u.o.g.l. Wyłączenie z produkcji gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nieleśne – może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalającej na takie wyłączenie (art. 11 ust. 1 u.o.g.l.). Zgodnie z art. 4 ust. 11 u.o.g.l. pod terminem wyłączenie gruntów z produkcji – rozumie się m. in. rozpoczęcie innego niż leśne użytkowanie gruntów. Przepis art. 7 ust. 1 u.o.g.l. stanowi, że przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2 (w wypadku gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa zgoda Ministra Ochrony Środowiska - art. 7 ust. 2 pkt 2 u.o.g.l.), dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem aby ubiegać się o wyłączenie gruntu z produkcji rolnej lub leśnej najpierw grunt ten winien być w miejscowym planie przeznaczony na inny cel niż produkcja rolna lub leśna i uzyskać stosowną zgodę na taką zmianę przeznaczenia. Zgodnie z art. 4 pkt 6 u.o.g.l. pod terminem "przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne" – rozumie się ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy, warunek przedmiotowego przeznaczenia wyżej opisanego gruntu, na którym ma być prowadzone wydobycie dolomitów dewońskich z części złoża "[...]", został spełniony. Grunt leśny będący przedmiotem postępowania wyłączeniowego, to część o powierzchni 1,4099 ha z działki nr [...], o powierzchni 0,9030 ha z działki nr [...], obręb ewidencyjny S., gmina K. i o powierzchni 0,5871 ha z działki nr [...] obręb ewidencyjny D. - opisany w decyzji z [...] września 2019 r. i oznaczony graficznie na mapach stanowiących załączniki nr 3.1 i 3.2 do tej decyzji. Grunt ten objęty jest aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego sołectw D., D., S. w Gminie K. zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w K. nr [...] z dnia [...] października 2014 r. (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] listopada 2014 r., poz. [...]). Zgodnie z miejscowym planem grunty leśne stanowiące części działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...], obręb ewidencyjny S. oraz nr [...] obręb ewidencyjny D., Gmina K. zlokalizowane są w terenie oznaczonym symbolem PG2.1 – tereny planowanego przemysłu wydobywczego, eksploatacji górniczej. Dla tej jednostki strukturalnej obowiązują ustalenia wyszczególnione w § 24 ust. 2 szczegółowej części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które grunty te, przeznaczają pod tereny przemysłu wydobywczego, eksploatacji górniczej złoża Dubie prowadzonej w ramach planowanego poszerzenia eksploatacji. W ramach przeznaczenia towarzyszącego plan dopuszcza również w tym obszarze inne działania związane z eksploatacją górniczą złóż, zgodnie z przepisami odrębnymi (tj.: drogi, urządzenia ochronne, infrastrukturę techniczną czy budynki gospodarcze i obiekty budowlane służące wydobyciu, transportowi i przeróbce kopalin). Spółka posiada ostateczną decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] grudnia 2018 r. zezwalającą przedsiębiorcy [...] sp. z o.o. sp. k. na wydobywanie dolomitów dewońskich z części złoża D. w granicach obszaru górniczego [...]- do [...] listopada 2068 r. Powyższe wskazuje, że będący przedmiotem niniejszego postępowania teren leśny, zgodnie z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego został przeznaczony pod eksploatacje górniczą. Plan miejscowy ustala inny niż leśny sposób użytkowania tych gruntów. W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie zezwoliły na wyłączenie przedmiotowych gruntów z produkcji leśnej uznając, że grunty leśne są przeznaczone na cele nieleśne. Organ dokonał oceny wniosku w świetle zgromadzonego materiału dowodowego uznając, że planowana działalność wydobywcza w istocie doprowadzi do innego niż leśny użytkowania tego gruntu. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja strony skarżącej o sprzeczności zaskarżonej decyzji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozstrzygając wniosek o wyłącznie gruntu z produkcji leśnej organ odwoławczy był zobligowany do zbadania wyłącznie jakie jest przeznaczenie gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Organ, wbrew stanowisku strony skarżącej, nie oceniał natomiast w jakim stopniu w miejscowym planie uwzględniono potrzeby ochrony flor i fauny. W toku postępowania o wyłączenie z produkcji leśnej gruntu organ odwoławczy nie był zobowiązany do oceny zasadności przeznaczenia w miejscowym planie terenu leśnego pod eksploatację górniczą. Wnioski dotyczące bezzasadności zmiany przeznaczenia danego terenu na teren przemysłowy powinny być zgłaszane w toku uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W toku postępowania o wyłącznie gruntu z produkcji leśnej organ odwoławczy nie dokonywał oceny zasadności zmiany przeznaczenia gruntu na cel nieleśny ustalony postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy podkreślić, że nieruchomość traci charakter nieruchomości leśnej w wyniku przeznaczenia jej na cele nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a nie wskutek decyzji o wyłączeniu jej z produkcji leśnej, która dotyczy tylko sposobu zagospodarowania nieruchomości. Zasadnie również organ odwoławczy stwierdził, że w procesie rozstrzygania o zezwoleniu na wyłącznie gruntów z produkcji leśnej brak było przesłanek do uwzględnia postanowień uchwały Sejmiku Województwa [...] z [...] listopada 2011 r. nr [...] w sprawie Parku Krajobrazowego [...]. Organ odwoławczy był zobowiązany jedynie do oceny czy wnioskowany grunt był przeznaczony na cele nierolnicze i nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Kwestia zgodności przedsięwzięcia polegającego na wydobyciu kopalin ze wskazaną uchwałą wykracza poza uprawnienia przyznane organowi odwoławczemu przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Za bezzasadny należy również uznać zarzut skarżącego o przekroczeniu obszaru eksploatacji górniczej powyżej 25 ha na skutek wydania zaskarżonej decyzji. Obszar górniczy został wyznaczany decyzją koncesyjną, a nie decyzją o wyłączeniu gruntu z produkcji leśnej. Zatem decyzja wyrażająca zgodę na wyłączenie z produkcji oznaczonego terenu nie kreuje obszaru górniczego, ani terenu górniczego. Skład orzekający nie podziela również stanowiska skarżącego o braku uwzględniania przez organ odwoławczy decyzji derogacyjnej przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Procedura uzyskiwania decyzji derogacyjnej i decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej są niezależne od siebie i brak jest w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych przepisu, który uzależniałby wydanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji od uzyskania decyzji derogacyjnej. Uzyskanie decyzji w zakresie zezwoleń od zakazów dotyczących gatunków chronionych pozostaje bez związku z postępowaniem w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji leśnej, gdyż brak jest przepisów, które by na taki związek wskazywały. W tej kwestii należy jednak zauważyć, że prowadzenie wydobycia surowców zgodnie z aktualną koncesją i przepisami odrębnymi przez Spółkę nakazuje plan miejscowy (ust. 4 § 24) i wobec występujących na planowanym obszarze poszerzenia eksploatacji, chronionych gatunków roślin i zwierząt - nakłada obowiązek realizacji planu zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony gatunkowej określonymi w przepisach odrębnych, tj. w ustawie o ochronie przyrody i w jej aktach wykonawczych (ust. 5 § 24). Spółka dysponuje wykonalną na podstawie postanowienia RDOŚ w [...] z [...] października 2019 r. decyzją RDOŚ w [...] z [...] października 2019 r. o zwolnieniu spod zakazów, o których mowa w art. 56 ust. 2 pkt. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody. Bezpodstawny jest też zarzut odmowy przeprowadzenia dowodu w zakresie rekultywacji gruntów objętych eksploatacją. Zgodnie z art. 20 i nast. u.o.g.l. nakładanie obowiązków w zakresie rekultywacji gruntów, egzekucji ich wykonania, uznania rekultywacji za zakończoną należą do wyłącznej kompetencji starosty, nie zaś do kompetencji organu odwoławczego. Rozstrzygając o wyłączeniu grunty z produkcji leśnej organ odwoławczy nie był uprawiony do rozstrzygania czy Spółka jest zobowiązana do rekultywacji terenu oraz o zakresie prac jakie powinny być wykonane po zakończeniu eksploatacji złoża. Odnośnie braku uwzględnienia w toku postępowania administracyjnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2019r., którą uchylono decyzję środowiskową Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] należy wskazać, że rozstrzygnięcie o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej nie musi być poprzedzone wydaniem decyzji środowiskowej. Innymi słowy, wydanie decyzji o wyłączeniu, nie jest uwarunkowane wcześniejszym uzyskaniem decyzji środowiskowej. Z kolei w czasie wydania [...] grudnia 2018 r. decyzji koncesyjnej na wydobywanie dolomitów decyzja z [...] kwietnia 2018 r. o środowiskowych uwarunkowaniach utrzymana w mocy decyzją z [...] września 2018 r., następnie uchyloną przez ww. Sąd wyrokiem z 4 kwietnia 2019 r., była decyzją ostateczną i funkcjonującą w obrocie prawnym. Stanowiła więc załącznik do wniosku o udzielenie koncesji Spółce. Skoro wydanie decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej nie jest uzależnione od wydania decyzji środowiskowej, to wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowym, w wyniku którego nieprawomocnym wyrokiem została uchylona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymująca w mocy decyzję środowiskową, nie stanowi zagadnienia wstępnego, od którego zależy rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie gruntów z produkcji leśnej. Zasadnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że w toku postępowania administracyjnego nie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego. Bezpodstawny jest zarzut naruszenia przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego m.in. w zakresie pominięcia istotnych dowodów. Strona skarżąca w toku postępowania administracyjnego wnioskowała o przeprowadzenie dowodu z wyroku WSA w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1548/18, decyzji derogacyjnych dla obszaru leśnego i gatunków tam występujących oraz ze wszystkich decyzji Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] dotyczących wyłączenia z produkcji leśnej działek dotychczas eksploatowanych w złożu [...],[...] i [...] przez Spółkę i jego poprzedników. Jak wskazano powyżej zawnioskowane przez stronę skarżącą dowody nie miały znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięci sprawy w zakresie wyłączenia gruntu z produkcji leśnej, albowiem postępowania to nie jest uzależnione od uprzedniego wydania decyzji środowiskowych i derogacyjnych. Niemniej i tak dokumenty te weszły w skład materiału sprawy, innymi słowy były składową akt administracyjnych w chwili wydawania zaskarżonej decyzji i akt sądowoadministracyjnych, odniósł się do nich organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i Sąd uznał tę ocenę za prawidłową. W tych okolicznościach, wobec braku stwierdzenia naruszenia prawa, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd po rozpoznaniu sprawy na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.