I SA/Gd 1020/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 lipca 2022 r. nr 2201-IOV-3.4103.98.2022/10/07 w przedmiocie odmowy oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku na rzecz Skarżącego kwotę 13.725,00 zł (słownie: trzynaście tysięcy siedemset dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2022 r. M. B. (dalej jako "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako "organ" lub "Dyrektor IAS") z dnia 8 lipca 2022 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2022 r. nr 2206-SPO.4103.64.2021.6 w przedmiocie odmowy oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za poszczególne okresy od lipca 2016 r. do czerwca 2020 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że decyzją z dnia 15 września 2022 r. w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 8 lipca 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia 27 stycznia 2022 r. Do pisma organ dołączył kopię decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 15 września 2022 r. nr 2201-IOV-3.492.28.2022/10/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie podlega umorzeniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). W niniejszej sprawie Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora IAS z dnia 8 lipca 2022 r. w przedmiocie odmowy oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika. Decyzją z dnia 15 września 2022 r. nr 2201-IOV-3.492.28.2022/10/07, Dyrektor IAS w trybie tzw. autokontroli uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję ostateczną oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i stwierdził zasadność wniosku strony z dnia 29 października 2021 r. w zakresie oprocentowania kwot nadpłat i nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Powyższe powoduje, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, a postępowanie sądowoadministracyjne w związku ze skargą na tę decyzję stało się bezprzedmiotowe. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Jak bowiem stanowi art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd w punkcie 2 sentencji postanowienia zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 13.725,00 zł, na którą to kwotę składają się wynagrodzenie doradcy podatkowego w kwocie 10.800,00 zł, ustalone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687), wpis sądowy w kwocie 2.908,00 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.