I Ns 392/23

<p>Sygn. akt: I Ns 392/23</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> 1 kwietnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Nysie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Remigiusz Drzewiecki</p> <p>Protokolant:sekretarz sądowy Patrycja Szatanik</p> <p>po rozpoznaniu 13 marca 2025 r. na rozprawie w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">D. K. (1)</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">S. K. (1)</span> </p> <p>o podział majątku wspólnego</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>1.  dokonać podziału majątku wspólnego wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> i uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej wskutek rozwodu stron na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Opolu I Wydział Cywilny z 13 listopada 2014 r. sygn. I RC 341/14 w ten sposób, że:</p> <p>a) nieruchomość położoną w <span class="anon-block">N.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, gmina <span class="anon-block">N.</span>, powiat <span class="anon-block"> (...)</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, stanowiącą lokal mieszkalny, składający się z 2 pokoi, kuchni, łazienki z ubikacją i przedpokoju o łącznej powierzchni wraz z pomieszczeniami przynależnymi 65,0500 m^{<!-- -->2}, dla której w Sądzie Rejonowym w Nysie prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span>, wraz ze związanym z własnością tego lokalu udziałem w 12/100 w nieruchomości wspólnej, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span> o łącznej wartości 301 923 zł (trzysta jeden tysięcy dziewięćset dwadzieścia trzy złote) przyznać na wyłączną własność uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span>,</p> <p>b) nakłady i nasadzenia (altana ogrodowa, 1 grusza w wieku 50 lat, 1 czereśnia w wieku 50 lat, 1 jabłoń w wieku 50 lat, 1 wiśnia w wieku 17 lat, 2 porzeczki czarne w wieku 30 lat, 2 porzeczki czerwone w wieku 30 lat, 1 agrest w wieku 30 lat) o wartości 5000 zł (pięć tysięcy złotych), na <span class="anon-block">działce ogrodowej nr (...)</span> o powierzchni 320 m^{<!-- -->2} położonej na obszarze Rodzinnych <span class="anon-block">O.</span> Działkowych <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> objętej umową dzierżawy działkowej między ROD <span class="anon-block"> (...)</span>, a uczestnikiem <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, przyznać wyłącznie na rzecz uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span>;</p> <p>2.  ustalić, iż udziały stron w majątku wspólnym są równe,</p> <p>3.  wartość majątku wspólnego stron ustalić na 306 923 zł (trzysta sześć tysięcy dziewięćset dwadzieścia trzy złote);</p> <p>4.  zasądzić od wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> na rzecz uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> 1650 zł (tysiąc sześćset pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu nakładów z majątku osobistego uczestnika na majątek wspólny, płatne w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności;</p> <p>5.  zasądzić od uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na rzecz wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> 153 461,50 zł (sto pięćdziesiąt trzy tysiące czterysta sześćdziesiąt jeden złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem spłaty udziału wnioskodawczyni w majątku wspólnym płatne w 2 ratach: pierwsza rata w wysokości 76 730,75 zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy siedemset trzydzieści złotych siedemdziesiąt pięć groszy) płatna w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, druga rata w wysokości 76 730,75 zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy siedemset trzydzieści złotych siedemdziesiąt pięć groszy) płatna w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, nadto każda rata z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z nich;</p> <p>6.  nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Nysie od wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> 2126,42 zł (dwa tysiące sto dwadzieścia sześć złotych czterdzieści dwa grosze) tytułem części poniesionych przez Skarb Państwa kosztów postępowania;</p> <p>7.  nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Nysie od uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> 126,42 zł (sto dwadzieścia sześć złotych czterdzieści dwa grosze) tytułem części poniesionych przez Skarb Państwa kosztów postępowania;</p> <p>8.  oddalić wniosek wnioskodawczyni o zabezpieczenie spłaty poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą (...)</span>;</p> <p>9.  oddalić wniosek uczestnika o zasądzenie kosztów postępowania od wnioskodawczyni.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->We wniosku złożonym do Sądu Rejonowego w Nysie 14 czerwca 2023 roku, wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> </strong> reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o dokonanie podziału majątku wspólnego jej i uczestnika postępowania <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, składającego się z:</p> <p>a)  lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, położonego w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla którego Sąd Rejonowy w Nysie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą (...)</span> o wartości 350 000 zł – poprzez przyznanie na własność uczestnikowi,</p> <p>b)  uprawnienia do użytkowania <span class="anon-block">działki ogrodowej nr (...)</span> o powierzchni 320m^{<!-- -->2}, położonej na terenie Rodzinnego <span class="anon-block">O.</span> Działkowego <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> o wartości 15 000 zł – poprzez przyznanie na własność uczestnikowi,</p> <p>c)  ruchomości znajdujących się w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w postaci mebli, sprzętów, urządzeń, książek, obrazów, albumów o wartości 5000 zł – poprzez przyznanie na własność wnioskodawczyni.</p> <p> <span class="anon-block">D. K. (1)</span> wniosła o zasądzenie od uczestnika na jej rzecz dopłaty w wysokości 182 500 zł, płatnej w terminie trzech miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku zwłoki w zapłacie, a ponadto o orzeczenie na jej rzecz zabezpieczenia dopłaty, poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej do kwoty 182 500 zł w dziale IV <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span>, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Nysie dla <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>W uzasadnieniu wniosku <span class="anon-block">D. K. (1)</span> podała, że wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z 13 listopada 2014 roku, rozwiązano poprzez rozwód zawarte 4 lutego 1995 roku małżeństwo stron, w którym obowiązywał ustrój wspólności majątkowej, a w skład majątku wchodziły powyższe składniki, które pozostały w posiadaniu uczestnika zamieszkującego nadal w nieruchomości. Ponadto <span class="anon-block">D. K. (1)</span> wskazała, że podczas prób przedsądowego porozumienia się, uczestnik zaproponował jej nierówne udziału w majątku wspólnym, w stosunku 1/4 na jej rzecz, a 3/4 na rzecz uczestnika, co dla niej jest nie do zaakceptowania, gdyż to ona przyczyniła się do powstania majątku, bowiem w chwili zawarcia związku małżeńskiego wyłącznie ona dysponowała prawem do lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, który w trakcie trwania małżeństwa został zamieniony na lokal przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a w 2005 roku wykupiony od Gminy. Później wspólnie nabyli prawo do działki ogrodowej, na której posadowiono murowaną altanę i dokonano nasadzeń. Podano też, że wnioskodawczyni jest zainteresowana posiadaniem kwietnika, obrazu „koni w galopie”, wspólnego księgozbioru, urządzeń kuchennych oraz pamiątek rodzinnych, a uczestnik zabrania jej wstępu do mieszkania.</p> <p> <strong> <!-- -->W odpowiedzi na wniosek z 18 sierpnia 2023 roku (k. 27-34) uczestnik <span class="anon-block">S. K. (1)</span> </strong>reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia dopłaty poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej, oddalenie żądania w zakresie podziału składników w pkt b i c, ustalenie, że w skład majątku wspólnego wchodzi nieruchomość położona w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy w Nysie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą (...)</span> o wartości 200 000 zł, a nadto o ustalenie nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym w ten sposób, aby udział <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wynosił 3/4, a <span class="anon-block">D. K. (1)</span> 1/4. Tym samym, żądaniem uczestnika było dokonanie podziału majątku w taki sposób, aby przedmiotową nieruchomość przyznać na jego własność, z obowiązkiem spłaty <span class="anon-block">D. K. (1)</span> w wysokości 50 000 zł. Nadto, <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block">D. K. (1)</span> na swoją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, wraz z odsetkami ustawowym za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu odpowiedzi na wniosek <span class="anon-block">S. K. (1)</span> podał, że co do zasady nie sprzeciwia się wnioskowi, jednak ma odmienne stanowisko w zakresie składu i wartości majątku. W jego ocenie wartość nieruchomości nie przekracza 200 000 zł, a on sam od lat czynił na lokal nakłady w postaci opłat związanych z jego utrzymaniem, które powinny podlegać rozliczeniu. Ponadto, zakwestionował zasadność zaliczenia w skład majątku wspólnego prawa użytkowania działki ogrodowej oraz określenie wartości tego użytkowania na 15 000 zł, wskazując, że uczestnik samodzielnie uzyskał przydział użytkowania działki, który zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 254)">art. 254 k.c.</a> jest prawem niezbywalnym i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 33;art. 33 pkt. 3)">art. 33 pkt 3 k.r.</a>io. stanowi jego majątek osobisty. W zakresie ruchomości, uczestnik zaprzeczył aby w skład majątku wspólnego wchodziły takie, których łączna wartość wynosi 5000 zł, gdyż te wskazane przez wnioskodawczynię mają wartość jedynie sentymentalną, a szczególnie z uwagi na upływ czasu zostały zużyte lub w inny sposób utracone. Uzasadniając wniosek o ustalenie nierównych udziałów, <span class="anon-block">S. K. (1)</span> powołał się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 43;art. 43 § 2)">art. 43 § 2 k.r.</a>io. oraz okoliczność rozwodu z winy wnioskodawczyni, porzucenia przez nią rodziny, nie interesowania się rodziną i niewielki stopień przyczynienia się do powstania majątku wspólnego. W zakresie wniosku o udzielenie zabezpieczenia dopłaty na rzecz wnioskodawczyni poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej, według uczestnika nie uprawdopodobniono interesu prawnego w takim zabezpieczeniu, bowiem nie wykazano aby uczestnik podejmował jakieś kroki w celu sprzedaży mieszkania, stale w nim zamieszkuje i chce przejąć je na wyłączną własność, a zatem liczy się z koniecznością ewentualnej spłaty <span class="anon-block">D. K. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->W piśmie wnioskodawczyni z 3 października 2023 roku (k. 39-41)</strong>, odniosła się ona do twierdzeń uczestnika, zarzucając niewykazanie wskazywanych wartości składników majątku i podała, że żądanie ustalenia nierównych udziałów nie znajduje uzasadnienia. <span class="anon-block">D. K. (1)</span> w szczególności zaprzeczyła aby: porzuciła rodzinę, nie interesowała się nią przez wiele lat i nie przyczyniła się do powstania majątku wspólnego. Nadto podała, że prawo do działki ogrodowej zostało nabyte przez małżonków wspólnie, a następnie oboje na tej działce pracowali, a z poczynionych na niej nakładów uczestnik wciąż korzysta.</p> <p> <strong> <!-- -->Na rozprawie 13 marca 2025 roku (k. 179) strony zgodnie ustaliły, że wartość nakładów na ogrodzie działkowym wynosi 5000 zł. Ponadto strony ustaliły, że wobec rozliczeń ruchomości pozasądowo, w skład majątku wspólnego, który zostać ma podzielony, wchodzi jedynie nieruchomość położona w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz nakłady i nasadzenia na działce ogrodowej.</strong> W zakresie dokonania podziału, w tym nierównych udziałów, strony pozostały przy swoich dotychczasowych stanowiskach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">S. K. (1)</span> i <span class="anon-block">D. K. (1)</span> 4 lutego 1995 roku zawarli związek małżeński, w którym obowiązywał ustrój ustawowej wspólności majątkowej. Jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego <span class="anon-block">D. K. (1)</span> posiadała mieszkanie komunalne w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i tam strony zamieszkały po ślubie, przy czym mieszkała z nimi jeszcze córka <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z poprzedniego związku. Przed urodzinami wspólnego syna <span class="anon-block">S.</span>, w 1996 roku strony znalazły mieszkanie komunalne przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, a przydział tego lokalu nastąpił na oboje małżonków.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->wydruk z bazy PESEL_SAD Stanisława <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">D. K. (1)</span> k. 15-18v., przesłuchanie wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z 23 listopada 2023 roku k. 85v.-87, przesłuchanie uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z 1 lutego 2024 roku k. 106-108.</em> </p> <p>Na podstawie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego zawartej w formie aktu notarialnego 19 maja 2005 roku przed notariuszem <span class="anon-block">W. R.</span> rep. A 1400/2005, <span class="anon-block">S. K. (1)</span> i <span class="anon-block">D. K. (1)</span> nabyli w ramach ustawowej wspólności majątkowej <span class="anon-block">lokal mieszkalny nr (...)</span>, położony w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, składający się z: dwóch pokoi, kuchni, łazienki z ubikacją i przedpokoju, o łącznej powierzchni 65,05m^{<!-- -->2}, dla którego to lokalu Sąd Rejonowy w Nysie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą (...)</span>.</p> <p>Środki na wykup powyższego mieszkania pochodziły z oszczędności małżonków. Mieszkanie zostało wykupione od Gminy <span class="anon-block">N.</span> za 5 % wartości nieruchomości.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->wydruk <span class="anon-block">księgi wieczystej (...)</span> k. 8-9v., przesłuchanie wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z 23 listopada 2023 roku k. 85v.-87, przesłuchanie uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z 1 lutego 2024 roku k. 106-108.</em> </p> <p>W trakcie trwania wspólności ustawowej strony uzyskały prawo do ogrodu działkowego nr 82 na terenie Rodzinnego <span class="anon-block">O.</span> Działkowego <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, w czasie kiedy <span class="anon-block">S. K. (1)</span> pracował w Czechach, zajmowała się pielęgnacją tego ogrodu. Na działce po poprzednich właścicielach zostało sporo nasadzeń, dlatego część musiała zostać usunięta. W murowanej altance <span class="anon-block">S. K. (1)</span> zrobił toaletę. Wstawiono tam dwuosobową sofę.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->pismo <span class="anon-block"> (...) Związku (...)</span> z 7 listopada 2022 roku k. 42, przesłuchanie wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z 23 listopada 2023 roku k. 85v.-87, przesłuchanie uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z 1 lutego 2024 roku k. 106-108.</em> </p> <p> <span class="anon-block">D. K. (1)</span> pracowała jako laborantka. Kiedy została zwolniona z przychodni na Mariackiej, w ramach zwolnienia grupowego w 1999 roku, poszła na studia stacjonarne na kierunku finanse i zarządzenie. Podczas studiów otrzymywała stypendium socjalne, ale to <span class="anon-block">S. K. (1)</span> utrzymywał rodzinę. <span class="anon-block">S. K. (1)</span> zarobkował w Czechach, ale w takim systemie, że przyjeżdżał na weekendy. <span class="anon-block">D. K. (1)</span> otrzymywała dodatkowo świadczenie alimentacyjne na rzecz córki z poprzedniego związku.</p> <p>Małżonkowie <span class="anon-block">K.</span> wspólnie podjęli decyzję o podjęciu przez <span class="anon-block">D. K. (1)</span> działalności związanej z bezpośrednią sprzedażą środków czystości. Działalność ta jednak nie przynosiła dostatecznych zysków, wobec czego powstało zadłużenie.</p> <p>W związku z problemami finansowymi, <span class="anon-block">D. K. (1)</span> w 2006 roku wyjechała do <span class="anon-block">S.</span> w celach zarobkowych. Jej córka zorganizowała jej pracę, przy sprzątaniu hotelu w sezonie letnim. Właściciel jednak zaproponował jej przedłużenie umowy na kolejne miesiące.</p> <p>Po wyjeździe <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, <span class="anon-block">S. K. (1)</span> opłacał mieszkanie na Mariackiej 34/4. Ponadto na podłogach położono panele, na bieżąco malowano mieszkanie oraz wyremontowano łazienkę.</p> <p>Początkowo w pomocy w opiece nad małoletnim synem stron <span class="anon-block">S.</span> pomagała matka <span class="anon-block">D. K. (1)</span>. Później w pomoc nad małoletnim zaangażowały się siostry <span class="anon-block">S.</span>, w tym <span class="anon-block">K. Ż.</span>. Na początku, <span class="anon-block">D. K. (1)</span> przyjeżdżała do Polski kilka razy do roku. <span class="anon-block">S. K. (2)</span> trzy razy odwiedził matkę w <span class="anon-block">S.</span>. Raz poleciał z siostrzeńcem matki – <span class="anon-block">P. D.</span>. Wyjazd finansowany był przez <span class="anon-block">D. K. (1)</span>. W późniejszym okresie <span class="anon-block">D. K. (1)</span> spędziła z <span class="anon-block">S.</span> wczasy na <span class="anon-block">Wyspach K.</span> i w Tunezji.</p> <p> <span class="anon-block">D. K. (1)</span> nieregularnie wysyłała <span class="anon-block">S. K. (1)</span> pieniądze na utrzymanie syna. Przez ponad rok wysyłała pieniądze w granicach 600 zł, a w późniejszym okresie zaprzestała wysyłania pieniędzy.</p> <p>Szwagier <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wraz z żoną sporadycznie pożyczali <span class="anon-block">S. K. (1)</span> środki pieniężne rzędu 200-300 zł, kiedy brakowało mu do kolejnej wypłaty.</p> <p>Podczas pobytu w <span class="anon-block">S.</span> u <span class="anon-block">D. K. (1)</span> rozpoczął się problem alkoholowy, jednakże nie podjęła ona leczenia.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->zeznania świadka <span class="anon-block">S. K. (2)</span> z 16 listopada 2023 roku k. 80v.-81v., zeznania świadka <span class="anon-block">W. Ż.</span> z 16 listopada 2023 roku k. 81v.-82, zeznania świadka <span class="anon-block">B. S.</span> z 16 listopada 2023 roku k. 82-82v., zeznania świadka <span class="anon-block">K. Ż.</span> z 1 lutego 2024 roku k. 104-106, przesłuchanie wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z 23 listopada 2023 roku k. 85v.-87, przesłuchanie uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z 1 lutego 2024 roku k. 106-108.</em> </p> <p>W 2009 roku <span class="anon-block">S. K. (1)</span> po raz pierwszy złożył pozew rozwodowy. <span class="anon-block">D. K. (1)</span> przyjechała wówczas na rozprawę, jednakże ze względu na syna, <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wycofał powództwo. Po tej rozprawie, przez dalsze dwa lata <span class="anon-block">D. K. (1)</span> znowu zaczęła regularnie przesyłać <span class="anon-block">S. K. (1)</span> środki na utrzymanie syna. Były to kwoty rzędu 500 zł, czasem 300 zł. Następnie ponownie zaprzestała partycypowania w utrzymaniu <span class="anon-block">S. K. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->przesłuchanie uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z 1 lutego 2024 roku k. 106-108.</em> </p> <p>Wyrokiem wydanym przez Sąd Okręgowy w Opolu 13 listopada 2014 roku w sprawie z powództwa <span class="anon-block">S. K. (1)</span> przeciwko <span class="anon-block">D. K. (2)</span> o rozwód, sygn. akt I RC 341/14, rozwiązano przez rozwód związek małżeński <span class="anon-block">S. K. (1)</span> i <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, z winy pozwanej. W wyroku tym zasądzono także od <span class="anon-block">D. K. (1)</span> na rzecz małoletniego syna <span class="anon-block">S. K. (2)</span> alimenty w kwocie po 600 zł miesięcznie. Orzeczenie uprawomocniło się 5 grudnia 2014 roku.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 13 listopada 2014 roku sygn. akt I RC 341/14 k. 7-7v. </em> </p> <p>W 2014 roku u <span class="anon-block">D. K. (1)</span> zdiagnozowano cieśnię nadgarstka i zapalenie ścięgien. Z tego powodu w 2015 roku zrezygnowała z pracy i przebywała na zasiłku, a następnie otrzymywała w <span class="anon-block">S.</span> rentę inwalidzką. Korzystała wtedy z pomocy opiekunek, które pomagały w sprzątaniu mieszkania, zakupach i jedzeniu.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->przesłuchanie wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z 23 listopada 2023 roku k. 85v.-87.</em> </p> <p>Do 2013 roku opłata za dzierżawę <span class="anon-block">działki (...)</span> w ROD <span class="anon-block"> (...)</span> była regularnie uiszczana. W latach 2014-2016, działka była opuszczona, nie były wykonywane na niej żadne prace oraz nie uiszczano opłat.</p> <p> <span class="anon-block">S. K. (1)</span> 1 lipca 2017 roku złożył do ROD <span class="anon-block"> (...)</span> pismo informujące, że w 2014 roku ustał jego związek małżeński, a <span class="anon-block">D. K. (1)</span> wyjechała na stałe za granicę. Jednocześnie zwrócił się z prośbą o pozostawienie mu działki.</p> <p>Uchwałą Zarządu ROD <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 10 sierpnia 2017 roku ustanowiono <span class="anon-block">S. K. (1)</span> prawo do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> o powierzchni 320 m^{<!-- -->2}. Na jej podstawie <span class="anon-block">S. K. (1)</span> zawarł umowę na czas nieokreślony i od tamtej pory opłaty ogrodowe uiszczane są regularnie, w tym uregulował on zaległości za lata 2014-2017.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->pismo <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z 1 lipca 2017 roku k. 42v., pismo <span class="anon-block"> (...) Związku (...)</span> z 7 listopada 2022 roku k. 42, przesłuchanie uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z 1 lutego 2024 roku k. 106-108.</em> </p> <p>W związku ze śmiercią <span class="anon-block">I. G.</span> – matki <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, 10 listopada 2015 roku wyraziła ona zgodę na wypłatę pieniędzy z ubezpieczenia na konto jej syna <span class="anon-block">S. K. (2)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->oświadczenie <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z 10 listopada 2015 roku k. 45, zeznania świadka <span class="anon-block">S. K. (2)</span> z 16 listopada 2023 roku k. 80v.-81v. </em> </p> <p>Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Nysie <span class="anon-block">A. U.</span> 9 sierpnia 2016 roku wydał zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych od <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, przyznanych na rzecz <span class="anon-block">S. K. (2)</span> wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z 13 listopada 2014 roku, sygn. akt I RC 341/14, w wysokości 600 zł miesięcznie. W dniu wystawienia zaświadczenia, kwota zobowiązań dłużnika alimentacyjnego wynosiła 8400 zł.</p> <p>Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Nysie <span class="anon-block">A. U.</span> w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela <span class="anon-block">S. K. (2)</span> i Burmistrza <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block"> – (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> przeciwko <span class="anon-block">D. K. (1)</span> sygn. KMP 41/16 wydał 18 października 2016 roku postanowienie, zgodnie z którym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 825)">art. 825 k.p.c.</a> umorzył postępowanie egzekucyjne w zakresie roszczeń wierzyciela <span class="anon-block">S. K. (2)</span>. Jednocześnie komornik postanowił kontynuować postępowanie w zakresie roszczeń Burmistrza <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block"> – (...)</span> <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">D.</span> Świadczeń Rodzinnych i Alimentacyjnych. W uzasadnieniu podano, że 17 października 2016 roku <span class="anon-block">S. K. (2)</span> złożył w kancelarii wniosek o umorzenie w całości postępowania na jego rzecz.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych k. 78, postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Nysie <span class="anon-block">A. U.</span> z 18 października 2016 roku k. 43.</em> </p> <p> <span class="anon-block">D. K. (1)</span> 7 lipca 2021 roku dokonała na rzecz syna <span class="anon-block">S. K. (2)</span> przelewu środków w wysokości 1140,25 £, jednakże dwa dni później na jej rachunku odnotowano zwrot ich równowartości (<span class="anon-block"> (...)</span>,59 £).</p> <p> <span class="anon-block">S. K. (1)</span> zakupił <span class="anon-block">S. K. (2)</span> samochód za około 10 000 zł. Ponadto, wspomagał syna finansowo kiedy był na studiach, a kiedy był młodszy, finansował też jego wakacje.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód</em> </strong> <em> <!-- -->: potwierdzenie operacji bankowych k. 46-46v., zeznania świadka <span class="anon-block">K. Ż.</span> z 1 lutego 2024 roku k. 104-106.</em> </p> <p>W listopadzie 2022 roku <span class="anon-block">D. K. (1)</span> za pośrednictwem radcy prawnego, zwróciła się do pełnomocnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span> z wolą ugodowego załatwienia sprawy podziału majątku wskazując przy tym, że chciałaby odzyskać mające dla niej wartość sentymentalną: dwa otwieracze do konserw i słoików, kwietnik „słup do kwiatków”, zdjęcia rodzinne z rodzicami i dziećmi, ewentualnie książki i ubrania. Nadto, 3 marca 2023 roku zwróciła się z propozycją spotkania celem ustalenia składników majątku wspólnego. W odpowiedzi datowanej na 22 marca 2023 roku, pełnomocnik <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wskazał, że z uwagi na istnienie ważnych powodów i stopień przyczynienia się do powstania majątku wspólnego, wolą jego mandanta jest ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym, w stosunku 1/4 do 3/4 na rzecz <span class="anon-block">S. K. (1)</span>.</p> <p>Kiedy w listopadzie 2023 roku <span class="anon-block">D. K. (1)</span> przyjechała do Polski, zatrzymała się w odpłatnych miejscach noclegowych.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> mail z 29 listopada 2022 roku k. 11, pismo z 3 marca 2023 roku k. 12, pismo z 22 marca 2023 roku k. 13, paragony fiskalne k. 70v. </em> </p> <p>W 2023 roku <span class="anon-block">S. K. (1)</span> wymienił stolarkę okienną w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, za którą poniósł koszt 3300 zł.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->umowa zamówienie z 5 maja 2023 roku k.101-102, <span class="anon-block">faktura nr (...)</span> k. 103.</em> </p> <p> <span class="anon-block">S. K. (2)</span> przekazał matce otwieracz do konserw, który posiadała jeszcze po swoim ojcu. Ponadto syn przekazał jej maszynę do szycia oraz umożliwił odbiór roweru.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->przesłuchanie <span class="anon-block">D. K. (1)</span> z 23 listopada 2023 roku k. 85v.-87.</em> </p> <p>Wartość rynkowa nieruchomości lokalowej - <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span>, położonego w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> wraz ze związanym z jego własnością udziałem w nieruchomości, (przy czym w dacie ustania wspólności ustawowej małżeńskiej było to prawo użytkowania wieczystego gruntu obejmującego <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> arkusz mapy 32 o obszarze 0,0202 ha oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali) – z uwzględnieniem stanu lokalu na 5 grudnia 2014 roku wynosi: 301 923 zł.</p> <p>Wartość udziału wynoszącego 1/2 części we własności tegoż lokalu wynosi: 150 961,50 zł.</p> <p>Wartość nakładów poniesionych przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span> po ustaniu wspólności ustawowej na nieruchomość wspólną wynosi: 3300 zł. Wymiana dwóch okien, nie miała jednak istotnego wpływu na wartość całego lokalu.</p> <p>Wartość naniesień i nasadzeń na <span class="anon-block">działce ogrodowej nr (...)</span> w ROD <span class="anon-block"> (...)</span> wynosi 5000 zł. Na działce znajdują się następujące nasadzenia: grusza, czereśnia i jabłoń w wieku 50 lat, wiśnia w wieku 17 lat, dwie porzeczki czarne, dwie porzeczki czerwone, oraz dwa agresty w wieku 30 lat.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->dowód: </em> </strong> <em> <!-- -->bezsporne, opinia biegłej sądowej <span class="anon-block">M. P.</span> z 12 września 2024 roku k. 116-171.</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Wniosek co do zasady zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Ustalając stan faktyczny, Sąd oparł się na dowodach dokumentarnych przedłożonych przez obie strony postępowania i na osobowych źródłach dowodowych, bowiem w sprawie przesłuchano wnioskodawczynię i uczestnika postępowania, których zeznania w przeważającej części znalazły odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Sąd dopuścił także dowód z zeznań świadków: syna stron <span class="anon-block">S. K. (2)</span>, szwagra uczestnika <span class="anon-block">W. Ż.</span>, sióstr uczestnika: <span class="anon-block">B. S.</span> i <span class="anon-block">K. Ż.</span> oraz siostrzeńca <span class="anon-block">D. P.</span> <span class="anon-block">D.</span>. Zeznania wszystkich świadków jawiły się jako wiarygodne. Świadkowie potwierdzili okoliczności wyjazdu <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, samodzielnej opieki uczestnika nad wspólnym synem, pomocy w tej opiece teściowej oraz przede wszystkim potwierdzili składniki majątku wspólnego stron, w tym okoliczność posiadania jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego przez wnioskodawczynię lokalu w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Świadkowie nie mieli jednak pełnej, jednoznacznej wiedzy co do źródła finansowania składników majątku.</p> <p>Ponadto w sprawie, Sąd zasięgnął wiedzy specjalistycznej biegłej sądowej z zakresu szacowania nieruchomości <span class="anon-block">M. P.</span>, która sporządziła opinię dotyczącą wyceny wartości nieruchomości położonej w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jako głównego składnika wspólnego majątku. Biegła dokonała ponadto wyceny nasadzeń na ogrodzie działkowym nr 82. Opinia biegłej była rzetelna, spójna i sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności w gospodarki nieruchomościami. Co istotne, strony ostatecznie nie zakwestionowały przedstawionych przez biegłą sądową kalkulacji.</p> <p>Przechodząc do materialnoprawnego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 31;art. 31 § 1)">art. 31 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 ()">k.r.</a>i o.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Stosownie do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 567;art. 567 § 3)">art. 567 § 3 k.p.c.</a>, do postępowania o podział majątku stosuje się odpowiednio przepisy o dziale spadku. Tak więc, stosując odpowiednio przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 684)">art. 684 k.p.c.</a>, skład i wartość majątku wspólnego ustala sąd. W ślad za nadal aktualnym stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z 27 sierpnia 1979 roku w sprawie III CRN 137/79, podział majątku wspólnego obejmuje przedmioty majątkowe stanowiące składniki tegoż majątku w chwili ustania wspólności ustawowej oraz istniejące w chwili dokonywania podziału. Z kolei zgodnie z postanowieniem z 19 czerwca 2009 roku w sprawie V CSK 485/08, przy jego dokonywaniu, nie uwzględnia się tych wspólnych składników majątkowych, które w czasie trwania wspólności ustawowej lub po jej ustaniu zostały zużyte zgodnie z prawem, natomiast uwzględnia się, ale tylko w ramach rozliczeń, tj. rachunkowo, składniki majątkowe, które zostały bezprawnie zbyte, zniszczone zużyte lub roztrwonione przez jedno z małżonków. W tym wypadku, przy podziale majątku wspólnego ich wartość podlega zaliczeniu na poczet udziału przypadającego drugiemu małżonkowi. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 k.r.</a>io. wprowadza ustawowe domniemanie równości udziałów małżonków w majątku, który był objęty wspólnością ustawową, aczkolwiek jak stanowi § 2 tego artykułu - z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku.</p> <p>Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że nie znalazł podstaw do uznania nierównych udziałów. Ustawodawca jako przesłankę ustalenia takowych, kładzie nacisk na przymiot „ważnych powodów”. Judykatura, w tym orzecznictwo Sądu Najwyższego, wielokrotnie podkreślała już, że odejście od zasady równości udziałów możliwe jest jedynie wtedy, gdy małżonek, przeciwko któremu skierowane jest żądanie, w sposób rażący i uporczywy nie przyczynia się do powstania bądź powiększenia majątku wspólnego stosownie do swoich sił i możliwości zarobkowych. Nie w każdym zatem przypadku istnienia różnicy w przyczynianiu się do powiększania majątku wspólnego przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 43;art. 43 § 2)">art. 43 § 2 k.r.</a>io. powinien znaleźć zastosowanie (przykładowo postanowienie z 30.11.1972 r, w sprawie III CRN 235/72). Linia orzecznicza ugruntowała się w tym kierunku, że o istnieniu ważnych powodów nie przesądza obciążająca jedno z małżonków wina rozkładu pożycia małżeńskiego, stwierdzona w wyroku rozwodowym lub orzekającym separację, ani ustalenie w wyroku unieważniającym małżeństwo, że jedno z małżonków zawarło je w złej wierze. Przy ocenie istnienia „ważnych powodów” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 43)">art. 43 k.r.</a>io. należy mieć na uwadze całokształt postępowania małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej w zakresie wykonywania ciążących na nich obowiązków względem rodziny, którą przez swój związek założyli.</p> <p>W realiach sprawy brak było podstaw, żeby odstąpić od zasady ogólnej równości udziałów małżonków w majątku wspólnym. Należy wskazać, że strony, szczególnie na początku związku razem dorabiały się majtku. Jak wykazano osobowymi źródłami dowodowymi, przed powstaniem wspólności majątkowej, wnioskodawczyni miała mieszkanie komunalne na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>, w którym rodzina zamieszkała po ślubie, a następnie kiedy rodzina miała się powiększyć, znaleziono mieszkanie przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Mieszkanie przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, wykupiono za jedynie 5 procent wartości przed wyjazdem wnioskodawczyni do <span class="anon-block">S.</span>. Należy mieć też na uwadze, że wnioskodawczyni nie straciła pracy jako laborantka ze swojej winy, a w ramach zwolnienia grupowego. <span class="anon-block">D. K. (1)</span> nie pozostawała bierna po zwolnieniu z pracy. Postanowiła bowiem podnosić swoje kwalifikacje, poszła na nieodpłatne studia stacjonarne, gdzie otrzymywała niewielkie stypendium socjalne. Przez kilka lat po zawarciu związku kobieta jednak pracowała i nie ma tutaj większego znaczenia, że uczestnik zarabiał dwa razy więcej. Niemalże nigdy nie jest też tak, że małżonkowie, osiągają identyczne dochody. Nie zawierali żadnych małżeńskich umów majątkowych, a więc w pełni akceptowali różnice w zarobkowaniu. Sytuacja kobiet na rynku pracy też jest specyficzna, szczególnie wtedy, kiedy decydują się na urodzenie dziecka. Istotne jest też to, że <span class="anon-block">D. K. (1)</span> dążyła do poprawy sytuacji materialnej rodziny, bowiem strony wspólnie uzgodniły, że podejmie się ona własnej działalności gospodarczej, polegającej na bezpośredniej sprzedaży środków czystości. To, że działalność okazała się nierentowna z winy wnioskodawczyni nie zostało wykazane. W ocenie Sądu była to zwyczajnie nietrafiona inwestycja, która nie przyniosła oczekiwanych zysków, za co nie można jednoznacznie przypisać winy <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, a wręcz przeciwnie, Sąd ocenia to w aspekcie dążenia do poprawy sytuacji rodziny. Jak wynika z całokształtu materiału dowodowego, wyjazd <span class="anon-block">D. K. (1)</span> do <span class="anon-block">S.</span>, spowodowany był sytuacją związaną z zadłużeniem po nierentownej działalności, a następnie pojawiła się okazja na dalsze zarobkowanie. Wyjazd ten, przynajmniej ten pierwszy, był znowu wspólną decyzją stron. Spójne w zeznaniach było także to, że początkowo wnioskodawczyni przesyłała środki na utrzymanie syna, a następnie ponowiła przesyłanie ich po pierwszej sprawie rozwodowej, z której jednak uczestnik się wycofał. Okoliczności na które powołuje się uczestnik, które dowodzić mają niewspółmiernego przyczyniania się do powstania majątku wspólnego, w tym problem z alkoholem <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, pojawiły się dopiero po jakimś czasie od jej wyjazdu. Natomiast składniki majątku wspólnego w postaci mieszkania i nakładów na ogrodzie działkowym zostały nabyte przed tym okresem, przed wyjazdem wnioskodawczyni do <span class="anon-block">S.</span>. Nie można wnioskodawczyni zarzucić przy tym trwonienia tego, czego dotychczas dorobiło się małżeństwo. Przyjąć zatem trzeba, że strony w równym stopniu przyczyniały się do powstania majątku wspólnego i brak jest podstaw do dokonania odstępstwa od reguły generalnej przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 k.r.</a> i o., zaś proporcje nierównych udziałów wskazywane przez uczestnika (3/4 do 1/4) jawią się jako rażąco wygórowane, stąd w punkcie 2 postanowienia ustalono, że udziały stron w majątku wspólnym są równe. Co zaś się tyczy składu tegoż majątku i sposobu jego podziału, to oba składniki, które w ramach wypracowanego wspólnie przez strony stanowiska, w postaci: nieruchomości położonej w <span class="anon-block">N.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dla której w Sądzie Rejonowym w Nysie prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span>, wraz ze związanym z własnością tego lokalu udziałem w 12/100 w nieruchomości wspólnej, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span> o łącznej wartości 301 923 zł, zgodnie z niekwestionowaną opinią biegłego sądowego, jak i nakłady i nasadzenia na <span class="anon-block">działce ogrodowej nr (...)</span> położonej na obszarze Rodzinnych <span class="anon-block">O.</span> Działkowych <span class="anon-block"> (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span>, dla których to strony wspólnie przyjęły wartość 5000 zł - przyznano na wyłączną własność uczestnika <span class="anon-block">S. K. (1)</span>. Te dwa składniki, implikują łączną wartość majątku wspólnego <span class="anon-block">D. K. (1)</span> i <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na 306 923 zł.</p> <p>Jak zaakcentowano we wstępnej części rozważań, Sąd uznał, że udziały małżonków <span class="anon-block">K.</span> w majątku wspólnym są równe. Skoro wartość majątku określono na 306 923 zł, a oba składniki przyznano na wyłączną własność <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, to należna <span class="anon-block">D. K. (1)</span> spłata z tytułu jej udziału w majątku wspólnym wyniosła połowę tej kwoty – 153 461,50 zł. Sąd uznał za racjonalne rozłożenie tej spłaty na dwie równe raty, pierwsza płatna w terminie 6 miesięcy od uprawomocnia się orzeczenia, druga w terminie 12 miesięcy. Taki sposób i terminy spłat zapewnią uczestnikowi odpowiedni czas na zgromadzenie środków, choć już sam inicjując uprzednie postępowanie w przedmiocie podziału majątku wspólnego musiał liczyć się z ewentualną spłatą, a jednocześnie zapewni <span class="anon-block">D. K. (1)</span> przysporzenie w znacznych kwotach, w stosunkowo krótkim odstępie czasu od wydania orzeczenia kończącego w sprawie. Wnioskodawczyni została nadto zabezpieczona w ten sposób, że w przypadku popadnięcia w opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego przez uczestnika, na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> może domagać się odsetek ustawowych za opóźnienie, choćby z tej przyczyny nie poniosła żadnej szkody.</p> <p>Odnośnie rozstrzygnięcia w zakresie rozliczeń nakładów uczestnika z majątku osobistego na majątek wspólny, podstawę stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 45)">art. 45 k.r.</a>io. W niniejszej sprawie potwierdzono stosownym potwierdzeniem płatności jak i opinią biegłej sądowej, że wartość nakładów poniesionych przez <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na nieruchomość wspólną wynosi 3300 zł. To z kolei oznacza, że <span class="anon-block">D. K. (1)</span> winna zwrócić uczestnikowi stosownie do swojego udziału – połowę tej wartości. Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.r.</a>io., każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może on żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Co do zasady nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, ale wyjątkowo można żądać zwrotu takich nakładów, jeżeli zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Od czasu prawomocnego rozwiązania małżeństwa stron, uczestnik wymienił w mieszkaniu stolarkę okienną, która to wykazana w sprawie, podlegała rozliczeniu w ramach nakładów poniesionych z majątku osobistego <span class="anon-block">S. K. (1)</span> na wspólną nieruchomość stron.</p> <p>Rozstrzygnięcie w przedmiocie ściągnięcia należności na rzecz Skarbu Państwa od stron postępowania, unormowane zostało w art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. W niniejszej sprawie poniesiono koszty związane z przeprowadzeniem dowodu z opinii biegłej sądowej, za którą biegła zawnioskowała o wynagrodzenie w wysokości 4252,84 zł. W sprawie zaliczkę w wysokości 2000 zł na ten cel uiścił dotychczas jedynie <span class="anon-block">S. K. (1)</span>, dlatego Skarb Państwa tymczasowo pokrył resztę tej kwoty, opiewającą na 2252,84 zł. W zakresie ostatniego punktu rozstrzygnięcia w sprawie Sąd zaznacza, że nie było podstaw do odstąpienia od ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania w nieprocesie. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">Art. 520 § 1 k.p.c.</a> stanowi, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. To natomiast oznacza, że należna dopłata na rzecz Skarbu Państwa z tytułu kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego, od <span class="anon-block">D. K. (1)</span> wynosi 2126,42 zł, a od <span class="anon-block">S. K. (1)</span> 126,42 zł.</p> <p>Sąd nie znalazł także podstaw do zabezpieczenia spłaty wnioskodawczyni poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą (...)</span>. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że uczestnik nie spłaci wnioskodawczyni. Zgodnie z zawartym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 212;art. 212 § 3;art. 212 § 3 zd. 1)">art. 212 § 3 zd. 1 k.c.</a> postanowieniem, z którego wynika, że jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia - wynika powinność orzekania o zabezpieczeniu wówczas, gdy brak zabezpieczenia mógłby narazić uprawnionego na niemożliwość zaspokojenia jego roszczenia. Regulacja ta ma charakter materialnoprawny, a udzielone zabezpieczenie jest jednym z elementów kształtujących sytuację prawną i wzajemne stosunki między byłymi współwłaścicielami na czas do całkowitego rozliczenia i definitywnego wyjścia ze współwłasności. Ustawodawca jednak odróżnia, że zabezpieczenie ma nastąpić tylko „w razie potrzeby”, nie jest zatem regułą. Ani wnioskodawczyni nie wykazała ewentualnych trudności w spłacie przez uczestnika, ani z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego nie wynika, aby <span class="anon-block">S. K. (1)</span> mógł mieć problem ze spłatą byłej żony. Jak już uprzednio akcentowano, <span class="anon-block">S. K. (1)</span> co najmniej od kilku lat świadomy jest konieczności tej spłaty.</p> <p>Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.</p> </div>