I FSK 1455/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia WSA del. Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 45/08 w sprawie ze skargi S. S. A. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 9 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów podatku od towarów i usług postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE I FSK 1455/08 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 45/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 9 listopada 2007 r. w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w S. na rzecz S. S.A. kwotę 474 zł tytułem poniesionych kosztów postępowania. Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w S., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w nosząc w niej o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temuż sądowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przypisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego i procesowego. Następnie na rozprawie, w dniu 17 grudnia 2009 r., pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w S. cofnąl skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z art. 193 p.p.s.a. znajduje zastosowanie odpowiednio do stron postępowania przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 486 - 487, wyd. Zakamycze 2005 r.) odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.