IV SA/Wa 999/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy postanawia: - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2013r. (IV SA/Wa 999/13) oddalił skargę K. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] marca 2013r. o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy. W dniu 5 września 2013r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu złożenia wniosku skarżący był zobowiązany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. We wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca oświadczył, że od dnia 22 czerwca 2013r. jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku. Stwierdzono, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez K. K. jest uzasadniony. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). K. K. znajduje się w skomplikowanej sytuacji życiowej. Nie posiada środków na poniesienie kosztów postępowania, tj. opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zauważyć należy, że na obecnym etapie postępowania skarżący nie jest (i nie będzie) zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek innych kosztów, bowiem postanowieniem z dnia 19 listopada 2013r. Sąd stwierdził prawomocność wyroku z dnia 29 sierpnia 2013r. W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.