I SA/Bd 486/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Agnieszka Olesińska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mirella Łent sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020r. sprawy ze skargi O.Sp. z o. o. w B. na decyzję Naczelnika K. Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2018r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Naczelnika K. Urzędu Celno-Skarbowego w T. na rzecz O.Sp. z o. o. w B. kwotę 19181 zł (dziewiętnaście tysięcy sto osiemdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z dnia [...] października 2019 r. określił O. P. Sp. z o.o. (dalej: Skarżąca) za wrzesień 2018 r. wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...]zł, wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za październik 2018 r. w kwocie [...]zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług za wrzesień 2018 r. w kwocie [...]zł oraz w art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług za październik 2018 r. w kwocie [...]zł. Po rozpatrzeniu odwołania, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem sporu w sprawie jest zasadność zakwestionowania przez organ pierwszej instancji nabycia przez O. P. Sp. z o.o. prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących zakupu linii do obierania cebuli i dwóch kontenerów na odpady poprodukcyjne, jako nie mających związku z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi. Organ uznał, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego O. P. Sp. z o.o. nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dotyczących zakupu linii do obierania cebuli i dwóch kontenerów na odpady poprodukcyjne. Organ podał, że O. P. Sp. z o.o. została zarejestrowana w dniu [...] czerwca 2018 r., jej Prezesem został P. M., a siedziba mieściła się w R. przy ul. [...]. Kapitał zakładowy Spółki wynosi [...] zł i dzieli się na 300 udziałów o wartości nominalnej [...] zł każdy. Udziałowcami O. P. Sp. z o.o. są P. M., który objął 150 udziałów o łącznej wartości [...] zł oraz B. Sp. z o.o., która także objęła 150 udziałów o łącznej wartości [...] zł. Przedmiotem działalności Spółki jest pozostałe przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw oraz sprzedaż hurtowa owoców i warzyw. Od [...] grudnia 2018 r. siedziba Spółki mieści się w B. przy ul. [...]. Organ ustalił, że O. P. Sp. z o.o. nabyła linię do obierania cebuli na podstawie faktur VAT: z dnia [...] września 2018 r. oraz z dnia [...] września 2018 r. za łączną kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł, brutto [...] zł od A. P. Sp. z o.o., ul. [...], [...] K.. Linia składała się z czterech modułów: wywrotnicy palet z bunkrem samowyładowawczym – [...] zł, przenośnika dozownika – [...] zł, urządzenia obierającego – [...] zł, wago-pakowaczki – [...] zł. Ustalono również, że Spółka w badanym okresie nabyła dwa kontenery na odpady, na podstawie faktury z dnia [...] września 2018 r. za kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł. O. P. Sp. z o.o. odliczyła podatek naliczony wynikający m.in. z niżej wymienionych faktur VAT: - we wrześniu 2018 r. w kwocie [...]zł z faktury z dnia [...] września 2018 r. wystawionej przez A. P. Sp. z o.o. z tytułu "kompletna linia do obierania cebuli", - w październiku 2018 r. w łącznej kwocie [...]zł z faktury z dnia [...] września 2018 r. wystawionej przez T. J. L. wystawionej z tytułu "kontenery na odpady 2 szt." oraz z faktury z dnia [...] września 2018 r. wystawionej przez A. P. Sp. z o.o. z tytułu "kompletna linia do obierania cebuli". Organ podał, że w dniu [...] kwietnia 2019 r. przesłuchano w charakterze świadka D. M., który zeznał, że jest prezesem Spółki M. mieszczącej się pod adresem ul. [...] w R.. Świadek oświadczył, że [...] Sp. z o.o. w 2018 r. zatrudniała 8 osób, posiadała halę, budynki i teren, na którym znajdowały się magazyny. Zeznał, że był pomysłodawcą wytworzenia linii do obierania cebuli i opatentował ją. Wyjaśnił, że A. P. Sp. z o.o. wyprodukowała maszynę do obierania cebuli na zlecenie [...] Sp. z o.o. zgodnie z dokumentacją przekazaną przez Świadka. Wdrożenie do produkcji maszyny do obierania cebuli według wiedzy Świadka miało miejsce w połowie 2017 r. Na powyższą okoliczność przy piśmie z dnia [...] maja 2019 r. Spółka [...] przesłała uwierzytelnione kserokopie faktur VAT wystawionych przez A. P. Sp. z o.o. na rzecz [...] Sp. z o.o. z tytułu wyprodukowania maszyny do obierania cebuli na łączną kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, które zostały wyszczególnione na str. 5 zaskarżonej decyzji. Ponadto D. M. zeznał, że wyprodukowaną przez A. P. Sp. z o.o. maszynę Spółka [...] sprzedała w 2018 r. do Z. Sp. z o.o. Przesłuchiwany wyjaśnił również, że M. S. P. Zarządu Spółki [...] wykorzystując swoją wiedzę oraz programistów i automatyków miał jak wskazał "doprowadzić maszynę do pełnej sprawności". W piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. [...] Sp. z o.o. wskazała, że nabyła maszynę do obierania cebuli celem jej zmodyfikowania i złożenia kompletnej linii do obierania cebuli, która to linia stanowiła towar handlowy i została sprzedana do A. P. Sp. z o.o. Spółka [...] przesłała faktury zakupu maszyny na łączną kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł (wyszczególnione na str. 6 zaskarżonej decyzji), faktury dotyczące poniesionych nakładów na linię do obierania cebuli na łączną kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł (wyszczególnione na stronie 7 zaskarżonej decyzji) oraz fakturę sprzedaży linii z dnia [...] września 2018 r. na łączną kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł. Ustalono zatem, że Spółka [...] zakupiła maszynę do obierania cebuli od Spółki [...] za kwotę netto [...] zł, następnie po dokonaniu nakładów na linię w kwocie netto [...] zł sprzedała linię do obierania cebuli Spółce A. P. za kwotę netto [...] zł. Z kolei A. P. Sp. z o.o. sprzedała linię do obierania cebuli do O. P. Sp. z o.o. za kwotę netto [...] zł. A. P. Sp. z o.o. w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. wyjaśniła, iż kompletna linia do obierania cebuli została sprzedana do firmy O. P. Sp. z o.o. w oparciu o umowy i rozliczenia wzajemnych zobowiązań na podstawie faktur VAT. A. P. Sp. z o.o. jako producent maszyn i urządzeń do przetwórstwa owoców i warzyw część urządzeń, zakupiła od firmy [...] Sp. z o.o. na podstawie umowy i faktur VAT. Po skompletowaniu urządzeń zakupionych w firmie [...] Sp. z o.o. i wyprodukowaniu przez A. P. Sp. z o.o. pozostałych urządzeń dokonała sprzedaży kompletnej linii przeznaczonej do przemysłowego obierania cebuli i do dalszego przerobu do firmy O. P. Sp. z o.o. W A. P. Sp. z o.o. osobą odpowiedzialną za transakcje nabycia i sprzedaży był pełnomocnik zarządu A. P. Sp. z o.o. – J. Z.. W dniu [...] kwietnia 2019 r. organ podatkowy pierwszej instancji przesłuchał P. M., Prezesa O. P. Sp. z o.o. w charakterze strony postępowania, który zeznał m.in., że powołał Spółkę w celu prowadzenia działalności gospodarczej, że firma zajmuje się obieraniem cebuli, miejsce prowadzenia działalności miało być w R. przy ul. [...] jednak tak nie jest, a przyczyny tego wyjaśni Prezes M. Sp. z o.o. Wskazał, że jest w trakcie poszukiwania nowej hali produkcyjnej, która spełni wymagania niezbędne do działania linii do obierania cebuli, gdyż Spółka nie posiada własnego zaplecza technicznego, nie posiada własnych środków transportu. W 2018 r. O. P. Sp. z o.o. nie zatrudniała pracowników i do chwili obecnej nikt nie jest zatrudniony w Spółce. Wyjaśnił, że wszystko miało być wypożyczone od M. Sp. z o.o., że zakupiona od A. P. Sp. z o.o. linia do obierania cebuli została dostarczona na ul. [...] w R., że wydajność linii wynosiła 240 cebul na minutę, a do jej obsługi potrzeba 5-6 pracowników, przy czym musieli być oni przeszkoleni z BHP i obsługi maszyny. Strona zeznała, że O. P. Sp. z o.o. zakupiła we wrześniu 2018 r. kompletną linię do obierania cebuli, która została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, że Spółka O. P. nie płaciła za prąd oraz sprężone powietrze, gdyż wszystkie koszty miały być w kosztach dzierżawy, ale ponieważ nie było dzierżawy Spółka nie płaciła za media. Wskazał, że Spółka [...] pozwala pod adresem przy ul. [...] w R. przetrzymywać linię jak i inne elementy do czasu znalezienia innego obiektu. Jednocześnie Strona nie pamiętała, czy miała podpisaną umowę na wywóz śmieci. W piśmie z dnia [...] maja 2019 r. [...] Sp. z o.o. wyjaśniła, iż otrzymała dotację od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] sierpnia 2014 r. na "Usprawnienie procesów przetwórczych w zakładzie dzięki modernizacji obiektu oraz zakupowi nowego wyposażenia technologicznego". Wskazała również, że w okresie trwałości projektu czyli przez 5 lat, Spółka nie może wynajmować, wydzierżawiać hali, gdyż musi prowadzić działalność zgodnie z § 5 pkt 4 umowy. W toku kontroli celno-skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. włączono do akt sprawy przesłany przy piśmie Naczelnika W. Urzędu Celno-Skarbowego w P. protokół przesłuchania świadka A. Ż. – prezesa A. P. Sp. z o.o. z dnia [...] maja 2019 r. A. Ż. nie posiadał wiedzy na temat transakcji sprzedaży maszyny do obierania cebuli na rzecz [...] Sp. z o.o. Nie posiadał też wiedzy w zakresie zakupu linii do obierania cebuli przez A. P. Sp. z o.o. od Z. Sp. z o.o., jak również jej dalszej sprzedaży na rzecz O. P. Sp. z o.o. Zeznał, że osobą zajmującą się tymi transakcjami był pracownik Spółki A. P. – J. Z.. Przesłuchany w dniu [...] kwietnia 2019 r. w charakterze świadka D. M. P. Zarządu [...] Sp. z o.o. zeznał m. in., że linia do obierania cebuli oraz kontenery znajdują się przy ul. [...] w R., czyli w miejscu siedziby Spółki [...], ponieważ jest to miejsce użyczone synowi. Wyjaśnił, że O. P. Sp. z o.o. przez krótki czas miała siedzibę pod tym adresem, ale obecnie hala nie jest wynajmowana, ponieważ jest to "sprzeczne z dotacją", którą otrzymała Spółka [...]. Hala jest udostępniona grzecznościowo O. P. Sp. z o.o. Świadek zeznał również, że P. M. prezes O. P. Sp. z o.o. był wspólnikiem [...] Sp. z o.o. w okresie od 2009 do 2017 r. W toku kontroli celno-skarbowej w dniu [...] marca 2019 r. w R. przy ul. [...] przeprowadzono oględziny linii do obierania cebuli zakupionej przez Spółkę na podstawie faktur VAT z dnia [...] września 2018 r. oraz z dnia [...] września 2018 r. oraz dwóch kontenerów na odpady zakupionych przez Spółkę na podstawie faktury VAT z dnia [...] września 2018 r. od firmy [...] J. L.. W trakcie oględzin stwierdzono, że na terenie hali firmy [...] Sp. z o.o. przy ul. [...] w R. znajduje się linia do obierania cebuli. Linia składała się z następujących elementów: maszyny do obierania cebuli, bunkra (dozownika do podajnika maszyny), wywrotnicy palet, wagonaważarki (wagopakowarki). Wszystkie elementy linii były odłączone od sieci. Zgodnie z wyjaśnieniami D. M. maszyna do obierania cebuli miała zdemontowane noże. D. M. dodał również, że po znalezieniu hali spełniającej oczekiwania oraz zamontowaniu noży maszyna będzie gotowa do pracy. Wyjaśnił, że linia do obierania cebuli znajduje się w hali M. Sp. z o.o. z powodu braku odpowiedniego pomieszczenia, grzecznościowo przechowywana jest na terenie hali M. Sp. z o.o. W wyniku oględzin ustalono również, że na placu znajdowały się dwa metalowe kontenery na odpady, tj. łuski cebuli, oznaczone etykietami O. P. Sp. z o.o. W momencie oględzin kontenery były puste. Organ podatkowy ustalił także, iż w badanym okresie Spółka dokonała zakupu cebuli za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł oraz sprzedaży cebuli za łączną kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł na podstawie faktur wyszczególnionych na str. 12 zaskarżonej decyzji. W toku przesłuchania Prezes Spółki zeznał, że cebula zakupiona i sprzedana nie była obrana. Organ wskazał, że doszło do przerwania ścisłego i bezpośredniego związku pomiędzy poniesionymi przez O. P. Sp. z o.o. wydatkami (czyli zakupem linii do obierania cebuli oraz kontenerów) zawierającymi naliczony podatek a działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem należnym. W badanym okresie Spółka nie dokonała sprzedaży obranej cebuli, brak zatem związku dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną należnym podatkiem od towarów i usług. Ponadto organ stwierdził, że w każdym przypadku należy dokonać indywidualnej oceny, czy intencją podatnika było wykonywanie czynności opodatkowanych przy wykorzystaniu danego składnika majątkowego. W ocenie organu w przedmiotowej sprawie nie zaistniały okoliczności potwierdzające, że Podatnik, który miał wiedzę jaka infrastruktura jest niezbędna, aby linia do obierania cebuli mogła być wykorzystana do prowadzonej działalności gospodarczej, faktycznie zamierzał przy jej pomocy obierać cebulę. Spółka O. P. nie wynajęła hali, w której mogłaby ustawić linię składającą się z kilku maszyn, nie zapewniła niezbędnych mediów do działania linii, tj. prądu, wody i sprężonego powietrza. Ponadto, pomimo posiadanej wiedzy, że do obsługi linii do obierania cebuli niezbędnych jest 5-6 osób Spółka O. P. nie zatrudniała pracowników. Jak wskazał organ, Spółka we wrześniu i październiku 2018 r. nie wykorzystywała zakupionych środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ nabyła i sprzedała cebulę nieobraną, co potwierdzili zarówno sprzedający, tj. Prezes O. P. Sp. z o.o. jak i kupujący – G. Sp. z o.o. Po dokonaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego z uwagi na ustalone okoliczności, w oparciu o przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, ze zm.) organ stwierdził, że O. P. Sp. z o.o. nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT z dnia [...] września 2018 r. na kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł oraz z dnia [...] września 2018 r. na kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł, dotyczących zakupu linii do obierania cebuli oraz faktury VAT z dnia [...] września 2018 r. na kwotę netto [...] zł, podatek VAT [...] zł, dotyczącej nabycia 2 sztuk kontenerów na odpady poprodukcyjne, ponieważ nie mają one związku z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi. W ocenie organu odwoławczego ustalony w sprawie stan faktyczny, w tym okoliczności towarzyszące transakcji zakupu linii do obierania cebuli mimo, iż powinny wskazywać jednoznacznie, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika, tego nie potwierdzają. Pomijając kwestię łańcucha zakupu, pierwotnie maszyny, a następnie linii do obierania cebuli, firm uczestniczących w transakcjach, czy radykalnego wzrostu jej ceny należy zauważyć, że linia została przez O. P. Sp. z o.o. po jej zakupie we wrześniu 2018 r. wprowadzona do ewidencji środków trwałych, co oznacza, że powinna być kompletna i zdatna do użytku. A zatem powinna być zamontowana w miejscu, w którym mogła być użytkowana, co w rozpatrywanej sytuacji nie miało miejsca. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Spółka O. P. nie posiadała żadnego zaplecza technicznego, nie zatrudniała pracowników, nie ponosiła żadnych opłat za media, a znajdowała się w hali grzecznościowo udostępnionej przez M. Sp. z o.o. Hala ta, jak wynika z zeznań Prezesów obu Spółek, nie mogła być wynajmowana ze względu na to, że jest to sprzeczne z umową dotyczącą dotacji. W wyniku przeprowadzanego dowodu z oględzin ustalono, że maszyny składające się na linię do obierania cebuli nie były ze sobą połączone, nie były podłączone do prądu i sprężonego powietrza i były czyste. Jak wskazywał D. M. maszyna do obierania cebuli miała zdemontowane noże, ale po znalezieniu hali i zamontowaniu noży będzie gotowa do pracy. W ocenie organu odwoławczego o fakcie braku możliwości wydzierżawienia hali przy ul. [...] w R. powinni wiedzieć zarówno Prezes Zarządu M. Sp. z o.o. D. M., jak i Prezes Zarządu O. P. Sp. z o.o. P. M., ponieważ jak wynika z umowy przyznania pomocy z dnia [...] sierpnia 2014 r. zawartej pomiędzy Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w W. a M. Sp. z o.o. z siedzibą w R., członkiem zarządu Spółki [...] był również P. M.. Stąd za niewiarygodne organ uznał twierdzenia Prezesa Zarządu O. P. Sp. z o.o. o wcześniejszym zawarciu umowy dzierżawy hali, która była nieważna. W ocenie organu trudno uznać, iż intencją Spółki było wykonywanie czynności opodatkowanych przy wykorzystaniu zakupionych składników majątku, tj. linii do obierania cebuli oraz kontenerów na odpady poprodukcyjne. W skardze do tut. Sądu Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: - art. 121, art. 122 i art. 289 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 900, dalej: O.p.) przez uniemożliwienie podatnikowi brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności niepoinformowanie podatnika o terminach przesłuchania świadków, - art. 120 O.p. przez naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego przez organy podatkowe, w tym brak działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa, w sposób nie budzący zaufania do organów państwa oraz w sposób nie mający na celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez całkowite pominięcie wyjaśnień i dowodów, w tym dokumentów wskazywanych przez stronę, a nadto powierzchowna, wybiórcza analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym wyłącznie dowodów, które służyły udowodnieniu przyjętej przez organy podatkowe tezie, że linia do obierania cebuli oraz kontenery na odpady nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i oparcie się w swoich ustaleniach na powstaniu podatku należnego z działalności wykonywanej na przyjętych środkach trwałych, jedynie we wrześniu i październiku 2018 r., - art. 187 § 1 w związku z art. 122, art. 191, art. 193 § 1 i art. 180 §1 O.p. przez brak zebrania materiału dowodowego w całości, prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, analizy stanu faktycznego i prawnego oraz bezpodstawne przyjęcie, że księgi podatkowe są prowadzonej nierzetelnie, zatem organy podatkowe bezpodstawnie nie uznały ich za dowód w rozumieniu przepisu 193 § 1 O.p., co skutkowało powierzchowną, wybiórczą analizą zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym wyłącznie dowodów, które służyły udowodnieniu przyjętej przez organy podatkowe tezie, że linia do obierania cebuli oraz kontenery na odpady nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i oparcie się w swoich ustaleniach na powstaniu podatku należnego z działalności wykonywanej na przyjętych środkach trwałych, jedynie we wrześniu i październiku 2018 r., - art. 199a O.p. przez przyjęcie błędnego założenia co do zamiaru podatnika, 2. przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 81 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm., dalej ustawa o VAT) przez błędne przyjęcie, że zakupione przez podatnika środki trwałe nie są w jego działalności związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych oraz przyjęcie za pewnik, iż u podatnika doszło do przerwania ścisłego i bezpośredniego związku pomiędzy poniesionymi przez podatnika wydatkami powodującymi naliczenie podatku a działalnością skutkującą powstanie podatku należnego, podczas gdy wykorzystanie takiej linii technologicznej po pierwsze wiąże się jedynie z działalnością skutkującą powstanie podatku należnego, a po drugie taka działalność była przez podatnika na zakupionym środku trwałym wykonywana, czego dowodem są wystawione faktury z tytułu sprzedaży cebuli obranej, - art. 81 ust. 1 i art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług przez błędne przyjęcie, że w momencie wystąpienia z wnioskiem o zwrot różnicy podatku na rachunek bankowy sprzedaż opodatkowana dodatkiem należnym przez podatnika musi być bezwzględnie związana ze sprzedażą towaru względnie usługi wykonanej za pomocą środka trwałego, którego podatek naliczony na fakturze zakupowej stanowił podstawę do wykazania różnicy pomiędzy podatkiem naliczonym a należnym, - art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b i lit. c ustawy o podatku od towarów i usług przez błędne naliczenie dodatkowego zobowiązania podatkowego za wrzesień i październik 2018 r., które to naliczenie jest wynikiem przyjęcia przez organ podatkowy błędnego założenia, że podatnik zawyżył podatek naliczony w tych okresach, a nie jakiejkolwiek sprzedaży, - art. 15 ust. 1, art. 16a ust. 1, art. 16d ust. 2 i art. 16h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 865 ze zm.) przez bezpodstawne odmówienie podatnikowi prawa do odpisu amortyzacyjnego linii do obierania cebuli i kontenerów na odpady począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Stosowne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o skierowaniu sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym zostało wydane [...] listopada 2020 r., znajduje się ono w aktach sprawy (k. 59). Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r. poz.1829) począwszy od 17 października 2020r. miasto na prawach powiatu Bydgoszcz, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie ma również zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§ 1 w zw. § 3 tego rozporządzenia). Sporne w sprawie jest to, czy Organ miał podstawy do pozbawienia Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup linii do obierania cebuli oraz dwóch kontenerów na odpady. Odniesienie się do tak zarysowanej kwestii spornej wymaga powołania ram prawnych dotyczących prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi zaś suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT). Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zasada wyklucza bowiem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że prawo do odliczenia podatku stanowi fundamentalny element systemu podatku VAT. System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ponoszenia ciężaru podatku VAT podlegającego zapłacie lub uiszczonego w ramach jego całej działalności gospodarczej. Prawo do odliczenia zapewnia realizację podstawowej zasady tego podatku – zasady neutralności. W wypadku podmiotu, który nabył towar działając jako podatnik VAT (co w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości), odmowa prawa do odliczenia musi mieć mocne ustawowe i faktyczne podstawy. Organ uznał, że w niniejszej sprawie nie jest spełniony warunek z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, albowiem nabyte towary nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, dlatego podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku. Organ nie zarzuca podatnikowi, że uczestniczył w oszustwie czy nadużyciu itp., nie stwierdza żadnych wadliwości w rozliczeniu podatku w łańcuchu dostaw, który ostatecznie doprowadził do nabycia przez Skarżącego spornej linii do obierania cebuli oraz kontenerów na odpady. Swoje stanowisko co do braku prawa do odliczenia podatku przez Skarżącego organ opiera wyłącznie na art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i stwierdzeniu, że "doszło do przerwania ścisłego i bezpośredniego związku pomiędzy poniesionymi przez O. P. Sp. z o.o. wydatkami (czyli zakupem linii do obierania cebuli oraz kontenerów) zawierającymi naliczony podatek a działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem należnym. W badanym okresie Spółka nie dokonała sprzedaży obranej cebuli, brak zatem związku dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną należnym podatkiem od towarów i usług." Sąd w tym miejscu zauważa, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy o VAT). Istotne jest zatem to, kiedy u sprzedawców urządzeń powstał obowiązek podatkowy, a nie to, kiedy podatnik (Skarżący) dokonał czynności opodatkowanej z wykorzystaniem, przy użyciu nabytego towaru. Sam fakt, że podatnik jeszcze nie dokonał czynności opodatkowanej przy użyciu nabytych urządzeń, nie pozbawia go prawa do doliczenia. TSUE już w wyroku z 14 lutego 1985 r. w sprawie C 268/83 Rompelman uznał, że już akty przygotowawcze (nabycie nieruchomości) muszą być postrzegane jako prowadzenie działalności gospodarczej, a zatem rodzą prawo do odliczenia podatku. W ocenie Trybunału zasada neutralności podatku VAT w odniesieniu do obciążenia podatkowego przedsiębiorstwa wymaga, aby już pierwsze wydatki inwestycyjne dokonane na potrzeby i cele przedsiębiorstwa były uznawane za działalność gospodarczą, oraz że z ową zasadą byłoby sprzeczne, gdyby rzeczona działalność rozpoczynała się dopiero w chwili, gdy nieruchomość jest faktycznie wykorzystywana, tzn. gdy powstaje dochód podlegający opodatkowaniu (Rompelman, pkt 23). TSUE zwłaszcza w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-396/98 Grundstückgemeinschaft Schloßstraße GbR przeciwko Finanzamt Paderborn, ECR [2000] I-04279 potwierdził, że za podatnika powinien być uznany także podmiot, który ma udokumentowany zamiar rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, dokonując pierwszych wydatków inwestycyjnych. Kluczowym momentem do oceny prawa do odliczenia jest, zdaniem Trybunału, moment nabycia świadczenia (towarów lub usług). Podatnikowi przysługuje zatem natychmiastowe prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z pierwszymi wydatkami inwestycyjnymi poniesionymi w związku z planowaną działalnością gospodarczą, bez względu na moment faktycznego rozpoczęcia działalności (pkt 36 wyroku). Od momentu nabycia towaru do chwili rozpoczęcia jego faktycznego wykorzystywania w działalności gospodarczej może upłynąć długi okres czasu. Reasumując tę część rozważań stwierdzić zatem należy, że fakt, iż podatnik jeszcze nie użył nabytych urządzeń w swojej działalności, sam przez się nie pozbawia go prawa do odliczenia. Zdaniem Sądu nie istnieje wymóg prawny, aby dla powstania prawa do odliczenia podatku wykorzystanie nabytego urządzenia dla działalności opodatkowanej musiało nastąpić już w chwili ujawnienia zakupu w rejestrze zakupu VAT czy wystąpienia z wnioskiem o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Przyjmując bowiem takie stanowisko, żaden podatnik dokonujący inwestycji, nie miałby prawa w czasie jej realizacji do odliczenia podatku naliczonego, który wynika z faktur VAT składających się na tę inwestycję, mimo iż docelowo inwestycja ta będzie związana z działalnością opodatkowaną. Organ ustalił jednak, że Skarżąca nie tylko nie dokonała czynności opodatkowanych z wykorzystaniem zakupionych urządzeń, lecz że "nie zaistniały okoliczności potwierdzające, że Podatnik (...) faktycznie zamierzał przy jej pomocy obierać cebulę". Organ w istocie zatem kwestionuje to, że linia do obierania cebuli oraz kontenery na odpady zostały nabyte na cele związane z działalnością gospodarczą. Ujmując to jeszcze inaczej, zdaniem Sądu organ podważa potencjalny nawet związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi, próbując wykazać, że podatnik w istocie nie rozpoczął żadnej inwestycji, która może zaowocować wykonaniem czynności opodatkowanych. Zdaniem Sądu jednak, organ tego nie wykazał. Nie jest sporne, że Spółka powstała [...] czerwca 2018 r. i że zajmowała się w szczególności handlem cebulą, osiągając obroty ze sprzedaży rzędu kilkudziesięciu tysięcy miesięcznie. Nie jest też sporne, że zakup linii do obierania cebuli oraz kontenerów na odpady miał miejsce we wrześniu 2018 r., a organy swoich ustaleń faktycznych dokonywały stosunkowo niedługo potem, w 2019 r. (kontrola celno-skarbowa rozpoczęła się [...] stycznia 2019 r., wynik kontroli wydano [...] czerwca 2019 r., decyzję I instancji - [...] października 2019 r.). Zdaniem Sądu ustalenie organu, że w momencie dokonywania czynności kontrolnych maszyna jeszcze nie była wykorzystana do wykonywania czynności opodatkowanych, jest prawidłowe. Nie ma dowodu na sprzedaż cebuli obranej ani na to, że maszyna funkcjonowała. Dopiero na etapie postępowania odwoławczego podatnik przedłożył kopie 3 faktur dotyczących sprzedaży obranej cebuli, przy czym nabywcą miało być jednoosobowe przedsiębiorstwo prowadzone przez pana P. M.. Innych dowodów na sprzedaż obranej cebuli Skarżąca nie przedłożyła, przy czym stanowisko organu co do przyczyny nieuznania prawa do odliczenia było spółce znane co najmniej od momentu zapoznania się z wynikiem kontroli, wydanym [...] czerwca 2019 r. Już po otrzymaniu wyniku kontroli (a nie dopiero na etapie odwołania od decyzji) spółka mogła zatem podjąć działania zmierzające do wykazania, że sprzedaż obranej cebuli miała miejsce – jednak tego nie uczyniła. Reasumując, prawidłowość stanowiska organu co do braku sprzedaży cebuli obranej nie budzi wątpliwości Sądu. Powtórzyć jednak należy, że sam brak wykorzystywania urządzenia w badanym okresie zdaniem Sądu nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT, o ile okoliczności wskazują, że urządzenia zostały nabyte na cele wykonywania czynności opodatkowanych (działalności gospodarczej). Kluczowe jest zatem ustalenie, czy słusznie organ uznał, że podatnik nie miał zamiaru wykorzystywać linii i kontenerów do działalności opodatkowanej. Ocena, że podatnik nie miał zamiaru wykorzystywać linii do obierania cebuli ani kontenerów, a zatem że nie miały one służyć w przyszłości wykonywaniu czynności opodatkowanych - zdaniem Sądu nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, a zatem doszło do naruszenia art. 191 O.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kwestia zamiaru podatnika co do wykorzystywania nabytych urządzeń jest bowiem w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT kluczowa dla oceny, czy podatnikowi w istocie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, wynikający z faktur zakupu spornych urządzeń (linii do obierania cebuli i kontenerów na odpady). Spółka podnosiła, że w okresie objętym postępowaniem wykonywała czynności opodatkowane, polegające na sprzedaży cebuli nieobranej. Także organ relacjonując w decyzji swoje ustalenia wskazuje, że spółka została założona w celu prowadzenia handlu cebulą i sprzedawała cebulę osiągając obroty sięgające kilkudziesięciu tysięcy zł miesięcznie. Z zeznań prezesa spółki, cytowanych przez organ, wynika że zamierzeniem spółki było nie tylko sprzedawanie cebuli nieobranej, lecz także sprzedaż cebuli obranej z wykorzystaniem zakupionych w tym celu urządzeń. Sąd zauważa, że profil dotychczasowej działalności spółki – handel cebulą – potwierdza celowość zakupu maszyny do obierania cebuli oraz kontenerów na odpady powstające w związku z procesem obierania. Gdyby spółka zakupiła urządzenia zdecydowanie odległe od profilu swojej dotychczasowej działalności - wówczas nad celowością zakupu można byłoby się zastanawiać w kontekście działalności spółki i jej deklarowanych zamierzeń. Sąd zauważa jednak, że składane od samego początku wyjaśnienia i ustalenia organu co do pochodzenia maszyny układają się w logiczną całość. Jak ustaliły organy, maszynę zaprojektował pan D. M., ojciec P. M. - prezesa Skarżącej Spółki. Maszyna została wykonana według jego pomysłu i organy nie stawiają zarzutu, jakoby miała ona być niezdatna do użytku. Organ przeprowadził jej oględziny, w aktach sprawy znajdują się liczne zdjęcia maszyny. Założenie przez syna (P. M.) spółki, która ma handlować cebulą – w tym cebulą obraną za pomocą maszyny zaprojektowanej przez ojca i przez niego opatentowaną - to w ocenie sądu logiczne przedsięwzięcie. To, że maszyna tymczasowo jest przechowywana w spółce, której prezesem jest projektodawca (ojciec prezesa skarżącej spółki) także w ocenie sądu nie sprzeciwia się logice – przyczyny takiego stanu rzeczy podawane przez D. M. i P. M. są co najmniej prawdopodobne. Przesłuchiwany D. M. – co cytują organy - wyjaśnia, że nowopowstała spółka kierowana przez syna (O. P. Sp. z o.o.) miała prowadzić działalność w pomieszczeniach wydzierżawianych od spółki przez niego kierowanej (M. ), lecz wydzierżawienie pomieszczeń innemu podmiotowi okazało się prawnie niedopuszczalne ze względu na to, że spółka M. uzyskała dotację na rozwój (k. 134 i nast.). Organ cytuje zeznania przesłuchanego w charakterze świadka Pana D. M., prezesa Spółki [...] mieszczącej się pod adresem ul. [...] w R., w którym to miejscu początkowo miała siedzibę także Skarżąca. Świadek oświadczył, że M. Sp. z o.o. w 2018 r. zatrudniała 8 osób, posiadała halę, budynki i teren, na którym znajdowały się magazyny. Pan D. M. zeznał, że był pomysłodawcą wytworzenia linii do obierania cebuli i opatentował ją. Wyjaśnił, że A. P. Sp. z o.o. wyprodukowała maszynę do obierania cebuli na zlecenie M. Sp. z o.o. (której prezesem jest D. M.) zgodnie z dokumentacją przekazaną przez Świadka. Wdrożenie do produkcji maszyny do obierania cebuli według wiedzy świadka miało miejsce w połowie 2017 r. Organ tych zeznań nie podważa, podobnie jak nie kwestionuje przebiegu procesu produkcji i ulepszania maszyny, która ostatecznie została sprzedana Skarżącej. Jak ustaliły organy, udziałowcami Skarżącej spółki O. P. Sp. z o.o. są P. M. (prezes, syn projektodawcy maszyny do obierania cebuli), który objął 150 udziałów o łącznej wartości [...] zł oraz B. Sp. z o.o., która także objęła 150 udziałów o łącznej wartości [...] zł. Przedmiotem działalności Skarżącej Spółki Onion jest – jak wskazuje organ – "pozostałe przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw oraz sprzedaż hurtowa owoców i warzyw". Przesłuchany [...] kwietnia 2019 r. pan P. M. (prezes Skarżącej spółki) zeznał, że jest w trakcie poszukiwania nowej hali produkcyjnej, która spełni wymagania niezbędne do działania linii do obierania cebuli, gdyż Spółka nie posiada własnego zaplecza technicznego, nie posiada własnych środków transportu. Wyjaśnił, że "wszystko miało być wypożyczone od M. Sp. z o.o." oraz że zakupiona od A. P. Sp. z o.o. linia do obierania cebuli została dostarczona na ul. [...] w R., do siedziby spółki [...], od której Skarżąca miała wydzierżawiać halę, lecz okazało się to niemożliwe. Zeznał, że "Spółka [...] pozwala pod adresem przy ul. [...] w R. przetrzymywać linię jak i inne elementy do czasu znalezienia innego obiektu". Prezes spółki M. pan D. M. (ojciec P. M.) zeznał, że maszyna do obierania cebuli jest czasowo nieodpłatnie ("grzecznościowo") przechowywana w siedzibie tej spółki, a pierwotny zamiar wydzierżawienia pomieszczeń [...] skarżącej Spółce nie mógł zostać zrealizowany ze względu na to, że jest to "sprzeczne z dotacją", która Spółka [...] otrzymała od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W aktach sprawy (k. 435) znajduje się cytowane przez organ w decyzji pismo z dnia [...] maja 2019 r., w którym kierowana przez D. M. [...] Sp. z o.o. wyjaśniła, iż otrzymała dotację od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] sierpnia 2014 r. na "Usprawnienie procesów przetwórczych w zakładzie dzięki modernizacji obiektu oraz zakupowi nowego wyposażenia technologicznego". Organ podaje, że spółka M. wyjaśniła, że "w okresie trwałości projektu czyli przez 5 lat, Spółka nie może wynajmować, wydzierżawiać hali, gdyż musi prowadzić działalność zgodnie z § 5 pkt 4 umowy." Sąd stwierdza, że podawane przez Skarżącą Spółkę i przez prezesa Spółki [...] powody przechowywania linii do obierania cebuli w siedzibie spółki [...], przy jednoczesnym braku formalnego wydzierżawiania powierzchni Skarżącej, wydają się przekonujące. Organ zresztą nie poddaje ich w wątpliwość. Sąd zauważa, że w świetle cytowanych przez organ zeznań i wyjaśnień (m.in. k. 435 oraz załączona umowa), spółka M. w okresie "trwałości" projektu nie mogła przenosić na inne osoby własności ani posiadania obiektów, na które w 2014 r. otrzymała dotację. Organ nie ustalił, kiedy ów pięcioletni okres miał się zakończyć, co – o ile dać wiarę wyjaśnieniom zainteresowanych – usuwałoby prawną przeszkodę uniemożliwiającą wydzierżawianie pomieszczeń. Jak wskazuje organ w decyzji, "Spółka O. P. wynajmuje od M. Sp. z o.o. 5 m2 lokalu użytkowego. Według wyjaśnień Prezesa wynajął on powierzchnię dla potrzeb siedziby a w kolejnym etapie wynajęte zostaną pomieszczenia halowe, produkcyjne". Organ wydaje się w ogóle nie brać pod uwagę możliwości, że Skarżąca jest na etapie organizowania poszerzenia zakresu swojej działalności. Organ nie dopuszcza takiego scenariusza, że spółka zakupiła maszynę do obierania cebuli z rzeczywistym zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych. Organ dostrzega, że spółka od kilku miesięcy handluje już cebulą nieobraną, uzyskuje z tego tytułu niemałe obroty, ale nie dopuszcza takiej możliwości, że zakupiła maszynę z zamiarem obierania cebuli i jej sprzedawania w postaci obranej. Organ nie ocenia sytuacji tak, że spółka jeszcze (!) nie zrobiła użytku z maszyny do jej obierania, lecz przyjmuje, że spółka zakupiła maszynę, ale w przyszłości w ogóle nie zrobi z niej użytku. Organ argumentuje, że "Spółka O. P. nie wynajęła hali, w której mogłaby ustawić linię składającą się z kilku maszyn, nie zapewniła niezbędnych mediów do działania linii, tj. prądu, wody i sprężonego powietrza. Ponadto, pomimo posiadanej wiedzy, że do obsługi linii do obierania cebuli niezbędnych jest 5-6 osób Spółka O. P. nie zatrudniała pracowników." Organ oczekuje więc od podatnika określonego tempa działań, zatrudnienia pracowników itd. To, że podatnik działa niewystarczająco prężnie, nie może jednak w ocenie Sądu pozbawiać go prawa do odliczenia VAT. Organ całkowicie ignoruje przy tym fakt, że spółka zakupiła maszynę z udzielonego jej na ten cel przez bank kredytu inwestycyjnego. Organ ignoruje też fakt, że maszyna została zaprojektowana i wykonana wg pomysłu ojca prezesa skarżącej spółki, co uwiarygodnia istniejący stan rzeczy (sprzedaż maszyny do spółki syna, jej nieodpłatne przechowywanie w firmie kierowanej przez ojca itd.). Istniejące między spółkami powiązania rodzinne w przekonaniu Sądu w tym konkretnym przypadku wyjaśniają istniejący stan rzeczy, bez potrzeby doszukiwania się nieprawidłowości. W świetle powyższych okoliczności zdaniem Sądu nieuprawniony jest wniosek organu, że spółka nie zamierzała wykorzystywać linii do obierania cebuli oraz kontenerów w prowadzonej działalności. Fakty, które organ podaje, są bezsporne, jednak w przekonaniu Sądu nie dowodzą tego, że Skarżąca spółka nabyła linię do obierania cebuli oraz kontenery w innym celu, niż wykonywanie czynności opodatkowanych. Profil rzeczywiście prowadzonej działalności i okoliczności wyprodukowania i nabycia urządzenia do obierania cebuli w ocenie Sądu wskazują na to, że zamierzenie biznesowe podatnika było realne. Dodatkowego argumentu na podważenie tezy organu dostarcza próba udzielenia odpowiedzi na pytanie: co innego spółka mogła zrobić z linią produkcyjną i kontenerami, jeśli przyjąć – jak chce tego organ – że nie zamierzała wykorzystywać ich do prowadzenia działalności? Linia do obierania cebuli oraz kontenery na odpady nie bardzo nadają się do zaspokajania potrzeb osobistych, nie związanych z działalnością gospodarczą. Można ewentualnie założyć, że spółka po pewnym czasie sprzedałaby linię i kontenery – ale skoro spółka wykazywała podatek do odliczenia na etapie zakupu, to wówczas sprzedaż i tak byłaby czynnością opodatkowaną, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Sąd zwraca też uwagę, że skarżąca Spółka zapłaciła za nabyte towary. Jak ustaliły organy, zakup został sfinansowany z kredytu otrzymanego z [...] na zakup i uruchomienie linii technologicznej do obierania cebuli (miesięczna rata spłaty kredytu to [...] zł plus odsetki, łącznie ok [...] zł). W przekonaniu Sądu sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego jest ustalenie, że spółka nabywa na kredyt drogie urządzenia, których w ogóle nie zamierza wykorzystywać. Tego wątku organ jednak nie podejmuje. Poręczycielem kredytu była spółka kierowana przez pana D. M. (ojca). Nie sposób zatem spekulować, że skarżąca spółka nie zamierzała spłacić kredytu zaciągniętego na zakup urządzeń, ponieważ w ten sposób narażałaby na stratę rodzinnie powiązany podmiot spółkę M. która poręczyła kredyt. Na marginesie, P. M., prezes skarżącej spółki, w [...] przesłuchania [...] kwietnia 2019 r. (k. 350) wyjaśniał sens ekonomiczny zakupu maszyny oraz szczegółowo opisywał jej działanie. Wypada powtórzyć, że organ nie stwierdził, aby na poszczególnych etapach obrotu, od wytworzenia linii do obierania cebuli aż do jej sprzedaży Skarżącej, wystąpiły jakiekolwiek nieprawidłowości w rozliczaniu VAT. To samo dotyczy kontenerów. Organ nie zajmuje się tym, w jaki sposób – hipotetycznie – Spółka odliczając podatek mogłaby narazić budżet państwa na uszczerbek oraz jaką ewentualnie korzyść finansową Spółka mogłaby osiągnąć kupując urządzenia, których nie będzie wykorzystywać. Samo odliczenie VAT w przekonaniu Sądu nie czyniłoby takiego przedsięwzięcia opłacalnym. Organ zatem wydaje się przechodzić do porządku dziennego nad swoją – nielogiczną w przekonaniu Sądu - konstatacją, że Spółka realizuje scenariusz mający z założenia przynieść jej uszczerbek. Jak bowiem inaczej ocenić zakup urządzeń, któremu – w ocenie organu – nie towarzyszy żaden cel gospodarczy. W ocenie Sądu stanowisko organu sprowadza się w gruncie rzeczy to tego, że Skarżąca pozbawiona prawa do doliczenia VAT miałaby zostać postawiona w roli ostatecznego konsumenta, który poniesie ciężar ekonomiczny podatku, faktycznie zapłaconego i zawartego w cenie towarów. Ponieważ jednak w ocenie Sądu nie ma dostatecznych argumentów przemawiających za tym, że Skarżąca nie działała jako przedsiębiorca i że nie zamierzała wykorzystywać nabytych towarów do działalności opodatkowanej – stanowisko organu Sąd uznaje za sprzeczne zarówno z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, jak i z fundamentalną dla funkcjonowania tego podatku zasadą neutralności. Tym samym naruszono art. 112b ustawy o VAT, ponieważ nie było podstaw do naliczenia Spółce dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b i c ustawy od towarów i usług. W ocenie Sądu bowiem stawiany przez organ zarzut zawyżenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu, nie potwierdził się z powodów, które wyżej zostały omówione. Wskazane naruszenia prawa materialnego są konsekwencją naruszenia art. 191 O.p., polegającego na błędnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. W konsekwencji trafny jest też zarzut naruszenia art. 193 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż organ bezpodstawnie uznał, że podatnik nieprawidłowo prowadził księgi podatkowe. Rację ma skarżąca, że w przypadku przesłuchania świadka Pana M. S. (k.372) nastąpiło uchybienie organu w zakresie poinformowania o terminie jego przesłuchania. Sąd zeznań tego świadka nie uważa jednak za kluczowe dla podstawowej kwestii spornej, jaką jest prawo spółki do odliczenia podatku, w kontekście ustaleń organu, że maszyna do obierania cebuli nie była i nie miała być wykorzystywana do prowadzenia działalności opodatkowanej. Świadek miał wiedzę odnośnie do procesu powstawania maszyny, nie zaś co do tego, jak była ona wykorzystywana przez Skarżącą. Dlatego uchybienie polegające na niezawiadomieniu strony o terminie przesłuchania świadka w przekonaniu Sądu nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Przeprowadzenie wnioskowanego w skardze dowodu z dokumentów było zbędne, albowiem listy intencyjne, na które powołuje się autorka skargi, dotyczyły cebuli (bez wskazania na to, czy miała być obrana czy nie). W sprawie nie budziło natomiast wątpliwości to, że Skarżąca handluje cebulą, zdaniem Sądu okoliczność ta została dostatecznie udowodniona materiałem zgromadzonym w sprawie przez organy podatkowy. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ związany będzie powyższym stanowiskiem Sądu co do wadliwości dokonanej przez organy oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz oceną Sądu co do zastosowania art. 86 ust. 1 oraz art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b i c ustawy o VAT. Z podanych wyżej powodów zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na koszty te złożył się wpis ((8.381 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika - radcy prawnego reprezentującego Skarżącą Spółkę (10.800 zł).