I SA/Sz 1025/11

SENTENCJA Dnia 16 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I W C na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. [...]utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K Nr [...] z [...]r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2011 r. małżonkom I i W Cm. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż ww. decyzję organu odwoławczego doręczono w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 13 kwietnia 2011 r., po dwukrotnym awizowaniu przesyłki zaadresowanej do Iy Cej. Pismami procesowymi z dnia 15 listopada 2011 r. I i W Ccy złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o jej uchylenie w całości. Do skargi załączono kopie pism z dnia 24 października 2011 r. kierowanych przez skarżących do organu podatkowego II instancji o doręczenie ww. decyzji oraz odpowiedz organu odwoławczego z dnia 4 listopada 2011 r. zawierające odmowę ponownego doręczenia decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 53 p.p.s.a. skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W wyniku analizy znajdującego się w aktach administracyjnych potwierdzenia odbioru korespondencji zaadresowanej do I C, Sąd uznał, iż skarżąca uchybiła terminowi określonemu w art. 53 p.p.s.a., co czyni jej skargę niedopuszczalną. Trzydziestodniowy termin do zaskarżenia ww. decyzji organu odwoławczego liczony od dnia 13 kwietnia 2011 r. upływał w dniu 13 maja 2011 r. Skarżąca dopiero pismem z dnia 15 listopada 2011 r. wystosowała skargę na decyzję z dnia 25 marca 2011 r. i nie ubiegała się o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wobec tego spóźniona w rozpoznawanej sprawie skarga I C podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził również, niedopuszczalność skargi Wa Cego. Z pisma skarżącego z dnia 15 listopada 2011 r. oraz z akt sprawy wynika, iż przedmiotowej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., skarżącemu nigdy nie doręczono. O fakcie tym świadczy przede wszystkim treść zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję, przesyłkę bowiem zaadresowano jedynie do I C. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2007 r. sygn. akt II FSK 244/06, iż w przypadku decyzji wymiarowej dotyczącej podatku od nieruchomości wchodzącej w skład wspólnego majątku małżonków decyzja taka powinna być sporządzona w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach z wykazaniem obu małżonków i każdy z małżonków winien taką decyzję otrzymać. W konsekwencji, brak doręczenia decyzji ostatecznej W C pozbawia go możliwości zaskarżenia jej do Sądu w celu zbadania jej legalności. Wobec powyższego, skargę jako niedopuszczalną, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 6 p.p.s.a. należało odrzucić.