I OSK 1670/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędzia NSA Jolanta Rudnicka Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Cyfryzacji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2020 r., sygn. akt: II SA/Wa 92/20 w sprawie ze skargi F.B. na decyzję Ministra Cyfryzacji z dnia [..] listopada 2019 r., znak: [..] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 maja 2020 r., sygn. akt: II SA/Wa 92/20 po rozpoznaniu sprawy ze skargi F.B. uchylił decyzję Ministra Cyfryzacji z dnia [..] listopada 2019 r., znak: [..] o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: F.B. wnioskiem z dnia 17 marca 2019 r. zwrócił się do Ministra Cyfryzacji o udostępnienie wyroku w sprawie z wniosku [..] (akcjonariuszy [..] S.A.) przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (sprawa [..]). W dniu 1 kwietnia 2019 r. Minister powiadomił pisemnie wnioskodawcę o wyznaczeniu terminu udzielenia odpowiedzi na wniosek na dzień 17 maja 2019 r. Pismami z dnia 27 marca 2019 r. Minister zwrócił się do stron postępowania arbitrażowego o udzielenie informacji, czy wnioskowany wyrok zawiera informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej - wskazanie fragmentów wyroku zawierających takie informacje. Pismami z dnia 15 kwietnia i 26 kwietnia 2019 r. spółka [..] wskazała, że cały wyrok stanowi przedmiot tajemnicy przedsiębiorstwa oraz cały wyrok objęty jest obowiązkiem poufności. Pismami z dnia 17 kwietnia i 26 kwietnia 2019 r. spółka [..] wskazała, że cały wyrok arbitrażowy stanowi przedmiot tajemnicy przedsiębiorstwa [..]. Minister wezwał obie spółki do sprecyzowania czy tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi cały wyrok czy jego fragmenty. Dodatkowo, Minister zażądał od obu spółek wykazania wraz ze szczegółowym uzasadnieniem, że wyrok w całości lub też wskazane fragmenty wyroku stanowią informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym lub inne mające dla [..] i [..] wartość gospodarczą, co odpowiadałoby istocie tajemnicy przedsiębiorstwa. W odpowiedzi na wezwanie skierowane do spółek [..] i [..] sprecyzowano, że tajemnicę przedsiębiorstwa wskazanych spółek zawierają: - akapit [..] zawiera cytaty z ugody zawartej w dniu [..] lipca 2013 r. między Ministrem Administracji i Cyfryzacji a m.in. obiema spółkami i obejmuje informacje stanowiące tajemnicę ich przedsiębiorstwa; - akapit [..] wyroku zawiera informacje nt. podmiotów kontrolujących [..] i [..], a tym samym informacje, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstw [..] i [..], "informacje (...) organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą", które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji - art. 11 ust. 2 uznk; - akapity [..], [..], [..], [..], [..], [..] wyroku zawierają informacje nt. wartości inwestycji [..] i [..] w [..] S.A., w tym zmiany wartości tej inwestycji, stanowiące "informacje (...) organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); - akapity [..], [..], [..] wyroku zawierają "informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk), dotyczące wartości rezerwacji częstotliwości radiowych, zamierzeń biznesowych [..] S.A. w odniesieniu do uzyskanych rezerwacji oraz liczby pozwoleń radiowych uzyskanych przez [..]; - akapity [..], [..], [..] zawierają "inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk), bowiem dotyczą przewidzianego w ugodzie mechanizmu rozstrzygania sporów; - akapity [..], [..] zawierają rozważania Trybunału Arbitrażowego nt. inwestycji [..] i [..] w [..] S.A., dotyczą analiz finansowych lub handlowych przygotowanych przez [..] i [..] w postępowaniu arbitrażowym, są to też "informacje (...) organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); - akapity [..], [..], [..] zawierają m.in. informacje nt. wartości i możliwości technologicznego i komercyjnego wykorzystania rezerwacji częstotliwości radiowych, do których prawo posiadała [..] S.A., a także nt. zamierzeń biznesowych [..] i [..] co do wykorzystania rezerwacji częstotliwości radiowych, w tym co do przewidywanej daty początkowej wykorzystywania rezerwacji, informacje te dotyczą analiz finansowych lub handlowych przygotowanych przez [..] i [..] w postępowaniu arbitrażowym oraz "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); - akapity [..] zawierają informacje nt. wartości inwestycji [..] i [..] w [..] oraz zamierzeń biznesowych [..] i [..] co do działalności [..], są to informacje dotyczące analiz finansowych lub handlowych przygotowanych przez [..] i [..] w postępowaniu arbitrażowym oraz "informacje (...) organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); - akapity [..] zawierają szczególnie wrażliwe informacje nt. zamierzeń biznesowych [..] i [..] w odniesieniu do uzyskanych rezerwacji częstotliwości radiowych oraz spadku wartości ich inwestycji; są to zatem "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk). Nadto, zwrócono uwagę, że: tytuł rozdziału [..] widoczny w uzasadnieniu i w spisie treści wyroku stanowi informację poufną nie podlegającą upublicznieniu, zaś akapity [..]-[..] zawierają dane osobowe osób fizycznych, nie będących stronami postępowania (w tym świadków, biegłych), chronione na podstawie unijnych przepisów o ochronie danych osobowych, oraz, że przypisy dolne o nr [..]-[..] zawierają dane osobowe osób fizycznych, nie będących stronami postępowania (w tym świadków, biegłych), chronione na podstawie unijnych przepisów o ochronie danych osobowych, a akapit [..] zawiera informacje nt. dokumentu, o którym mowa w ugodzie i którego treść została zastrzeżona przez Prezesa UKE zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych. W dniu 24 maja 2019 r. organ wydał decyzję, w której odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa. Rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister decyzją z dnia [..] listopada 2019 r. uchylił swoją wcześniejszą decyzję w części, tj. w zakresie w jakim odmawia udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej obejmującej te fragmenty wyroku w sprawie z wniosku [..] i [..] przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej (sprawa [..]), które nie zawierają informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. W uzasadnieniu Minister wyjaśnił, że po przeanalizowaniu treści objętych wnioskiem dokumentów, biorąc pod uwagę stanowiska obu zainteresowanych spółek, tj. [..] i [..], uznał, że wskazane przez spółki fragmenty wyroku zawierają informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa obu spółek. Informacje dotyczące podmiotów kontrolujących [..] i [..], wartości inwestycji [..] i [..] w [..] S.A., wartości częstotliwości radiowych, zamierzeń biznesowych [..] S.A. w odniesieniu do uzyskanych rezerwacji oraz liczby pozwoleń radiowych uzyskanych przez [..] S.A., analiz finansowych i handlowych przygotowanych przez [..] i [..] w postępowaniu arbitrażowym, informacje na temat możliwości technologicznego i komercyjnego wykorzystania rezerwacji częstotliwości radiowych, do których prawa posiadała [..] S.A., wreszcie dotyczące zamierzeń biznesowych [..] i [..] co do wykorzystania rezerwacji częstotliwości radiowych oraz spadku wartości ich inwestycji stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i nie mogą podlegać udostępnieniu jako posiadające dla obu spółek wartość gospodarczą. Ich ujawnienie mogłoby stanowić źródło informacji dla konkurencji [..] i [..], tym samym wpływając na pozycję rynkową obu przedsiębiorców. Wykorzystanie wskazanych informacji przez konkurentów na rynku telekomunikacyjnym może stanowić nieodpłatnie uzyskane know-how, pozwalające konkurentom osiągnąć uprzywilejowaną pozycję rynkową kosztem [..] i [..]. Nadto, Minister po przeprowadzeniu własnej analizy wyroku uznał, że informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa spółek [..] oraz [..] S.A. zawierają dodatkowo następujące fragmenty wyroku: 1) akapity [..] zawierają informacje nt. zamierzeń biznesowych co do wykorzystania rezerwacji częstotliwości radiowych; stanowią one "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 2) akapity [..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A. i jako takie stanowią "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 3) akapit [..] oraz [..] zdanie 1 zawiera informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A. w zakresie wykorzystania częstotliwości radiowych, które są "informacjami (...) technologicznymi, organizacyjnymi przedsiębiorstwa lub innymi informacjami posiadającymi wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 4) akapity [..],[..] zdanie 2, [..], [..], [..], [..] zdanie 2 i 3, [..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A. i jej zamierzeń co do wykorzystania częstotliwości radiowych i jako takie stanowią "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 5) akapity [..], [..], [..], [..], [..], [..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A., tj. "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 6) akapit [..] zawiera informacje nt. pozycji rynkowej [..] S.A., tj. "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 7) akapity [..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A. i jej zamierzeń co do wykorzystania częstotliwości radiowych i jako takie stanowią "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 8) akapity [..], [..], [..] zdanie ostatnie, [..] zawierają informację nt. inwestycji [..] i [..] w [..] S.A. i jako takie odpowiadają przesłankom tajemnicy przedsiębiorstwa stanowiąc "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 9) akapity [..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A. i jej zamierzeń co do wykorzystania częstotliwości radiowych, a także co do inwestycji [..] i [..] w [..] S.A., co odpowiada przesłankom tajemnicy przedsiębiorstwa stanowiąc "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 10) akapity [..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A. i jej zamierzeń co do wykorzystania częstotliwości radiowych, tj. "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 11) akapity [..] zawierają informacje organizacyjne dotyczące spółek [..] S.A. i [..] sp. z o.o., tym samym mieszczą się w kategorii "informacji (...) technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji"; 12) akapit [..] zawiera informację nt. sytuacji finansowej [..] S.A. oraz inwestycji [..] i [..] w [..] S.A. co odpowiada przesłankom tajemnicy przedsiębiorstwa stanowiąc "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 13) akapity [..], [..] oraz [..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowe [..] S.A. i jej zamierzeń co do wykorzystania częstotliwości radiowych oraz informacje nt. inwestycji [..] i [..] w [..] S.A. i jej wartości, tj. "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 14) akapit [..] zawiera informacje nt. koncepcji biznesowej [..] S.A., tj. "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art, 11 ust. 2 uznk); 15) akapity [..] oraz [..], [..], [..] zdanie ostatnie, [..] oraz [..], [..],[..],[..] zawierają informacje nt. koncepcji biznesowych [..] S.A. i jej zamierzeń co do wykorzystania częstotliwości radiowych i jako takie stanowią "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 16) akapit [..],[..],[..],[..],[..],[..],[..] pkt III, [..], zawierają informacje nt. zamierzeń biznesowych i koncepcji biznesowych [..] S.A., co mieści sią w charakterystyce "informacji (...) technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji"(art. 11 ust, 2 uznk); 17) akapit [..] zawiera informację dotyczącą inwestycji [..] i [..] w [..] S.A., co stanowi tajemnicę ich przedsiębiorstwa jako "informacje (...) technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą. które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 18) akapity [..],[..], [..], [..] zawierają informacje nt. sytuacji biznesowej [..] S.A. mieszcząc się w kategorii "informacji (...) technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk); 19) akapit [..] zawiera informację nt. zamierzeń biznesowych [..] S.A. co mieści się w charakterystyce "informacji (...) technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji" (art. 11 ust. 2 uznk). W ocenie Ministra zastrzeżenie, że tajemnicę przedsiębiorstwa spółek stanowi cały wyrok nie znajduje uzasadnienia. Wprawdzie powołane stanowisko obu spółek można traktować jako dopełnienie przesłanki formalnej zastrzeżenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, tj. jako działania podjęte w celu utrzymania informacji w poufności, to jednak nie wystarczy, by zastrzeżone informacje miały status tajemnicy przedsiębiorstwa. Do tego niezbędne jest spełnienie przesłanki materialnej, która sprowadza się do oceny czy analizowane informacje stanowią "informacje technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które (...) nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym sią tym rodzajem informacji", stosownie do dyspozycji art. 11 ust. 2 uznk. Tego warunku fragmenty wyroku, inne niż wyraźnie oznaczone pismami [..] i [..] z 15 kwietnia, 17 kwietnia, 16 maja oraz w piśmie Ministra z dnia 4 listopada 2019 r. nie spełniają. Z tych samych powodów nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa wskazany pismem spółek z dnia 16 maja 2019 r. tytuł rozdziału [..] widoczny w uzasadnieniu i w spisie treści wyroku. Podobnie stanowisko spółek co do nieujawniania treści akapitu [..] wyroku z tego powodu, że zawiera informację nt. dokumentu, którego treść jest zastrzeżona przez Prezesa UKE zgodnie z przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2019 poz.742), nie znajduje uzasadnienia. Sama wzmianka o istnieniu dokumentu objętego klauzulą poufności nie daje podstawy do odmowy udostępnienia takiej informacji (na podstawie art. 5 ust. 1 udip). Uwzględniwszy powyższe Minister nie znalazł podstaw do odmowy udostępnienia żądanej informacji w omówionym zakresie. Podsumowując organ wskazał, że po zaczernieniu fragmentów wyroku zawierających informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy oraz zawartych w wyroku danych osobowych, zostanie on udostępniony wnioskodawcy zgodnie z treścią wniosku z dnia 17 marca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Od powyższej decyzji F.B. wywiódł skargę, zarzucając naruszenie art. 107 § 1 k.p.a., art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt. 1, art. 10 oraz art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z tych przyczyn skarżący wniósł o uchylenie decyzji Ministra Cyfryzacji i o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oceniając wniesioną skargę wskazał, że istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy skarżona decyzja zawiera rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu wydana decyzja jest wadliwa, ponieważ organ podał jedynie, że uchyla swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie w zakresie, w jakim odmawia udostępnienia żądanej informacji co do fragmentów wyroku, które nie zawierają informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Sentencja omawianej decyzji nie precyzuje jednak tego, jakie części żądanego wnioskiem wyroku stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa (a więc w jakiej części organ odmawia udostępnienia żądanej informacji), a jaką część spornego wyroku organ uznał za możliwą do udostępnienia. Próby doprecyzowania w/w kwestii w uzasadnieniu decyzji również nie zmieniają tego, że sentencja decyzji de facto nie zawiera jasnego i klarownego rozstrzygnięcia. Dodatkowo Sąd zauważył, że poważnym uchybieniem, jakiego dopuścił się organ jest to, że w uzasadnieniu decyzji nie wskazał wprost wszystkich elementów żądanej informacji, które w jego mniemaniu stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a odwołał się do treści pism zawierających stanowisko spółek (stron żądanego wyroku), co spowodowało, że częścią decyzji organu administracji rządowej stały się stanowiska stron postępowania arbitrażowego, którego dotyczy wyrok objęty wnioskiem. Sąd podkreślił, że organ nie może również uchylać się od władczego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej i cedować tego obowiązku na osobę dokonującą w ministerstwie czynności materialno-technicznej udostępniania wnioskowanych treści wyroku, a tak należy rozumieć sformułowanie, że po zaczernieniu fragmentów wyroku, zawierających informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy oraz zawartych w wyroku danych osobowych, zostanie on udostępniony wnioskodawcy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Minister Cyfryzacji zaskarżając ten wyrok w całości, zrzekając się przeprowadzenia rozprawy, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz zarzucając naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na wadliwym wykonaniu przez Sąd I instancji funkcji kontrolnej i uwzględnieniu skargi na decyzję Ministra Cyfryzacji z dnia [..] listopada 2019 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, poprzez: - naruszenie art. 107 § 1 w związku z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że skarżona decyzja nie zawiera precyzyjnego rozstrzygnięcia z powodu niewymienienia w sentencji wszystkich tych fragmentów informacji będącej przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej, które zawierają i takie, które nie zawierają tajemnicy przedsiębiorstwa, - naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że uzasadnienie skarżonej decyzji jest wadliwe, gdyż nie wskazuje wprost wszystkich elementów objętej wnioskiem o udostępnienie informacji, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i odwołuje się do treści pism przedsiębiorców, których dotyczyły informacje stanowiące w przedmiotowej sprawie tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy skarga na ww. decyzję winna była zostać oddalona. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane obowiązującymi przepisami, w tym precyzyjne rozstrzygnięcie. Uwzględniwszy, że skarżona decyzja jest decyzją wydaną w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, treść zawartego w decyzji rozstrzygnięcia zdeterminowana jest dyspozycją art. 138 k.p.a. Stosując powołany przepis organ wydał rozstrzygnięcie, które mieści się w zakresie możliwości oferowanych przez obowiązujące przepisy. Skoro zaś decyzja wydana w pierwszej instancji odmawiała w całości udostępnienia informacji, a wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy skarżona decyzja uchylała ją w części, to w konsekwencji w zakresie, w jakim organ uznał informację za możliwą do udostępnienia, załatwił sprawę administracyjną dokonując czynności materialnotechnicznej udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem skarżącego i w tym zakresie wydanie decyzji i rozstrzygnięcia było zbędne. W rezultacie ostateczna stała się decyzja wydana w pierwszej instancji w zakresie, w jakim odmawiała udostępnienia żądanej informacji. W ocenie skarżącego kasacyjnie nie można zgodzić się także z Sądem I instancji w odniesieniu do sformułowanych zastrzeżeń co do treści uzasadnienia decyzji. Organ zobligowany był bowiem rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej zwrócić się do zainteresowanych przedsiębiorców o potwierdzenie czy wyrok zawiera informacje, które mają nadal dla przedsiębiorcy wartość gospodarczą. Organ nie podzielił stanowiska przedsiębiorców co do tego, że cały wyrok objęty jest tajemnicą ich przedsiębiorstwa, co z konieczności logicznej musiało być poprzedzone własną analizą przedmiotowej informacji, dokonał własnej analizy wyroku arbitrażowego pod kątem identyfikacji fragmentów zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa, czemu dał wyraz w uzasadnieniu skarżonej decyzji i na podstawie tak przeprowadzonej analizy wydał rozstrzygnięcie co do zakresu informacji, które mogły być udostępnione skarżącemu. Wobec tego kwestią wtórną pozostaje posłużenie się takimi, a nie innymi sformułowaniami. Przyjęcie takiej, a nie innej konwencji redakcyjnej uzasadnienia skarżonej decyzji nie czyni stanowiska stron postępowania arbitrażowego częścią decyzji, bo jest wyłącznie pochodną faktu, że analiza wyroku arbitrażowego doprowadziła organ w części do konkluzji zbieżnych z tymi wyrażonymi przez obu przedsiębiorców. Końcowo organ podkreślił, że nie uchylał się od władczego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Nie mógł o tym świadczyć informacyjny fragment o zamiarze udostępnienia informacji po zaczernieniu fragmentów wyroku, skoro udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, niewymagającą wydania decyzji, czyli niewymagającą władczego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę kasacyjną F.B., także zrzekając się przeprowadzenia rozprawy, wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W przypadku uchylenia wyroku wniósł o rozpoznanie skargi na decyzję Ministra Cyfryzacji z dnia [..] listopada 2019 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Ministra Cyfryzacji z dnia [..] maja 2019 r. poprzez jej uwzględnienie oraz w tym przypadku o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. W przypadku uchylenia wyroku i nieuwzględnienia skargi lub przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, wniósł o nieobciążanie skarżącego kosztami postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Z kolei według 182 § 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca kasacyjnie złożyła stosowny wniosek, a strona przeciwna nie przedstawiła odmiennych wniosków procesowych, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.). Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. Podkreślenia wymaga, że Naczelny Sąd Administracyjny, ze względu na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich bądź w inny sposób korygować. Do autora skargi kasacyjnej należy wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które w jego ocenie naruszył Sąd I instancji i precyzyjne wyjaśnienie, na czym polegało ich niewłaściwe zastosowanie lub błędna wykładnia, w odniesieniu do prawa materialnego, bądź wykazanie istotnego wpływu naruszenia prawa procesowego na rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd I instancji. Sformułowanie podstaw kasacyjnych w prawidłowy sposób jest o tyle istotne, że – jak wyżej wskazano - stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach zakreślonych w zarzutach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, której przesłanki wymienione zostały w § 2 tego przepisu. Określona w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada związania granicami skargi kasacyjnej oznacza również związanie wskazanymi w niej podstawami zaskarżenia, które determinują zakres kontroli kasacyjnej, jaką Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP) - w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia. Skargę kasacyjną w niniejszej sprawie oparto wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, podkreślając błędne przesądzenie o wadliwości wydanej decyzji, a więc Sądowi I instancji zarzucając nieuprawnione rozstrzygnięcie w oparciu o art. 145 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Zarzut naruszenia wskazanego przepisu ustawy p.p.s.a. powiązano w pierwszej kolejności z zarzutem naruszenia art. 107 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1425) zwanej dalej u.d.i.p., wskazując na nieuzasadnione przyjęcie, że decyzja nie zawiera precyzyjnego rozstrzygnięcia z powodu niewymienienia w sentencji wszystkich tych fragmentów informacji będącej przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej, które zawierają i takie, które nie zawierają tajemnicy przedsiębiorstwa. Zarzut ten nie mógł odnieść skutku w realiach niniejszej sprawy. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 107 § 1 k.p.a. decyzja zawiera: 1) oznaczenie organu administracji publicznej; 2) datę wydania; 3) oznaczenie strony lub stron; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego – kwalifikowany podpis elektroniczny; 9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego – pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Powołany przepis art. 107 § 1 k.p.a. składa się zatem z 9 kolejnych punktów, określających kolejne, niezbędne elementy decyzji administracyjnej. Przypomnieć należy, że przez podstawę kasacyjną należy rozumieć konkretny przepis prawa, którego naruszenie przez Sąd I instancji zarzuca skarga kasacyjna. W odniesieniu do przepisu, który nie stanowi jednej zamkniętej całości, a składa się z ustępów, punktów i innych jednostek redakcyjnych, wymóg skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej jest spełniony wówczas, gdy wskazuje ona konkretny przepis naruszony przez sąd pierwszej instancji, z podaniem numeru artykułu, ustępu, punktu i ewentualnie innej jednostki redakcyjnej przepisu (por. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r., II FSK 557/07; Lex nr 422065; wyrok NSA z dnia 7 marca 2014 r., II GSK 2019/12, LEX nr 1495144; wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2013 r., II OSK 552/12, LEX nr 13562450; wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., II GSK 1573/12, LEX nr 1354882; wyrok NSA z dnia 27 marca 2012 r., II GSK 218/11, LEX nr 1244607; wyrok NSA z dnia 8 marca 2012 r., II OSK 2496/10, LEX nr 1145608; wyrok NSA z dnia 14 lutego 2012 r., II OSK 2232/10, LEX nr 1138117). Warunek przytoczenia podstawy zaskarżenia i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody zmuszające Sąd kasacyjny do domyślania się, który przepis skarżący miał na uwadze, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego lub procesowego. Naruszony przez Sąd I instancji przepis musi być wyraźnie wskazany, gdyż w przeciwnym razie ocena zasadności skargi kasacyjnej nie jest możliwa. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej i nie ma w związku z tym kompetencji do dokonywania za wnoszącego skargę kasacyjną wyboru, który przepis prawa został naruszony i dlaczego. Stanowi to powinność autora skargi kasacyjnej, który jest profesjonalnym pełnomocnikiem strony (por. wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r., II FSK 557/07; Lex nr 422065; wyrok NSA z dnia 6 lutego 2014 r., II GSK 1669/12, LEX nr 1450654; wyrok NSA z dnia 14 marca 2013 r., I OSK 1799/12, LEX nr 1295809; wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2014 r., II OSK 1977/12, LEX nr 1502246). W realiach niniejszej sprawy wadliwa konstrukcja zarzutu, w którym nie sprecyzowano konkretnej jednostki (względnie jednostek) redakcyjnej art. 107 § 1 k.p.a., nie uniemożliwiała jednak Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odniesienia się do istoty postawionego zarzutu ze względu na rozwiniętą w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentację pozwalającą przyjąć, że w istocie zarzut ten dotyczył błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że organ naruszył art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym "Decyzja zawiera rozstrzygnięcie". Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał w tym względzie na uwadze pogląd wyrażony w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. (I OPS 10/09), a sprowadzający się do stanowiska o dopuszczalności zrekonstruowania wadliwie skonstruowanego zarzutu skargi kasacyjnej, jeśli pozwala na to treść jej uzasadnienia. Zrekonstruowany w powyższy sposób zarzut skargi kasacyjnej, dotyczący nieuprawnionego stwierdzenia przez Sąd I instancji naruszenia art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. (w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) nie mógł być jednak uznany za skuteczny. Skarżący kasacyjnie usiłuje bowiem dowieść, że w wyniku zastosowania powyższych przepisów możliwe było wydanie decyzji, która uchylając decyzję pierwszoinstancyjną w części, w rzeczywistości nie musiała w swym rozstrzygnięciu precyzyjnie określać zakresu, w jakim uchylono nią poprzedzającą ją decyzję. Bez wątpienia - skoro decyzja wydana w pierwszej instancji odmawiała w całości udostępnienia informacji, a wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy zaskarżona decyzja uchylała ją w części – to nie tylko zbędne, jak uznaje organ, ale nawet nieuprawnione byłoby zawarcie w rozstrzygnięciu szczegółowego określenia zakresu informacji, która podlegała udostępnieniu. Udostępnienie informacji publicznej następuje bowiem w drodze czynności materialnotechnicznej, a rozstrzygnięcie w formie decyzji w tego rodzaju sprawach może ograniczać się wyłącznie do odmowy udostępnienia informacji publicznej. Nietrafnie jednak organ dalej wywodzi, że rozstrzygnięcie o odmowie udostępnienia informacji publicznej, wydawane w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, może zostać ograniczone do wskazania: "uchylam własną decyzję z dnia [..] maja 2019 r. w części, tj. w zakresie, w jakim odmawia udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej obejmującej te fragmenty wyroku w sprawie z wniosku [..] i [..] przeciwko Rzeczpospolitej Polskiej (sprawa [..]), które nie zawierają informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa". Taka treść rozstrzygnięcia nie pozwala stwierdzić, w jakim zakresie odmówiono udostępnienia informacji publicznej. Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie decyzji jest jednym z jej konstytutywnych elementów, tj. elementów przesądzających o bycie prawnym decyzji. Jako takie musi być zredagowane w sposób jasny i zrozumiały dla adresata decyzji i niewymagający dodatkowych wyjaśnień ze strony organu, a także nie pozostawiać wątpliwości co do zakresu przyznanego prawa lub nałożonego obowiązku. Rozstrzygnięcie powinno być tak sformułowane, aby było zrozumiałe dla stron bez uzasadnienia (zob. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, Gdańsk 2020, art. 107, teza 10, Lex 2020). W wyroku z dnia 10 stycznia 2017 r., II OSK 910/15, LEX nr 2248150, NSA stwierdził, że rozstrzygnięcie jest jednym z najważniejszych, immanentnych składników decyzji (postanowienia) i nie jest możliwe zastąpienie go uzasadnieniem decyzji. Również rozstrzygnięcie decyzji administracyjnej, w którym organ odmawia wnioskodawcy skorzystania z konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, nie może powodować wątpliwości co do faktycznego zakresu rozstrzygnięcia. Jakkolwiek uzasadnienie decyzji odmownej (gdyż tylko taka decyzja, poza decyzją o umorzeniu postępowania, może być wydana w sprawach dostępu do informacji publicznej) stanowi jej obowiązkowy element, to rolą uzasadnienia jest wyjaśnienie motywów rozstrzygnięcia, a nie inkorporowanie tego rozstrzygnięcia ani w części, ani w całości. Nie z uzasadnienia ma wynikać konkretne rozstrzygnięcie organu, lecz z sentencji decyzji. Nie można, nawet w prawidłowym i precyzyjnym uzasadnieniu decyzji, doszukiwać się władczego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach strony. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu skarżącego kasacyjnie, że z uwagi na obszerność dokumentu będącego przedmiotem wniosku, zredagowanie sentencji decyzji w taki sposób, aby była jak najbardziej przystępna wymagało niewymieniania w niej wszystkich tych fragmentów wyroku, które nie zawierają tajemnicy przedsiębiorcy, tj. takich, co do których uchylona została decyzja wydana przez Ministra w I instancji. Niezależnie od tego, że wyrok arbitrażowy liczy [..] akapity, argumentacja, że decyzja wymieniająca w sentencji fragmenty, które zostały objęte odmową udostępnienia byłaby mało przystępna, nie zasługuje na aprobatę. Nie zmienia tego fakt, że w uzasadnieniu decyzji zostały szczegółowo wyliczone jednostki redakcyjne wyroku, które z uwagi na ochroną tajemnicy przedsiębiorcy nie zostały udostępnione skarżącemu. W doktrynie i orzecznictwie trafnie podkreślono, że rozstrzygnięcia decyzji nie można wyprowadzać z treści jej uzasadnienia (wyrok NSA z 12 kwietnia 1999 r., IV SA 1886/96, LEX nr 48694; P. M. Przybysz [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Gdańsk 2019, art. 107, teza 17, Lex 2020). Niewątpliwie decyzja zaskarżona do Sądu I instancji nie zawiera precyzyjnego rozstrzygnięcia pozwalającego na podstawie treści tego rozstrzygnięcia, bez konieczności analizy uzasadnienia zaskarżonej decyzji, ustalić zakresu informacji publicznej, której udostepnienia odmówiono. Sąd I instancji prezentując takie stanowisko i uchylając w związku z nim zaskarżoną decyzję nie naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., co oznacza, że zarzut naruszenia tych przepisów okazał się zarzutem niezasadnym. Nie mógł być również uwzględniony drugi zarzut skargi kasacyjnej, tj. zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że uzasadnienie decyzji jest wadliwe (...), podczas gdy skarga na ww. decyzję winna była być – w ocenie strony skarżącej kasacyjnie - oddalona. Pomijając kwestię analogiczną do tej, która została zasygnalizowana wyżej w odniesieniu do pierwszego zarzutu skargi kasacyjnej, tj. nieprecyzyjnego powołania w treści zarzutu przepisu art. 107 § 1 k.p.a. bez wskazania konkretnej jednostki redakcyjnej tego przepisu, wskazać należy, że uzasadniając ten zarzut organ skarżący kasacyjnie stwierdził, że Sąd nietrafnie uznał uzasadnienie decyzji za wadliwe. Tymczasem żadna z jednostek redakcyjnych art. 107 § 1 nie określa sposobu redagowania uzasadnienia. Z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. wynika jedynie, że decyzja ma zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Sąd I instancji stwierdzając, że poważnym uchybieniem w zakresie uzasadnienia decyzji było niewskazanie przez organ wszystkich elementów żądanej informacji, które w jego mniemaniu stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i oparcie się w tym zakresie na treści pism zawierających stanowisko spółek, ocenił prawidłowość sporządzenia uzasadnienia decyzji w zakresie wyjaśnienia podstawy stanowiska organu w sprawie i to w sprawie z zakresu dostępu do informacji publicznej. Zarzut stwierdzenia naruszenia art. 107 § 1 (pkt 6) k.p.a. bez powiązania błędnego przyjęcia przez Sąd wadliwości uzasadnienia decyzji z art. 107 § 3 k.p.a., zgodnie z którym "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa" oraz z przepisami u.d.i.p., wyposażającymi organ w kompetencję do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, nie mógł skutecznie podważyć wyżej powołanego stanowiska Sądu I instancji. Stanowisko Sądu I instancji dotyczące nieprawidłowości konstrukcyjnej uzasadnienia zaskarżonej do niego decyzji nie mogło być zwalczane zarzutem naruszenia art.107 § 1 (pkt 6) k.p.a., który dotyczy wyłącznie elementów decyzji administracyjnej, a nie wymogów prawnych stawianych jej uzasadnieniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako niemającą uzasadnionych podstaw, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. W zakresie wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do ich zasądzenia. Zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Niemniej jednak do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 p.p.s.a.). Sąd powinien każdorazowo rozważyć, czy czynność, która spowodowała koszty była w ujęciu obiektywnym potrzebna do realizacji praw strony oraz czy i do jakiego poziomu poniesione koszty stanowiły także z obiektywnego punktu widzenia wydatek konieczny (zob. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., I OZ 498/08, LEX nr 494311). W okolicznościach niniejszej sprawy, w której skarżący nie poniósł kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, a innych kosztów postępowania nie wykazał, brak było podstaw do uwzględnienia jego wniosku o zasądzenie tych kosztów, zwłaszcza w sytuacji, gdy odpowiedź na skargę kasacyjną sporządził osobiście.