II OSK 1319/09

SENTENCJA II OSK 1319 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. P. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 1319/09 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej "[...]" S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 796/08 w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE II OSK 1319 / 09 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "[...]" S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009 r., uchylającego zaskarżone przez H. P. postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2007 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 9 września 2010 r. pełnomocnik H. P.- J. U. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku "w przedmiocie zasądzenia na rzecz skarżącej H. P. od Wojewody Mazowieckiego kwoty w wysokości 100,00 zł tytułem kosztów postępowania sądowego ze względu na przegranie sprawy przez Wojewodę Mazowieckiego". W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, iż kwota ta została uiszczona przez skarżącą w dniu 28 sierpnia 2008 r. w kasie Sądu pierwszej instancji, a przed zamknięciem rozprawy w dniu 16 kwietnia 2009 r. Sąd ten nie pouczył pełnomocnika skarżącej, nie będącego adwokatem ani radcą prawnym, o możliwości zgłoszenia żądania zwrotu kosztów procesu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym była skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009 r. Oddalając środek zaskarżenia, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości żądania zawartego w skardze kasacyjnej. W warunkach rozpoznawanej sprawy nie zachodził również przypadek konieczności zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia, brak było też podstaw do przyznania kosztów na rzecz strony wnoszącej skargę do Sądu pierwszej instancji. Stwierdzić trzeba, iż pełnomocnik skarżącej domaga się by rozstrzygnięcie, co do kosztów postępowania obejmujących zwrot uiszczonego wpisu od skargi, a więc kosztów postępowania zaistniałych przed Sądem pierwszej instancji nastąpiło w wyroku Sądu kasacyjnego. Takie rozstrzygnięcie w warunkach rozpoznawanej sprawy, w której wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oparto na art. 184 p.p.s.a. jest nie dopuszczalne, bowiem przepisy regulujące zasady zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym odnoszą się tylko do kosztów poniesionych w tym postępowaniu (art. 203 i art. 204 p.p.s.a.). Oznacza to zatem, iż zwrotu kosztów, o jakich mowa w rozpoznawanym wniosku, skarżąca mogła się domagać jedynie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i to ten Sąd byłby właściwy do rozpoznania niniejszego wniosku, przy zachowaniu warunków określonych w art. 157 § 1 oraz art. 210 § 1 p.p.s.a. Zauważyć również należało, iż z treści akt sprawy wynika, że zawiadamiając pełnomocnika strony o terminie rozprawy, Sąd w wezwaniu pouczył ją o konieczności złożenia odpowiedniego wniosku w tym zakresie oraz o wynikających z uchybienia tej czynności konsekwencjach procesowych. Tym samym nie zaistniała żadna z przesłanek, uzasadniających konieczność uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie określonym we wniosku. Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.