VII SA/Wa 2202/21
Administrative courts2021-12-20
Case number
VII SA/Wa 2202/21
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2021-12-20
Type
Wyrok WSA w Warszawie
Judges
Bogusław CieślaGrzegorz AntasJolanta Augustyniak-Pęczkowska
Ruling
Oddalono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi R.S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę
UZASADNIENIE
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021r., znak [...], na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 i art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r., poz. 293, z późn. zm.) i art. 106 § 3-5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), oraz Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2015 r., poz. [...], z późn. zm.) - odmówił uzgodnienia projektu decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z rozbudową o niezbędne pomieszczenia na działce nr ew. [...], położonej w obrębie ewidencyjnym W., gmina P..
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że pismem z dnia 15.12.2020 r., Burmistrz Miasta i Gminy P. wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z rozbudową o niezbędne pomieszczenia na działce nr ew. [...], obręb ewidencyjny W., gmina P.. Inwestycja zlokalizowana jest na obszarze chronionego krajobrazu, gdzie obowiązuje Uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2015 r., poz. [...] ze zm.).
Przepis § 5 ww. uchwały zawiera katalog zakazów obowiązujących na tym terenie, dotyczących m.in. budowy nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od:
a) linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych,
b) zasięgu lustra wody w sztucznych zbiornikach wodnych usytuowanych na wodach płynących przy normalnym poziomie piętrzenia określonym w pozwoleniu wodnoprawnym, o którym mowa w art. 389 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej (§ 5 pkt 7 ww. uchwały).
Na podstawie analizy przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy, ustalono, że w pkt 2.1.3 ("Warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego: parametry, cechy i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu") w ramach planowanej inwestycji dopuszcza się zmianę sposobu użytkowania budynku rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z rozbudową o korytarz, pomieszczenia kuchenne, łazienkę, kotłownię o powierzchni zabudowy łącznej do 70 m2.
Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć "wykonanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego". Rozbudowa obiektu budowlanego stanowi budowę, co skutkuje powstaniem nowego obiektu budowlanego. W wyniku realizacji inwestycji powstanie zupełnie nowy obiekt budowlany - budynek mieszkalny jednorodzinny, obiekt odmiennego rodzaju i innej funkcji, o znacznie większej powierzchni niż istniejący dotychczas budynek rekreacji indywidualnej. Z uzasadnienia projektu decyzji wynika, że działka nr [...] jest zabudowana dwoma budynkami rekreacji indywidualnej o powierzchni zabudowy 27 m2 i 34 m2, zlokalizowanymi w odległości mniejszej niż 100 m od lustra wody jeziora G.
Projekt decyzji nie wskazuje, dla którego budynku rekreacji indywidualnej planuje się zmianę sposobu użytkowania na budynek mieszkalny jednorodzinny oraz rozbudowę o korytarz, pomieszczenia kuchenne, łazienkę, kotłownię o powierzchni zabudowy łącznej do 70 m2. Stąd można uznać, że projekt decyzji dopuszcza rozbudowę dowolnego budynku rekreacji indywidualnej istniejącego na działce nr ew. [...], (mniejszego lub większego), położonego w bliższej lub dalszej odległości od J. G. Niemniej oba budynki zlokalizowane są w odległości poniżej 100 m od ww. jeziora, co potwierdzają ogólnodostępne materiały kartograficzne.
Z materiałów kartograficznych zawartych w serwisie G. ([...] ), wynika, że teren inwestycji oznaczony na załączniku graficznym do projektu decyzji o warunkach zabudowy liniami rozgraniczającymi, obejmującymi działkę nr ew. [...], zlokalizowany jest w całości w pasie szerokości 100 m od linii brzegu J., znajdującego się na działce nr ew. [...] obręb W..
Planowana inwestycja jest niezgodna z § 5 pkt 7 lit. a) Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J., gdyż narusza zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych. Nie ma zastosowania odstępstwo od zakazu określone w § 5 pkt 7 Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J., tj. budowa obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. stwierdził także, iż nie jest możliwe zastosowanie żadnego z odstępstw od zakazów określonych w art. 24 ust. 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, stanowiących odpowiednio, iż zakazy wymienione w § 5 ww. uchwały nie dotyczą:
1) wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa,
2) prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym,
3) realizacji inwestycji celu publicznego,
4) wykonywania zadań wynikających z planu ochrony, zadań ochronnych lub planu zadań ochronnych, co wynika wprost z rodzaju i specyfiki planowanej do realizacji inwestycji.
R. S. wniosła zażalenie na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] stycznia 2021 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
Naruszenie przepisów prawa procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 124 § 1 k.p.a. poprzez niepełne powołanie podstawy prawnej, przywołanie jedynie Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J. z pominięciem konkretnych jej przepisów, co doprowadziło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez pozbawienie strony możliwości weryfikacji podstawy prawnej postanowienia.
Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- § 5 pkt 7a Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J. poprzez błędną wykładnię, niewłaściwe przyjęcie, że inwestycja polegająca na rozbudowie istniejącego budynku stanowi budowę nowego budynku, który nie może być realizowany w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych.
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i ewentualnie uzgodnienia projektu decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "Kpa"), art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r. poz. 741, z późn. zm., w skrócie: "u.p.z.p"), po rozpatrzeniu zażalenia R. S. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] stycznia 2021 r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta (z zastrzeżeniem ust. 3), po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych na podstawie odrębnych przepisów. Uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska wymagane było na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ww. ustawy, zgodnie z którym ww. organ uzgadnia warunki zabudowy w odniesieniu do innych niż parki narodowe i ich otuliny, obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody. Uzgodnienia tego dokonuje się w trybie art. 106 Kpa.
Teren inwestycji zlokalizowany jest w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu J. i wymagał oceny zgodności z przepisami dotyczącymi ochrony przyrody. W toku postępowania odwoławczego, tj. z dniem [...] maja 2021 r., weszła w życie uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2021 r., poz. [...]), która zastąpiła uchwałę powołaną przez organ I instancji.
Przedmiotem uzgodnienia był projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z rozbudową o niezbędne pomieszczenia, w tym korytarz, pomieszczenie kuchenne, łazienkę i kotłownię. Z projektu decyzji wynikało, że działka nr [...] jest zabudowa dwoma budynkami rekreacji indywidualnej o pow. zabudowy 27 m2 i 34 m2, zlokalizowanymi w odległości mniejszej niż 100 m od lustra wody jeziora G.
Analiza załącznika mapowego do projektu decyzji potwierdzila, że oba istniejące budynki znajdują się w strefie 100 m od brzegu jeziora. Z wyliczeń opartych na powierzchni działki (564 m2), powierzchni aktualnej zabudowy (27 m2 i 34 m2), wskaźniku wielkości powierzchni zabudowy (do 17,2 %) i założeniu, że dopuszczalna powierzchnia nowo powstałego budynku wynosi 70 m2 - wywiedziono, że planowany do rozbudowy budynek ma powierzchnię 35 m2. Sprecyzowanie który z istniejących budynków będzie podlegał rozbudowie nie miało jednak wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż oba znajdują się w pasie 100 m od brzegu jeziora. Skarżąca nie kwestionowała tej okoliczności. Rozbudowywany budynek dwukrotnie zwiększy swoją powierzchnię i zmieni przeznaczenie z rekreacyjnego na mieszkalny.
Lokalizacja inwestycji w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu J. spowodowała konieczność, uwzględnienia zakazów wynikających z § 5 uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. oraz odstępstw od nich. Zakaz będący przyczyną odmowy uzgodnienia przez organ I instancji projektu decyzji, został transponowany do § 5 pkt 7 obecnie obowiązującej uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. W § 6 tej uchwały wskazano, że wskazane ograniczenie nie obowiązuje na części terenów gmin B., P., T., które zostały szczegółowo opisane poprzez podanie punktów załamania ich granicy w załączniku nr 4.
W analizowanym obszarze chronionego krajobrazu zakazuje się m.in. budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów jezior, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej oraz z wyłączeniem terenów wskazanych w załączniku nr 4 uchwały Sejmiku.
Zdaniem organu realizacja przedmiotowej inwestycji naruszałaby zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych. rozbudowa stanowi jedną z postaci budowy. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Efektem budowy (rozbudowy) jest powstanie nowego obiektu budowlanego (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 września 2013 r., sygn. IV SA/Po 640/13, wyrok NSA z 28 lutego 2018 r., sygn. akt: II OSK 1175/16).
Organ zbadał też czy planowana inwestycja spełnia kryteria umożliwiające zastosowanie odstępstw od zakazu z § 5 pkt 7 in fine oraz § 6 uchwały Sejmiku.
Zgodnie z § 5 pkt 7 in fine ww. zakaz nie dotyczy urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Powstały po planowanej rozbudowie budynek ma posiadać funkcję mieszkalną, nie będzie urządzeniem wodnym, jak również nie służy prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Nie jest możliwe zastosowanie tego odstępstwa.
Zgodnie z § 6 uchwały Sejmiku ww. zakaz nie dotyczy części terenów gmin B., P., T., szczegółowo opisanych w załączniku nr 4 do uchwały. Teren planowany do zainwestowania nie znajduje się w granicach wskazanych terenów.
Do zakazów ustanowionych uchwałą Sejmiku stosuje się ponadto odstępstwa wymienione w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2021 r., poz. 1098). Wymienione tam ograniczenia nie dotyczą: 1) wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa; 2) prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym; 3) realizacji inwestycji celu publicznego; 4) wykonywania zadań wynikających z planu ochrony, zadań ochronnych lub planu zadań ochronnych. Planowane przedsięwzięcie nie kwalifikuje się jednak do ww. działań.
Nie zachodzi żadne z odstępstw umożliwiających realizację wnioskowanej inwestycji na analizowanym terenie.
W związku z tym, że przedmiotowy projekt decyzji jest niezgodny z zakazem wymienionym w § 5 pkt 7 uchwały Sejmiku, odstąpiono od badania jego zgodności z pozostałymi zakazami obowiązującymi na analizowanym terenie.
Odnosząc się do zarzutu braku powołania pełnej podstawy prawnej postanowienia, to organ I instancji wskazał naruszenie którego przepisu doprowadziło do odmowy uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji o warunkach zabudowy (§ 5 pkt 7 lit. a uchwały Sejmiku) i przytoczył jego dokładną treść. Tym samym nie doszło do naruszenia art. 107 § 3 Kpa w zw. z art. 126 Kpa poprzez pozbawienie możliwości weryfikacji podstawy prawnej postanowienia.
R. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2021 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
Naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, tj.:
- § 5 pkt 7 Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J., poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rozbudowa istniejącego budynku stanowi budowę nowego obiektu budowlanego, który ze względu na swój charakter nie może być wybudowany w pasie szerokości 100 m od linii brzegowej jeziora,
- art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy w sytuacji gdy nie było do tego podstaw.
Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:
- art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., poprzez jego zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., gdy organ odwoławczy powinien zaskarżone postanowienie uchylić i orzec o uzgodnieniu projektu decyzji.
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska naruszył § 5 pkt 7 Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2021 r., poz. [...]), poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że planowana inwestycja skutkuje powstaniem "nowego obiektu budowlanego", który ze względu na swój charakter nie może być wybudowany w pasie szerokości 100 m od linii jeziora.
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie zawiera definicji legalnej "rozbudowy", przez co rozumienie tego pojęcia należy oprzeć na wykładni językowej. Rozbudowa w ocenie skarżącej nie prowadzi do powstania "nowego obiektu budowlanego ", nie stanowi przesłanki do odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Potwierdza to wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 lutego 2020 r., o sygn. akt: II SA/Sz 841/19. W wyniku rozbudowy nie powstaje nowy obiekt budowlany czy nowa substancja. Rozbudowany budynek pozostaje tym samym obiektem w rozumieniu Prawa budowlanego.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga jest bezzasadna.
Nie było kwestionowane, że teren inwestycji zlokalizowany jest w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu J. i dlatego projekt decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. ustalającej warunki zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania budynku rekreacji indywidualnej na budynek mieszkalny jednorodzinny wraz z rozbudową o niezbędne pomieszczenia na działce nr ew. [...], położonej w obrębie ewidencyjnym W., gmina P. wymagał oceny zgodności z przepisami dotyczącymi ochrony przyrody.
Uchwała Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Nr [...] (która zastąpiła uchwałę powołaną przez organ I instancji) w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu J., została wydana na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2020 r., poz. 55, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa m. in. zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1 ww. ustawy, wynikające z potrzeb jego ochrony.
Z kolei z art. 24 ust. 1 pkt 8 lit a ustawy o ochronie przyrody, wynika iż na obszarze chronionego krajobrazu może być wprowadzony zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych naturalnych zbiorników wodnych.
Z projektu decyzji wynikało, że działka nr [...] jest już zabudowa dwoma budynkami rekreacji indywidualnej o pow. zabudowy 27 m2 i 34 m2, zlokalizowanymi w odległości mniejszej niż 100 m od lustra wody jeziora G.
Analiza załącznika mapowego do projektu decyzji potwierdziła, że oba istniejące budynki znajdują się w strefie 100 m od brzegu jeziora. Z wyliczeń opartych na powierzchni działki (564 m2), powierzchni aktualnej zabudowy (27 m2 i 34 m2), wskaźniku wielkości powierzchni zabudowy (do 17,2 %) i założeniu, że dopuszczalna powierzchnia nowo powstałego budynku wynosi 70 m2 – organ wywiódł, że planowany do rozbudowy budynek ma powierzchnię 35 m2.
Sprecyzowanie który z budynków będzie podlegał rozbudowie nie miało jednak wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż oba znajdują się w pasie 100 m od brzegu jeziora. Skarżąca nie kwestionowała tej okoliczności.
Lokalizacja inwestycji w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu J. spowodowała konieczność uwzględnienia przez organ zakazów wynikających z § 5 uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Nr [...] oraz odstępstw od nich.
Zakaz będący przyczyną odmowy uzgodnienia projektu decyzji - wynikał z § 5 pkt 7 ww. uchwały. W analizowanym obszarze chronionego krajobrazu zakazuje się m.in. budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów jezior, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej oraz z wyłączeniem terenów wskazanych w załączniku nr 4 uchwały Sejmiku.
Zdaniem organu realizacja przedmiotowej inwestycji naruszałaby zakaz budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegowej jeziora.
Kwestią sporną w tej sprawie było rozumienie pojęcia "budowy nowych obiektów budowlanych". Do wyjaśnienia jego znaczenia organy posłużyły się art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Powołany przepis definiuje pojęcie "budowy", przez którą nakazuje rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Przepis definiuje czynność wykonawczą jaką jest budowa. Organy obu instancji słusznie uznały, że objęta wnioskiem rozbudowa doprowadzi do powstania nowego obiektu budowlanego. Rozbudowywany budynek dwukrotnie zwiększyłby swoją powierzchnię oraz zmieniłby przeznaczenie z rekreacyjnego na mieszkalny. O budowie można mówić także wówczas, gdy dochodzi do powiększenia istniejącego obiektu budowlanego, w efekcie czego powstaje nowa substancja budowlana.
Mając na uwadze parametry wynikające z projektu decyzji o warunkach zabudowy, organy zasadnie uznały że w wyniku rozbudowy budynku powstanie nowy obiekt budowlany. W rezultacie planowanego zamierzenia, mógłby powstać budynek dużo większy niż budynek obecnie istniejący w pasie 100 m od linii brzegu jeziora, negatywnie wpływając na walory przyrodnicze tego miejsca.
Organ zbadał też, czy planowana inwestycja spełnia kryteria umożliwiające zastosowanie odstępstw od zakazu z § 5 pkt 7 in fine. Projekt decyzji nie dotyczył urządzeń wodnych ani obiektu który służyłby do prowadzenia gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej.
Organ zasadnie stwierdził także, iż nie jest możliwe zastosowanie żadnego z odstępstw od zakazów określonych w art. 24 ust. 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, stanowiących odpowiednio, iż zakazy wymienione w § 5 ww. uchwały nie dotyczą:
1) wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa,
2) prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym,
3) realizacji inwestycji celu publicznego,
4) wykonywania zadań wynikających z planu ochrony, zadań ochronnych lub planu zadań ochronnych, co wynika wprost z rodzaju i specyfiki planowanej do realizacji inwestycji.
Wykładnia przepisów prawa zastosowana przez organy współdziałające w procesie ubiegania się o decyzję w przedmiocie warunków zabudowy była prawidłowa, nie naruszała konstytucyjnie chronionego prawa własności. Prawo to nie ma bowiem charakteru bezwzględnego, podlega ograniczeniom także z powodu innych wartości chronionych konstytucyjnie, w tym przypadku ochrony przyrody. Zakaz z którego wynikają ograniczenia dla korzystania z prawa własności, ma swe źródło w przepisach rangi ustawowej i organy musiały ów zakaz uwzględnić.
Reasumując nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w skardze, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 3 p.p.s.a.