II OZ 971/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 471/20 o odrzuceniu skargi B. B. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu kontenerowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 471/20 odrzucił skargę B. B. (dalej określanej jako skarżąca) na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] (znak [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu kontenerowego. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniami Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lipca 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W obu przypadkach na wykonanie wezwań zakreślono termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżąca nie nadesłała odpisu skargi, nie uiściła również wymaganego wpisu, co skutkowało odrzuceniem skargi przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.). Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła zażalenie na to postanowienie, zaskarżając orzeczenie w całości. Pełnomocnik podniósł zarzut naruszenia przez Sąd art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. (powinno być art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) i stwierdził, że skarżąca jest przekonana o dołączeniu do skargi jej odpisu, zatem nie było podstaw do wezwania do jego uzupełnienia. W oparciu o ten zarzut pełnomocnik wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W piśmie procesowym z dnia 7 października 2020 r. pełnomocnik podniósł dodatkowo zarzut naruszenia przez Sąd art. 47 § 1 P.p.s.a. W ocenie pełnomocnika skoro stronami postępowania jest skarżąca oraz organ, to należało załączyć jeden odpis skargi, co skarżąca uczyniła. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei z treści art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom, jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odrzucił skargę. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez dołączenie jednego dodatkowego odpisu skargi w zakreślonym przez Sąd terminie. Ustalenia w tym zakresie, dające jednocześnie podstawę do odrzucenia skargi, znajdują potwierdzenie w aktach sprawy. Zażalenie zaś nie zawiera argumentacji pozwalającej na przyjęcie odmiennego niż Sąd pierwszej instancji stanowiska. Pełnomocnik kwestionuje w zażaleniu, że brak było podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, bowiem według skarżącej odpis ten został dołączony do skargi. Odnosząc się do tego zarzutu należy przede wszystkim zauważyć, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący i organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 32 P.p.s.a.). Jednakże w myśl 12 P.p.s.a. ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Zatem wynikający z art 47 § 1 P.p.s.a. obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, odnosi się także do uczestników postępowania. Taki status w niniejszej sprawie mają Miasto [...] i Skarb Państwa. Bezspornym zaś jest, że skarżąca dołączyła do skargi tylko jeden odpis skargi, zamiast wymaganych dwóch. Zasadnie Sąd nie wzywał o dalszy odpis z przeznaczeniem dla organu, skoro za jego pośrednictwem wniesiono skargę do sądu. Niewykonane więc przez skarżącą wezwania z dnia 1 lipca 2020 r. do uzupełnienia braku skargi obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Prawidłowo bowiem przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, odpisu skargi, uniemożliwia nadanie tej skardze dalszego biegu. Pogląd ten znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014 r. nr 3, poz. 39). Należy jeszcze zwrócić uwagę Sądowi pierwszej instancji na potrzebę wskazywania prawidłowej podstawy prawnej rozstrzygnięcia, gdyż w przedmiotowej sprawie - oprócz powołanego art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - podstawę odrzucenia skargi stanowił także art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarżąca pomimo wezwania w wyznaczonym terminie nie uiściła wpisu od skargi, na co wskazał Sąd pierwszej instancji. Kwestia ta nie ma znaczenia dla wyniku sprawy, gdyż pełnomocnik skarżącej w zażaleniu nie kwestionuje zasadności odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.