II SA/Go 667/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty dodatkowej za parkowanie pojazdu w strefie płatnego parkowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE Dnia [...] roku Z.K. złożył w Biurze S. w Z. reklamację nr [...], w której zakwestionował zasadność nałożonej na niego opłaty dodatkowej tytułem niewniesienia opłaty parkingowej. Pismem z dnia [...] roku Dyrektor Biura Strefy Płatnego Parkowania poinformował Z.K., iż nie znajduje podstaw do anulowania wskazanej wyżej opłaty dodatkowej. Z.K. nie zgadzając się ze stanowiskiem strony przeciwnej złożył odwołanie do Prezydenta Miasta Z., w którym podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko o nie zasadności nałożonej na niego opłaty dodatkowej. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Prezydent Miasta Z. pismem z dnia [...] roku, poinformował skarżącego, iż nie znajduje on podstaw do anulowania opłaty dodatkowej nałożonej tytułem niewniesienia opłaty parkingowej. W piśmie tym pouczono skarżącego o możliwości, trybie i formie zaskarżenia wyrażonego w nim stanowiska. Wskazane wyżej pismo Prezydenta Miasta zostało doręczone [...] dnia 26 lipca 2007 roku. W dniu 30 sierpnia 2007 roku do Urzędu Miasta Z. wpłynęła skarga Z.K. adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe argumenty o niezasadności nałożenia na niego opłaty dodatkowej. Dnia 2 października 2007 roku (data prezentaty) wpłynęła do tutejszego Sądu odpowiedź na skargę Prezydenta Miasta Z.. Prezydent wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Jako podstawę odrzucenia wskazany wyżej organ administracji samorządowej wskazał złożenie skargi po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwaną p.p.s.a.). W tym miejscu należy wskazać, iż nałożenie na podmiot obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu w strefie płatnego parkowania, stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., i podlega kontroli sądu administracyjnego. Analizując tryb odwoławczy w niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż reklamacja i odwołanie do Prezydenta Miasta Z. zostały wniesione w terminach wskazanych w uchwale Rady Miasta Z. [...] w sprawie ustalenia Strefy Płatnego Parkowania i wysokości stawek opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w tej strefie. Przechodząc do analizy terminowości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazać należy, iż zgodnie z treścią artykułu 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona czynność została uzewnętrzniona w piśmie Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] roku. Skarżący pismo to otrzymał 26 lipca 2007 roku o czym świadczy jego własnoręczny podpis. W piśmie tym znajdowało się pouczenie o możliwości zaskarżenia wskazanej wyżej czynności – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem organu który podjął dana czynność – w terminie 30 dni od daty doręczenia tego pisma. Z.K. złożył przedmiotową skargę osobiście w Urzędzie Miasta Z. w dniu 30 sierpnia 2007 roku. Ostatnim dniem, w którym Z.K. mógł skutecznie złożyć swą skargę był dzień 25 sierpnia 2007 roku. W związku z powyższym mając na uwadze, iż skarżący został prawidłowo pouczony o możliwości zaskarżenia w/w czynności, uznać należało, iż Z.K. wniósł swą skargę po upływie terminu przewidzianego w ustawie do jej wniesienia. Na marginesie zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Z uwagi na powyższe należało stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzec jak w sentencji.