II SA/Po 918/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. i L. H. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie obiektów budowlanych postanawia: odrzucić skargę /-/ J. Szuma UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. J. H. i L. H. skierowali do Naczelnego Sądu Administracyjnego szereg skarg na działanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.. Wskazali, że organy władzy publicznej działają pozornie (są "mistyfikacją"). W szczególności skarżący zwrócili uwagę na to, że nadzór budowlany nie jest w stanie osiągnąć oczekiwanych dla nich efektów, do których w kontekście szeroko opisywanych przez nich okoliczności powinien doprowadzić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2011 r., II SA/Po [...]. Powyższe pismo pochodzące od J. H. i L. H. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r., II [...] (k. 3 akt sądowych). W zakresie niniejszej sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Po [...] wyodrębniono tą część skargi, która dotyczyła działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (w nagłówku pisma z dnia [...] sierpnia 2021 r. skarżący wyraźnie kierują zarzuty pod adresem tego właśnie organu). Odrębnie procedowana jest natomiast zawarta w piśmie skarga na działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (II SA/Po [...]). Dalsze zarzuty skierowane pod adresem działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] J. H. i L. H. przedstawili w piśmie procesowym z dnia [...] września 2021 r. (k. 40 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że żądania i intencje skarżących są niezrozumiałe z uwagi na wielowątkowość i sposób redagowania pism. Odnoszą się oni do spraw [...] i [...], z czego można wnioskować, że chodzi o działanie organu w tym obszarze. Pierwsza z tych spraw została zakończona decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2017 r., [...], [...] o nakazie rozbiórki skierowanym do R. W. i L. H., który dotyczył zbiornika bezodpływowego na ścieki. Decyzja ta stała się ostateczna, a sprawa jest zakończona. Wcześniej skarżący wyrażali niezadowolenie z decyzji, jednak precyzowali, że ich pisma nie są odwołaniami. Z kolei postępowanie [...] obejmowało egzekucję obowiązku z powyższej decyzji z dnia [...] marca 2017 r., [...], [...] Sprawa została zakończona na skutek wykonania obowiązku przez zobowiązanych. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. J. H. i L. H. ponownie odnieśli się do okoliczności sprawy [...], a także zarzucali organowi nieprawidłowe działanie po wyroku II SA/Po [...]. Kolejne stanowiska skarżący przedstawiali także w dwóch pismach z dnia [...] grudnia 2021 r. (k. 76-84 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie Sąd zaznacza, że przyjął, iż przedmiotem skargi całokształt działań Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] po wyroku z dnia [...] lutego 2011 r., II SA/Po [...] i w obszarze przedmiotowym obejmującym sprawy [...] i [...] Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd weryfikuje w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity w Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – uw. Sądu, dalej "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne; - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; - inne niż określone w punktach poprzedzających akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego K.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; - akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w punkcie poprzedzającym, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego, opinii zabezpieczających i odmowy wydania opinii zabezpieczających; - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w punktach 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 tej ustawy spory o właściwość, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W niniejszej sprawie J. H. i L. H. nie precyzują w skargach jaką konkretnie decyzję skarżą, natomiast obszernie opisują występujące – w ich ocenie – nieprawidłowości w działaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], a także pracowników inspektoratu. Uważają oni, że nie doprowadzono do satysfakcjonujących działań po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok z dnia [...] lutego 2011 r., II SA/Po [...]. Formuła zaskarżenia działań organu przez J. H. i L. H. przyjmuje postać tzw. skargi powszechnej (w odróżnieniu od skargi do sądu administracyjnego), jaką strona niezadowolona z działania organu może wnieść na zasadzie przepisów Działu VIII K.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski". Przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). W postępowaniu skargowym, rozpatrywanym w trybie Działu VIII K.p.a., nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze oraz o sposobie załatwienia skargi. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu w świetle art. 3 § 2 P.p.s.a. W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że w sprawach skarg i wniosków, o których mowa w Dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r., II OSK 1961/11 oraz postanowienia: z dnia 18 stycznia 2017 r., I OZ 2049/16; z 14 października 2016 r., I OSK 2091/16; z 1 marca 2010 r., II OSK 478/09; z 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09; z 15 maja 2009 r., I OZ 520/09; z 1 lutego 2007 r., I OSK 395/06; z 26 stycznia 2006 r., I OSK 26/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga powszechna – jak wyjaśniono wyżej - nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wobec tego, skargę J. H. i L. H., która ma taki charakter, należało uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji podlegającą odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym. /-/ J. Szuma