III SA/Wr 499/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi C. J. S., na Wójta Gminy B. w przedmiocie działania wójta gminy B. polegające na łączeniu funkcji wójta i aplikanta sądowego, postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. C. J. S. wniósł skargę na działanie Wójta Gminy B. polegające na łączeniu funkcji wójta i aplikanta sądowego, co w ocenie skarżącego narusza konstytucyjną normę o rozdziale i równoważeniu się władz publicznych. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie i wskazał, że przepisy regulujące zasady naboru i odbywania aplikacji sądowej nie wprowadzają żadnych ograniczeń w dostępie do aplikacji dla osób pełniących funkcje publiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uwagi na treść skargi, w pierwszej kolejności konieczne jest rozważenie, czy dotyczy ona spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W tym zakresie wskazać zaś trzeba na art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.". Stosownie do § 1 tego artykułu, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wedle art. 3 § 2 tej samej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje przy tym orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidu- alnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto, w myśl § 3 cytowanego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Natomiast w sytuacji, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a). Z tych samych powodów nastąpi odrzucenie skargi na bezczynność. Złożona przez skarżącego skarga na działanie Wójta Gminy B. nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Przedmiotem zaskarżenia nie jest w szczególności żaden z aktów wymienionych w pkt 1-7 powołanego przepisu, ani też bezczynność w którejkolwiek z sytuacji przewidzianych w pkt 1-4a tego przepisu. Skarżący, na podstawie przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) skarży w istocie fakt (celowe podkreślenie Sądu) łączenia przez Wójta Gminy B. funkcji wójta i aplikanta sądowego, co – zdaniem skarżącego – narusza konstytucyjną zasadę podziału władz oraz prowadzi do braku urzeczywistnienia realizacji jego prawa do sprawiedliwego i bezstronnego sądu. W tym miejscu wskazać jednak należy, iż przedmiotowa skarga nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania na podstawie powołanego przez skarżącego przepisu art. 101 ust. 1 ustawy samorządowej, gdyż jej przedmiotem nie jest żaden z aktów, o którym mowa w tym przepisie. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem (kolejne, celowe podkreślenia Sądu) podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast w przedmiotowej sprawie nie zostały wydane ani uchwała, ani zarządzenie któregokolwiek z organów gminy. Nie zostały zatem spełnione przesłanki do rozpoznania skargi w oparciu o powołany przepis ustawy samorządowej. Skarga skierowana do Sądu dotyczy w istocie postawy wójta gminy, łączącego swój urząd wraz z aplikacją sądową, z czego niezadowolony jest skarżący. W ocenie Sądu, skargę tego rodzaju można ewentualnie zaliczyć do kategorii tzw. "skarg powszechnych", w rozumieniu przepisu art. 227 i następnych k.p.a. Sądy administracyjne nie są jednak właściwe do rozpoznawania także tego rodzaju skarg. Stanowisko to zostało już dawno ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministra-cyjnym. Skoro ta konkretna skarga nie podlega w ogóle kognicji sądów administracyjnych, należało orzec, jak w sentencji postanowienia, kierując się dyspozycją art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.