IX Ka 240/25

<p>Sygn. akt IX Ka 240/25</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">I. S.</span> został obwiniony o to, że w dniu 8 października 2023 r. około godz. 03:27 w <span class="anon-block">W.</span> na drodze publicznej tj. <span class="anon-block">ul. (...)</span> jadąc w stronę <span class="anon-block">ul. (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">Al. (...)</span> naruszył zasady przewidziane w art. 20 ust. 1 PRD w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki <span class="anon-block">R.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przekroczył dopuszczalną prędkość 50 km/h na obszarze zabudowanym o 47 km/h jadąc z prędkością 97 km/h, tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 92 a;art. 92 a § 2)">art. 92a § 2 kodeksu wykroczeń</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 20;art. 20 ust. 1)">art. 20 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym</a>.</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa, wyrokiem z dnia 21 stycznia 2025 r. sygn. akt VIII W 1922/23:</p> <p>I.  obwinionego <span class="anon-block">I. S.</span> uznał za winnego zarzucanego mu czynu stanowiącego wykroczenie z art. 92a § 2 k.w. i za to na podstawie art. 92 a § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1a k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1.000 zł (jednego tysiąca) złotych,</p> <p>II.  na podstawie art. 94 § 3 k.w. orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) miesięcy;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 k.p.w.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 k.p.w.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 (stu) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i kwotę 20,00 (dwudziestu) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków ponoszonych w toku czynności wyjaśniających oraz kwotę 100,00 (stu) złotych tytułem opłaty.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionego.</p> <p>Skarżący zaskarżył w/w wyrok Sądu Rejonowego w części co do środka karnego oraz zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 94 § 3 k.w. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na orzeczeniu wobec obwinionego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów na podstawie art. 94 § 3 k.w., w sytuacji, gdy obwiniony został uznany za winnego popełnienia czynu zabronionego wypełniającego znamiona z art. 92a § 2 k.w., który nie przewiduje możliwości orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdem, a równocześnie nie został uznany za winnego popełnienia wykroczenia wskazanego w art. 94 § 1 k.w.</p> <p>Skarżący podnosząc powyższy zarzut wniósł o zmianę wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięcia z punktu II (zakazu prowadzenia pojazdów na okres 6 miesięcy), zwolnienie obwinionego od obowiązku zapłaty kosztów na rzecz Skarbu Państwa związanych z postępowaniem odwoławczym oraz zasądzenie na rzecz obwinionego według norm przepisanych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez adwokata.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Złożony środek odwoławczy zasługiwał w całości na uwzględnienie z powodów w nim wskazanych.</p> <p>Zgodnie z art. 28 § 2 k.w., środki karne można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, a orzeka się je, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Zgodnie z art. 28 § 1 pkt 1 k.w., środkiem karnym jest zakaz prowadzenia pojazdów.</p> <p>Obwinionemu przypisano popełnienie wykroczenia z art. 92a § 2 k.w., tj. przekroczenie dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h. W przypadku tego wykroczenia brak jest przepisu szczególnego, który nakazywałby lub uprawniałby sąd do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, jak wymaga tego art. 28 § 2 k.w. Za podstawę prawą orzeczenia wskazanego środka karnego nie może zostać uznany art. 94 § 3 k.w. bowiem odnosi się on wyłącznie do wykroczenia określonego w art. 94 § 1 k.w., a więc do prowadzenia pojazdu mechanicznego bez uprawnienia. Sąd Rejonowy nie przypisał jednak obwinionemu popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 k.w., a tym samym brak było podstaw do zastosowania wobec obwinionego art. 94 § 3 k.w. i orzeczenia na tej podstawie prawnej zakazu prowadzenia pojazdów. Z uwagi na powyższe konieczna był zmiana zaskarżonego wyroku i uchylenie rozstrzygnięcia z puntu II, dotyczącego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.</p> <p>Z uwagi na uwzględnienie w całości środka odwoławczego, kierując się względami słuszności, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 § 1 k.p.w.</a>, zwolnił obwinionego w całości od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Uwzględniając w całości wniosek skarżącego, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 121;art. 121 § 1)">art. 121 § 1 k.p.w.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119;art. 119 § 2;art. 119 § 2 pkt. 1)">art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w.</a> oraz § 11 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego kwotę 840 złotych tytułem zwrotu wydatku na ustanowienie obrońcy w postępowaniu odwoławczym. Zaznaczenia wymaga, iż skarżący domagał się zasądzenia zwrotu wydatku „według norm przepisanych”. Nadto z uwagi na charakter sprawy, odznaczającej się prostotą, brak było podstaw do zasądzenia zwrotu wydatku w wysokości wyższej niż wynikająca ze stawki minimalnej.</p> <p>Mając na względzie powyższe, orzeczono jak w sentencji.</p> </div>