Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II SO/Lu 14/20

Administrative courts2020-11-04
Case number
II SO/Lu 14/20
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Judgment date
2020-11-04
Type
Postanowienie WSA w Lublinie

Judges

Bogusław Wiśniewski

Ruling

Wymierzono organowi grzywnę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. w przedmiocie wymierzenia Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w [...] grzywny za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie skargi z dnia 6 lutego 2020 r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w [...] grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych; II. zasądzić od Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w [...] na rzecz S. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE W dniu 3 września 2020 r. S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego w [...] (dalej jako: "ZO PZŁ" lub "organ"), na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), grzywny w wysokości jednokrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, przyjmując za podstawę dane GUS za 2019 r., z powodu naruszenie przez ten podmiot normy prawnej zawartej w art. 54 § 2 p.p.s.a. Uzasadniając wniosek S. P. wskazał, że za pośrednictwem organu złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę dotyczącą bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia 10 grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skargę tę organ odebrał w dniu 6 lutego 2020 r. Termin do jej przekazania Sądowi upływał – jak obliczył skarżący – z dniem 20 lutego 2020 r. Według ustaleń skarżącego, skarga ta nie została dotychczas przekazana Sądowi. Do wniosku S. P. załączył kopię przedmiotowej skargi wraz z kopią potwierdzenia jej nadania przesyłka poleconą na adres ZO [...] w dniu 6 lutego 2020 r. przesyłka pocztową nr ([...]. W odpowiedzi na wniosek ZO PZŁ, reprezentowany przez Łowczego Okręgowego, wniósł o nieuwzględnienie wniosku. Wyjaśnił, że w biurze PZŁ w L. zatrudnionych jest trzech pracowników zajmujących się sprawami łowiectwa, przy czym jeden z tych pracowników od stycznia 2020 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim. Jednocześnie w okręgu [...] PZŁ zrzeszonych jest ponad 3 tys. myśliwych i Zarząd zajmuje się ich bieżącymi sprawami. Wobec ilości wniosków składanych przez S. P., [...] zmuszony byłby zatrudnić pracownika do ich obsługi. Na podstawie nr przesyłki widniejącego na przedstawionej przez S. P. kopii potwierdzenia nadania, Sąd ustalił za pomocą usługi "Śledzenie przesyłek" dostępnej na stronie internetowej Poczty Polskiej (https://emonitoring.poczta-polska.pl), że przedmiotowa korespondencja została doręczona adresatowi w dniu 7 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Trzydziestodniowy termin na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w powyższym przepisie, został w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skrócony przez ustawodawcę do 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. 1429 ze zm., dalej jako "u.d.i.p."). W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może natomiast orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że S. P. wniósł do tut. Sądu - za pośrednictwem ZO PZŁ - skargę z dnia 6 lutego 2020 r. na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej na wniosek z dnia 10 grudnia 2019 r. Skarga ta – jak wskazano powyżej – została doręczona organowi w dniu 7 lutego 2020 r. i dotychczas nie została przekazana Sądowi. Powyższe ustalenia potwierdzają zatem, że ZO PZŁ nie zrealizował obowiązku przekazania Sadowi skargi S. P. z dnia 6 lutego 2020 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Dodać należy, ze termin do wykonania tego obowiązku – zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. w zw. z art. 54 § 2 i art. 83 § 2 p.p.s.a. – upłynął w dniu 24 lutego 2020 r. Z tych względów wniosek o wymierzeniu ZO PZŁ grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało uznać za zasadny. Sąd nie przychylił się jedynie do wnioskowanej przez skarżącego wysokości grzywny uznając, że już grzywna w kwocie 300 złotych będzie adekwatna do skali naruszenia prawa przez ZO PZŁ w przedmiotowej sprawie. Ustalając wysokość grzywny Sąd uwzględnił wyjaśnienia ZO PZŁ dotyczące organizacji pracy tego podmiotu, mając przy tym na względzie, że w świetle poglądów orzecznictwa w sprawach dostępu do informacji publicznej w stosunku do zrzeszenia, jakim jest Polski Związek Łowiecki, nie można stosować takich samych wymogów, jak stawia się organom administracji (por. wyroki NSA: z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I OSK 1379/16, LEX nr 2401659; z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1974/14, LEX nr 1985794). Podkreślić należy, że orzeczona kwota grzywny mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i – w ocenie Sądu – jest wystarczająca dla osiągnięcia zarówno jej dyscyplinującego i represyjnego, jak i prewencyjnego celu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.