II SAB/Wa 308/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na bezczynność Szefa Służby Celnej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od aktu mianowania na stopień młodszego aspiranta celnego w korpusie aspirantów Służby Celnej postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. UZASADNIENIE Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., sygn. akt [...], wydanym w sprawie z powództwa M. J. o dokonanie zmiany aktu mianowania na stopień służbowy i zapłatę, Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział Pracy uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę zgodnie z wnioskiem strony powodowej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, Wydziału II. Jak wynika z treści pozwu z dnia 11 marca 2010 r. oraz pism procesowych pełnomocnika skarżącego z dnia 7 września 2010 r. i 8 listopada 2010 r., M. J. zarzutem wniesionej skargi uczynił bezczynność Szefa Służby Celnej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od wydanego w dniu [...] listopada 2009 r. przez Dyrektora Izby Celnej w [...]. aktu mianowania. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o umorzenie postępowania. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe organ wskazał, iż decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] rozpatrzył złożone przez skarżącego odwołanie od decyzji organu I instancji (aktu mianowania) utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzję tę organ doręczył pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 września 2011 r. (v. akta administracyjne przy sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2529/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpatrując niniejszą sprawę ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej na wstępie należy podkreślić, iż zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznacza treść art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W konsekwencji z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W sprawie ze skargi M. J. na bezczynność Szefa Służby Celnej, polegającej na nierozpatrzeniu odwołania skarżącego z dnia 8 grudnia 2009 r. od aktu mianowania wydanego przez Dyrektora izby Celnej w [...] w dniu [...] listopada 2009 r. bezspornym jest zatem, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem organ zobowiązany do rozpoznania odwołania rozpoznał je i nadał wydanemu rozstrzygnięciu procesową formę decyzji administracyjnej, a zdarzenie to wystąpiło już po wniesieniu skargi, to tym samym organ ten nie pozostaje już w bezczynności. W tej sytuacji ewentualne zobowiązanie organu przez Sąd do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) stało się niemożliwe. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów na podstawie zaś art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.