I OPP 108/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Pocztarek Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi R. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w sprawie o sygnaturze II SAB/Rz 25/20 ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Sanoku w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE W dniu 1 września 2020 r. (data prezentaty) R. S.n wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA w Rzeszowie – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 25/20 z jego skargi na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Sanoku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że ww. skarga R. S. wraz z aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 15 maja 2020 r. (data prezentaty). Zarządzeniem z tego samego dnia sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Rz 25/20, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. W dniu 20 maja 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez podanie numeru PESEL. Jednocześnie doręczono skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2020 r. sygn. akt II SPP/Rz 123/20 rozpoznano wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zwalniając od kosztów sądowych i odmawiając ustanowienia radcy prawnego. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu przy piśmie z 15 czerwca 2020 r. Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał Prezesa Sądu Rejonowego w Sanoku do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącego pisma z 5 marca 2020 r. Po uzupełnieniu akt administracyjnych przez organ w dniu 12 sierpnia 2020 r. skierowano sprawę do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2020 r. W tych okolicznościach, skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo upływu trzydziestodniowego terminu na rozpoznanie sprawy z zakresu informacji publicznej, sprawa nie została zakończona. Skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania, nakazanie niezwłocznego rozpoznania sprawy i zasądzenie na jego rzecz kwoty 20000 złotych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Sprawa, której dotyczy rozpoznawana skarga na przewlekłość postępowania należy do spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 21 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, skargę w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Przepis ten nakłada na sąd administracyjny obowiązek rozpatrzenia skargi w określonym terminie. Należy jednak to rozumieć w ten sposób, że sąd rozpatruje skargę w powyższym terminie, jeżeli nie występują okoliczności, które uniemożliwiają rozpatrzenie skargi. Sąd nie może bowiem przystąpić do rozpoznania sprawy dopóki nie będzie ona gotowa do wyznaczenia. Wskazać tu należy, że trzydziestodniowy termin na rozpatrzenie skargi jest terminem procesowym i ma charakter instrukcyjny. Naruszenie tego terminu samo przez się nie uzasadnia stwierdzenia przewlekłości postępowania. Intencją ustawodawcy było skrócenie w tych sprawach, w stosunku do innego rodzaju spraw, czasu oczekiwania na rozpoznanie sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić o przewlekłości postępowania w rozumieniu art. 2 ustawy. Jak wynika z akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie podjął niezwłocznie niezbędne czynności mające na celu rozpoznanie sprawy. Przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponadto wzywał organ do uzupełniania nadesłanych akt administracyjnych. Nie sposób również nie zauważyć, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu w dniu 22 września 2020 r. Wyrokiem zapadłym na tym posiedzeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę R. S. Biorąc powyższe pod rozwagę, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podjęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w toku tego postępowania czynności były prawidłowe oraz dokonano ich w rozsądnych terminach, czym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki w rozumieniu ustawy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 stawy, orzekł jak w sentencji postanowienia