IV SAB/Wa 122/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski (spr.), sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. G. na przewlekłość Burmistrza Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku H. S. o ustalenie warunków zabudowy z dnia [...] grudnia 2007 r. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Z. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. UZASADNIENIE Z. G. (dalej: skarżący) w piśmie z [...] kwietnia 2014 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłość postępowania Burmistrza Gminy K. w przedmiocie załatwienia sprawy dotyczącej wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę, udzielonej w piśmie z [...] maja 2014 r., Burmistrz Gminy K. wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualnie oddalenie skargi, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z [...] sierpnia 2014 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego G. W. poinformował w piśmie z [...] sierpnia 2014 r., że [...] marca 2014 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na bezczynność Burmistrza Gminy K. Pełnomocnik skarżącego poinformował jednocześnie, że podanie to należy także traktować jak zażalenie na przewlekłość postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisu art. art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga może dotyczyć przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu, a zatem przewlekłości w sprawach: decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy mieć na uwadze również art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2013, poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) w myśl którego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 37 § 2 k.p.a.). Przepisy ustawy p.p.s.a. nie określają, na czym polega "przewlekłe prowadzenie postępowania", o którym mowa w art. 3 § 2 tej ustawy. Przyjmuje się w literaturze, że "przewlekłe prowadzenie postępowania" dotyczyć będzie okresu do upływu terminu załatwienia sprawy. Przepisy ustaw regulujących postępowanie administracyjne ustalają z reguły krótkie terminy załatwienia sprawy, w związku z czym przewlekłe prowadzenie postępowania wystąpi z reguły wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie, nie pozostając równocześnie w bezczynności. Najczęściej będą to przypadki nieuzasadnionego korzystania z możliwości wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy. Zdaniem Z. Kmieciaka, "przewlekłość postępowania oznacza stan, w którym organ administracyjny w sposób nieuzasadniony «przedłuża» termin załatwienia sprawy w trybie art. 36 § 2 k.p.a., powołując się na niezależne od niego przyczyny uniemożliwiające dotrzymanie terminu podstawowego" (Z. Kmieciak, Przewlekłość postępowania administracyjnego, PiP 2011, nr 6, s. 33). Przedmiotem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest podejmowanie przez organ czynności zbędnych lub wykonywanie czynności pozornych, a także powstrzymywanie się od podejmowania czynności niezbędnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, co w konsekwencji prowadzi do nieracjonalnego przedłużenia terminu jej załatwienia (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 5, Warszawa 2012, s. 44.). Tymczasem jak wynika z akt administracyjnych przekazanych Sądowi przez Burmistrza Gminy K. skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wykazał skutecznie, że złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, co powoduje, że skarga do sądu administracyjnego na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero, bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącemu drogę do złożenia skargi na przewlekłość postępowania do sądu administracyjnego. Na marginesie należy także zauważyć, że w niniejszej sprawie Burmistrz Gminy K. prowadził postępowanie z wniosku pani H. S. w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z parkingiem podziemnym na 110 samochodów przewidzianego do realizacji na terenie działek: nr ew. [...],[...] i [...] z obrębu [...] zlokalizowanych przy ul. [...] i [...] w K. Wyżej wymienione postępowanie zostało zakończone wydaniem przez Burmistrza Gminy K. [...] maja 2014 r. decyzji nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji będącej przedmiotem postępowania. Należy także podkreślić, że skarżący w tym postępowaniu jest stroną postępowania, ale nie jest wnioskodawcą. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka skarżącemu drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na przewlekłość postępowania organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 k.p.a.