II SA/Rz 1109/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i P. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia robót budowlanych związanych z remontem i przebudową budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem -postanawia- skargę odrzucić. UZASADNIENIE II SA/Rz 1109/06 UZASADNIENIE Skarżący K. i P. H. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu w wysokości 500 zł. należnego od wniesionej przez nich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r., nr [....] oraz do nadesłania 5 jej odpisów. Powyższe wezwania wraz z pouczeniami, iż nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 18 grudnia 2006 r. (dowód - zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenia odbioru wezwań). Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazane czynności nie zostały wykonane. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie zaś § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego taki sam skutek wywiera nieusunięcie pomimo wezwania braków formalnych skargi, która powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym - do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1, 57 § 1 i 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Skoro zatem skarżący nie zastosowali się do doręczonych im wezwań, wniesiona skarga nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia po myśli art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.