II SAB/Lu 83/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [..]. o przyznanie zasiłku celowego; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić T. W. przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Okoliczność powyższa zachodzi w sprawie niniejszej. Przedmiotem skargi T. W. jest bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania jej wniosku z dnia [..]. dotyczącego świadczeń z pomocy społecznej. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, postępowanie administracyjne w sprawie tego wniosku zostało zakończone decyzją Kierownika GOPS wydaną z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [..]. Nr [..]. Skoro dana sprawa administracyjna została załatwiona decyzją administracyjną w terminie określonym przez przepis art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), to oczywistym jest, iż organ administracji publicznej wywiązał się z jego podstawowego obowiązku, jakim jest załatwienie sprawy w trybie określonym przez Kodeks postępowania administracyjnego i tym samym nie można mówić tutaj o bezczynności tego organu administracji. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy w oparciu o art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.