II SA/Wa 1429/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. R. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2005 r. o sygn. akt II SA/Wa 1147/05 postanawia -odrzucić skargę- UZASADNIENIE W dniu 6 sierpnia 2007 r. W. R. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2005 r. o sygn. akt II SA/Wa 1147/05, wydanym w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej (sygn. akt II SA/Wa 1147/05). Skargę o wznowienie postępowania uzupełnioną pismem procesowym z dnia 30 sierpnia 2007 r. W. R. uzasadnił pogarszającym się stanem zdrowia oraz trudną sytuację materialną. Pismem z dnia 5 września 2007 r., doręczonym w dniu 11 września 2007 r., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wskazania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania: podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wymienionym wyżej wyrokiem oraz jej uzasadnienia, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania a także żądanie uchylenia lub zmiany orzeczenia. Wezwanie niniejsze przesłane zostało do wiadomości skarżącemu. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik poinformował, że po wyjaśnieniu skarżącemu prawnych aspektów skargi o wznowienie postępowania, skarżący oświadczył, iż cofnie przedmiotową skargę. W piśmie procesowym z dnia 19 września 2007 r. skarżący cofnął skargę oraz ponownie wskazał na swoją trudną sytuację materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej również ppsa, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Stosownie zaś do art. 280 § 1 ppsa, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie z art. 280 § 2 ppsa, na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. W niniejszej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż skarga nie zawierała ani podstawy wznowienia (nie stanowi jej informacja o pogarszającym się stanie zdrowia i trudnej sytuacji materialnej), ani też nie powołano w niej okoliczności pozwalających stwierdzić, że zachowany został termin do jej wniesienia. W związku z tym, że w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1147/05 jest niedopuszczalna. Brak wskazania ustawowej podstawy wznowienia (art. 271 – art. 274 ppsa), jej uzasadnienia i powołania okoliczności pozwalających stwierdzić zachowanie terminu do wniesienia skargi czynią niemożliwym nadanie skardze dalszego biegu, a tym samym rozpoznanie jej przez Sąd. Odnosząc się zaś do wniosku o cofnięcie skargi o wznowienie postępowania stwierdzić należy, że w pierwszej kolejności ocenie Sądu podlega, w przypadku, gdy skarga została skutecznie wniesiona, badanie jej dopuszczalności. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 279 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.