Ppolska.starec← UrzadnikLog in

IV SA/Wa 2115/20

Administrative courts2020-12-18
Case number
IV SA/Wa 2115/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Judgment date
2020-12-18
Type
Postanowienie WSA w Warszawie

Judges

Anna Sękowska

Ruling

Odrzucono skargę

Judgment text

SENTENCJA |POSTANOWIENIE | , Dnia 18 grudnia 2020 roku, , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Anna Sękowska, , , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 roku, na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi P. L., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z dnia [...] lipca 2020 r., znak [...], w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, postanawia:, , odrzucić skargę;, zwrócić skarżącemu P. L. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi., , UZASADNIENIE P. L., dalej "skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W wykonaniu zarządzenia z 30 października 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 10 listopada 2020 r.(k.51). W dniu 11 listopada skarżący za pośrednictwem platformy ePUAP przesłał pismo przewodnie wraz z załącznikami, w tym skargę. Jednak skarżący podpisał jedynie pismo przewodnie, nie podpisując załączników, w tym skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2 b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Z akt sprawy wynika, że w wykonaniu zarządzenia z 30 października 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zakreślono siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2020 r. Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 17 listopada 2020 r. W terminie otwartym skarżący za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 11 listopada 2020 r. przesłał pismo, wyjaśniające iż uzupełnia braki formalne skargi. Jednak nadmienić trzeba, że skarżący podpisał jedynie pismo przewodnie, skarga dołączona do ww. pisma jako załącznik nie została podpisana. Tym samym uznać należy, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, do którego został wezwany. Wskazać trzeba, za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że ze względu zaś na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2 b p.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, tj. w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. NSA wyjaśnił, że platforma ePUAP nie pozwala technicznie na podpisywanie załączników do wysyłanej korespondencji. W tym celu należy skorzystać z zewnętrznego narzędzia (tzw. Podpisywarka), do którego odwołuje się sam ePUAP – użytkownik przed zalogowaniem dostaje dużą informację: czy chce zalogować się na swoje konto, czy też podpisać plik. W sensie informatycznym ePUAP posługuje się określonym formatem pisma (pismo ogólne - w realiach niniejszej sprawy odpowiednik pisma przewodniego). Użytkownik może w takim piśmie zawrzeć swoje stanowisko i z poziomu ePUAP podpisać to pismo podpisem zaufanym czy podpisem kwalifikowanym. W przypadku dodania do tego pisma załącznika, z poziomu platformy ePUAP nie da się tego załącznika podpisać – należy wcześniej skorzystać ze wskazanego rozwiązania, czyli Podpisywarki. Wystarczy prosta próba – jeżeli wyślemy pismo ogólne, do którego dołożymy załącznik (np. skarga) po czym podpiszemy to pismo ogólne to "wyciągnięcie" (wyodrębnienie) załącznika – np. poprzez jego zapisanie na dysku celem przesłania dalej – pokaże, że nie jest on podpisany. Stąd też ustawodawca w art. 46 § 2b p.p.s.a. nałożył obowiązek podpisywania załączników. Strona, składając skargę do organu, może wpisać jej treść w formularz pisma ogólnego (dokument w formacie XML) lub załączyć w postaci pliku (doc, pdf itp.) do tego formularza. Nie ma technicznej możliwości przesłania samego pliku – to zawsze będzie załącznik do formularza pisma ogólnego. Formularz jest kontenerem, który zawiera w sobie części składowe w postaci plików – załączniki. Tym wskazać trzeba, że platforma ePUAP jest pozbawiona technicznych możliwości nadesłania samego załącznika (bez jego uprzedniego "zapakowania" do formularza pisma ogólnego), jak również podpisania załącznika do formularza pisma ogólnego. O ile formularz pisma ogólnego można podpisać zarówno podpisem zaufanym, jak i kwalifikowanym, o tyle nie ma technicznej możliwości podpisania z poziomu ePUAP załącznika. Brak technicznej możliwości podpisania załącznika z poziomu ePUAP nie wyklucza w ogóle możliwości podpisania takiego dokumentu w innym miejscu, a następnie dołączenie do korespondencji. Należy zwrócić także uwagę na to, że strona nie musi załączać żadnych dodatkowych plików – treść jej żądania może być zawarta w piśmie ogólnym, które można podpisać w wymagany sposób. Ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. (postanowienie NSA z 26 listopada 2020 r., sygn. akt I OZ 987/20). Podobne stanowisko zostało wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I OZ 814/20, z dnia 13 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 884/20 oraz z dnia 26 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 938/20. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 odrzucił skargę, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu stronie cały wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.