IV SA/Wr 415/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 12 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji: w sprawie uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku, w sprawie wstrzymania wypłaty zasiłku dla bezrobotnych i w sprawie wznowienia wypłaty zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewoda D. , po rozpatrzeniu odwołania K. Z. od decyzji Starosty M. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji Starosty M. Nr [...] z dnia [...] r. orzekającej o uznaniu K. Z. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. oraz przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie na okres 6 miesięcy, uchylenia decyzji Starosty M. Nr [...] z dnia [...] r. o wstrzymaniu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. z powodu pozostawania w sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia w okresie krótszym niż 30 dni oraz uchylenia decyzji Starosty M. Nr [...] z dnia [...] r. orzekającej o wznowieniu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. w związku z potwierdzeniem gotowości do podjęcia zatrudnienia i o odmowie uznania K. Z. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. z powodu prowadzenia działalności gospodarczej, utrzymał kwestionowaną decyzję w mocy. Wyżej wskazana decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżący wniósł, za pośrednictwem Wojewody D. , skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono K. Z. w dniu [...] r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem skarga została nadana przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał w dniu [...] r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dniem wniesienia skargi na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest dzień jej złożenia w organie, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi lub nadania w urzędzie pocztowym. Skoro zatem skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, a strona skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.