I OZ 31/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 listopada 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 357/21 umarzające postępowanie w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 18 stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Ja. L. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 18 stycznia 2021 r. w przedmiocie uchylenia decyzji o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wraz z pismem przewodnim z dnia 17 marca 2021 r. Wojewoda Śląski przekazał do tutejszego Sądu pismo J. L. z dnia 4 marca 2021 r., w którym wskazał on, jako adresata Śląski Urząd Wojewódzki w Katowicach. Organ potraktował to pismo, jako skargę J. L. na wydaną przez niego decyzję z dnia 18 stycznia 2021 r., nr [...]. Pismo skarżącego z dnia 4 marca 2021 r. określone zostało jako: "skarga, odwołanie, prośba, wniosek, Zażalenie, pozew na działanie reprezentanta Skarbu Państwa". Następnie, organ przekazał do tutejszego Sądu pismo skarżącego z dnia 13 kwietnia 2021 r., w którym skarżący stwierdził, że organ źle zakwalifikował jego pismo z dnia 4 marca 2021 r, jako skargę i nieprawidłowo przesłał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarżący podkreślił, że to strona ostatecznie decyduje do kogo składa pismo – a nie organ, czy jego urzędnik. Przekazanie pisma z dnia 4 marca 2021 r. do sądu administracyjnego w Gliwicach było, zdaniem strony, czynnością błędną, podjętą bezpodstawnie za stronę i bez porozumienia ze stroną. W piśmie z dnia 31 maja 2021 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko i stwierdził, że pismo z dnia 4 marca 2021 r. stanowi w istocie jego odwołanie, błędnie przesłane do WSA Gliwice. Pismo to "zostało złożone do Urzędu Wojewódzkiego i to ten organ UW ma rozpoznać je, nie inny." Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji stwierdził, że pismo skarżącego z dnia 4 marca 2021 r. nie stanowi skargi inicjującej postepowanie sądowoadmninistracyjne (w rozumieniu określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a.), stąd postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak skargi inicjującej to postępowanie, co powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. L. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli z jakichkolwiek przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada skargowości. Przyjęcie tej zasady powoduje, iż wszczęcie ogólnego postępowania sądowoadministarcyjnego może nastąpić i toczyć się jedynie na żądanie legitymowanego podmiotu – strony. W niniejszej sprawie pismo J. L. z dnia 4 marca 2021 r. adresowane do Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach zostało uznane przez organ odwoławczy za skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 18 stycznia 2021 r., nr [...] i przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Po otrzymaniu odpowiedzi organu na powyższą "skargę", J. L. wystosował do organu pisma z dnia 13 kwietnia 2021 r. i 31 maja 2021 r., w których zarzucił Wojewodzie Śląskiemu bezpodstawne, niezgodne z jego wolą przekazanie do Sądu pisma z dnia 4 marca 2021 r. jako skargi, wskazując, że to Urząd Wojewódzki był jego adresatem i powinien je rozpoznać. Oświadczenia J. L. w tym względzie zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który kierując się ich jednoznaczną treścią, zasadnie przyjął, że pismo z dnia 4 marca 2021 r. nie stanowi skargi inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji stwierdzić należy, że skoro pismo z 4 marca 2021 r. nie stanowiło skargi do Sądu pierwszej instancji, to prawidłowe było umorzenie postępowania zainicjowanego tym pismem z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.