I SA/Wa 1713/08
Administrative courts2009-12-21
Case number
I SA/Wa 1713/08
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2009-12-21
Type
Postanowienie WSA w Warszawie
Judges
Lucyna Picho
Judgment text
SENTENCJA
Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym od Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1713/08 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości postanawia odmówić P. K. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 września 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1713/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. K. wniesioną na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2008 r., nr [...].
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku działający w imieniu P. K. radca prawny A. K. zamieścił wniosek o zwolnienie mocodawcy od uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu P. K. podał, że powodem ubiegania się o przyznanie prawa pomocy jest jego trudna sytuacja materialna. Wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...] m2, oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Oświadczył, że z tytułu czynszu pobiera świadczenie miesięczne w wysokości [...] zł.
Nadmienić należy, że w sprawie objętej niniejszą sygnaturą istotne jest to, że przed wydaniem wyroku skarżący ubiegał się o zwolnienie od wpisu od skargi. Składając wniosek po raz kolejny P. K. złożył oświadczenie, że jego sytuacja materialna od czasu ubiegania się o zwolnienie od wpisu od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie uległa zmianie.
W związku z powyższym referendarz sądowy rozpoznający zgłoszony wniosek pragnie nadmienić, że z poprzednich oświadczeń złożonych na urzędowych formularzach wynika, że P. K. czasowo zamieszkuje poza granicami Polski w S. Przebywając poza granicami kraju w roku podatkowym 2007 skarżący uzyskał przychód w wysokości [...], w roku 2008 jego dochody kształtowały się na podobnym poziomie. Z kwoty tej P. K. m. in. opłaca koszty związane z nauką w U.
Stosownie do treści art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Uwzględniając przedstawiony wyżej stan faktyczny stwierdzić należało, że P. K. nie wykazał w sposób przekonywujący, że pozostaje w sytuacji majątkowej, która kwalifikowałby go do zwolnienia z kosztów sądowych. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że prawo pomocy jest instytucją szczególną mającą zastosowanie wówczas, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże w sposób bezsporny, że pozostaje w trudnej sytuacji majątkowej. Tymczasem skarżący z jednej strony wskazuje, że niski dochód nie pozwala mu na opłacenie kosztów sądowych, jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych kieruje w jego imieniu ustanowiony w sprawie profesjonalny pełnomocnik.
Abstrahując od tego, że sam wniosek o przyznanie prawa pomocy zawiera w sobie sprzeczność, gdyż skarżący twierdzi, że utrzymuje się i samodzielnie opłaca koszty nauczania w S. (a więc w kraju w którym koszty utrzymania, jak również koszty nauki są wyższe niż w Polsce) z dochodu rocznego w wysokości zaledwie [...] oraz czynszu za mieszkanie wynajmowane w Polsce, zauważyć należy, że P. K. zdecydował się na ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Skłania to do wniosku, że posiada on środki na opłacenie świadczonych przez radcę prawnego usług, tym samym nie można uznać, że jego sytuacja majątkowa uniemożliwia mu na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.
Na marginesie wspomnieć jedynie należy, że wbrew twierdzeniom o braku środków na opłacenie kosztów sądowych skarżący uiścił kwotę 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej od doręczonego mu odpisu uzasadnienia wyroku (k- 115).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.