III SA/Wa 1070/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie sędzia WSA Piotr Dębkowski, sędzia WSA Hanna Filipczyk (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2022 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2021 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika oddala skargę. UZASADNIENIE 1. Postępowanie przed organami podatkowymi 1. W toku prowadzonej kontroli celno-skarbowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej: "N[...]UCS" lub "organ I instancji") określił S. Sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług (dalej także: "VAT"): - za marzec 2021 r. w kwocie 393.987,00 zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych na dzień wydania decyzji w wysokości 9.153,00 zł; - za kwiecień 2021 r. w kwocie 749.768,00 zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych na dzień wydania decyzji w wysokości 12.654,00 zł, oraz orzekł o zabezpieczeniu powyższych kwot na majątku Spółki. 2. Spółka odwołała się od tej decyzji. 3. Decyzją z dnia [...] stycznia 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] czerwca 2021 r. N[...]UCS dokonał blokady na okres do 72 godzin rachunków bankowych Spółki jako podmiotu kwalifikowanego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. N[...]UCS na podstawie art. 119zw § 1 pkt 4a oraz art. 119zma ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej: "O.p.") przedłużył termin blokady rachunków bankowych Spółki do dnia [...] września 2021 r. do kwoty 1.137.741 zł. W toku kontroli celno-skarbowej stwierdzono, że w rejestrach zakupów za marzec i kwiecień 2021 r. Spółka zaewidencjonowała 233 faktury wystawione przez pięć podmiotów, w tym 30 faktur o wartości brutto powyżej 15.000,00 zł. Kontrolujący dokonali analizy dostawców Strony oraz ich bezpośrednich kontrahentów. Z tej analizy wynika, że: - Spółka nie dokonała za pośrednictwem rachunków bankowych płatności na rzecz podmiotów: G. sp. z o. o. H. sp. z o.o., N. sp. z o.o., T. sp. z o.o. i Z. sp. z o.o., od których w analizowanym okresie zadeklarowała w złożonych plikach JPK VAT nabycia w łącznej wysokości 6.766.522,61 zł brutto; - analiza plików JPK VAT podmiotu S. Sp. z o. o. za okres od marca do kwietnia 2021 r. wskazała, że wśród nieopłaconych faktur VAT zakupu jest trzydzieści takich, w przypadku których wartość brutto faktury przekracza kwotę 15.000,00 zł; - prawie 90% obciążeń na rachunku stanowią wypłaty gotówki (kwota 1.320.000,00 zł), co świadczy o tym, że środki pieniężne nie były gromadzone na rachunkach bankowych Spółki w celu regulowania zobowiązań na rzecz wystawców faktur VAT; - Spółka posiada zaległość podatkową w VAT za okres od stycznia do marca 2021 r. w wysokości 8.063,00 zł; - siedziby Spółki oraz wszystkich głównych wystawców faktur VAT mieszczą się w tzw. "wirtualnych biurach", a dodatkowo trzy z nich są zlokalizowane pod tym samym adresem przy ul. [...] , [...] W. (podmioty G. Sp. z o. o. H. Sp. z o. o., T. sp. z o. o.); - bezpośredni dostawcy towaru do spółki S. Sp. z o.o., tj. podmioty H. i G. Sp. z o. o., zostały wykreślone z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.; dalej: "u.p.t.u."); - tylko 20,07% faktur VAT wystawionych przez Spółkę zostało opłaconych za pośrednictwem rachunków bankowych; pozostałe faktury wystawione przez Stronę na kwotę brutto 4.920.033,28 zł nie zostały opłacone za pośrednictwem rachunków bankowych; wśród nieopłaconych za pośrednictwem rachunków bankowych faktur sprzedaży są 33 faktury powyżej 15.000,00 zł brutto; - transakcje na rachunkach bankowych rozpoczynają się dopiero na etapie Spółki, co ma prawdopodobnie stworzyć pozory legalności transakcji na ich dalszym etapie; - podmioty T. sp. z o.o., D. sp. z o. o., W. sp. z o.o. w złożonych plikach JPK od października 2020 r. nie wykazały żadnych transakcji sprzedaży i zakupu, podczas gdy bezpośredni kontrahenci Spółki wykazali z nimi wielomilionowe transakcje; - wszystkie spółki zidentyfikowane w łańcuchu transakcji powstały w 2020 r.; - podmioty T. Sp. z o. o., Z. Sp. z o. o., H. Sp. z o. o. i N. Sp. z o. o. w złożonych plikach JPK V7M wykazały co do zasady niemal równoważący się podatek należny i naliczony – składają pierwotne pliki JPK jako "zerowe", natomiast w korektach złożonych po co najmniej miesiącu wykazują wielomilionowe transakcje; - podmioty te posiadają kapitał zakładowy w minimalnej kwocie [...] zł, a siedziby znajdują się w wirtualnych biurach; - spółki zostały założone przez podmiot zajmujący się profesjonalnym zakładaniem i odsprzedażą gotowych spółek tj.: P. Sp. z o.o.; - wszystkie te spółki nie posiadają w polskim systemie bankowym żadnych otwartych rachunków bankowych, chociaż jak wynika ze złożonych deklaracji i plików VAT deklarują dostawy o milionowej wartości, co może wskazywać, że faktury VAT zakupu od tych podmiotów mogą nie dokumentować rzeczywistych zdarzeń gospodarczych; - spółka W. Sp. z o. o. została wykreślona z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 3 u.p.t.u.; - podmioty co do zasady nie wykazały innych transakcji świadczących o prowadzonej działalności gospodarczej takich jak: usług telekomunikacyjnych, dostaw energii, wynajmu powierzchni, biur rachunkowych; brak jest przelewów na wynagrodzenia, co wskazuje na niezatrudnianie żadnych pracowników; - wszystkie te spółki (jak wynika z danych zawartych w Centralnej Bazie Danych Ksiąg Wieczystych i Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców) nie posiadają żadnych środków trwałych ani pojazdów; - spółki są ze sobą powiązane osobowo; - brak dokumentów źródłowych od kontrahentów kontrolowanego oraz brak kontaktu z tymi podmiotami (które w większości nie odbierają kierowanej do nich korespondencji) budzi uzasadnioną wątpliwość co do zawieranych transakcji gospodarczych. W konsekwencji zachodzi uzasadnione podejrzenie, że Spółka w marcu i kwietniu 2021 r. bezpodstawnie dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez G. Sp. z o. o., H. Sp. z o. o., N. Sp. z o. o., T. sp. z o. o. i Z. sp. z o. o. Natomiast o zaistnieniu przesłanki uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych za te miesiące świadczy w ocenie organu odwoławczego stan majątku Spółki, w szczególności to, że nie jest ona właścicielem nieruchomości ani pojazdów, nie posiada innego majątku poza środkami pieniężnymi zablokowanymi na rachunku bankowym; ma natomiast zaległość podatkową w VAT. 2. Postępowanie sądowoadministracyjne 1. W skardze na tę decyzję Spółka zarzuciła jej rażące naruszenie przepisów postepowania mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie: - naruszenie art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: "O.p.") poprzez błędne przyjęcie, że okoliczności prowadzonej przez S. Sp. z o.o. działalności gospodarczej, a mianowicie transakcje z kontrahentami T. Sp. z o.o., Z. sp. z o.o., N. sp. z o.o., H. sp. z o.o., G. sp. z o.o. za okres od marca do kwietnia 2022 r., uzasadniają podjęcie decyzji o dokonaniu zabezpieczenia zobowiązań podatkowych w toku kontroli celno-skarbowej przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług; - naruszenie art. 33 § 1 O.p. poprzez przyjęcie w świetle wszystkich okoliczności sprawy, iż zachodzi uzasadniona obawa nieuiszczenia zobowiązań podatkowych, podczas gdy nie zachodzą przesłanki do zastosowania takiego środka, a w szczególności z okoliczności sprawy nie wynika, że podmiot kwalifikowany trwale uchyla się od uiszczania zobowiązań podatkowych, zbywa majątek oraz dokonuje czynności mogących utrudnić lub udaremnić egzekucję, ponadto organ podatkowy nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający obawy niewykonania przez S. Sp. z o.o. zobowiązania podatkowego, biorąc pod uwagę poszerzony katalog przesłanek, który w powyższym przepisie dopuszcza ustawodawca w celu wykazania istnienia przedmiotowej obawy, w odwołaniu do wykrytych po stronie kontrahentów podatnika nieprawidłowości; - naruszenie art. 187, 191, 210 O.p. oraz zasad ogólnych postępowania podatkowego, wynikających z art. 120 i 121, 122 O.p. poprzez niedołożenie przez organy postępowania wymaganych starań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyrażające się m.in. w niekompletności materiału dowodowego, dowolnej jego ocenie, poprzez nadanie wartości dowodowej tym dowodom które świadczą na niekorzyść Spółki, z całkowitym pominięciem faktów świadczącym o rzetelności i rzeczywistości zdarzeń gospodarczych ewidencjonowanych zakwestionowanymi fakturami z okresu od marca do kwietnia 2021 r., jak i dobrej wierze podatnika, w efekcie czego organ nie zdołał wykazać w sposób należyty ani zasadności zabezpieczenia kwot na pokrycie przyszłych zobowiązań podatkowych na majątku spółki, ani istnienia zobowiązania podatkowego po stronie Skarżącej; - naruszenie art. 193 § 1-3 O.p. przejawiające się bezpodstawnym odmówieniem wiarygodności zapisom z ksiąg podatkowych spółki, wraz z ewidencją podatku od towarów i usług, oraz deklaracjami podatkowymi, na podstawie czego organ wyciąga przypuszczenia o nierzetelnym charakterze prowadzonej przez spółkę Skarżącą działalności gospodarczej, bez podania podstaw do stwierdzenia, że nie stanowią one dowodów na to co wynika z ich zapisów, i nie są rzetelne, co stanowi przejaw tendencyjnej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie, ukierunkowaną na wykazanie udziału podatnika w procederze oszustwa podatkowego wraz z jego kontrahentami, gdy w rzeczywistości podatnik prowadził dokumentację księgową zgodnie ze stanem faktycznym i w celu ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych pomiędzy nim a jego kontrahentami w okresie od marca do kwietnia 2021 r. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, a także rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. 2. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 3.1. Skarga jest niezasadna. 3.2. Strony spierają się o zgodność z prawem przedwymiarowego (jurysdykcyjnego) zabezpieczenia wykonania przez Spółkę zobowiązań podatkowych w VAT za marzec i kwiecień 2021 r.: określenia przybliżonej kwoty tych zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę i orzeczenia o zabezpieczeniu ich na majątku Skarżącej. 3.3. Zgodnie z art. 33 § 1 zd. pierwsze O.p. zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Stosownie do art. 33 § 2-3 ustawy zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, przed wydaniem decyzji: 1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego; 2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego; 3) określającej wysokość zwrotu podatku. W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, zabezpieczeniu, z zastrzeżeniem art. 54 § 1 pkt 1, podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. W myśl art. 33 § 4 pkt 2 O.p. w przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 2. 3.4. W decyzji o zabezpieczeniu przedwymiarowym organ podatkowy musi wykazać (uprawdopodobnić) istnienie po pierwsze, zobowiązania podatkowego podlegającego zabezpieczeniu (w przybliżonej kwocie), po drugie, uzasadnionej obawy niewykonania przez podatnika tego zobowiązania podatkowego. 3.5. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy uprawdopodobnił istnienie zobowiązań podatkowych podlegających zabezpieczeniu przez wskazanie na ustalenia prowadzonej w Spółce kontroli celno-skarbowej. Zobowiązania te miały powstać przez niezasadne odliczenie przez Skarżącą podatku naliczonego wykazanego w fakturach VAT wystawionych przez pięć podmiotów: G. sp. z o.o., H. sp. z o.o., N. sp. z o.o., T. sp. z o.o. i Z. sp. z o.o. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawia wyczerpującą i przekonującą analizę licznych okoliczności transakcji z tymi podmiotami, które mogą wskazywać na ich fikcyjny charakter. Wśród tych okoliczności na szczególną uwagę zasługują trzy fakty. Po pierwsze, Spółka nie dokonała za pośrednictwem rachunków bankowych płatności na rzecz tych podmiotów – od których zadeklarowała nabycia w łącznej wysokości 6.766.522,61 zł brutto. Kontrahenci Skarżącej nie posiadają w polskim systemie bankowym żadnych otwartych rachunków bankowych, pomimo że jak wynika ze złożonych deklaracji i plików JPK VAT, deklarują dostawy o milionowej wartości. Po drugie, podmioty T. sp. z o.o., D. sp. z o. o., W. sp. z o.o. w złożonych plikach JPK od października 2020 r. nie wykazały żadnych transakcji sprzedaży i zakupu, w sytuacji, gdy spółki T. Sp. z o. o., Z. Sp. z o. o., H. Sp. z o. o. i N. Sp. z o. o. – czyli bezpośredni dostawcy Skarżącej – wykazały z nimi wielomilionowe transakcje. To wskazuje, że w łańcuchach dostaw prowadzących do Skarżącej mogło dojść do oszustwa podatkowego, o którym być może Skarżąca wiedziała lub co najmniej powinna była wiedzieć – skoro wykazywała transakcje z kontrahentami realizowane poza systemem bankowym i nie dysponowała żadną dokumentacją handlową ich dotyczącą; dotychczas mimo wezwania (por. k. 5-6 akt administracyjnych) nie złożyła rzeczowych wyjaśnień dotyczących współpracy z tymi podmiotami. Po trzecie, podmioty te co do zasady nie wykazały innych transakcji świadczących o prowadzonej działalności gospodarczej takich jak: nabycia usług telekomunikacyjnych, dostaw energii, wynajmu powierzchni, biur rachunkowych; nie realizowały przelewów na wynagrodzenia, co wskazuje na niezatrudnianie przez nie żadnych pracowników; podmioty te również nie posiadają żadnych środków trwałych ani pojazdów; ich siedziby są zarejestrowane w tzw. biurach wirtualnych. Może to świadczyć o fikcyjności prowadzonej przez nie działalności gospodarczej. W konsekwencji jest prawdopodobne (jakkolwiek bynajmniej nie pewne), że Skarżąca odliczyła podatek naliczony z naruszeniem art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u. – tym samym zobowiązania podatkowe za wskazane miesiące 2021 r. zostały uprawdopodobnione. 3.6. W skardze Spółka polemicznie odnosi się do poszczególnych okoliczności wskazanych przez organ odwoławczy – wskazuje, że nie pozwalają one na wyciągnięcie wniosków o nierzetelności wystawionych przez kontrahentów faktur VAT i powołuje się na szczególny "model" działalności gospodarczej w W. : "specyfikę handlu hurtowego odzieżą i obuwiem na terenie W. , którą zajmuje się spółka S. Sp. z o.o." (s. 6 skargi). Jednak zdaniem Sądu to zespół tych okoliczności – które Skarżąca poddaje dyskusji jako izolowane – w ich wzajemnym powiązaniu nasuwa podejrzenie, że faktury VAT nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Ma rację organ odwoławczy, gdy twierdzi, że "[p]owoływane przez pełnomocnika argumenty dotyczące form i sposobów prowadzenia działalności takich jak np. posiadanie biura wirtualnego, wykorzystanie poczty elektronicznej oraz komunikacji telefonicznej, podejmowanie decyzji biznesowych na podstawie ofert, obniżanie kosztu prowadzenia działalności przez niski kapitał zakładowy, powinny być oceniane nie każdy z osobna, a jedynie w kontekście całokształtu zebranego materiału dowodowego" (por. s. 12 zaskarżonej decyzji). 3.7. Ustalenia kontroli celno-skarbowej nie są ostateczne; ich przytoczenie w zaskarżonej decyzji jest sensowne o tyle tylko, o ile u p r a w d o p o d o b n i a istnienie zobowiązań podatkowych potencjalnie podlegających zabezpieczeniu. Istnienie tych zobowiązań podatkowych nie jest na etapie zabezpieczenia jurysdykcyjnego przesądzone. Na potrzeby zastosowania zabezpieczenia przedwymiarowego nie prowadzi się postępowania dowodowego w pełnym zakresie – to jest bowiem rzeczą procedury podstawowej, wobec której zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych ma charakter uboczny (wtórny, akcesoryjny). W szczególności, to czynności dowodowe przeprowadzone przez organy podatkowe (z urzędu lub na wniosek Strony) w postępowaniu podatkowym m o g ą prowadzić do ustaleń uzasadniających wydanie wymiarowej decyzji podatkowej określającej zobowiązanie podatkowe w VAT w wysokości innej od zadeklarowanej – albo do potwierdzenia poprawności złożonej przez Spółkę deklaracji. 3.8. W zaskarżonej decyzji uprawdopodobniono również, że zachodzi "uzasadniona obawa" niewykonania przez Skarżącą zobowiązań podatkowych za marzec i kwiecień 2021 r. Wcześniej przytoczony art. 33 § 1 O.p. wskazuje na dwie przykładowe sytuacje: "trwałe nieuiszczanie wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym" i "dokonywanie czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję" jako rodzące "uzasadnioną obawę" niewykonania zabezpieczanego zobowiązania podatkowego. Sąd zna i podziela pogląd, że "uzasadniona obawa" może zachodzić także w przypadku, gdy żadna z tych przykładowo wskazanych w przepisie art. 33 § 1 O.p. sytuacji nie ma miejsca. "Katalog okoliczności, które uzasadniają obawę niewykonania zobowiązania, jest katalogiem otwartym, na co wskazuje użyty w art. 33 § 1 [O.p.] zwrot "w szczególności" (W. Stachurski, komentarz do art. 33; w: L. Etel (red.), Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021). Pogląd ten jest powszechnie prezentowany w doktrynie i utrwalony w orzecznictwie. Wynika w szczególności z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt SK 40/12. "Uzasadnioną obawę" mogą rodzić różnorodne okoliczności, nie tylko – jak zdaje się uważać Skarżąca (por. s. 7. skargi) – okoliczności wprost wskazane w art. 33 § 1 O.p. 3.9. W sprawie Skarżącej okolicznością taką jest przede wszystkim wskazany przez organ odwoławczy stan jej majątku. Spółka nie jest właścicielem nieruchomości ani pojazdów (k. 96-97 akt administracyjnych), w deklaracjach VAT-7 za okres od marca 2021 r. do kwietnia 2021 r. nie wykazała nabycia środków trwałych, nie posiada składników majątkowych, które mogą być przedmiotem zabezpieczenia innych niż rachunki bankowe prowadzone przez [...] S.A. (natomiast środki pieniężne gromadzone na tych rachunkach są zwykle – w prawie 90% – wypłacane w gotówce). Zarazem Spółka posiada zaległość podatkową w podatku VAT za okres od stycznia do marca 2021 r. w kwocie 8.063,00 zł (por. k. 259 akt administracyjnych). Jak słusznie ocenia DIAS, nieuregulowanie tak stosunkowo niewielkiej kwoty zaległości budzi uzasadnioną obawę, że ewentualne przyszłe zobowiązania podatkowe (na łączną szacowaną kwotę 1.137.741,00 zł) nie zostaną również wykonane. 3.10. Wywodowi temu Spółka nie przeciwstawiła w skardze żadnych rzeczowych kontrargumentów; w szczególności nie wskazała, by stan jej majątku przedstawiał się inaczej niż ustaliły to organy podatkowe. 3.11. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że N[...]UCS wydał dla Spółki postanowienie o przedłużeniu terminu blokady rachunków bankowych z dnia [...] czerwca 2021 r. (por. także k. 168-191 akt administracyjnych). Postanowienie to zostało uzasadnione przez odwołanie do zobowiązań podatkowych w VAT za te same okresy rozliczeniowe (marzec i kwiecień 2021 r.), do tych samych kontrahentów i tych samych transakcji, rodzących uzasadnioną obawę o to, że Skarżąca nie wykonała i nie wykona swoich zobowiązań podatkowych, co decyzja zabezpieczająca będąca obecnie przedmiotem orzekania. Sąd wie z urzędu, że postanowienie to podlegało kontroli sądowej. Skarga na nie została oddalona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 22 września 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2032/21. Skargę kasacyjną od tego wyroku oddalił NSA wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2022 r., sygn. akt I FSK 661/22. 3.12. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w tym nie narusza przepisów wskazanych w skardze. 3.13. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). 3.14. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.[pic][pic][pic]