I OSK 2980/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku I. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 978/12 w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Starosty G. z dnia [...] listopada 2011 r. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 września 2012 r. oddalił wniesioną przez I. S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. I. S. złożyła od powyższego wyroku skargę kasacyjną. W piśmie z dnia 12 listopada 2012 r. zawarła natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Zasadność powyższego wniosku skarżąca kasacyjnie wywodziła z faktu, że w dniu [...] listopada 2012 r. otrzymała zawiadomienie o wszczęciu przez Starostę G. z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w związku z niepoddaniem się kontrolnym badaniom lekarskim. Stwierdziła, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegają wykonaniu w konsekwencji czego jest obowiązana poddać się badaniu lekarskiemu w celu stwierdzenia istnienia lub nieistnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, pomimo że kwestionuje zgodność tych decyzji z prawem. W ocenie wnioskodawczyni, niepoddanie się przez nią badaniu lekarskiemu spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. W razie zaś uwzględnienia skargi kasacyjnej może okazać się, iż nie było podstaw do wykonania ww. decyzji. Ponadto skutek w postaci poddania się badaniu lekarskiemu, pomimo tego iż nie było ku temu podstaw, jest nieodwracalny. W takim wypadku, ochrona praw skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym byłaby iluzoryczna, gdyż prowadzone przed nim postępowanie ulegałoby umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Zdaniem strony, charakter nałożonych na nią ww. decyzjami obowiązków wskazuje na to, iż skutek w postaci wykonania decyzji byłby nieodwracalny. Natomiast wstrzymanie się do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez skarżącą z wykonaniem nieprawomocnej decyzji spowoduje skutek w postaci utraty uprawnienia do kierowania pojazdami. Wyrządzenie po stronie znacznej szkody będzie ponadto wiązać się z koniecznością pokrycia przez nią kosztów przeprowadzonych badań w kwocie [...] zł oraz kosztów dojazdu na badania i utraconych zarobków, których - niezależnie od ich wyniku – nie odzyska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie zaś z treścią art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z konstrukcji ww. przepisu wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, sąd zaś może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W niniejszym przypadku strona nie wykazała jednak, że wykonanie kwestionowanych przez nią decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Nie budzi wątpliwości, że niepoddanie się przez stronę badaniom lekarskim o których mowa w zaskarżonej przez nią decyzji, może skutkować wydaniem decyzji o cofnięciu jej uprawnienia do kierowania pojazdami. Należy jednak wskazać, że to nie tyle decyzja o skierowaniu jej na badanie, lecz zachowanie samej strony spowoduje taki właśnie skutek. Samo przy tym wydanie decyzji o skierowaniu jej na badania nie przesądza od cofnięciu stronie powyższych uprawnień, nie jest bowiem jednoznaczne ze stwierdzeniem, iż stan jej zdrowia uniemożliwia prowadzenie pojazdów. Powoływane przez wnioskodawczynię skutki w tej sferze zależą więc wyłącznie od niej samej. Zatem to w jej zachowaniu, nie zaś w decyzji organu, należy upatrywać wskazywany we wniosku skutek w postaci wydania decyzji o cofnięciu prawa jazdy. Nie można przy tym uznać, że samo poddanie się opisanym w zaskarżonej decyzji badaniom stanowi trudny do odwrócenia skutek, o którym mowa w ww. przepisie. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim okresie czasu lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 12/04). W niniejszym zaś przypadku wykonanie kwestionowanej przez skarżącą kasacyjnie decyzji – w przypadku uchylenia tego aktu – będzie powodowało, że przedmiotowe badanie zostanie przeprowadzone w wyniku wydania wadliwego orzeczenia. Nie pozbawia zatem strony faktycznej możliwości przywrócenia stanu z przed daty ewentualnego wydania decyzji ostatecznej o cofnięciu jej uprawnienia do kierowania pojazdami z powodu niekorzystnego dla niej wyniku przeprowadzonych badań. W tym przypadku strona może bowiem skorzystać z możliwości wzruszenia w trybie nadzwyczajnym decyzji wydanej na skutek decyzji o skierowaniu jej na badania lekarskie z uwagi na uchylenie tej ostatniej. Nie jest pozbawiona zatem możliwości skutecznego wyeliminowania wadliwej decyzji o cofnięciu prawa jazdy. Nie można więc jednocześnie uznać, że w niniejszym przypadku zaistnieje nieodwracalny skutek w postaci ingerencji państwa w prawa podmiotowe skarżącej kasacyjnie, skoro będzie ona dysponować możliwościami przywrócenia stanu pierwotnego. Nieuzasadnionym również pozostaje zarzut wnioskodawczyni dotyczący wystąpienia po jej stronie znacznej szkody w postaci uszczuplenia jej majątku o równowartość kosztów przeprowadzonych badań, dojazdu do miejsca ich przeprowadzenia oraz równowartości utraconych w tym czasie zarobków. Strona nie wskazała bowiem żadnej okoliczności, która potwierdzałyby, że ich poniesienie wywrze istotny wpływ na jej sytuację finansową. Podkreślić bowiem należy, że ustawodawca w przytoczonym przepisie użył pojęcia "znacznej szkody". Bezzasadne zaś poniesienie przez wnioskodawczynię ww. kosztów wprawdzie będzie wiązało się z zaistnieniem po jej stronie szkody, jednak nie musi oznaczać, iż będzie ona znaczna. Okoliczność tej zaś strona w żaden sposób nie uzasadniła. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia