II SAB/Sz 172/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpatrzeniu w dniu 21 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 3 czerwca 2022 r. D. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie przyznania zasiłku celowego, zaś w odrębnym piśmie wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu podnosząc, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony swoich praw. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2022 r. Sąd wezwał Skarżącą do wykazania, czy przed wniesieniem skargi strona wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia. Przesyłka zawierająca pismo Sądu została doręczona Skarżącej w dniu 20 lipca 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 14). W tym samym dniu Skarżąca nadała do Sądu pismo, w którym opisała kwestię przesłania korespondencji do Sądu Rejonowego w M. Wydział Spraw Nieletnich. Do ww. pisma załączyła szereg załączników spośród, których nie było pisma ponaglającego organ do załatwienia wniosku. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi (brak poprzedzenia skargi środkiem zaskrzenia w postaci ponaglenia), zaś Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 9 listopada 2022 r. oddalił zażalenie Skarżącej na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. , poz. 735 ze zm- dalej "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. W przedmiotowej sprawie ww. warunek nie został spełniony. Z treści odpowiedzi na skargę organu jak i nadesłanych akt sprawy nie wynika, aby przed złożeniem skargi strona Skarżąca wniosła ponaglenie. Ponadto pomimo wystosowanego przez Sąd wezwania, Skarżąca nie wykazała, aby taki środek zaskarżenia wystosowała do organu wyższego stopnia. Żadne z nadesłanych w dniu 20 lipca 2022 r. pism nie stanowi bowiem ponaglenia. W tej sytuacji przyjąć należy, że Skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.