II1 Co 160/25

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II 1 Co 160/25</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 25 marca 2025 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi - Widzewa w Łodzi, II Wydział Cywilny – Sekcja Egzekucyjna</p> <p>Przewodniczący Sędzia Anna Braczkowska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2025 roku w Łodzi</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku wierzyciela <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">V.</span> Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>z udziałem dłużnika <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. R. (1)</span> </strong> </p> <p>o wydanie tytułu wykonawczego w miejsce utraconego</p> <p>na skutek skargi pełnomocnika wierzyciela na orzeczenie referendarza sądowego z dnia 17 października 2024 roku wydane w sprawie II 1 Co 2191/24</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia: </strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone orzeczenie referendarza sądowego.</p> <p>Sędzia Anna Braczkowska</p> <p>Sygnatura akt II 1 Co 160/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 17 października 2024 roku, po przeprowadzeniu rozprawy, Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, postanowieniem wydanym w sprawie II 1 Co 2191/24 oddaliła wniosek wierzyciela <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">V.</span> Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o wydanie w miejsce utraconego tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, Wydział VIII Cywilny w sprawie VIII Nc 12872/17 w sprawie z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> przeciwko <span class="anon-block">B. R. (2)</span> (<em> <!-- -->postanowienie k. 26</em>). W uzasadnieniu w/w postanowienia referendarz sądowy wskazała, że wniosek ten podlegał oddaleniu, gdyż z dokumentów zawartych w aktach sprawy VIII Nc 12872/17 wynika, że tytuł egzekucyjny – nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym z dnia 4 stycznia 2018r. został wydany przeciwko <span class="anon-block">B. R. (1)</span> z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span>. Tytuł wykonawczy został wydany dnia 30 marca 2018r. przeciwko <span class="anon-block">B. R. (1)</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> i doręczony pełnomocnikowi powoda. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a>, ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego może nastąpić jedynie na mocy postanowienia sądu wydanego po przeprowadzeniu rozprawy. Na ponownie wydanym tytule wykonawczym czyni się wzmiankę o wydaniu go zamiast tytułu pierwotnego. W postępowaniu tym sąd ogranicza badanie do faktu utraty tytułu wykonawczego. Legitymowanym do złożenia wniosku o wydanie dalszego tytułu wykonawczego jest wierzyciel wymieniony w tytule wykonawczym, już istniejącym i wydanym. Następca prawny wierzyciela (jak w przedmiotowej sprawie) nie jest uprawnionym do złożenia tego wniosku. Podkreślenia wymaga, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> ma charakter wyjątkowy i ściśle reglamentuje dopuszczalność wydania tytułu wykonawczego w miejsce utraconego, wykładnia tego przepisu nie może być wykładnią rozszerzającą. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, tytuł wykonawczy został wystawiony na rzecz pierwotnego wierzyciela, tj. <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> i doręczony pełnomocnikowi powoda. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (zd. 3;art. 794)">Zdanie 3 art. 794 k.p.c.</a> jasno wytycza granice kognicji sądu, dlatego należy zaaprobować stanowisko judykatury, że w omawianym postępowaniu sąd nie może (ponownie) badać, czy zachodzą przesłanki nadania tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności (<em> <!-- -->post. SN z 23.6.1966 r., I PZ 28/66, OSNCP 1967, Nr 2, poz. 32; zob. też post. SA w <span class="anon-block">K.</span> z 21.1.2013 r., I ACz 2125/12, <span class="anon-block">L.</span>). <span class="anon-block">T. S.</span> (red.), <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeks postępowania cywilnego</a>. Komentarz. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 506;art. 507;art. 508;art. 509;art. 510;art. 511;art. 512;art. 513;art. 514;art. 515;art. 516;art. 517;art. 518;art. 519;art. 520;art. 521;art. 522;art. 523;art. 524;art. 525;art. 526;art. 527;art. 528;art. 529;art. 530;art. 531;art. 532;art. 533;art. 534;art. 535;art. 536;art. 537;art. 538;art. 539;art. 540;art. 541;art. 542;art. 543;art. 544;art. 545;art. 546;art. 547;art. 548;art. 549;art. 550;art. 551;art. 552;art. 553;art. 554;art. 555;art. 556;art. 557;art. 558;art. 559;art. 560;art. 561;art. 562;art. 563;art. 564;art. 565;art. 566;art. 567;art. 568;art. 569;art. 570;art. 571;art. 572;art. 573;art. 574;art. 575;art. 576;art. 577;art. 578;art. 579;art. 580;art. 581;art. 582;art. 583;art. 584;art. 585;art. 586;art. 587;art. 588;art. 589;art. 590;art. 591;art. 592;art. 593;art. 594;art. 595;art. 596;art. 597;art. 598;art. 599;art. 600;art. 601;art. 602;art. 603;art. 604;art. 605;art. 606)">Art. 506–1217</a>. Tom II. Wyd. 2, <span class="anon-block">W.</span> 2023</em>).</p> <p>Jak dalej wskazała referendarz sądowy, skoro o wydanie tytułu w miejsce utraconego wnioskuje następca prawny pierwotnego wierzyciela, koniecznym byłoby przeprowadzenie w toku tego postępowania, dodatkowego postępowania, a mianowicie postępowania klauzulowego i zbadanie, czy wnioskodawca w sposób prawidłowy wykazał następstwo prawne po pierwotnym wierzycielu. Zgodnie przecież z wnioskiem -tytuł wykonawczy miałby być wydany na rzecz nowego wierzyciela, tj. <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">V.</span> Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Wierzytelności w <span class="anon-block">W.</span>. Postępowanie o wydanie tytułu w miejsce utraconego nie przewiduje kumulacji roszczeń wnioskodawcy polegających z jednej strony na de facto zbadaniu przejścia uprawnień (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788)">art.788 k.p.c.</a>), a z drugiej strony zbadaniu przesłanki utraty tytułu ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 793)">art.793 k.p.c.</a>). Wnioskodawca wykazał następstwo prawne po pierwotnym wierzycielu w ten sposób, że wykazał nabycie wierzytelności objętej nakazem zapłaty VIII Nc 12872/17 od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span>. W sprawie należało powołać uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2023 r. w sprawie III CZP 151/22, w której Sąd stwierdził, że dalszy tytuł wykonawczy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 793)">art. 793 k.p.c.</a>) może być wydany tylko wierzycielowi, który uzyskał tytuł wykonawczy na swoją rzecz. Sąd uzasadnił, że zasadą jest, że w postępowaniu klauzulowym sąd wydaje wierzycielowi tytuł wykonawczy tylko raz, w jednym egzemplarzu, aby nie dochodziło do nadużyć w związku z możliwością wielokrotnego egzekwowania zasądzonej nim należności. Ponadto zauważyć należy, to o czym już wspomniano, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a>, nie określa zasad, z zachowaniem których w postępowaniu prowadzonym na jego podstawie miałoby dojść do stwierdzenia następstwa prawnego po wierzycielu lub dłużniku. Nie są one zatem objęte zakresem kognicji sądu w tym postępowaniu. Ustawodawca nie przewidział żadnych zmian stanu prawnego w tym zakresie, a to oznacza, że kwestie następstwa prawnego po wierzycielu lub dłużniku i wprowadzenie wypowiedzi o nim do tytułu wykonawczego rozstrzygać trzeba na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788)">art. 788 k.p.c.</a> Mając powyższe na uwadze, wniosek w ocenie referendarza sądowego musiał podlegać oddaleniu (<em> <!-- -->uzasadnienie k. 30-31</em>).</p> <p>W dniu 14 listopada 2024 roku, wnioskodawca reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł skargę na w/w orzeczenie referendarza sądowego. Postanowienie to zostało przez niego zaskarżone w całości. Pełnomocnik wierzyciela w petitum skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie mu tytułu wykonawczego w miejsce utraconego oraz o zasądzenie od dłużnika na jego rzecz zwrot kosztów postępowania skargowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: nieprawidłowe zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 793)">art. 793 k.p.c.</a> w przedmiotowej sprawie i przyjęcie, że jedynym podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o wydanie tytułu wykonawczego w miejsce utraconego jest wierzyciel pierwotny, niezastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> w sytuacji, w której przepis ten nie wyłącza możliwości wniesienia takiego wniosku przez następców prawnych wierzyciela pierwotnego. W uzasadnieniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego wskazano, że sporna przedmiotowa wierzytelność została nabyta przez wnioskodawcę od poprzednika prawnego na podstawie umowy cesji z dnia 16 marca 2022 roku oraz, że wierzytelność ta nie została do dnia złożenia wniosku o wydanie tytułu wykonawczego w miejsce utraconego spłacona. Jak wskazał pełnomocnik skarżącego, okoliczności te zostały wykazane w należyty sposób dokumentami załączonymi do wniosku pierwotnego, co uzasadnia uwzględnienie wniosku. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wierzyciela wskazał również, że w postępowaniu tym Sąd powinien ograniczyć się do badania czy nie miało miejsce dobrowolne wydanie tytułu wykonawczego i czy należność wynikająca z tytułu nie została już zaspokojona (<em> <!-- -->skarga k. 37-38</em>).</p> <p>Uczestniczka postępowania <span class="anon-block">B. R. (1)</span> nie złożyła odpowiedzi na wniosek (<em> <!-- -->zarządzenie k. 47, <span class="anon-block"> (...)</span> k. 52</em>).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy działający jako Sąd II instancji zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Skarga złożona przez wierzyciela w przedmiotowej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie rozważań merytorycznych w sprawie Sąd odwoławczy chciałby jedynie wskazać, że ustalony w sprawie przez referendarza sądowego stan faktyczny, Sąd uznał za prawidłowy przyjmując, że ustalenia dokonane w treści postanowienia z dnia 7 listopada 2024 roku nie wymagają uzupełnienia, ani zmiany.</p> <p>Pomimo nie do końca precyzyjnego uzasadnienia, orzeczenia referendarza sądowego odpowiada w pełni treści przepisów prawa znajdujących zastosowanie w sprawie. Jak wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego może nastąpić jedynie na mocy postanowienia sądu wydanego po przeprowadzeniu rozprawy. Na ponownie wydanym tytule wykonawczym czyni się wzmiankę o wydaniu go zamiast tytułu pierwotnego. W postępowaniu tym sąd ogranicza badanie do faktu utraty tytułu wykonawczego.</p> <p>Postępowanie o ponowne wydanie tytułu nie jest postępowaniem o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności. Jest ono prowadzone w sytuacji, w której klauzula wykonalności została nadana i powstał tytuł wykonawczy posiadający nadal moc wiążącą. Sądem właściwym do wydania ponownego tytułu wykonawczego jest sąd, który wydał pierwotny tytuł wykonawczy. Przesłanką wszczęcia postępowania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> jest utrata przez wierzyciela tytułu wykonawczego. Jak podkreśla się w literaturze, chodzi wyłącznie o utratę tytułu wbrew woli wierzyciela (<em> <!-- -->H. Pietrzkowski, w: T. Ereciński, KPC. Komentarz, t. 4, 2016, s. 134</em>). Utrata tytułu może też być wynikiem zdarzenia losowego (np. pożar, powódź). Wszystkie te sytuacje uzasadniają wszczęcie postępowania uregulowanego w komentowanym przepisie i to niezależnie od tego, czy utrata tytułu była zawiniona, czy też niezawiniona przez wierzyciela. Przez utratę tytułu wykonawczego należy rozumieć również uszkodzenie dokumentu w stopniu uniemożliwiającym jego użycie (<em> <!-- --> <span class="anon-block">A. M.</span>, Podstawa egzekucji sadowej, s. 190</em>). Wniosek o wydanie drugiego tytułu zamiast utraconego nie jest czynnością zmierzającą bezpośrednio do zaspokojenia roszczenia, nie przerywa zatem biegu przedawnienia (<em> <!-- -->por.: H. Pietrzkowski, w: T. Ereciński, KPC. Komentarz, t. 4, 2016, s. 135</em>).</p> <p>W postępowaniu w przedmiocie ponownego wydania tytułu wykonawczego w zakres kognicji sądu wchodzi tylko jedna okoliczność, a mianowicie fakt utraty tytułu wykonawczego przez wierzyciela. Nie są badane natomiast inne okoliczności, w szczególności takie jak: 1) istnienie przesłanek do nadania tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności (<em> <!-- -->post. SN z 23.6.1966 r., I PZ 28/66, OSNCP 1967, Nr 2, poz. 32)</em>) okoliczność, czy dłużnik zaspokoił część należności po powstaniu tytułu egzekucyjnego (jeżeli jednak okoliczność ta została zaznaczona na utraconym tytule wykonawczym, adnotacja ta powinna być również umieszczona na tytule ponownie wydanym (<em> <!-- -->H. Pietrzkowski, w: T. Ereciński, KPC. Komentarz, t. 4, 2016, s. 135 i n.</em>) czy roszczenie objęte tytułem uległo przedawnieniu (<em> <!-- -->post. SN z 27.7.1971 r., II CZ 87/71, OSNCP 1972, Nr 1, poz. 20</em>); 4) czy wierzyciel zwolnił dłużnika z długu (<em> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 518)">art. 518 KC</a> </em>), czy doszło do potrącenia, odnowienia, przelewu, przejęcia długu bądź innych podmiotowych bądź przedmiotowych przekształceń zobowiązania; 5) czy utrata tytułu wykonawczego była zawiniona przez wierzyciela bądź dłużnika. Ciężar udowodnienia faktu utraty tytułu wykonawczego obciąża wierzyciela (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, art. 232 zd. 1). Okoliczność utraty tytułu nie musi zostać wykazana przez wierzyciela za pomocą dokumentu. Ustawodawca nie wprowadził w tym zakresie żadnych ograniczeń dowodowych, wierzyciel może skorzystać zatem z wszelkich dowodów, zarówno tych uregulowanych w Kodeksie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. n)">art. 244 i n</a>.), jak i tych, które w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> nie zostały uregulowane. Sąd Rejonowy przyjął, że fakty te wierzyciel uprawdopodobnił.</p> <p>W ocenie Sądu odwoławczego, z uwagi na literalną treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> a także liczne wypowiedzi komentatorów do treści tego przepisu wskazujące na bardzo ograniczoną kognicję Sądu w toku w/w postępowania, nie jest w nim dopuszczalne badanie przesłanek opisanych w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788)">art. 788 k.p.c.</a> Słusznie wierzyciel wskazał, że treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> badania takich okoliczności nie wyklucza. Wierzyciel jednak zdaje się również jednak nie zauważać, że przepis ten takiej możliwości również nie przewiduje. Badaniu okoliczności opisanych w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788)">art. 788 k.p.c.</a> służy odrębne (uregulowane w treści przepisów postępowania cywilnego) postępowanie – o nadanie klauzuli wykonalności z zaznaczeniem przejścia uprawnień na nowego wierzyciela. Podkreślenia wymaga, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> ma charakter wyjątkowy i ściśle reglamentuje dopuszczalność wydania tytułu wykonawczego w miejsce utraconego, wykładnia tego przepisu nie może być wykładnią rozszerzającą. Sąd zdaje sobie jednocześnie sprawę, że możliwości uzyskania tytułu wykonawczego w miejsce utraconego przez następcę prawnego wierzyciela są ograniczone z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 794)">art. 794 k.p.c.</a> i ograniczoną kognicję Sąd Rejonowego w toku takiego postępowania, jednak lukę prawną w tym zakresie może usunąć jedynie działanie ustawodawcy. Następca prawny wierzyciela nie jest również pozbawiony możliwości uzyskania nowego tytułu wykonawczego w drodze powództwa o zapłatę.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w treści sentencji postanowienia z dnia 25 marca 2025r.</p> <p>Sędzia Anna Braczkowska</p> </div>